လာေရာက္ၾကသူေတြေရာ မလာနိုင္သူေတြပါ မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစ

Friday, September 23, 2016

"စိတ္ညစ္ရင္....ဘာလုပ္မလဲ"

Lwin Pyin
19 hrs
"စိတ္ညစ္ရင္....ဘာလုပ္မလဲ"
-----------
စိတ္ညစ္ရင္ခါးကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္ထား၊ မ်က္လံုးေလးမွိတ္၊ လက္အုပ္ ကေလးခ်ီျပီး ငါးပါးသီလကို ယူလိုက္ပါ။
...
တစ္ဆက္တည္းပဲ “ျမတ္စြာဘုရား၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္ ခႏၶာကိုယ္ထဲကို သီတင္းသံုးေတာ္မူပါဘုရား”လို႔ ပင့္လိုက္ပါ။ ကိုယ္က အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ေနလို႔ ပင့္ရမွာ အားနာ ေနရင္လည္း ဦးေခါင္းထက္ကိုပင့္လိုက္ပါ။ စိတ္ထဲမွာလည္း ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲ၊ ကိုယ့္ဦးေခါင္းထက္မွာ ရွိေနတယ္လို႔ ႏွလံုးသြင္းထားပါ။
ျမတ္စြာဘုရား ကေတာ့ ပရိနိဗၺာန္ စံျပီးျပီဆိုေတာ့ တကယ္ေတာ့ ဘယ္ၾကြလာမွာလဲ။စိတ္ဓာတ္ အင္အားကို ယူတာပါ။ စိတ္ထဲမွာ ျမတ္စြာဘုရား တကယ္ၾကြလာတယ္လို႔ ႏွလံုးသြင္း ထားရမွာပါ။
အားလံုးျပီးရင္ လက္အုပ္ခ်ီ ထားတာေလးခ်ျပီး အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ကို ငါးမိနစ္၊ ေမတၱာကို ငါးမိနစ္၊ ၀ိပႆနာကို ငါးမိနစ္ ပြားေနလိုက္ပါ။ ဒါဆိုရင္ စိတ္ခ်မ္းသာ လာပါ လိမ့္မယ္။ မယံုရင္စမ္းၾကည့္ပါ။
စာေရးသူလည္း စိတ္ညစ္လာရင္ ဒီနည္းအတိုင္းပဲလုပ္တာပါ။ ဒါဆို စိတ္ညစ္တာ ေပ်ာက္သြားတာ မ်ားပါတယ္။
ကိေလသာ မကင္းသေရြ႕ေတာ့ စိတ္ေတြက အခါအားေလွ်ာ္စြာ ညစ္ေနရဦးမွာပါ။ စိတ္ညစ္တာကို ညစ္တဲ့ အတိုင္းမထားဘဲ ကိုယ္ႏွစ္သက္တဲ့ နည္းတစ္ခုခုနဲ႔ ပယ္ပစ ္လိုက္ႏိုင္ဖို႔ပါ။
ဒီနည္းေလးကို ကိုယ္က အထံုအက်င့္ေလးတစ္ခုလုပ္ထား လိုက္ဖို႔ပါ။ ဂုဏ္ေတာ္ ေမတၱာေလး ပြားလိုက္ ၊ စိတ္ညစ္လာတာနဲ႔ဂုဏ္ေတာ္ ေမတၱာေလး ပြားလိုက္” နဲ႔က်င့္ပါမ်ား သြားရင္ အထံု ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။
အထံုျဖစ္သြားရင္ စြဲသြားတာ မ်ားပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ အထံု ေလးေတြဆို စြဲေနေအာင္ လုပ္ထားရပါတယ္။အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ဘဲ စိတ္ညစ္လာရင္ ထြက္ေပါက္ အေနနဲ႔ အကုသိုလ္ မကင္းတဲ့ တျခားတစ္ခုခုကို
သြားလုပ္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ျပဳတဲ့ အျပဳအမူက စြဲသြားတတ္ ပါတယ္။
မေကာင္းတာ စြဲသြားရင္ ျဖတ္ရတာ ခက္ပါတယ္။ စိတ္ညစ္တာကို အေၾကာင္းျပဳျပီး အကုသိုလ္ မကင္းတဲ့ အျပဳအမူေတြ စြဲသြားတဲ့ သူေတြအမ်ားၾကီးပါ။ ေတြ႔ဖူး ျမင္ဖူးၾကမွာပါ။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ စိတ္ညစ္လာရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီကို ဖုန္းဆက္ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ကိုယ္ဖုန္းဆက္ ေျပာတဲ့သူက ေကာင္းျမတ္တဲ့ အၾကံေပးရင္ ေတာ္ပါရဲ့။
