လာေရာက္ၾကသူေတြေရာ မလာနိုင္သူေတြပါ မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစ

Friday, September 30, 2016

တရားကို စမ္းၿပီး ထိုင္ဘူးၾကည့္ခ်င္သူမ်ားအတြက္ တရားရႈမွတ္နည္း

ခႏၶာ-၅ပါး တစ္ဦး
တရားကို စမ္းၿပီး ထိုင္ဘူးၾကည့္ခ်င္သူမ်ားအတြက္ တရားရႈမွတ္နည္း
•••••••••••••••••••••••••••••••••
ယခု မ်က္ေမွာက္ကာလမွာေတာ့ ဝိပႆနာ အားထုတ္ၾကသူ မ်ားျပ...ားလာသည့္အေလ်ာက္၊ တစ္ခ်ိဳ ့တစ္ခ်ိဳ ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားက လည္း မိမိတို ့နဲ ့နီးစပ္ရာ ေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္း ေတြ က ဝါတြင္းမွာ ဥပုဒ္ သီလေစာင့္တည္ၾကတာေတြ၊ တရားေတြ အားထုတ္လာၾကတာေတြ ရွိလာၾကေတာ့ တရားနဲ ့ေဝးကြာေနသူမဟုတ္ေပမယ့္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ သူမ်ားေတြလို တရားအားမထုတ္ျဖစ္ဘဲ.. အသက္ကေလးကရလာလို ့၊ က်န္းမာေရးေလးက ခ်ိဳ ့ယြင္းစျပဳလာလို ့စတဲ့ ခုလိုအခ်ိန္က်မွ မိမိရဲ႕ စိတ္သဏၭန္မွာ သူတို ့ေတြလို တရားထိုင္ခ်င္စိတ္၊ တရားကို စမ္းၿပီး အားထုတ္ခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ျဖစ္လာတဲ့ သူေတြလည္းရွိပါတယ္။
အဲဒီလို ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ တရားဘယ္လို အားထုတ္ရတယ္ ဆိုတာ တစ္ျခားသူကို ေမးျမန္ဖို ့အေၾကာင္းတစ္စံုတစ္ခုေၾကာင့္ ေမးဖို ့အခက္ခဲရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ လည္း ရွိေကာင္းရွိႏိုင္ပါတယ္။
ဘယ္လိုလဲ ျဖစ္ေစ၊ျဖစ္ေစ..ခဏ ဘဲ တရားထိုင္ထိုင္၊ စမ္းသပ္ၾကည့္ယံုေလာက္ သေဘာနဲ ့ဘဲ ထိုင္ထိုင္၊ တရားအားထုတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ေတာ့ ျဖင့္ တရားအားမထုတ္တဲ့ သူ ထက္သာတဲ့အတြက္ ဝမ္းေျမာက္စရာေပါ့ေနာ္ ။
အဲဒီလို စမ္းၿပီး တရားထိုင္ခ်င္သူ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့အတြက္ မိမိတို ့အားထုတ္မႈ အခ်ိန္ကို မလစ္ဟင္းေစဖို ့အတြက္ ဘယ္လို ရႈမွတ္ရင္း အေကာင္းဆံုး အသင့္ေတာ္ဆံုး ဆိုတာ ကို ေရးသားၿပီး ဓမၼဒါနျပဳလိုက္ပါတယ္။