“ဘယ္လို ကဲလိုက္ပါလား၊ ဘယ္လိုလုပ္လိုက္ ပါလား” စသည္ျဖင့္ အကုသိုလ္ မကင္းတဲ့အၾကံေတြ ေပးလိုက္ရင္ ကိုယ့္အတြက္ အမ်ားၾကီးနစ္နာ သြားႏိုင္ပါတယ္။
ကဲထားပါေတာ့။ တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီ ဖုန္းဆက္ အၾကံဉာဏ္ေတာင္း လို႔ ကိုယ္ အၾကံေတာင္းတဲ့ သူက“လာခဲ့၊ ဘယ္ဆိုင္မွာ ဘယ္ကလပ္မွာ သြားကဲရေအာင္၊ လံုး၀ လန္းသြားေစရမယ္”ဆိုျပီး လွမ္းေခၚပါျပီတဲ့။
ေခၚတဲ့အတိုင္း ေနရာတစ္ခုခု မွာ ကဲပါျပီတဲ့၊ကဲေနတုန္းမွာ လန္းတယ္လို႔ ထင္ရေပမယ့္ ကဲျပီးေတာ့လည္း ညစ္လက္စ စိတ္က ျပန္ညစ္ ရဦးမွာပါ။ ေနာက္ဆံုး ကိုယ့္မွာ အကုသိုလ္ အပိုျဖစ္ရတာပဲ အဖတ္တင္တာပါ။
စိတ္ညစ္တဲ့အခါ ထြက္ေပါက္ မ်ိဳးစံုေတာ့ ရွိေနၾကမွာပါ။ အဲဒီအထဲကမွာ ေကာင္းတဲ့ ထြက္ေပါက္ လည္းျဖစ္၊ ကိုယ္နဲ႔ သပၸါယသင့္တဲ့ ထြက္ေပါက္လည္း ျဖစ္တဲ့ ထြက္ေပါက္ တစ္ခုကို အေလ့အက်င့္ လုပ္ထား လိုက္ဖို႔ပါ။
စိတ္ညစ္ရင္ အျခား တစ္ဖက္မွာ ဆိုးက်ိဳးေတြ ရွိေနတဲ့အတြက္ ေကာင္းတဲ့ ထြက္ေပါက္ ေလးေတြကို အထံုတစ္ခု အေနနဲ႔ စြဲေနေအာင္ ေလ့က်င့္ ထားႏိုင္ရပါမယ္။
တကယ္ေတာ့လည္း တရား သေဘာအရ ဘယ္အရာမွ မျမဲပါဘူး။ စိတ္ညစ္ တာလည္း အျမဲ တည္မေနႏိုင္ပါဘူး။ ကာလတစ္ခုပါပဲ။ ကိုယ္က မျမဲတဲ့ သေဘာ တရားေလးကို ေသခ်ာ သေဘာေပါက္ျပီး စိတ္ညစ္ တာကို အေၾကာင္း ျပဳျပီး ထြက္ေပါက္ အေနနဲ႔ အကုသိုလ္ မျပဳလိုက္မိဖို႔ပါ။
စိတ္ညစ္ေနတဲ့ ကာလတိုေလးမွာ ကုသိုလ္ေတြကို လုပ္ခ်င္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မလုပ္ခ်င္သည္ ျဖစ္ေစ ေပေတလုပ္ ေနလိုက္ပါ။ ဘုရား ပန္းအိုးလဲတာ ဘုရား ေသာက္ေတာ္ ေရလဲတာ၊ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ အစားအစာေလး ေတြကို ျမတ္စြာဘုရားကိုကပ္တာ စသည္ျဖင့္ လုပ္လို႔လည္း ရပါေသးတယ္။
စိတ္ညစ္တာကို အမွီျပဳျပီး ကုသိုလ္ အျမတ္ထြက္ ေအာင္လုပ္ပစ္ ရမွာပါ။ ကာလ တစ္ခုၾကာလို႔ စိတ္ညစ္တာလည္း ေပ်ာက္သြားေရာ၊ ကိုယ့္ရင္ထဲကို ျပန္ၾကည့္ လိုက္တဲ့ အခါ ကုသိုလ္ေတြ တစ္ေလွၾကီး ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ။
ဒီ ကုသိုလ္ေတြဟာ ေနာက္ဘ၀အထိ အထံုဓာတ္ ေတြအေနနဲ ့ ပါသြားေတာ့ မွာပါ။ အထံု၀ါသနာဆိုတာေနာက္ဘ၀အထိ လိုက္တတ္တာဆိုေတာ့ ေနာက္ဘ၀မွာလည္း ကုသိုလ္ ပါရမီေတြ ျပဳျဖစ္ ေနဦးမွာပါ။ ဒါဆိုရင္ နိဗၺာန္နဲ႔လည္း တျဖည္းျဖည္း နီးသြား ေတာ့မွာပါ။
အဓိကကေတာ့ ဘယ္လို အာရံုပဲ ၾကံဳလာၾကံဳလာ၊ ၾကံဳလာတဲ့ အာရံုကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ကုသိုလ္ ျဖစ္သြား ဖို႔ပါ။ ဒါကို ကိုယ္က အေလ့အက်င့္ ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္၊ ေလ့က်င့္ ထားဖို႔ပါ။ ေလ့က်င့္ ထားရင္ စြဲသြား တတ္ပါတယ္။ ေနာင္ဆိုရင္ အထူး ေၾကာင့္ၾက စိုက္စရာ မလို ေတာ့ပါဘူး။ ဘာပဲေျပာေျပာ ဒါဆိုရင္ စိတ္ခ်မ္းသာ လာပါလိမ့္မယ္။
အရွင္ရာဇိႏၵ (ရေ၀ႏြယ္- အင္းမ)
(အလင္းတန္းဂ်ာနယ္)
Admin:Thuzar
Credit to orginal uploader