◆ တရားထိုင္တယ္ ဆိုတာဟာ အလြယ္ဆံုး ေျပာရရင္ စိတ္ကို တည္ၿငိမ္ေစေအာင္ လုပ္တာပါ.. လို ့ဘဲ ေလာေလာဆယ္မွတ္ထားလိုက္ပါ။
အရင္ဆံုး သိထားရမွာက အဲဒီလို "ၿငိမ္သက္ေနတာ" က စိတ္ရဲ႕ သဘာဝရဲ ့အေျခခံ ပံုစံ ဆိုတာပါပဲ။ အခ်ိန္ၾကာၾကာ နဲ ့အေလ့အက်င့္ မ်ားမ်ား တရားထိုင္ေလေလ၊ စိတ္ကို အားမစိုက္ရပဲ ျငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္လာေလေလပါပဲ။
အခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္ကာလ အေန နဲ ့ကေတာ့ တရားထိုင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေနရာေလးဟာ ေသးေသးေလးပဲ ျဖစ္ပါေစ၊ စိတ္အားတက္ႂကြေစၿပီး တန္ဖိုးထားစရာ ေနရာေလးလို ျဖစ္ရင္ဘဲ ရပါၿပီ။ အသံဆူဆူညံညံ မ႐ွိဘူး၊ ေႏွာင့္ယွက္သူ မ႐ွိတဲ့ေနရာေလးဆိုရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့ေနာ္။
ဒီေတာ့
ကိုယ္တိုင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ "့ငါ ( ၁၅ ) မိနစ္ စထိုင္မယ္"ဆိုၿပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါ။
ထိုင္လိုက္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔...
"ငါ ဒီေနရာကို တရားထိုင္ဖို႔ ေရာက္ေနတယ္"..
ဆိုၿပီး သတိကပ္ထားပါ။ တျခားအာရံုေတြ ဝင္မလာပါေစနဲ႔။ တရား မထိုင္ခင္မွာ အဲဒီလို စိတ္ထားမ်ိဳးနဲ႔ စိတ္ကို အာဟာရ အားျဖည့္ေပးထားရပါမယ္။
ထိုင္တဲ့ ပံုစံ အေနနဲ ့..
ဓမၼမိတ္ေဆြဟာ တရားကို စမ္းၿပီးထိုင္ၾကည့္မွာဆိုေတာ့ ကိုယ္နဲ ့သင့္ေတာ္သလို သက္ေတာင့္ သက္သာျဖစ္ရင္ဘဲ ရပါၿပီ။
ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က တရားထိုင္ဖို ့ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့ အေလ်ာက္..
တရားအလုပ္ လုပ္တာကို တရားတဲ့ နည္းနဲ ့သြားတာ သင့္ေတာ္တယ္လို ့ေတာ့ အၾကံျပဳပါရေစ။
တခ်ိဳ ့က ေဘာင္းဘီ နဲ ့ တရားထိုင္ၾကတယ္။ ဒီထက္ဆိုးတာက ေဘာင္းဘီအတို နဲ ့တရားထိုင္ၾကတာေတြ မၾကာမၾကာ ေတြ ့ေနရပါတယ္..( ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြမွာေတြ ့ရတဲ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားက တရားစခန္းတစ္ခ်ိဳ ့မွာပါ ) ေဘာင္းဘီအတို နဲ ့တရားမထိုင္ရဘူးရယ္လို ့ေတာ့ ပညတ္ခ်က္ မရွိပါဘူး။ သို ့ေသာ္ အၾကည့္ရဆိုးတာေပါ့ေနာ္။ အျမင့္ျမတ္ဆံုးအလုပ္လို ့ခံယူထားတဲ့ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္အေပၚ ကိုယ္ဖာသာကိုယ္ မေလးစားရာ ေရာက္ပါတယ္။ေဘးလူအျမင္မွာလည္း အထင္ေသးစရာေပါ့ေနာ္..။
တရားမွာလည္း သူ ့အိေျႏၵ နဲ ့သူ ရွိပါတယ္။တကယ္တန္း က်င့္ၾကံအားထုတ္လာၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဆိုယင္ နားလည္ပါလိမ့္မယ္။ဒါေၾကာင့္မို ့ လံုခ်ည္ဝတ္ၿပီး နဲ ့တရားအားထုတ္ဖို ့ေတာ့ တိုက္တြန္းပါတယ္။
◆ ဦးစြာ တင္ပလႅင္ေခြ ထိုင္ၿပီး ခါးကို ၉၀ ဒီကရီ မတ္မတ္ထားပါ၊ ခါးကို မတ္မတ္ထားျခင္းက တရားအားထုတ္ခါစ ပုဂၢိဳလ္ဟာ အေလ့အက်င့္မရွိေတာ့ မၾကာခင္ သူမ်ားေတြထက္ေစာၿပီး နာက်င္တဲ့ေဝဒနာကို အရင္ဆံုးခံစားရမွာပါ။ အဲဒီလို ခါးကို မတ္မတ္ထားျခင္းဟာ ေဝဒနာေပၚလာမႈကို ေႏွာက္ေႏွးေစပါတယ္။ ေဝဒနာ မရွိေသးတဲ့အခ်ိန္ မွတ္ရႈရတဲ့အခါ မွ သမာဓိ အားေကာင္းၿပီး စိတ္တည္ၿငိမ္မႈ ကို အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာရေစပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ခါးကို မတ္ေနေအာင္ ထားပါလို ့အၾကံျပဳတာပါ။
လက္ဝါး ႏွစ္ဖက္ကို ေပါင္ေပၚမွာ ဘယ္လက္ဝါး ေပၚ၊ ညာလက္ဝါး က ယွက္တင္ထားၿပီး လက္မထိပ္ျခင္းကို ထိထားပါ။ ဘာေၾကာင့္လက္မထိပ္ႏွစ္ခု ထိ ခိုင္းထားရသလဲ ဆိုရင္ ဓမၼမိတ္ေဆြဟာ ဆက္လက္အားထုတ္လာခ်င္စိတ္ျဖစ္လာရင္ ေနာက္ပိုင္း အားထုတ္တဲ့ အခါမွာ လက္မျခင္း ထိေနတဲ့ ေနရာကို ရႈမွတ္ရတဲ့ ကမၼဌာန္းေတြနဲ ့ၾကံဳလာတဲ့အခါ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနေအာင္လို ့ပါဘဲ။
ထိုင္တာအဆင္သင့္ ျဖစ္ၿပီဆိုရင္...
◆ ပထမဆံုး မိမိရဲ ့ခႏၶာကိုယ္ကို အရင္ဆံုး စိတ္ထဲကေန စိုက္ျပီး ၾကည့္လိုက္ပါ။
ၿပီးရင္ ဘာလုပ္ရမလဲဆိုေတာ့..ႏွာခါင္းထိပ္ဝ ကို စိတ္ကို ၫႊတ္လိုက္ပါ။
အဲဒီေနာက္....
ျဖည္းျဖည္းျခင္း ေလရႈသြင္းလိုက္ပါ။ အဲဒီ ေလ ရႈ သြင္းလိုက္တဲ့ "ေလ"အတန္းလိုက္ ေလးက မိမိရဲ႕ ႏွာေခါင္းကေနၿပီး " ဝင္သြားတာကို ေတာက္ေရွာက္ သတိထားမိမယ္ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ခုန ဝင္သြား တဲ့ ေလေလးကို ျဖည္းျဖည္းျခင္း ျပန္ရႈထုတ္ပါ၊အဲဒီမွာလဲ ခုန ဝင္သြားတဲ့ ေလ ေလး ျပန္ထြက္လာပါလား ဆိုတာကို ျပန္သိေနလိုက္ပါ။"
အဲဒီလို သိေနလိုက္ၿပီဆိုရင္ ဓမၼမိတ္ေဆြ ရဲ ့စိတ္ကေလး ခုန ေလ အဝင္ထြက္ကို သိေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ စိတ္ကဘယ္မွ မေျပးေတာ့ပါဘူး.. အဲဒီေနရာမွာဘဲ စိတ္က ရွိေနတာ အေသျခာပါဘဲ...။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလဲ။
အဲဒီလို သိတဲ့ စိတ္ကေလး ဘယ္မွ မေျပးေအာင္ အခ်ိန္က်ေတာ့...
"ထြက္တိုင္းသိ ဝင္တိုင္းသိ "
ဒီသိတဲ့ စိတ္ကေလး ဘယ္မွ မေျပးေအာင္ ဓမၼမိတ္ေဆြ ထိန္းထားေပးပါ။
ဝိပႆနာအစ...
"ခႏၶာကိုယ္ဝင္၊ထြက္သိတာက"
လို႕ မွတ္လိုက္ပါ။
"ဝိပႆနာအစ ခႏၶာကိုယ္ ဝင္တဲ႕ ေလေလး၊ ထြက္တဲ့ေလေလး သိတာက စတာပါ " ဘဲ..။
◆ ေကာင္းပါၿပီ။ အဲဒီလို သိေနျပီးလို႔ ၅မိနစ္၊ ၁၀မိနစ္တိုင္တိုင္ မိမိစိတ္ကေလးဟာ ဘယ္မွမေျပးေတာ့ဘူးလို႔.....
ဒီလို "ကိုယ့္ဟာကိုယ္ စိတ္ကေလးဟာ ထိန္းလို႕ျဖင္႕ရျပီဟ"လို႔ ဆိုရင္ေတာ့..
အဲဒီလို စိတ္ကို ထိန္းေနရင္း နဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ထဲကေနျပီး ဟိုကေအာင့္သလိုလို၊ ဒီက နာသလိုလို ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။
ဟိုေနရာက ယားသလိုလို၊ ဒီေနရာမွာ ပိုးေကာင္ေလး သြားေနသလိုလို ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။
ၿပီးေတာ့..
ဟိုေနရာကလည္း စိတ္ ကေလးတစ္မ်ိဳး ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၾကားတဲ့ စိတ္ကေလးလို လည္း ေပၚလာလိမ့္မယ္။
အဲဒီလိုေပၚလာတဲ့အခါ...
" ထြက္သိ၊ ဝင္သိ မွတ္ေနတဲ့ စိတ္ကေလးကို ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ပါ။ခုန.. ေအာင့္ေနတဲ့ေနရာ၊ ယားတဲ့ ေနရာကို စိတ္ကို ပို ့လိုက္ ပါ "...။
အဲဒီ ေအာင့္တဲ့ ယားတဲ့ ေနရာကို ဓမၼမိတ္ေဆြ တို ့ေတြ ့လိုက္ေတာ့..
ဒီေအာင့္ တာေလးကလည္း နဂိုကေအာင့္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခုမွ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးၿပီး ေပၚလာတာျဖစ္ပါတယ္...နဂိုတုန္းကမရွိဘူး..အခုမွျဖစ္လာတာပါ။ အခုမွ ေဖာက္ျပန္လာတာပါ။ အဲဒီလို ေဖာက္ျပန္တာကို ေသေသျခာျခာ ဥာဏ္နဲ႕ ၾကည္႕လိုက္ပါ။ အဲဒီေဖါက္ျပန္တာႀကီးကလည္း ၾကာၾကာမၿမဲဘူး ျပန္ၿပီးပ်က္စီးသြားတာ ေတြ ့ရလိမ့္မယ္။
ဉာဏ္မပါဘဲ နဲ ့႐ိုး႐ိုးေျပာမယ္ ဆိုရင္.. " ခုန နာေနတာက သက္သာၿပီး ေပ်ာက္သြားတယ္" ေပါ့။
အဲဒီလို ေတြ ့လိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့....
ပါ႒ိလို သံုးႏံႈးရရင္-
ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးတာက ဒုကၡသစၥာ
ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးမႈကို သိတာေလးက ေလာကီ မဂၢသစၥာ..တဲ့။
◆ အဲဒီလို ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးတဲ့ စိတ္ကေလးကို ဟိုေနရာေပၚရင္ ဟိုေနရာလိုက္။ လက္ေမာင္းေပၚ လက္ေမာင္း၊ စိတ္ေပၚ စိတ္၊ ကိုယ္ေပၚ ကိုယ္လိုက္။ ဟဒယ ဝတၳဳေပၚ ဟဒယ ဝတၳဳလိုက္။ နားထဲေပၚ နားထဲလိုက္။ မ်က္လံုးထဲက ျမင္စိတ္ကေလးေပၚလည္း ျမင္စိတ္ကေလးက ခုမွ ေပၚလာတာ၊ ျဖစ္ၿပီး ပ်က္တာပဲ။
" ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးတဲ့ ဓမၼေလး ပဲလို႔ ဆိုျပီး အသိ လိုက္ေနပါ"
◆ အဲဒီလို လိုက္မွတ္ေနလို႔ လိုက္မွတ္ စရာ မရွိေတာ့ ၊ ဘယ္ေနရာမွ မေပၚလာဘူးလို႔ ဆိုလို႔ ရွိရင္ေတာ့ ခုနတုန္းက စိတ္ကေလးကို ထြက္တဲ့ဝင္တဲ့ စိတ္နဲ႔တြဲေနတဲ့ ဥာဏ္ကေလးကို ဟဒယဝတၳဳဆိုတဲ့ ဝမ္းထဲ လွည့္လိုက္ပါ။ ဝမ္းထဲ လွည့္လိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ဝမ္းထဲမွာရွိတဲ့...
"ေလကို ထြက္ေအာင္ အားထုတ္တဲ့ စိတ္၊ ေလကို အတြင္းျပန္ကို ျပန္ဆြဲယူတဲ့ စိတ္ကေလး ႏွစ္ခု လွည့္ရႈေနပါ။
ဒါေလးေတြလည္း ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးတာပဲ၊ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးတာပဲလို႔ ဓမၼမိတ္ေဆြဟာ ဥာဏ္နဲ႔ လိုက္ၿပီးသိေနေပးပါ"
◆ လိုက္မွတ္ေနရင္း နဲ႔ ဟိုေနရာက ယားတယ္၊ ဒီေနရာက ေအာင့္တယ္၊ ဒီေနရာက က်င္တယ္လို႔ ေပၚလာျပန္လို႔ ရွိရင္လည္း အဲဒီေနရာေတြကို လွည့္လိုက္။ ဝမ္းထဲက ရႈေနတာေလးဟာ မရွိလည္း..
မရွိတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ရႈမေနဘဲနဲ႔ ေပၚရာျပန္လိုက္ပါ။
အဲဒီလို ေပၚရာ လိုက္ႏိုင္ၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့ဟာ "ျဖစ္ ပ်က္" နဲ႔ "ရႈတဲ့ မဂ္" ဟာ တစ္သားတည္း ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ခြဲလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ဝိပႆနာ ဉာဏ္ေတြ ျဖစ္ေနပါၿပီ။
ဒီလိုဆိုရင္ ဓမၼမိတ္ေဆြရဲ႕- စိတ္ဟာ....
" ျဖစ္ - ပ်က္ ေနာက္က မဂ္ အစဥ္လိုက္ေနၿပီ" ဆိုၿပီး ဝမ္းသာလိုက္ပါေတာ့...လို႔ ေရးသားယင္း က်င့္ၾကံအားထုတ္ႏိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ထူး၊ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ေတြ ျဖစ္ၾကပါေစလို ့ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
( ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး )
••••••••••••••••••••••••••••••••
လက္ကိုင္ဖုန္း ျဖင့္ စာစီရျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ သတ္ပံုမွားယြင္းမႈမ်ား ေတြ ့ရွိပါက သည္းခံခြင့္လႊတ္ၿပီး ျပင္ဆင္ဖတ္ရႈေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။(ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး)
ကိုးကား-မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာၾကားေသာ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္ပံု တရားေတာ္ထဲမွ ေကာက္ႏႈတ္၍ ေရးသားေဖၚျပပါသည္။

Wednesday, September 28, 2016

ဝမ္းမနည္းပါနဲ႔။

Shwe Tun with Thin Thin Aye and 36 others.
ဝမ္းမနည္းပါနဲ႔။
မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ကေျပာတယ္။
ေသျခင္းတရားအေၾကာင္းေတြ မတင္ပါနဲ႔တဲ့။
ဝမ္းနည္းတတ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရလို႔ပါတဲ့။
...
တကယ္တမ္းက်ေတာ့...
ေမြးလာကတည္းက အိုမယ္၊ နာမယ္၊ ေသမယ္
သဘာဝတရားက ေ႐ွာင္လႊဲလို႔မွ မရတာ။
ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္တိုင္က
ေသျခင္းတရားကို မျပတ္ဆင္ျခင္ဖို႔ ....
မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့တာပါ။
ေသျခင္းတရား ၾကားရတယ္ဆိုတာ
အမဂၤလာလို႔ အထင္မွားၾကတာမ်ားပါတယ္။
ေသျခင္းတရားကို ၾကားရတာ..
မဂၤလာအစစ္ျဖစ္ပါတယ္။
ေသမယ္ဆိုတာ ဆင္ျခင္ႏွလုံးသြင္းထားရင္
အကုသိုလ္ေတြ ျပဳျဖစ္ဖို႔ အခြင့္နည္းပါတယ္။
သူတစ္ပါးအေပၚလည္း ဣသာ မစၦရိယစိတ္
ေလ်ာ့ပါးသြားမွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ေကာင္းတဲ့ ကာယကံ ဝစီကံ မေနာကံေတြပဲ
ျပဳျဖစ္ ေျပာျဖစ္ ေတြးျဖစ္ေတာ့မွာပါ။
သင့္မသင့္ အျမဲ ဉာဏ္နဲ႔ ယွဥ္ၿပီးမွ
ျပဳမယ္ ေျပာမယ္ ေတြးမယ္ေပါ့။
ေသရမွာမေၾကာက္တာ..
တရားရၿပီး မွ မေၾကာက္တာလို႔
ေျပာလာသူလည္း ႐ွိပါေသးတယ္။
ဒါကလည္း မိမိတို႔ အယူအဆအေလ်ာက္
လြတ္လပ္စြာ သေဘာထားကြဲလြဲႏိုင္ပါတယ္။
သားသမီးအတြက္ အသက္စြန္႔ၾကတဲ့မိခင္ေတြ
လူေတာင္မဟုတ္ေသးဘူး၊ တိရစၦာန္ဘဝမွာပဲ
အထင္အ႐ွားေတြ႔ျမင္ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။
တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္ေပးခဲ့ၾကတဲ့
အာဇာနည္ေတြ သူတို႔ ေသမွာသိသိနဲ႔..
အသက္ေပးခဲ့ၾကတာလည္း အထင္အ႐ွားပါ။
ျမတ္စြာဘုရား ေမ်ာက္မင္းဘဝမွာ.
ကိုယ့္ေမ်ာက္မ်ဳိးေတြအတြက္ ေသမွာမေၾကာက္ဘဲ
အသက္ေပးၿပီး ပါရမီ ျဖည့္ခဲ့ပါတယ္။
တစ္ျခားပါရမီျဖည့္ခဲ့တာလည္း အမ်ားႀကီးပါ။
ဒါေလာက္ဆို ေသမွာ မေၾကာက္တာ
တရားရၿပီးလို႔ဆိုတာ မေျပာႏိုင္ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။
ေလာကဓံကို ရဲရဲရင္ဆိုင္ၿပီး မိသားစုအတြက္
ကိုယ့္အဖြဲ႔အစည္းေတြအတြက္ ဦးေဆာင္သူ
တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ နမူနာေကာင္းျပရပါမယ္။
ေလာေလာဆယ္ဆယ္
ျဖစ္လာတဲ့ ေရာဂါကို တတ္ႏိုင္သေလာက္
ကုသမႈ ခံယူပါမယ္။ အတတ္ႏိုင္ဆုံး
ေနာက္ဆုံးထြက္သက္ထိ သက္ေသာင့္သက္သာ
တရားႏွလုံးသြင္းရင္း ေနသြားႏိုင္ရင္
ေက်နပ္စရာ ျဖစ္မွာပါ။
ဘဝကို ကိုယ္လည္းခင္တြယ္တာေပါ့။
အနာဂါမ္ေတြေတာင္ ဘဝတဏွာ႐ွိေသးတာပါ။
ဒါေပမယ့္ ကံ ကံ၏ အကိ်ဳိးကိုေတာ့ လက္ခံရမယ္။
ဘုရားေသာ္မွ ေ႐ွာင္မရ တို႔ကဘာမို႔လဲ..
ဆိုတာလိုေပါ့။
ဒါနကုသိုလ္ သီလကုသိုလ္
သမထကုသိုလ္ ဝိပႆနာ ကုသိုလ္ေတြ
ျပဳႏိုင္သမ်ွ ျပဳခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဆက္လည္းျပဳေနမွာပါ။
ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ထိေပါ့။
လူမႈပရဟိတမွ ဓမၼပရဟိတအထိလည္း
ျပဳခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဆက္လည္းျပဳေနမွာပါ။
ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ထိေပါ့။
ကဲ ဝမ္းမနည္းပါနဲ႔။
ခ်မ္းေျမ့သာယာ႐ွိၾကပါေစ။
ေမတၱာျဖင့္
Shwe Tun.

Tuesday, September 27, 2016

ေမထုန္ငယ္ (၇) ပါး

Ashin Nandãdhipati Mahadhammãcariya to ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိဝံသဆရာေတာ္ ၏တရားေဒသနာႀကိဳက္နွစ္သက္သူမ်ား
ေမထုန္ငယ္ (၇) ပါး
••••••••••••••••
ေမထုနဓမၼဆိုတာက ေယာက္်ားမိန္းမ ဆက္ဆံမႈေလာက္ကိုသာ
ဆိုလိုတာ မဟုတ္ေသးဘူး။ တျခားတျခား ေမထုန္ငယ္
(၇)ပါးဆိုတာကိုလည္း ထည့္သြင္းၿပီး ျ...မတ္စြာဘုရားက ရည္ၫႊန္းထားပါတယ္။
တစ္ခ်ိန္မွာ ဆိုၾကစို႔ ... ဇာႏုေသာဏိ ပုဏၰားႀကီးက ျမတ္စြာဘုရား-
ထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား ... ျမတ္စြာဘုရားသည္
ျဗဟၼစာရီ = ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ေနတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းအျဖစ္နဲ႔
၀န္ခံပါသလားဆိုၿပီး ဒီေမးခြန္းကို ေမးတယ္။ ေမးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္အခါမွာ
" ဒကာေတာ္ပုဏၰား... ငါဘုရားသည္ မက်ဳိးမေပါက္ မေျပာက္မက်ားတဲ့
ျပည့္စံုတဲ့ ထက္၀န္းက်င္ ျဖဴစင္ေနတဲ့ ျဗဟၼစရိယအက်င့္ကို က်င့္ေနတဲ့
ပုဂၢဳိလ္သာျဖစ္ပါတယ္။ မက်ဳိးမေပါက္ မေျပာက္မက်ားေအာင္ ျပည့္ျပည့္စံုစံု
စင္စင္ၾကယ္ၾကယ္ျဖင့္ ျဗဟၼစရိယအက်င့္ကို က်င့္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ဘယ္ပုဂ
ၢိဳလ္လဲလို႔ ေမးခဲ့လွ်င္ ငါဘုရားကိုသာ ရည္ၫႊန္းၿပီး ေျပာဆိုရမွာ ျဖစ္ပါတယ
" ဆိုၿပီးေတာ့ အမိန္႔ရွိေတာ္မူလိုက္တယ္။
ဒီခါမွာ ပုဏၰားႀကီးက နည္းနည္း မေက်နပ္ဘူး။ မေက်နပ္တဲ့အတြက္
" အရွင္ဘုရား ...မက်ဳိးဘူး, မေပါက္ဘူး, မေျပာက္ဘူး, မက်ားဘူး ဆုိတာက
ဘာကို ေျပာဆုိလိုတာလဲ?" ဒီလုိ သူက ျပန္ၿပီးေတာ့ ေမးခြန္းတစ္ခုကို ေမးျမန္း
ေလွ်ာက္ထားေတာ္မူတယ္။ ဒီအပိုင္းကေလးကို ဘုန္းႀကီး ေျပာခ်င္ပါေသး
တယ္။ အဲဒီလို ေမးျမန္းတဲ့အခါမွာ ေမထုန္ငယ္ (၇)ပါးကို ျမတ္စြာဘုရားက
ေဟာၾကားေပးေတာ္မူပါတယ္။
ေမထုန္ငယ္ (၇) ပါး အေရအတြက္-
ေယာက္်ားမိန္းမ ဆက္ဆံတာေတာ့ မျပဳလုပ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့လို႔ သူတို႔က
ဘာျဖစ္ေနၾကသလဲ? အခုေခတ္ အဘိုးႀကီးေတြ အဘြားႀကီးေတြ ဆိုၾကစို႔။
ဒီက ဒကာႀကီးေတြ ဒကာမႀကီးေတြကိုေတာ့ မေျပာလိုပါဘူး။ ဘုန္းႀကီး
မႏွစ္က အေမရိကLA ဆိုတဲ့ ေလာ့စ္အိန္ဂ်ယ္လိစ္ၿမိဳ႕ေရာက္ေတာ့ ဒကာမ
ႀကီးတစ္ေယာက္က ေလွ်ာက္တယ္၊ အရွင္ဘုရား... ဒီမွာ အဘိုးႀကီးေတြ
အဘြားႀကီးေတြကို သနားလို႔ သူေဌးတစ္ေယာက္ကေနၿပီးေတာ့ သူတို႔အတြက္
အခန္းကေလးေတြ လုပ္ေပးထားတယ္တဲ့။
အဲဒီအခန္းမွာေနတဲ့ အဘုိးႀကီး တစ္ေယာက္နဲ႔ အဘြားႀကီးတစ္ေယာက္ ဘယ္လိုျဖစ္သြားလဲဆိုေတာ့ အဘြား
ႀကီးမွာလည္း အဘုိးႀကီးက ေသသြားတယ္၊ အဘုိးႀကီးမွာလည္း အဘြားႀကီးက
ေသသြားတယ္။ အသက္ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ၾကၿပီတဲ့။ အဲဒါ ခု လက္ထပ္မယ္လို႔
သူတို႔ျပင္ဆင္ေနတယ္တဲ့။ အဲဒါပဲ။ ဒီေတာ့ ေမထုနဓမၼ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယ
ာက္ ဆက္ဆံမႈတြင္ မကပါဘူး။ ဘုရားရွင္ ဆိုလိုေတာ္မူတာကေမထုန္ငယ္ (၇)ပါး ျဖစ္ၾကတယ္။
ဒီေမထုန္ငယ္ (၇)ပါးက--
နံပါတ္ (၁) ေမထုန္ငယ္က ဘာလဲလို႔ေမးေတာ့၊ ဥစၦာဒန = နံ႔သာရည္ျဖင့္
လိမ္းေပးတယ္။ ပရိမဒၵန = ဆီေလးနဲ႔ လိမ္းေပးတယ္ ႏိွပ္နယ္ေပးတယ္။
ႏွာပန = ေရခ်ိဳးေပးတယ္။ သမၺာဟန = ပြတ္သပ္ေပးတယ္။ အဲဒါကို
သေဘာက်တယ္။ ဒါလည္း ေမထုန္တစ္ခုပဲ။ ဘုရားရွင္ဟာ ဒါမ်ဳိး ဘယ္ေတာ့မွ
မျပဳလုပ္ဘူး။ ဒါက တစ္ခု။
နံပါတ္ (၂)က်ေတာ့ သဥၨဂၣတိ သံကီဠတိ သံေကလာယတိ = တစ္ေယ
ာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေျပာလိုက္ဆိုလိုက္ ရယ္လိုက္ေမာလိုက္ ေနာက္လိုက္
ေျပာင္လိုက္ ေနတယ္။ ျပံဳးျပံဳး ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ထိုင္ၿပီး စကားေျပာေနၾကတယ္။
အဲဒါကို သေဘာက်တယ္။ အဲဒါလည္း ေမထုန္ငယ္တစ္ခုပဲ။
ေနာက္ နံပါတ္ (၃)ကေတာ့ စကၡဳနာ စကၡဳံ ဥပနိဇၩာယတိ ေပကၡတိ =
သူ႕မ်က္စိနဲ႔ ကိုယ့္မ်က္စိ တည့္တည့္ေလး ၾကည့္ေပးတယ္။ မၾကည့္ရလွ်င္
မျမင္ရလွ်င္ မေနႏိုင္ဘူး။ ဘာမွေတာ့ မလုပ္ပါဘူး။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယ
ာက္ ၾကည့္ေနရလွ်င္ ေက်နပ္ေနတယ္။ ဒါလည္း ေမထုန္ငယ္တစ္ခုပဲ။
ေနာက္တစ္ခု နံပါတ္ (၄)က တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ေတာ့ မျမင္ဘူး
ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အသံေလးၾကားရလွ်င္ သေဘာက်ေနတယ္။ သူငိုတဲ့
အသံပဲျဖစ္ေစ၊ သီခ်င္းဆိုတဲ့ အသံပဲျဖစ္ေစ၊ ေျပာဆိုေနတဲ့ အသံပဲျဖစ္ေစ၊
ရယ္ေမာေနတဲ့ အသံပဲျဖစ္ေစ ၾကားေနရလို႔ရွိလွ်င္ သေဘာက်တယ္။ ယခုကာလ
ေရဒီယိုတို႔ ဘာတို႔ နားေထာင္တဲ့အခါ ၾကားတဲ့ပံုစံမ်ဳိးေပါ့။ ဒါလည္း
ေမထုန္ငယ္တစ္ခုပဲ။
ေနာက္တစ္ခု နံပါတ္ (၅)က ဘာလဲ၊ ျမင္လည္း မျမင္ရဘူး။ ၾကားလည္း
မၾကားရဘူး။ ဒါေပမဲ့လို႔ တစ္ခ်ိန္တုန္းက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္
ေျပာဖူးတယ္, ဆိုဖူးတယ္, ေျပာင္ဖူးတယ္, ေနာက္ဖူးတယ္။ အဲဒါကေလးေတြကို,
ေပ်ာ္ပါးခဲ့ဖူးတာကေလးေတြကို အမွတ္ရၿပီးေတာ့ ျပန္ၿပီး ျပံဳးျပံဳး ျပံဳးျပံဳးနဲ႔
သေဘာက်ေနၾကတယ္။ ဒါလည္း ေမထုန္ငယ္တစ္ခုပဲ။
ေနာက္ နံပါတ္ (၆)ကေတာ့ အဲဒါမ်ဳိးေတြ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့လို႔
ကိုယ့္မွာ ဘာမွေတာ့ မရွိဘူး။ မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ သူတစ္ပါးေတြ အိုးနဲ႔အိမ္နဲ႔
တုိက္နဲ႔တာနဲ႔ ကာမဂုဏ္ေတြ ခံစားၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေနတာကို သြားျမင္လိုက္တာကိုလည္း
သေဘာက်တယ္။ သူတို႔လို ေနခ်င္တဲ့ စိတ္ထားေလးေတြ
ေပၚလာျပန္တယ္။ ဒါလည္း ေမထုန္ငယ္တစ္ခုပဲ။
ေနာက္ နံပါတ္ (၇)ကေတာ့ အဲဒီလို ေျပာခဲ့တဲ့သေဘာတရားေတြလည္း
မျဖစ္ျပန္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဘာျဖစ္ေနသလဲ? နတ္ျပည္နတ္ေလာက တစ္ခုခုကို
ရည္ေမွ်ာ္ၿပီးေတာ့ သီလက်င့္စဥ္ သမာဓိက်င့္စဥ္ ပညာက်င့္စဥ္ေတြကို
က်င့္ၾကံႀကိဳးကုတ္ ပြားမ်ားအားထုတ္ေနျပန္တယ္။ ရရွိမည့္ ကာမဂုဏ္ေတြကို လွမ္းေမွ်ာ္ၿပီး သေဘာက်ေနတယ္။ အဲဒါလည္း
ေမထုန္ငယ္တစ္ခုပဲ။
ဒီေမထုန္ငယ္ (၇)မ်ဳိး တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာလည္း
အိုနာေသေရး ဒုကၡေဘးမွ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မလြတ္ေျမာက္ႏုိင္ဘူးလို႔ ဘုရား
ရွင္က ေဟာၾကားထားေတာ္မူပါတယ္။
#မူရင္းပူေဇာ္သူကိုCreditေပးပါတယ္