Wednesday, September 21, 2016

"တစ္ေယာက္တည္းပါ အမွန္တကယ္ေတာ့"

Dr Shwe Tun
"တစ္ေယာက္တည္းပါ အမွန္တကယ္ေတာ့"
***************************
လူ႔ေလာကထဲေရာက္ရွိစဥ္ကတည္းက
တစ္ေယာက္တည္းပါ ...
တကယ္ကိုတစ္ေယာက္တည္းပါပဲ.......

လူ႔ေလာကထဲကေန ထြက္ခြာမယ္ဆိုလည္း တစ္ေယာက္တည္းပါ
တကယ္ကိုတစ္ေယာက္တည္းပါ.....
မိမိကုသိုလ္ကပဲ
မိမိကိုေကာင္းရာမြန္ရာေရာက္ေစၿပီး...
မိမိအကုသိုလ္ကပဲ
မိမိကိုအပါယ္ပို႔တာပါ။
တစ္ေယာက္တည္းပါ
တကယ္ကိုတစ္ေယာက္တည္းပါ......
မိမိမွားယြင္းမႈအေပၚ
မိဘေမာင္ဘြားကခြင့္လြတ္ရင္ေနမယ္
ငရဲကေတာ့မလြတ္ပါဘူး။
တစ္ေယာက္တည္းပါ
တကယ္ကိုတစ္ေယာက္တည္းပါ.....
မိမိမွန္ကန္မႈအေပၚ
တစ္ဖက္လူေတြက သိခ်င္မွသိမယ္။
မိမိ၏ကုသိုလ္စိတ္အိတ္နဲ႔ထည့္သိမ္းထားလည္း
မရပါ အက်ိဳးေပးမွာပါ။
တစ္ေယာက္တည္းပါ
တကယ္ကိုတစ္ေယာက္တည္းပါ.....
မိမိကိုခ်စ္လြန္းလို႔ဆိုၿပီး ေရာဂါေဝဒနာရလာရင္
မိမိလက္ကိုဆြဲၿပီး ေလာကႀကီးထဲ စြန္႔ခြာမသြားဘဲ
ေနႏိုင္တဲ့ မိဘေမာင္ႏွမမိတ္ေဆြ ဆိုတာမရွိပါဘူး
တစ္ေယာက္တည္းပါ
တကယ္ကို တစ္ေယာက္တည္းပါ........
မိမိကိုမခြဲႏိုင္လို႔ မစြန္႔လြတ္ႏိုင္လို႔ မိမိေသရင္
ေနာက္ကလိုက္ေသမယ့္သူမရွိပါ။
တကယ္ကို တစ္ေယာက္တည္းပါ.....
စာမက်က္ဘဲ ကိုယ္တိုင္သင္ယူျခင္းမရွိဘဲ မိမိ
ကိုခ်စ္လြန္း၍ စာေမးပြဲေအာင္ေအာင္ လုပ္ေပး
မယ့္သူမရွိပါ။တကယ္ကို တစ္ေယာက္တည္းပါ။
မိမိကိုမုန္း၍ မိမိဦးေဏွာက္ထဲမွ အသိဥာဏ္
ပညာကို ခိုးယူျခင္းငွာ မည္သူမွမစြမ္းႏိုင္ပါ။
တကယ္ကိုတစ္ေယာက္တည္းပါ။
မိမိကိုခ်စ္လြန္း၍ အစာေရစာခြံ႕ေကၽြးႏိုင္ေသာ္
ျငား မိမိဝမ္းျပည့္တင္းဖို႔ရာ ဝါးၿမိဳခ်ျခင္းငွာ မည္
သူမွ မစြမ္းပါ။တကယ္ကို တစ္ေယာက္တည္းပါ။
ေရာဂါေဝဒနာခံစားရ၍ ထိုေဝဒနာကို တစ္ဖက္
လူမွ မၽွေဝခံစားဖို႔ရာ ေရာဂါေပးစြမ္းျခင္းငွာ
မည္သူမွ မတတ္ႏိုင္ပါ။
တကယ္ကို တစ္ေယာက္တည္းပါ။
ေလာကဧည့္သည္ပုထုဇဥ္လူသားေတြခ်ည္းပါ။
ရာထူး ဂုဏ္ ဓန ရုပ္ရည္ အသက္အိုးအိမ္ကို
ထာဝရဆုပ္ကိုင္ႏိုင္ဖို႔ရာ မည္သူမွမစြမ္းပါ။
တကယ္ကို တစ္ေယာက္တည္းပါ.....
မိမိ၏ရင့္က်က္မႈ မိမိ၏အသိဥာဏ္ပညာ
ဆင္ျခင္တံုတရား သံေဝဂတရားေတြကသာ
ေလာကဓံေတြကို ေျဖရွင္းေပးႏိုင္တာပါ။
တကယ္ကိုတစ္ေယာက္တည္းပါ.....
စိတ္ေကာင္းရွိမႈ အသိ သတိ ဝိရိယေကာင္းမြန္
မႈထက္ သာလြန္ေကာင္းမြန္တဲ့အရည္အခ်င္း
မည္သူ႔ထံတြင္မွ မရွိပါ။ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈပါ။
မိမိ၏ေကာင္းျခင္း ဆိုးျခင္း စိတ္ေကာင္းရွိျခင္း
ယုတ္မာျခင္းတို႔ကိုမိမိမွလြဲ၍ မည္သည့္ပုထုဇဥ္မွ
ပိုမသိပါ။တကယ္ကို တစ္ေယာက္တည္းပါ။
မိမိအတြက္အေကာင္းဆံုးအေဖာ္မွာ မိမိ၏
ကုသိုလ္တရားျဖစ္ၿပီး မိမိအတြက္အဆိုးဆံုး
ရန္သူကား မိမိျပဳလုပ္သည့္ အကုသိုလ္သာျဖစ္
ေခ်ေတာ့၏။
"မိမိ၏ပစၥဳပၸန္ဘဝ၊သံသရာတို႔အား မိမိသာပံုေဖာ္ရ၏။"
(မိမိကိုယ္ကိုဆံုးမျခင္း)
Post & Photo by
မဟူရာ နတ္သမီး ။

တံခါးဖြင့္လိုက္ျပီ

ဘႀကီးသက္
6 May
သုသာန္မွာေရးထားတဲ့စာေလးပါ။
သံေဝဂရႏိုင္ေအာင္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

Sunday, September 18, 2016

ျဖစိပ်က္ျမင္ဖို႔အေရးႀကီးတယ္ေနာ္..