ဟာ ေသမင္း

ဟာ ေသမင္း
လာထိုင္....
လက္ဖက္ရည္ေလး ဘာေလး ေသာက္ပါဦး
မင္းက ငါ့ကို ေသမင္းမွန္း...
ဘယ္လို သိတုန္း

ဟာ ခမ်ား ဟာ အေတာ္သိသာေနတာႀကီးကို
စာအုပ္ႀကီး တစ္အုပ္နဲ႔
ေဘးလြယ္အိပ္ႀကီး လြယ္လို ့
လူေတြကို တစ္ေမ့တစ္ေမာ လိုက္ၾကည့္ေနတာ
ခမ်ား လူတစ္ေယာက္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ စူးစိုက္ၾကည့္ေနတာ တစ္ေန ့ကေတြ ့တယ္၊
ေဟာ အခု အဲ့လူေသၿပီေလ...
အဲ့ေတာ့ ခမ်ားေသမင္း လို ့ ထင္မိတာနဲ႔
စကားလွမ္းေျပာၾကည့္တာ...
အခုလို ျပန္ေျပာေတာ့ ပိုေသခ်ာသြားတာေပါ့..
သူတစ္ခ်က္ျပံဳးရင္း အနီးနား ဝင္ထိုင္သည္၊
လက္ဖက္ရည္ က်က်ေလး တစ္ခြက္ေဟ့..
မင္းက အေတာ္လာတဲ့ေကာင္ပဲ
အခ်ိဳ ဆို ငါ့ကိုပတ္ေျပးလို ့
အခ်ိဳ ့မ်ား ငါမွန္းသိရင္ကို
အနားမကပ္ခံၾကေတာ့ဘူး
မင္းက်ေတာ့ တစ္မ်ိဳးႀကီး..
ဟာ ဘာဆိုင္လဲ ေသမင္းရ
ခမ်ားက ခမ်ား အလုပ္လုပ္တာပဲ
ၿပီးေတာ့ ခမ်ားက
က်ေနာ္ေလးစားတဲ့
ထမင္းခ်က္ႀကီး
ဦးဂြမ္တီ နဲ႔ အေတာ္တူလို ့
ဟဲဟဲ ဟုတ္တယ္ေကာင္ေလး
ငါ့ကို လူေတြက ျမင္ခ်င္သလို
ျမင္ၾကတယ္
မင္းက ဦးဂြမ္တီလို ျမင္ေတာ့လည္း
ငါက မင္းကို ေကာက္တြဲ လို ့ေခၚမယ္ကြာ..
ဘာတုန္းဗ် ေကာက္တြဲ
ေကာက္တြဲဆိုတာ
ေကာင္ေလးကို တ႐ုတ္မက် ဗမာမက် ေခၚတာကြာ
သူျပံဳးရင္း လက္ဖက္ရည္ တစ္ကိ်ဳက္ေမာ့ခ်လိုက္သည္။
ေနပါဦးဗ် က်ေနာ္ေမးမလို ့
ဦးေလး အခုတစ္ေလာ
ဒီဘက္ပိုင္း
အေတာ္အလုပ္က်ေနတာလား
ဘာလဲ
အေတာ္ေသၾကလို ့လား
အင္း
မင္းအသိေတြ ပါလို ့မဟုတ္လား
အင္း
မင္းက မင္းအသိေတြပါမွ
သတိထားမိတာကိုးကြ
ငါကေတာ့ ငါ့အလုပ္ငါလုပ္ေနတာပဲ
လူေတြက ဒီလိုပဲ ေကာက္တြဲ
ဌားတုန္းက ဌားၿပီး
ျပန္ေတာင္းေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္
ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကတယ္..
ဘာကို ဌားတာတုန္းဗ်။
ခနၶာေလ ေကာက္တြဲ
မင္းတို ့မွာ ႐ွိေနတဲ့
ခနၶာက ငါဌားထားတာ
အခ်ိန္နည္းနည္းေလးၾကာတာနဲ႔
မင္းတို ့ကေမ့ေတာ့တာပဲ
ဒါေပမယ့္ ငါကေတာ့
ေမ့လို ့မရဘူးကြ
အခ်ိန္အတိအက်
ေစ့ၿပီဆိုတာနဲ႔
တစ္စကၠန္ ့ေတာင္
ေနာက္မက်ေစဘဲ
ျပန္သိမ္းရတာပဲ
ဒီထဲမွာ အေသအခ်ာ
မွတ္ထားရတာ
စာရင္းစာအုပ္ႀကီး ပုတ္ျပရင္း ေျပာေလသည္။
ဒါဆို က်ေနာ္လည္း ပါတာေပါ့..
ေအးပါတာေပါ့...
ဘာလဲ အခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ က်န္ေသးလဲ
ေမးမလို ့လား...
ေကာက္တြဲ ငါ့ကို လက္ဖက္ရည္ တစ္ခြက္နဲ႔
လာအစ္ေနတယ္..
အဟီး မဟုတ္ပါဘူး ဦးေလးရယ္
အခ်ိန္က်န္ေတာ့လည္း
က်န္သေလာက္ေပါ့
မက်န္ေတာ့လည္း အေရးႀကီးတာေလး
ျမန္ျမန္ လုပ္ရေအာင္...
မရဘူး ေကာက္တြဲ..
Side effect သိပ္မ်ားတယ္..
အခ်ိန္နည္းရင္ မင္းဘာမွ မလုပ္ႏိုင္
ေသမွာေၾကာက္တဲ့စိတ္တဲ့ ေနရမယ္
အခ်ိန္မ်ားရင္ မင္းပ်င္းရိေအးေဆးသြားမယ္..
မရဘူးေကာက္တြဲ..
ဒါေပမယ့္ မင္းသိဖို႔က
အေရးႀကီး မႀကီးတာေတြက
မင္းဆံုးျဖတ္လို ့လဲမရဘူး...
ငါလည္း မေျပာႏိုင္ဘူး..
ငါေသခ်ာေပါက္ေျပာႏိုင္တာက
ငါလာေခၚတဲ့အခ်ိန္
မင္းအတြက္ အေရးႀကီးဆံုး
အလုပ္ျဖစ္တဲ့
အသက္႐ွဴတဲ့ကိစၥကိုေတာင္
ရပ္ၿပီး ငါ့ေနာက္လိုက္ရမွာပဲ..
စဥ္းစားေကာက္တြဲ
ေလာကမွာ အသက္႐ွင္သန္ဖို ့
အသက္႐ွဴရတာထက္
အေရးႀကီးတာ ဘာမွ မ႐ွိဘူး..
အဲ့အလုပ္ေတာင္ ပစ္ခ်ခဲ့ရမွာ...
အင္း ဟုတ္သားဗ်..
ဟုတ္တယ္ေကာက္တြဲ၊
မင္း ေနာက္အပတ္ထဲ ေခ်ာင္းသာသြားရမယ္ဆိုပါေတာ့
မင္းဘာေတြလုပ္မလဲ...
ဟိုတယ္ ဘိုကင္ခ်ိတ္တာတို ့
ကားလက္မွတ္ဝယ္တာတို ့
အဝတ္အစားေရြးတာ ထည့္တာ
ပစၥည္းေတြ ဝယ္တာ အာ အမ်ားႀကီးေပါ့..
ျပင္ရဆင္ရမွာေတြ..
အဲ့တာေတာင္ နီးနီးနားနား
ေခ်ာင္းသာေနာ္..
ျပင္ရတာေတြ မ်ားတယ္မို ့လား..
ဒီေန ့သြား ေနာက္ေန ့ေရာက္မယ့္
ေနရာေလးေတာင္ ျပင္ရဆင္ရေသးရင္
ဘယ္ေန ့မွ ေရာက္မယ္မွန္းမသ္ိတဲ့
တမလြန္ ခရီး ကိုေကာ ဘာေတြျပင္ၿပီးၿပီလဲ..
ဟိုမွာ ေငြ႐ွိတိုင္း တည္းလို ့ရတဲ့ ဟိုတယ္ေတြမ႐ွိဘူး..
ေငြေၾကးေတြ သံုးမရဘူး..
ဝိတ္ေတြလည္း သံုးမရဘူး..
အဲ့ဒီအတြက္ေကာ ဘာေတြျပင္ၿပီး ၿပီလဲ
ေကာက္တြဲ..
ဘယ့္ေန ့မွ သြားရမယ္
ဘယ္ေန ့အထိ မသြားရဘူးဆိုၿပီး
ေသခ်ာေနတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ
မင္းတို႔မွာ ႐ွိလို ့လား...
ဟင့္အင္း ။က်ေနာ္တို ့ေမ့ေန ၾကတာ..
မဟုတ္ဘူး ေကာက္တြဲ
ေမ့ထားၾကတာ..
စစ္အစိုးရ လက္ထက္က ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာ
အိပ္ယာေခါင္းရင္းမွာ
လြယ္အိတ္ေလး တစ္လံုး ထားထားၿပီး အိပ္တယ္။
အဲ့အိပ္ထဲ လိုတဲ့ တစ္ကိုယ္ေရ တစ္ကာယ
ပစၥည္းေလးေတြ ထည့္ထည့္ထားတယ္..
ဘယ္အခ်ိန္လာေခၚေခၚ
ေထာင္ထဲလိုက္ရရင္ အဆင္သင့္ေလးျဖစ္ေအာင္ေပါ့..
အဲ့ လိုပဲ ေကာက္တြဲ အဲ့ဥပမာေလးလိုပဲ..
မင္းတို ့လည္း ဘယ္ေတာ့ သြားရမယ္မွန္း
မသိေပမဲ့့္၊ျကိမ္းေသ သြားရမဲ႕ ခရီး တစ္ခုအတြက္
အထုပ္ကေလးေတာ့ ျပင္ထားသင့္တယ္ထင္တယ္။
ငါ လူေတြသြားေခၚတဲ့အခါ ျပင္ဆင္မႈ မ႐ွိတဲ့ လူေတြဟာ အေတာ္ေလး ဒုကၡေရာက္ၾကတာကို ျမင္ေနရတယ္ ေကာက္တြဲ..
လမ္းတစ္ေလ်ာက္ တစ္ငိုငို နဲ႔..