ျဖစိပ်က္ျမင္ဖို႔အေရးႀကီးတယ္ေနာ္..
ခႏၶာ-၅ပါး တစ္ဦး
"ျဖစ္ပ်က္"
••••••••••
"ဝိပႆနာ" စတင္အားထုတ္ၾကမဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြ မ်ား အေနျဖင့္ "ျဖစ္ပ်က္" ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို တရားနာရင္း ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဝိပႆနာ နဲ ့ဆိုင္ရ...ာ တရားစာေပမ်ားေလ့လာဖတ္ရႈရင္း ေသာ္လည္းေကာင္း အၿမဲ" ေတြ ့ေန၊သိေန၊ၾကားေန" က် စကားလံုးျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဓမၼမိတ္ေဆြ တို ့အတြက္ မစိမ္းပါဘူး။ ဒီ"ျဖစ္ပ်က္"ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ေတြ ့ေန၊သိေန၊ၾကားေနရံုထက္ အဲဒီ "ျဖစ္ပ်က္" ဆိုတဲ့ သေဘာကို ျမင္ မွ သာလွ်င္ သံသရာ မွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္တာမို ့ အင္မတန္အေရးႀကီးလွပါတယ္။
ဆရာေတာ္ႀကီး မ်ားဟာ အၿမဲေဟာေလ့ရွိပါတယ္။ " ဒါန၊သီလ" ေလာက္နဲ ့တင္းတိမ္မေနၾကပါနဲ ့စိတ္မခ်ရေသးပါဘူး၊ သံသရာ ျပတ္ေၾကာင္း က "ဝိပႆနာ" အျပင္ တျခားမရွိဘူး..ဆိုတာ...။
ဒီေတာ့ " ဝိပႆနာ" ဟာ ဘယ္ေလာက္အေရးႀကီးတယ္ ဆိုတာ ေျပာဖို ့လိုမယ္မထင္ပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင္ ဓမၼမိတ္ေဆြ တို႔ ခုလို ဝိပႆနာ တရားအားထုတ္တဲ့ အခါ မွာ သတိပ႒ာန္(၄)ပါးျဖစ္တဲ့....
၁။ "ကာယႏုပႆနာ သတိပဌာန္"လို ့ေခၚတဲ့ကိုယ္၊ ကိုယ္၏ လွဳပ္ရွားမွဳကို ရွဳမွတ္ျခင္း။
၂။ "ေဝဒနာႏုပႆနာ သတိပဌာန္" လို ့ေခၚတဲ့ ခံစားမႈ ေဝဒနာကို ရွဳမွတ္ျခင္း။
၃။ "စိတၱာႏုပႆနာ သတိပဌာန္" လို ့ေခၚတဲ့ စိတ္ကို ရွဳမွတ္ျခင္း။
၄။ "ဓမၼာႏုပႆနာ သတိပဌာန္" လို ့ေခၚတဲ့ တရားကို ရွဳမွတ္ျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
တရားအားထုတ္ၾကတဲ့ ပုဂိၢဳလ္တို ့အား အထက္က ေဖၚျပထားတဲ့ သတိပ႒ာန္ တစ္နည္းနည္း နဲ ့အားထုတ္ၾကရၿပီး မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ ရၾက ရတာပါ။ အဲဒီလို အားထုတ္တဲ့ အခါမွ ဘယ္ သတိပ႒ာန္ ကို ဘဲ ရႈမွတ္၊ရႈမွတ္ ေနာက္ဆံုး " ျဖစ္ပ်က္" ကို ျမင္မွ နိဗၺာန္ကို ျမင္ပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ပ်က္ ျမင္ေအာင္ရႈၾက၊ ျဖစ္ပ်က္ ျမင္မွ "ဝိပႆနာ" ျဖစ္တယ္ လို ့ဆိုပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္" ျဖစ္ပ်က္ " ကို သိဖို ့ထက္၊ ျမင္ေအာင္ လုပ္ဖို ့က ဓမၼမိတ္ေဆြ တို ့ရဲ ့တာဝန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ" ျဖစ္ပ်က္" ကို ျမင္ႏိုင္ရန္အတြက္ ေလ့လာဖတ္ရႈထားတဲ့ "ျဖစ္ပ်က္သေဘာအေၾကာင္း" ကို ဓမၼဒါန ျပဳလိုက္ပါတယ္။
တခ်ိဳ ့ပုထုဇဥ္ ေတြ ဟာ တရားကိုတရားမွန္းမသိဘဲ ဟာသ ေႏွာၿပီး တရားအေပၚ ခပ္ေပါ့ေပါ့ေလးဘဲ ရယ္ သြမ္းၿပီးေျပာၾက ဆိုၾကတာေတြရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ ့က ရယ္စရာလို ့ထင္တတ္ၾကပါတယ္။ တရားေသာနည္းနဲ ့ေသာ္လည္ေကာင္း။ မတရားတဲ့ နည္းနဲ ့ေသာ္လည္ေကာင္း ရရွိထား တဲ့ စည္းစိမ္းခ်မ္းသာေတြနဲ ့သူတို ့ကိုယ္ သူတို ့ အဟုတ္ႀကီးထင္ျပီး တရားေတာ္ကိုပါ အထင္ေသး အျမင္ေသးစိတ္ေတြထားတတ္ၾကပါတယ္။ ကံအၾကြင္းအက်န္ေလးကို သံုးေဆာင္ျပီး ခ်မ္းသာ ေနၾကတာကို အဟုတ္မွတ္ၿပီး "တရားဆိုတာ ေငြေလာက္တန္ဖိုးမရွိဘူး" လို ့ ေတြးခ်င္ၾကပါတယ္။
တရားအေၾကာင္းေရးတာကိုလည္း တစ္ခ်ိဳ ့က ရယ္စရာ တစ္ခုလို ့ ထင္ျမင္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ တရားနဲ ့ဆက္စပ္ၿပီး ေျပာဆိုတာကိုလည္း ဟာသ တစ္ခုလို ျပံဳးရယ္ျပီး ဥေပကၡာ ျပဳၾကတဲ့ သူေတြ လည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္လည္း" ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ နဲ ့တကြ အရိယာ သူေတာ္စင္" တို ့ဟာ "ပုထုဇဥ္ အရိုင္း အစိုင္း" ေတြကို ဂရုဏာထားလို ့ သနားေတာ္မူၾကတာပါပဲ။