အခ်ိဳ ့ၾကေတာ့ အေတာ္ေလး တည္ၿငိမ္ၾကတယ္
ေအးေအးလူလူ ပဲ လိုက္လာတယ္
လမ္းခရီးမွာလည္း အေတာ္ေလး အဆင္ေျပတယ္။
မင္းျမင္ေအာင္ ေျပာရရင္
ႏိုင္ငံျခား သြားသလို ေပါ့ ေကာက္တြဲ
မင္းကို အခု ငါ အေမရိကန္ လႊတ္လိုက္မယ္။
ခနေန ေလယဥ္ကြင္းဆင္းရမယ္။
အဆင္ေျပပါ့မလား..
ဟာ ဘယ္ေျပမွာတုန္း ..
ေအး ျပင္ဆင္ထားတဲ့ လူကေတာ့
အဆင္ေျပတာေပါ့ကြ။
ဘယ္အခ်ိန္ထသြားသြား အိုေကေလ..
သူတို ့မွာ မျမင္ရတဲ့ ခရီးအတြက္ ျပင္ဆင္ထားမႈေတြ သိပ္အားေကာင္းတယ္ ေကာက္တြဲ..
မင္းျမင္ေအာင္ ေသခ်ာေျပာရရင္
တမလြန္ ခရီး ကို မေၾကာက္တဲ့သူေတြက
သူတို ့အတြက္ ေသခ်ာျပင္ဆင္ထားၾကလို ့ပဲ..
ဒါန သီလ ဘာဝနာေပါ့... ေကာက္တြဲ..
ေအးဗ်ာ က်ဳပ္လည္း လုပ္ဦးမွပါ...
လုပ္ဦးမွ ဆိုတာ ေနာက္မွလို ့
အဓိပၸါယ္ရတယ္ ေကာက္တြဲ....
Will ပဲ ႐ွိေသးတယ္ ေကာက္တြဲ
Vbe going to.. အဆင့္မေရာက္ေသးဘူး..
အေတာ္လာတဲ့ ေသမင္းလို ့
ထင္ေနၿပီလားေကာက္တြဲ
မင္းတို ့ေတြ မသိႏိုင္တဲ့ အခ်က္က
ငါ မင္းတို ့ကို ခနၶာ ဌားစဥ္မွာ
Warranty ေတြ ထည့္မေပးလိုက္ဘူး
ေကာက္တြဲ။ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ အထိ က်န္းမာေနပါ့မယ္ဆိုၿပီး
ငါ အာမမခံေပးလိုက္ဘူး...
မင္းတို ့ရဲ ့ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ အစဥ္လိုက္ ရ႐ွိတဲ့
ခနၶာကို ေကာက္စြပ္သြားၾကတာ..
ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘာျဖစ္မယ္ မသ္ိႏိုင္ဘူး..
ငါက ပုတ္ျပတ္ဌားလိုက္တာ...
အဲ့ေတာ့ က်န္းမာစဥ္..
လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္႐ွိစဥ္ တစ္ခါတည္း လုပ္ထားေကာက္တြဲ...
အခ်ိန္တိုင္းမွာ အာမခံမပါဘူး....
ဂ်ပန္မွာ ေသဒါဏ္က်တဲ့ လူေတြကို
ဘယ္ေန ့မွာ သတ္မယ္လို ့ မေျပာထားဘူး
ေကာက္တြဲ..
မနက္တိုင္း ရဲ ႏွစ္ေယာက္က လာေခၚထုတ္တယ္..
ေသဒါဏ္ေပးမယ့္အခန္းထဲလား..
ေရခ်ိဳးခန္း လားဆိုတာ မသိရဘူး..
လမ္းက တစ္ေၾကာင္းတည္း...
ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေရာက္မွပဲ သက္ျပင္းခ်ၿပီး..
တစ္ရက္တာ အသက္႐ွင္ခြင့္ရတယ္...
ေန ့ရက္တိုင္းက သူတို ့အတြက္ ေနာက္ဆံုးရက္လိုပဲ..
ဟာ သူတိူ ့နဲ ့ ဘာဆိုင္လဲ ဦးေလးရာ..
သူတို ့က ဥပေဒအရ ေသဒါဏ္က်ေနတဲ့သူေတြေလ..
မင္းတို ့ကေကာ ေကာက္တြဲ ဘာထူးလည္း...
ငါေသဒါဏ္ခ်ၿပီး သားသူေတြေလ..
ကြာတာဆိုလို ့...
စကားအျဖစ္ကပ္ေျပာရရင္..
သူတို ့ကမွ ဒီမနက္ မေသရင္
တစ္ရက္တာ အသက္႐ွင္ခြင့္ ရေသးတယ္..
မင္းတို ့က မနက္မေသေပမယ့္
ညေန ႐ွင္ပါ့မယ္ ဘယ္သူ မွ အာမမခံႏိုင္ဘူး...
ေကာက္တြဲ...မင္းစဥ္းစား စရာေတြ သိပ္မ်ားသြားၿပီလား....
ဟုတ္တယ္ဦးေလး..
အဲ့တာဆို ဘဝႀကီးက တစ္မ်ိဳးႀကီး ျဖစ္သြားမွာေပါ့
ဦးေလး...ဟာတာတာႀကီးလိုလို...ဝမ္းနည္းလာသလိုလို...
ဟဲဟဲ ေကာက္တြဲ ... ဘဝႀကီးက ဘဝႀကီးပဲ
ေလာကႀကီးက ေလာကႀကီးပဲ...
ခနၶာရလာေတာ့ ေသမွာပဲ...
မေသခင္ ျပင္ခ်ိန္ရတယ္လို ့မွတ္
ရသေလာက္ ဒါန သီလ ဘာဝနာေတြ ကယ့္ယူ..
ခရီး႐ွည္ တစ္ခု ထြက္ဖို ့႐ွိတယ္ဆိူတာ မေမ့နဲ႔...
ျပင္ဆင္မႈေတြ အားေကာင္းလာေလေလ..
မင္းေပ်ာ္ရႊင္လာေလ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္...
ခရီးအတြက္ စိတ္ေအး သြားရင္..
မင္းေပါ့ပါး လန္းဆန္းလာလိမ့္မယ္...
တစ္ခုေတာ့ ႐ွိတယ္..
ဒီဘဝ တစ္ခုတည္းနဲ႔ ခရီးဆံုးကို ေရာက္ႏိုင္ရင္ေတာ့..
တစ္ခါတည္း ကိစၥျပတ္တာေပါ့...
ျပတ္ေလာက္တဲ့ အားထုတ္မႈမ်ိဳး မရႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့..
အေကာင္းဆံုး ျပင္ဆင္မႈေလးေတြ
လုပ္ထားဖို ့ေတာ့ လိုမယ္...
သြားမယ္ ေကာက္တြဲ...
လက္ဖက္ရည္ တစ္ခြက္ အတြက္
မင္းျပန္ရတာေတြ တန္ေရာေပါ့.....
ဦးေလးက လုပ္ၿပီ..
ဘာေတြ ရဖို ့ဆိုႁပီး က်ေနာ္ လက္ဖက္ရည္ တိုက္တာ
မွ မဟုတ္တာ..
ဦးေလးကို ျမင္တာနဲ႔...
ခင္ခ်င္စဖြယ္ ေလးစားသဖြယ္ႀကီး
ျဖစ္ေနလို ့....
ငါလည္း မင္းကို အဲ့လို ျမင္ပါတယ္..
ခင္ပါတယ္...ဒါ့ေၾကာင့္လည္း
စိတ္လို လက္ရ
ိမင္းအတြက္ လိုအပ္တာေတြ
ေျပာျပတာေပါ့...
ခင္ရင္ ျမန္ျမန္ ေခၚမွာလား
ေႏွးေႏွး ေခၚမွာလား....
ဟဲဟဲ...
ဟားဟား တစ္ကယ္လာတဲ့ေကာင္
လစ္တာနဲ ့အစ္တာပဲ...
ဒါေတာ့ မေျပာႏိုင္ဘူးေမာင္..
ဒါေပမယ့္ ေျပာႏိုင္တာ တစ္ခုကေတာ့..
ငါအခု ေျပာသြားတာေတြ..
မင္းေသခ်ာနားလည္မယ္ဆိုရင္..
ငါလာေခၚတဲ့အခါ..အဆင္သင့္ေကာက္လိုက္ႏိုင္တဲ့
လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာပဲ...
မင္းကို လာေခၚတဲ့အခါ..
အျပန္လမ္း တစ္ေလ်ာက္
အခုလို ေအးေအးလူလူ
လက္ဖက္ရည္ ထိုင္ေသာက္ခ်င္ပါေသးတယ္...
.........
ေျပာေျပာဆိုဆို ျဖဳတ္ခနဲ အေပ်ာက္
ေဘးဝိုင္းက ေဆးလိပ္မီးခိုးေတြၾကား
ေရာေရာင္ၿပီး ေပ်ာက္သြားေလရဲ႕.....
ဘဝမွာ တန္ဖိုး အ႐ွိဆံုး မနက္စာကို ေျပာပါဆိုရင္ေတာ့
ဘုရား႐ွင္ကို မဖူးေတြ ့ရခင္အခ်ိန္ထိ..
ဒီ လက္ဖက္ရည္ တစ္ခြက္ ျဖစ္ေန ပါလိမ့္မယ္
Thanks alot Death..
See u Later...
ခံစားေရးဖြဲ ့သည္
ေမာင္စီ။

Sunday, September 25, 2016

အသက္႐ွည္ေလ ပိုေကာင္းေလ ျဖစ္ဖို႔။

Ko Lin to Dhamma friends
11 hrs
【အသက္႐ွည္ေလ ပိုေကာင္းေလ ျဖစ္ဖို႔။】
■■ အသိပညာမ႐ွိတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕အသက္႐ွည္မႈဟာ
တန္ဖိုးမ႐ွိဘူး။
...
■■ ဘာေၾကာင့္ တန္ဖိုးမ႐ွိတာတုန္း ???
■■ လုပ္သင့္တာနဲ႔ မလုပ္သင့္တာ မသိဘူး၊
■■ မသိသည့္အတြက္ေၾကာင့္ မလုပ္သင့္တာကို
လုပ္သင့္တယ္လို႔ ထင္တယ္။
■■ လုပ္သင့္တာကိုက်ေတာ႔ မလုပ္သင့္ဘူးလို႔
ထင္တယ္။
■■ ထင္ရံုတင္ မဟုတ္ဘူး၊ မလုပ္သင့္တာကို
လုပ္သင့္တယ္ထင္ၿပီးလုပ္လိုက္တယ္။
■■ လုပ္သင့္တာက်ေတာ႔ မလုပ္သင့္ဘူးထင္ၿပီးေတာ႔
မလုပ္ဘဲေနတယ္။
ကိုယ္​က်ိဳးနည္​းတယ္၊ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ ရ, ရမွာ
မရဘူး၊
အျပစ္ကင္းရမွာ မကင္းဘူး။ အျပစ္ေတြ ရတယ္၊
■■ ဒါေၾကာင့္မို႔ ျမတ္​စြာဘုရားက ေဟာတာ။
အသက္႐ွည္ေလ ပိုေကာင္းေလဆိုတာ ...
ဘဝမွာ ဆင္ျခင္တံုတရား႐ွိတဲ႔ အသိဥာဏ္႐ွိတဲ႔
ပုဂိၢဳလ္​ေတြအတြက္သာ ျဖစ္တယ္။
#ဆင္ျခင္တံုမ႐ွိဘဲနဲ႔ အသိဥာဏ္ကင္းမဲ႔တဲ႔ပုဂၢိဳလ္ေတြက်ေတာ႔
အသက္႐ွည္ေလ အျပစ္ႀကီးေလ၊
မွားမွားယြင္​းယြင္​း​ေတြ လုပ္မိေလ၊ ပိုၿပီးေတာ႔ သံသရာဝဋ္​ထဲမွာ နစ္ျမႇပ္ေလေလ၊
ဆင္းရဲဒုကၡႏြံထဲမွာ နစ္ေလေလ၊ ဒီလိုပဲ ျဖစ္မွာေပါ႕။
အဲဒီေတာ႔ သူ႔အဖို႔ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။
အသက္႐ွည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ အကုသိုလ္ေတြ ပိုတက္လာတယ္။
★ ဘာနဲ႔ဥပမာတူတုန္​းဆိုရင္​ ၾကည့္ေလ။
သူမ်ားဆီက ေႂကြးေတြယူထားတဲ႔ပုဂၢိဳလ္၊ ေႂကြးယူၿပီးေတာ႔ အလုပ္မႀကိဳးစားဘဲနဲ႔ ေနတဲ႔ပုဂၢိဳလ္၊ အေႂကြးက အတိုး​ေတြ တက္ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ႔ မဆပ္ႏိုင္တဲ႔ အေနအထားမ်ိဳးထိ
ေရာက္လာတယ္။
★ အဲဒီလို မေကာင္းတဲ႔ အေႂကြးေတြကို အတိုးတက္ေနသလိုပဲ
ကိုယ့္သႏၱာန္မွာ အကုသို္လ္ေႂကြးေတြ ဆပ္လို႔မကုန္ႏိုင္ေအာင္တိုးတက္ေနတယ္။
သံသရာထဲမွာ ဆပ္ေပေရာလို႔ ဒီလိုဆိုတယ္​။
★ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ပညာရွိတဲ႔ပုဂၢိဳလ္က သံသရာေႂကြးကိုလည္းပဲေ႐ွာင္ႏိုင္တယ္။
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားဆံုးမတဲ႔ အဆံုးအမေတြဟာ
အလြန္ပဲ မွန္ကန္တယ္၊
★ ဘဝခရီး ေလွ်ာက္လွမ္းတဲ႕အခါမွာ လုပ္သင့္တာနဲ႔
မလုပ္သင့္တာသိဖို႔လိုတယ္။
★ အျပစ္႐ွိတာ မ႐ွိတာ သိဖို႔လိုတယ္။
★ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္​ ခြဲျခားသိဖို႔လိုတယ္။
★ အဲဒီလို အသိပညာ႐ွိတဲ႔ ပုဂိၢဳလ္​ေတြရဲ႔ အသက္႐ွည္မႈက တန္​ဖိုးရွိတဲ႔အသက္႐ွည္မႈ ျဖစ္တယ္။
ပညာ႐ွိ႐ွိနဲ႔ ဆင္ျခင္တံုတရား႐ွိ႐ွိနဲ႔ ဘဝမွာ အသက္႐ွည္ေလပိုေကာင္းေလ ျဖစ္ရမယ္လို႔ ဒီလိုဆိုတယ္​။
★ မိမိတို႔အ​ေနနဲ႔ အသက္႐ွည္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔ထက္ ဘာႀကိဳးစားရမလဲ။
ပညာ႐ွိဖို႔ ႀကိဳးစားရမွာျဖစ္​တယ္​။
ပညာ႐ွိၿပီဆိုရင္​ အသက္႐ွည္မႈက တန္ဖိုးေတြ တက္လာတယ္။
ဒါျဖင့္ ပညာ႐ွိလာ​ေအာင္​ ဘယ္​လိုလုပ္​ရမလဲ၊
တရားပြဲေတြသြားၿပီး တရားနာရတယ္​၊
တရားဓမၼနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မွတ္သားၾကရတယ္။
အတိုင္​းအတာတစ္ခုအရ သင္ယူရတယ္။
စာအုပ္​စာတမ္​း​ေတြ ဖတ္႐ႈရတယ္၊
" သုႆုသာ လဘေတ ပညံ "လို႔ ဆိုတဲ႔ အတိုင္း သိခ်င္တတ္ခ်င္စိတ္႐ွိလို႔႐ွိရင္​ ပညာဆိုတာ ရတယ္ေပါ႔။
★ ဒါေၾကာင့္မို႔ တရားပြဲမွာ တရားလာနာ၊ အသိဥာဏ္ရတယ္။
ဖတ္သင့္ဖတ္ထိုက္တဲ႕စာအုပ္ေတြဖတ္၊ အသိဥာဏ္ရတယ္။
ဆရာေတာ္ႀကီးေတြဆီ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေတာ႔ သိသင့္သိထိုက္တာေတြ
ေမး၊ ရဟန္းသံဃာေတြဆီ ခ်ဥ္းကပ္၊ မသိတာေလးေတြ ေမး၊
အသိဥာဏ္​ရတယ္။
ဘဝမွာ ဘယ္လိုေနရမယ္၊ ဘယ္လိုထိုင္ရမယ္ဆိုတာကအစ
အေျခခံ သိ႐ွိနားလည္ေအာင္ ေမးရတယ္။
အမွတ္​တမဲ့ မေနနဲ႔။ ဆည္းပူးအားထုတ္ၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။
အဲဒီလို အသိဥာဏ္႐ွိၿပီး အသက္႐ွည္မွ တန္ဖိုး႐ွိတာမို႔
အသက္႐ွည္ေလ ပိုေကာင္းေလ ျဖစ္တယ္။
(#ဆရာေတာ္ေဒါက္တာအ႐ွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ)
#Posted_by_Words_of_Buddha.
★ _/\\_ သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ _/\\_ ★
★ _/\\_ သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ၊ _/\\_ ★
★ _/\\_ သဗၺရတိ ံ ဓမၼရတိ ဇိနာတိ၊ _/\\_ ★
#ဓမၼဒါန

ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးမွာ လူနာေစာင့္ၾကည့္ရင္း














အရွင္ ဣႏၵက added 4 new photos — with အရွင္ ဣႏၵက at Yangon General Hospital.
23 June
ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးမွာ လူနာေစာင့္ၾကည့္ရင္း
ညသံုးနာရီေလာက္မွာ ေဆးရံုေအာက္ထပ္ကိုဆင္းကာ
အေရးေပၚလူနာျပမည့္ အေပါက္ဝေရွ႕ဘက္ဆိုင္သို႔
အေအးဗူးဝယ္ရန္ ဆင္းလာခဲ့ပါတယ္။
...
ကိုယ္ဆင္းၿပီးေတာ့ ေလၽွာက္လာတဲ့လမ္းဟာ
ေသဆံုးလူနာမ်ားကို ေရခဲတိုက္သို႔
ပို႔ေဆာင္ရာလမ္းျဖစ္ေနပါတယ္။
ကိုယ္က အေအးဗူးဆင္းဝယ္ရင္း
ထိုလမ္းေပၚေလၽွာက္တဲ့ ေခတၱခဏေလးမွာတင္
ေသဆံုးလူနာ ခုႏွစ္ေယာက္ေလာက္ကို
ကုတင္နဲ႔သယ္သြားတာ ေတြ႕မိရသလို
သံုးဘီးကားေလးနဲ႔လည္း ေရခဲတိုက္ဘက္ကို
ေသဆံုးလူနာေတြကိုသယ္ေဆာင္ေနၾကတာ
ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။
ကိုယ့္လူနာကို ဆရာဝန္မ်ားက
အေရးတႀကီးဆိုသလို
အေရးေပၚကယ္ဆယ္ေရးကုသေဆာင္ဘက္
ပို႔လိုက္ပါတယ္။
အေရးေပၚကယ္ဆယ္ေရးဘက္ေရာက္ေတာ့
ဒလဘက္ကမ္းက ဆိုင္ကယ္တိုက္မိလို႔
လူတစ္ေယာက္ဟာ
ဦးေႏွာက္ေတြ ထြက္က်ေနၿပီး
ေသေတာ့မယ့္အေျခအေနျဖစ္လိုျဖစ္။
ကိုယ့္လူနာ ကုတင္နားက
ဒကာမတစ္ေယာက္လည္း
ေရာက္လို႔ နာရဝက္မၽွမၾကာေသးခင္
အသက္ဆံုးရွံဳးသြားျပန္တယ္။
ကိုယ္ေတြလည္းေတြးေနမိပါတယ္။
""ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးမွာ
ကိုယ္ခဏေလးေနရတဲ့အခိုက္အတန္႔မွာေတာင္
ဒီေလာက္လူေတြ ေသဆံုးေနၾကရင္
တစ္ရက္ကို ဒီေဆးရံုႀကီးမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မွ
ဆံုးရွံဳးေနၾကရမလဲ"
ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးနဲ႔တြက္လို႔ တစ္ရက္ကို
ခႏၶာပ်က္ေႂကြ ေသဆံုးသူေတြဟာ
ဘယ္ေလာက္မ်ားလိုက္မလဲ
ႏိုင္ငံနဲ႔တြက္ၾကည့္ရင္
ကမ႓ာနဲ႔တြက္ၾကည့္ရင္
အား--အမ်ားႀကီးပါပဲလား""လို႔
ေတြးေနမိတယ္။
ေန႔တစ္ေန႔ကို
လူ႔ေလာကႀကီးေရာက္လာၾကသူမ်ားသလို
ထြက္ခြာသြားေတြလည္း မ်ားမွမ်ားပါေပ့။
ကိုယ္ေတြလည္း
ခႏၶာျဖစ္တည္လို႔ လူ႔ေလာကၾကးထဲေရာက္ခဲ့ရၿပီ
ခႏၶာပ်က္ေႂကြကာ ေသဆံုရမယ့္ေန႔စြဲစာရင္းထဲ
ဘယ္ေန႔ပါလာမည္ဆိုတာ အတိအက်မသိရ။
ဗုဒၶျမတ္စြာကေတာ့
" သေဗၺ သခၤါရာ အနိစၥာ"
ခပ္သိမ္းေသာ သခၤါရတရားဆိုတာ မျမဲဘူး"လို႔
အတိအက်ေဟာထားခဲ့ၿပီးသားပါ။
တကယ္ေတာ့
သတိလက္လြတ္ ေမ့ေလ်ာ့ေနမိတဲ့အခါ
ဒီခႏၶာႀကီး ျမဲတယ္
ပိုင္တယ္ထင္ေနမိၾကတာေလ။
ငါ့သား ငါ့သမီး ငါ့ေဆြမ်ဳိုး
ငါ့ရာထူး ငါ့အလွ ငါ့ဥစၥာ ငါ့မာနတရားေတြနဲ႔
သတိေမ့ေလၽွာ့ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနမိတဲ့အျဖစ္ေတြ။
မေသခင္မွာ
အခ်စ္ေတြ အမုန္းေတြ အာဃာတေတြ
ဝမ္းနည္းဝမ္းသာမႈေတြနဲ႔
သံသရာလည္ေနတဲ့အျဖစ္ေတြ။
ေနာက္ဆံုးေတာ့---
ေဆးရံုႀကီးေတြကို မိသားစုေတြနဲ႔လာျပၾက
လာကုသလိုက္ၾက
မကုသႏိုင္ကံကုန္တဲ့အဆံုး
ေသဆံုးသြားၿပီဆိုမွေတာ့ျဖင့္
ကိုယ့္ကို ေရခဲတိုက္ထံအပ္ႏွင္းထားခဲ့ကာ
မိသားစုမ်ားျပန္သြားၾက။
ေရခဲတိုက္ကို ပို႔လိုက္တဲ့အခ်ိန္
ဘာေတြယူလို႔ရမွာလဲ။
ကုသိုလ္ဥစၥာတစ္မ်ိဳးကလြဲ
ဘာဆိုဘာမွမယူႏိုင္ၾက
ဘံုဆိုင္အထုပ္ေတြအားလံုးထားခဲ့ေပေတာ့။
ကိုယ္ပိုင္ကုသိုလ္ဥစၥာဟာ
ဒီေနရာမွာတန္ဖိုး အရွိဆံုးျဖစ္သြားခဲ့ေလၿပီ။
တကယ္ေတာ့
ကုသိုလ္ဆိုတာ အလိုအပ္ဆံုးအရာသာ
ခႏၶာပ်က္ေၾကေသဆံုးရမယ့္
ေန႔စြဲစာရင္းဟာ
တစ္ေန႔ေတာ့ မဖိတ္ေခၚပါပဲေရာက္ကိုလာေတာ့မွာ
မနက္ျဖန္လား ဒီေန႔လားဆိုတာ
ေသခ်ာေရရာ ခြဲျခားမသိၾကရတဲ့
မျမဲျခင္းဘဝ ပိုင္ဆိုင္ရလူသားေတြပါ။
ကိုယ္ကေတာ့ ေတြးမိေနတယ္
ဗုဒၶျမတ္စြာသာသနာနဲ႔လည္းၾကံဳ
လူဘဝလည္းရလာၾက
သံသရာခ်မ္းသာေၾကာင္း
သံသရာလြတ္ေၾကာင္းတရားေကာင္းမ်ား
ေဟာေျပာႏိုင္တဲ့ဆရာေကာင္းေတြလည္းရွိေနပါရဲ႕
ေထာင္ႏိုင္တဲ့နားျမင္ႏိုင္တဲ့မ်က္လံုး
စဥ္းစားသံုးသပ္ႏိုင္တဲ့အသိဥာဏ္မ်ားျပည့္စံုေနပါလၽွက္
အသိလြဲ အျမင္လြဲ အက်င့္ေတြလြဲမွား
တစ္ဘဝေကာင္းစားေရးလမ္းစဥ္ေလၽွာက္
ေသခါနီးကုတင္ေပၚမွာေရာက္မွ
သတိေလးထားၿပီး
မိသားစုက
"" ကုသိုလ္အာရံုျပဳ ကုသိုလ္အာရံုယူေႏွာ္""
လို႔ေျပာၾကတဲ့အခါမွာေတာ့
ယူရမယ့္ကုသိုလ္အာရံုက
တစ္ခုမွရွိမေနၾကဘူးဆိုရင္ေတာ့
က်ိမ္းေသပါတယ္။
လာျခင္ေကာင္း၍ ျပန္ျခင္းမခ်မ္းေျမ့ပါပဲ
လူ႔ဘဝကို အလြဲသံုးစားလုပ္ကာ
လူျဖစ္ရွံုးသူမ်ားျဖစ္ဖို႔ေပါ့။
မိမိတို႔ေလာကလူ႔ဘဝက်င္လည္ရာ
သက္တမ္းတစ္ေလၽွာက္မွာ
အလုပ္လုပ္ၾကတဲ့အခါ
အရွံုးအျမတ္ဆိုတာ တြက္ခ်က္ၾကပါတယ္။
အရွံုးဆိုတဲ့ေနရာမွာ
ေသခါနီးအခ်ိန္
ကိုယ္အာရံုယူစရာ
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတစ္ခုခုမရွိေနျခင္းဟာ
အရွံုးတကာ့အရွံုးထဲမွာ
အဆိုးဆံုးအရွံုးတစ္ခုပါပဲ။
တည့္တည့္ေျပာရရင္ေတာ့
မလိုခ်င္ဆံုးအရွံဳးပါပဲ။
မိမိႏွင့္အတူ
မိတ္ေဆြအေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းမ်ားဟာ
ေသခါနီးအခ်ိန္မွာ အာရံုယူစရာ
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေျမာက္မ်ားစြာျဖစ္ေစဖို႔
ေကာင္းမႈတစ္ခု ေန႔စဥ္ျပဳၾကပါလို႔သာ
ေစတနာျဖင့္တိုက္တြန္ရင္း
လာျခင္းေကာင္း၍ ျပန္ျခင္းခ်မ္းေျမ့သူမ်ား
ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္းသာ---။--။
23 - 6 -16