တရားေတာ္အေပၚ ေလးစား ယံုၾကည္သက္ဝင္လာသူတစ္ေယာက္ ဖက္က ခံစားၾကည့္မယ္ဆိုယင္....
"ျဖစ္ျပီးေတာ့ ပ်က္သြားတာပဲ မလား"ဆိုတဲ့ စကားကိုရယ္သြမ္းေသြးျပီး ေျပာတာကို ၾကားလိုက္ရရင္ျဖင့္ " ေအာ္ တရားေတာ္ ကို မေလးမစား ေျပာေလျခင္း"လို ့ အလိုမက်တဲ့စိတ္ျဖစ္မိမွာပါဘဲ။ ဒီထက္ ပိုလာတဲ့ အရိယာ တစ္ေယာက္ အျမင္ကေတာ့ "တရားမသိတဲ့ အရိုင္းအစိုင္းပါလား"လို ့ သနားမိမွာပါဘဲ။ သူ ့ရဲ႕ မထင္မွတ္ပဲေျပာလိုက္တဲ့စကားဟာ သူ ့အေပၚမွာ "ဓမၼ ရဲ႕ အႏၱရာယ္" ျဖစ္ေစတယ္ ဆိုတာ သူမသိရွာပါဘူး။
"ျဖစ္ပ်က္" ဆိုတာ "ခႏၶာ" မွာ တကယ္ျဖစ္ျပီး တကယ္ပ်က္တာကို တကယ္ ဥာဏ္နဲ ့ဆင္ျခင္နိုင္ရင္ တန္ဖိုးရွိတဲ ့အသိတရား ျဖစ္ပါတယ္။ပါးစပ္က ေျပာရံုနဲ ့ ေျပာျပီး ခႏၶာ မွာ ဘယ္ဟာ ျဖစ္လို ့ ဘယ္ဟာ ပ်က္မွန္းမသိရင္ သူသိတဲ့ အသိဟာ အလကားအသိ ပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ခႏၶာ မွာ"ျဖစ္တာ ပ်က္တာ"ကို သိမွ တန္ဖိုးရွိတဲ့ အသိ ျဖစ္မွာပါ။
ပုထုဇဥ္ အရိုင္းအစိုင္းေတြဟာ" ျဖစ္ပ်က္" ဆိုတဲ့ အသိကို ေငြနဲ ့လဲ လို ့ရရင္ သူမ်ားက ေငြေပးရင္ေတာင္ လဲ ပစ္မယ့္ သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဆယ္ဆိုလည္း လဲမွာပဲ။ တစ္ရာဆိုလည္း လဲမွာပဲ။ တစ္သိန္းဆိုရင္ ပိုလို ့ေတာင္ လဲ မယ့္သူေတြပါ။
အရိယာ သူေတာ္ေကာင္းေတြအတြက္ကေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ ဆိုတဲ့ အသိတရားကို သိန္းတစ္ရာနဲ ့လည္း မလဲပါဘူး။ သိန္းေပါင္း ေသာင္းဂဏန္းခ်ီျပီးေပးလည္း လဲ မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ဘာျဖစ္လို ့လဲ ဆိုေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ရဲ႕တန္ဖိုးက ေငြနဲ႔လဲ လို ့တန္ဖိုးျဖတ္လို ့ မရနိုင္ေအာင္ တန္ဖိုးၾကီးမားတယ္ ဆိုတာ သိရွိသြားၾကလို ့ပါဘဲ၊ အရိယာေတြ ပဲ သိၾကပါတယ္။
ခႏၶာ ရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ကို ဥာဏ္နဲ ့သိဖို ့ရာမွာ ေငြနဲ ့ဝယ္လို ့မရနိုင္ဘူး။ မေရမတြက္နိုင္ေသာ ေငြေတြ ပံုေပးျပီး ၀ယ္လည္း မရနိုင္ပါဘူး။ေငြေပါင္းသိန္းေပါင္းေသာင္းခ်ီျပီး မေရမတြက္နိုင္ေသာ...
"ဒါန ကိုျပဳထားသူ" နဲ ့"ခႏၶာ ျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္ထားတဲ့သူ"ဟာ..
ႏိႈင္းယွဥ္လို ့မရေအာင္ကို တန္ဖိုးျခင္း ကြာျခား သြားပါတယ္။ စားစရာမရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစ၊"ျဖစ္ပ်က္"တစ္ခ်က္ျမင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ စၾကာဝေတး မင္းထက္ ကို ျမင့္ျမတ္ပါတယ္။
မေရမတြက္နိုင္တဲ့ ကုန္က်မႈေတြ နဲ ့ ကုသိုလ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ လုပ္ထားလုပ္ထား၊ ေသခါနီး က်တဲ့အခါ....
ေဝဒနာ ေတြ ခံစားရလို ့" ေဒါသ" ျဖစ္မယ္။
ေဝဒနာက သက္သာခ်င္လို ့" ေလာဘ" ျဖစ္မယ္။
ဘယ္လို ေဒနာမွန္းမသိ ခံစားေနရပါလားဆိုျပီး" ေမာဟ" ဝင္မယ္။
အဲ့ဒီ ကိေလသာေတြ နဲ ့ ေဇာေတြကပ္ျပီး ေသတဲ့အခါ ...
ေလာဘ နဲ ့ေသ ျပိတၱာျပည္။
ေဒါသ နဲ ့ေသ ငရဲ ျပည္။
ေမာဟနဲ ့ေသ တိရိစၧာန္ျပည္...စသျဖင့္ ေရာက္ရပါလိမ့္မယ္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးက ေဟာခဲ့သလို အရိယာသူေတာ္ေကာင္း အေပါင္းတို ့ကလည္း ေဟာခဲ့ ျပီးသားျဖစ္ပါတယ္။
"လူ အေယာက္ တစ္သိန္းေသလို ့ လူတစ္ေယာက္ ျပန္မျဖစ္ဘူး"တဲ ့...ဘုရားရွင္ ကိုယ္တိုင္က ေျပာတာကို မယံုဘူးဆိုရင္ေတာ့လည္း ဘာမွ ေျပာစရာ မရွိေတာ့ပါဘူး။
ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုေျပာရသလဲဆိုတာ အရွင္းၾကီးပါ.. ေသခါနီး မွာ ေဝဒနာ ခံစားရရင္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အဲဒီေဝဒနာေၾကာင့္" ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ" ေတြ ဝင္ျပီးေသၾကလို ့ပါပဲ။
အရိယာသူေတာ္ေကာင္းေတြ ကေတာ့ "ေလာဘ ဝင္ဝင္၊ ေဒါသ ဝင္ဝင္ ေမာဟ ဘဲဝင္ဝင္"
ေလာဘ ကို ေလာဘမွန္း သိတယ္။ ငါ သက္သာခ်င္တယ္လို ့မျဖစ္ဘူး။ သက္သာရင္ေတာ ့ ေကာင္းမွာပဲ လ႔ို ေတြးေတာ့ေတြးတယ္။ ငါ ဆိုတဲ့ "ဒိဌိ " မပါဘူး။ မသက္သာတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္လည္း "အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးပဲ" ေလ လို ့ေတြးတယ္။
ဒီ ေဝဒနာ ဆိုးၾကီးကိုခံစားေနရပါလားလို ့ေတြးျပီး ငါ့က်မွ ျဖစ္ရေလျခင္းလို ့ မေတြးဘူး။ "ငါ ဆိုတာ မပါဘူး"။ ဒီေဝဒနာ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါလားလို ့ေတြးေတာ့ေတြးမယ္။ခႏၶာ ရွိျခင္းေၾကာင့္ ခႏၶာ ရဲ႕ အိုျခင္းသေဘာနာျခင္း သေဘာပါပဲလို ့ေတြးတယ္။ အေတြးျခင္းကို မတူတာပါ။ ျဖည့္စြက္ေျပာရရင္.. တရားအားထုတ္ေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဆို သိပါတယ္။ နာက်င္တဲ့ ေဝဒနာ ခံစားရတဲ့ အခါ ဆို ဒီလိုအေတြးမ်ိဳးေပၚဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။
ေရွ ့ဆက္ရရင္...
ေဒါသ ကို ေဒါသ မွန္း သိတယ္၊ ေမာဟ ကို ေမာဟ မွန္း သိတယ္။ ဒါကေတာ့ ေအာက္"မဂ္ႏွစ္ပါး"ကိုရထားျပီး တဲ့..."ေသာတာပန္နဲ ့သကဒါဂါမ္"အရိယာေတြ မွာ ျဖစ္နိုင္ေသးတဲ့ ေသခါနီး ကိေလသာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အရိယာ ျဖစ္ေလေသာ ေၾကာင့္ ငါ ဆိုတဲ့ "ဒိဌိ" ကို ပယ္သတ္ျပီး ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေအာက္ သံသရာကို လည္ပတ္စရာ မရွိေတာ့ပါဘူး။
ပုထုဇဥ္ ေတြ အတြက္ကေတာ့ သိန္းေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ လႈဒါန္းေပးကမ္းေသာ္လည္း ေသခါနီး ေဝဒနာ ခံစားတဲ့အခါ "ငါ ကေတာ့ ဒါန ေတြ အမ်ားၾကီးျပဳပါရက္ နဲ ့ငါ ့က်မွ ဘာလို ့ဒီလိုျဖစ္ရတာလဲ" ဆိုတဲ့အေတြးေတြ ဝင္တတ္ၾကပါတယ္။ေဝဒနာ က လြတ္ေျမာက္ခ်င္တဲ့ ေလာဘ၊ ေဝဒနာကိုမခံစားနိုင္တဲ့ ေဒါသ စသျဖင့္ ျဖစ္ေပၚျပီးေတာ့ မွ ေသပြဲဝင္ၿပီး ၊ အပါယ္ေလးပါးကို သံသရာ လည္ရပါေတာ့တယ္။
ေသခါနီး ခံစားရတဲ့ ေဝဒနာ ဆိုးေၾကာင့္ ေလာဘ နဲ ့ေသျပီးျပိတၱာ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျပဳခဲ့တဲ့ ဒါန အားေလး ေကာင္းလြန္းေတာ့ ျပိတၱာ ျဖစ္တာေတာင္ အလြန္ တရာေခ်ာေမာလွပတဲ့ျပိတၱာ ျဖစ္ရတယ္။ ကာမဂုဏ္အာရံုေတြ ခံစားရတယ္။ ဒါက ကုသိုလ္ရဲ႕ အေထာက္အပံေတြေပါ့။ တိရိစၧာန္ ျဖစ္ရင္လည္း ဆင္ျဖဴေတာ္တို ့လို ေရႊနဂါးတို ့လို အကုသိုလ္ မွာ ကုသိုလ္ေလးက ေႏွာၿပီး သူတစ္ပါးထက္ေတာ့သာလြန္တာေပါ့။
အကယ္၍မ်ား ပုထုဇဥ္ ေပမယ့္ ခႏၶာ ငါးပါးအေၾကာင္းေလး ေလ့လာထားျပီး ခႏၶာ ရဲ႕ျဖစ္ျခင္း ပ်က္ျခင္းကို ရႈမွတ္ဖူးလို ့ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးျဖစ္တယ္ ဆိုတာေလး ကိုေလ့လာခဲ့ ဖူးပါတယ္ဆိုရင္ေတာ့....
ေသခါနီး ေဝဒနာ ခံစားရတဲ့အခ်ိန္မွာ သတိလက္လြတ္ နဲ ့ ေလာဘေတြ ေဒါသ ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဝင္ေနပါေစ၊ ျဖတ္ခ နဲ ့သတိရျပီး ခႏၶာ ရဲ႕" ျဖစ္ျခင္း ပ်က္ျခင္း" ေလးပါလားလို ့ ျဖစ္ပ်က္ေလး တစ္ခ်က္ေလာက္ အသိ ဝင္လိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေနာက္ ဘဝ ဆိုတာ အပါယ္ သံသရာ မျဖစ္ပဲ "သုဂတိဘံု"မွာ စံရမွာ ေသခ်ာပါတယ္။
ဒီ "အသိ တရား" ဟာ ေပါ့ေပါ့ တန္တန္ သိထားရမယ့္ အသိတရားမဟုတ္ဘူး။ တကယ္ေလးေလး နက္နက္ သိထားရမယ့္ "အသိတရား"တစ္ခုပါ။ ပုထုဇဥ္ အတြက္ ေသခါနီးမွာ အဲ့ဒီ အသိေလး ဝင္ဖို ့ သိပ္ကိုအေရးၾကီးလွပါတယ္။ ပုထုဇဥ္ ဆိုတာ ကိေလသာ တစ္ပါး မွ မပယ္ရေသးသူမွန္သမွ် ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အရိုင္းအစိုင္းေတြႀကီးပါပဲ။ သူ ့မွာ ငါဆိုတဲ့ အားၾကီးတဲ့ "သကၠာယ ဒိဌိ" ႀကီးက ၾကီးစိုးေနလို ့ "အရိုင္းအစိုင္း"ပဲ ျဖစ္ေနတာပါ။
ကုသိုလ္ေတြ အမ်ားၾကီး ျပဳလုပ္ထားပါလ်က္နဲ ့အပါယ္သံသရာ မွာက်င္လည္ရတယ္ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ကို"နစ္နာ"တဲ့ကိစၥပါ။ ကုသိုလ္ လုပ္ပါလ်က္ နဲ ့ ကုသိုလ္ အက်ိဳးေပးကိုမခံစားရတာ "ဒိဌိ" ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ လူျဖစ္ရတာ ရံႈးတယ္ လို ့ေခၚပါတယ္။ ငါ လွဴတယ္ ဆိုတဲ့ အစြဲဟာ "အကုသိုလ္" ျဖစ္ေစပါတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးဟာ အကုသိုလ္ဆိုတာ သိျပီး "လွဴလိုက္ရတယ္" ဆုိတာကိုပဲ စိတ္က ခံစားမွသာ ကုသိုလ္ အျပည့္အဝ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုသိထားဖို ့အေရးၾကီးလွပါတယ္။
ထိုနည္းတူစြာ တရားအားထုတ္တဲ့ အခါမွာလည္း ျဖစ္ပ်က္ ျမင္ေအာင္ ရႈႏိုင္မွသာလွ်င္ ဝိပႆနာ ျဖစ္ၿပီး၊ သံသရာလြတ္မွာ မို ့၊ တရားအားထုတ္သူပုဂၢိဳလ္ဟာ ျဖစ္ပ်က္မွန္ကန္စြာ မရႈတတ္ရင္လည္းတရားအားထုတ္ေပမဲ့ အခ်ည္ႏွီးျဖစ္ေစတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အခ်ိန္ကုန္၊လူပန္းျဖစ္ရေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရားျပသူ ဆရာသမား တို ့ထံ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး နည္းနာယူၾကဖို ့တိုက္တြန္းပါတယ္။