Friday, September 23, 2016

"စိတ္ညစ္ရင္....ဘာလုပ္မလဲ"

Lwin Pyin
19 hrs
"စိတ္ညစ္ရင္....ဘာလုပ္မလဲ"
-----------
စိတ္ညစ္ရင္ခါးကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္ထား၊ မ်က္လံုးေလးမွိတ္၊ လက္အုပ္ ကေလးခ်ီျပီး ငါးပါးသီလကို ယူလိုက္ပါ။
...
တစ္ဆက္တည္းပဲ “ျမတ္စြာဘုရား၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္ ခႏၶာကိုယ္ထဲကို သီတင္းသံုးေတာ္မူပါဘုရား”လို႔ ပင့္လိုက္ပါ။ ကိုယ္က အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ေနလို႔ ပင့္ရမွာ အားနာ ေနရင္လည္း ဦးေခါင္းထက္ကိုပင့္လိုက္ပါ။ စိတ္ထဲမွာလည္း ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲ၊ ကိုယ့္ဦးေခါင္းထက္မွာ ရွိေနတယ္လို႔ ႏွလံုးသြင္းထားပါ။
ျမတ္စြာဘုရား ကေတာ့ ပရိနိဗၺာန္ စံျပီးျပီဆိုေတာ့ တကယ္ေတာ့ ဘယ္ၾကြလာမွာလဲ။စိတ္ဓာတ္ အင္အားကို ယူတာပါ။ စိတ္ထဲမွာ ျမတ္စြာဘုရား တကယ္ၾကြလာတယ္လို႔ ႏွလံုးသြင္း ထားရမွာပါ။
အားလံုးျပီးရင္ လက္အုပ္ခ်ီ ထားတာေလးခ်ျပီး အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ကို ငါးမိနစ္၊ ေမတၱာကို ငါးမိနစ္၊ ၀ိပႆနာကို ငါးမိနစ္ ပြားေနလိုက္ပါ။ ဒါဆိုရင္ စိတ္ခ်မ္းသာ လာပါ လိမ့္မယ္။ မယံုရင္စမ္းၾကည့္ပါ။
စာေရးသူလည္း စိတ္ညစ္လာရင္ ဒီနည္းအတိုင္းပဲလုပ္တာပါ။ ဒါဆို စိတ္ညစ္တာ ေပ်ာက္သြားတာ မ်ားပါတယ္။
ကိေလသာ မကင္းသေရြ႕ေတာ့ စိတ္ေတြက အခါအားေလွ်ာ္စြာ ညစ္ေနရဦးမွာပါ။ စိတ္ညစ္တာကို ညစ္တဲ့ အတိုင္းမထားဘဲ ကိုယ္ႏွစ္သက္တဲ့ နည္းတစ္ခုခုနဲ႔ ပယ္ပစ ္လိုက္ႏိုင္ဖို႔ပါ။
ဒီနည္းေလးကို ကိုယ္က အထံုအက်င့္ေလးတစ္ခုလုပ္ထား လိုက္ဖို႔ပါ။ ဂုဏ္ေတာ္ ေမတၱာေလး ပြားလိုက္ ၊ စိတ္ညစ္လာတာနဲ႔ဂုဏ္ေတာ္ ေမတၱာေလး ပြားလိုက္” နဲ႔က်င့္ပါမ်ား သြားရင္ အထံု ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။
အထံုျဖစ္သြားရင္ စြဲသြားတာ မ်ားပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ အထံု ေလးေတြဆို စြဲေနေအာင္ လုပ္ထားရပါတယ္။အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ဘဲ စိတ္ညစ္လာရင္ ထြက္ေပါက္ အေနနဲ႔ အကုသိုလ္ မကင္းတဲ့ တျခားတစ္ခုခုကို
သြားလုပ္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ျပဳတဲ့ အျပဳအမူက စြဲသြားတတ္ ပါတယ္။
မေကာင္းတာ စြဲသြားရင္ ျဖတ္ရတာ ခက္ပါတယ္။ စိတ္ညစ္တာကို အေၾကာင္းျပဳျပီး အကုသိုလ္ မကင္းတဲ့ အျပဳအမူေတြ စြဲသြားတဲ့ သူေတြအမ်ားၾကီးပါ။ ေတြ႔ဖူး ျမင္ဖူးၾကမွာပါ။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ စိတ္ညစ္လာရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီကို ဖုန္းဆက္ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ကိုယ္ဖုန္းဆက္ ေျပာတဲ့သူက ေကာင္းျမတ္တဲ့ အၾကံေပးရင္ ေတာ္ပါရဲ့။
“ဘယ္လို ကဲလိုက္ပါလား၊ ဘယ္လိုလုပ္လိုက္ ပါလား” စသည္ျဖင့္ အကုသိုလ္ မကင္းတဲ့အၾကံေတြ ေပးလိုက္ရင္ ကိုယ့္အတြက္ အမ်ားၾကီးနစ္နာ သြားႏိုင္ပါတယ္။
ကဲထားပါေတာ့။ တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီ ဖုန္းဆက္ အၾကံဉာဏ္ေတာင္း လို႔ ကိုယ္ အၾကံေတာင္းတဲ့ သူက“လာခဲ့၊ ဘယ္ဆိုင္မွာ ဘယ္ကလပ္မွာ သြားကဲရေအာင္၊ လံုး၀ လန္းသြားေစရမယ္”ဆိုျပီး လွမ္းေခၚပါျပီတဲ့။
ေခၚတဲ့အတိုင္း ေနရာတစ္ခုခု မွာ ကဲပါျပီတဲ့၊ကဲေနတုန္းမွာ လန္းတယ္လို႔ ထင္ရေပမယ့္ ကဲျပီးေတာ့လည္း ညစ္လက္စ စိတ္က ျပန္ညစ္ ရဦးမွာပါ။ ေနာက္ဆံုး ကိုယ့္မွာ အကုသိုလ္ အပိုျဖစ္ရတာပဲ အဖတ္တင္တာပါ။
စိတ္ညစ္တဲ့အခါ ထြက္ေပါက္ မ်ိဳးစံုေတာ့ ရွိေနၾကမွာပါ။ အဲဒီအထဲကမွာ ေကာင္းတဲ့ ထြက္ေပါက္ လည္းျဖစ္၊ ကိုယ္နဲ႔ သပၸါယသင့္တဲ့ ထြက္ေပါက္လည္း ျဖစ္တဲ့ ထြက္ေပါက္ တစ္ခုကို အေလ့အက်င့္ လုပ္ထား လိုက္ဖို႔ပါ။
စိတ္ညစ္ရင္ အျခား တစ္ဖက္မွာ ဆိုးက်ိဳးေတြ ရွိေနတဲ့အတြက္ ေကာင္းတဲ့ ထြက္ေပါက္ ေလးေတြကို အထံုတစ္ခု အေနနဲ႔ စြဲေနေအာင္ ေလ့က်င့္ ထားႏိုင္ရပါမယ္။
တကယ္ေတာ့လည္း တရား သေဘာအရ ဘယ္အရာမွ မျမဲပါဘူး။ စိတ္ညစ္ တာလည္း အျမဲ တည္မေနႏိုင္ပါဘူး။ ကာလတစ္ခုပါပဲ။ ကိုယ္က မျမဲတဲ့ သေဘာ တရားေလးကို ေသခ်ာ သေဘာေပါက္ျပီး စိတ္ညစ္ တာကို အေၾကာင္း ျပဳျပီး ထြက္ေပါက္ အေနနဲ႔ အကုသိုလ္ မျပဳလိုက္မိဖို႔ပါ။
စိတ္ညစ္ေနတဲ့ ကာလတိုေလးမွာ ကုသိုလ္ေတြကို လုပ္ခ်င္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မလုပ္ခ်င္သည္ ျဖစ္ေစ ေပေတလုပ္ ေနလိုက္ပါ။ ဘုရား ပန္းအိုးလဲတာ ဘုရား ေသာက္ေတာ္ ေရလဲတာ၊ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ အစားအစာေလး ေတြကို ျမတ္စြာဘုရားကိုကပ္တာ စသည္ျဖင့္ လုပ္လို႔လည္း ရပါေသးတယ္။
စိတ္ညစ္တာကို အမွီျပဳျပီး ကုသိုလ္ အျမတ္ထြက္ ေအာင္လုပ္ပစ္ ရမွာပါ။ ကာလ တစ္ခုၾကာလို႔ စိတ္ညစ္တာလည္း ေပ်ာက္သြားေရာ၊ ကိုယ့္ရင္ထဲကို ျပန္ၾကည့္ လိုက္တဲ့ အခါ ကုသိုလ္ေတြ တစ္ေလွၾကီး ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ။
ဒီ ကုသိုလ္ေတြဟာ ေနာက္ဘ၀အထိ အထံုဓာတ္ ေတြအေနနဲ ့ ပါသြားေတာ့ မွာပါ။ အထံု၀ါသနာဆိုတာေနာက္ဘ၀အထိ လိုက္တတ္တာဆိုေတာ့ ေနာက္ဘ၀မွာလည္း ကုသိုလ္ ပါရမီေတြ ျပဳျဖစ္ ေနဦးမွာပါ။ ဒါဆိုရင္ နိဗၺာန္နဲ႔လည္း တျဖည္းျဖည္း နီးသြား ေတာ့မွာပါ။
အဓိကကေတာ့ ဘယ္လို အာရံုပဲ ၾကံဳလာၾကံဳလာ၊ ၾကံဳလာတဲ့ အာရံုကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ကုသိုလ္ ျဖစ္သြား ဖို႔ပါ။ ဒါကို ကိုယ္က အေလ့အက်င့္ ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္၊ ေလ့က်င့္ ထားဖို႔ပါ။ ေလ့က်င့္ ထားရင္ စြဲသြား တတ္ပါတယ္။ ေနာင္ဆိုရင္ အထူး ေၾကာင့္ၾက စိုက္စရာ မလို ေတာ့ပါဘူး။ ဘာပဲေျပာေျပာ ဒါဆိုရင္ စိတ္ခ်မ္းသာ လာပါလိမ့္မယ္။
အရွင္ရာဇိႏၵ (ရေ၀ႏြယ္- အင္းမ)
(အလင္းတန္းဂ်ာနယ္)
Admin:Thuzar
Credit to orginal uploader