" ျဖစ္ပ်က္" ရႈၾကတာ၊ "ျဖစ္ပ်က္" ျမင္ၾကတာေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ မတူၾကပါဘူး။
ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ရဲ ့သူ ရႈတုန္းက "ျဖစ္ပ်က္" အေၾကာင္းေလး ကို ဘယ္လို ရႈတယ္ ဆိုတာ သိထားလို ့ ေဖၚျပလိုက္ပါ့မယ္။ အေထာက္ကူျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာပါ။
ဥပမာ....
တရားအားထုတ္ေနတဲ့ အခါ...ခႏၶာကိုယ္ နာက်င္ ကိုက္ခဲတဲ့ ေဝဒနာ ေပၚလာတယ္ ဆိုၾကပါစို႔..ဒီပုဂၢိဳလ္" ျဖစ္ပ်က္" ရႈသြားတဲ ့ပံုက...
ပထမေတာ့ အဲဒီ နာက်င္ကိုက္ခဲတာ ကို နာလြန္း လို သူ ့ရႈ ေနတာ..အဲဒီ ေဝဒနာ ကို..တဲ့။ ေပ်ာက္ခ်င္လြန္းလို ့ျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္ေတြ။ အဲဒီလို ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ.. သူ ့စိတ္ဟာ စဥ္းစားေနတယ္..
" ေအာ္.. နာေနေပမဲ့ ငါ ထိုင္ေနတဲ့ ပံုစံေျပာင္း လို ့မျဖစ္ဘူး..ေျပာင္းလိုက္ရင္.. ငါတရားအားထုတ္ေနတယ္ ဆိုတာ.. ဘာအဓိပၸါယ္ရွိေတာ့မွာလဲ..ဒီေလာက္နာတာေလး ဘာျဖစ္လဲ၊ တရားထိုင္ရင္း ေသသြားရင္ေတာင္ ျမတ္ေသးတယ္၊ ငရဲျပည္မွာ ဆို ပူေလာင္ၿပီး ဒီထက္ ပို ခံစားရမွာ... မျပင္ဘူးကြ ဆိုတဲ့ အေတြးေတြ၊အေတြးေတြ နဲ ့အဲဒီလို ဝီရိယ အားထုတ္ၿပီး ရႈရင္း ရႈရင္း အဲဒီ နာက်င္တဲ ့ေဝဒနာ တျဖည္းျဖည္း တဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း နဲ ့ ေပ်ာက္တဲ့ဖက္ကို ကူးလာတာ သိလာရတယ္။( အလုပ္တစ္ခုခုကို ၾကာၾကာထိုင္ၿပီး ျပန္ထတဲ့ အခါ ေျခေထာက္က်ဥ္ လို ့ခံစားရတဲ့ သေဘာမ်ိဳး) ဒါေပမဲ့ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ ကေတာ့ ေျခေထာက္က်ဥ္တယ္ လို ့ မခံစားရဘူး၊ သူမွာ ဝိပႆနာ ဉာဏ္ေတြ တက္ေနၿပီးေတာ့..နာေနတဲ့ အနာေတြဟာ တဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း နဲ ့ပ်က္ေနပါလားဆို တဲ့ ဉာဏ္ေတြ ျဖစ္ေနေတာ့တာ။ ရႈေနတုန္းက ေဝဒနာ ႏုပႆနာ၊ နာလြန္းလို ့ေဝဒနာ ကို ရႈရင္း၊ ရႈရင္း က ေန " ျဖစ္ပ်က္" ကို သူျမင္သြားတဲ့ ပံုစံပါဘဲ။အံ့ၾသစရာေကာင္းလွပါတယ္..အဲဒီလို ျဖစ္ပ်က္ ျမင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ဘယ္အရာကို ၾကည့္ၾကည့္ ျဖစ္ပ်က္ဘဲ ဆိုတဲ ့အျမင္ဟာ စြဲကပ္ေနတဲ့ အတြက္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးေတြဟာ ေလာကမွာ ဘယ္ေနရာေနေန၊ ေနတတ္သြားတယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ေနတတ္ၾကတယ္ လို ့ ဆိုပါတယ္။
အထက္က ေျပာခဲ့သလို ဘယ္ ကမၼ႒ာန္း ဘဲ ရႈရႈ၊ ေနာက္ဆံုးျဖစ္ပ်က္ ျမင္ေအာင္ရႈတတ္ဖို ့ တိုက္တြန္းပါတယ္။ရႈတတ္ ေအာင္ အတြက္ ၊ ေန ့စဥ္ အားထုတ္ေနမွသာ လွ်င္ ပိုၿပီးထိေရာက္ ျမန္ဆန္ႏိုင္မွာပါ။
"ငယ္ပါေသးတယ္၊ ေစာပါေသးတယ္" မလုပ္ပါနဲ ့ေသခ်င္းတရားဆိုတာ မျမင္ႏိုင္တဲ့ အရာပါ၊ ဘယ္ပံုစံနဲ ့လာမလဲသာမသိတာပါ။ သိေတာ့ မွ "မလုပ္လိုက္ရေလျခင္း"ဆိုတဲ့ ေနာက္တ လည္း မျဖစ္ပါဘူး.. ဘာလို ့လည္းဆိုေတာ့ ေသၿပီးသြားၿပီကိုး...။ အဲဒီေတာ့ ေသသြားၿပီးတဲ့ လူေတြကို ၾကည့္ကာ သံေဝဂ ရၾကၿပီး ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့အေနနဲ ့က်င့္ၾကံအားထုတ္ၾကမယ္ဆိုရင္ ေက်နပ္ဝမ္းေျမာက္စရာ ျဖစ္မွာပါ။
အဲဒီလို "ျဖစ္ပ်က္" ဆိုတဲ့အသိတရားကို ဆင္ျခင္နိုင္ၿပီး သိနိုင္ရင္ သိန္းေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ လွဴဒါန္းထားတဲ့ သူထက္သာလြန္ျမင့္ျမတ္တဲ့ အျပင္၊ မိမိတို ့ ရည္မွန္းထားရာ ျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ ကို အေရာက္လွမ္းနိုင္ၾကပါေစ လို ့ဆႏၵျပဳရင္း ဓမၼဒါနျပဳလိုက္ပါသည္။
( ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး )
•••••••••••••••••••••••••••••
လက္ကိုင္ဖုန္း ျဖင့္ စာစီရျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ သတ္ပံုမွားယြင္းမႈမ်ား ေတြ ့ရွိပါက သည္းခံခြင့္လႊတ္ၿပီး ျပင္ဆင္ဖတ္ရႈေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။( ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး )
( ေလ့လာဖတ္ရႈထားသမွ် ဓမၼဒါနျပဳလုပ္သည္ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ မွားယြင္းမႈမ်ား ရွိခဲ့ေသာ္ အစဥ္သနားေသာ အားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါ အရွင္သူေတာ္ျမတ္တို ့ဘုရား-( ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး

ေတဘုမၼာ

Click for more
Posted by Kyaw Zay Ya
315 Views
315 Views
Kyaw Zay YaFollow
16 hrs
ေတဘုမၼာ
ေရး -က်ိဳက္လတ္ ဦးျပံဳးခ်ိဳ
ဆို -ရီရီသန္႕
ေတ-ဘုမၼာ၊ အနိစၥာ ဒုကၡာ အနတၱာ တရားမရလို ့ မ်ားလွသံသရာ၊ ကာေမာဃာ ဘေ၀ါဃာ ဒိေ႒ာဃာ၊ အ၀ိေဇၹာဃာ စိတ္ေမာဟာ မကင္းတာ အရ...င္းခံ သူတဏွာ၊
ဒိ႒ိဥာဏ္ ၀င္စားထင္မွား ျမင္ၿငားၾကတာ၊ လူဘဲ နတ္ဘဲ မွတ္စြဲလို ့သာ၊ မွားခ်က္အလြန္နာ၊ ငါ့သားငါ့မယား လင္သားဥစၥာ၊ ငါ့ကိုယ္ငါ့ဟာ အစဥ္မကြာ သကၠာယေၾကာင့္ မာနေတြ ေထာင္ၾကတာ၊ ၀ိပႆနာ ထင္ရွား ျမင္လ်ား ျမင္ျငားၾကပါ၊ ဘာမွ်ရွာမရ အ,သာရက မွန္စြာ အနတၱာ ခႏၶာ၊ ျဖစ္ရင္းတည္ရင္း ပ်က္ရင္းခ်ဴပ္ကာ၊ ရုပၸတိသညာ၊ ေဖါက္ျပန္မဆိတ္ပါ အနိစၥလကၡဏာ၊ ရုပ္တရားနာမ္တရားႏွစ္ျဖာ၊ အိုနာေသမည္ အတည္မက်ပါ၊
သခၤါရဟာ ဘင္ကာလမၾကာ၊
ငါးျဖာဂတိမွာ၊ ေလးဘံု အပါယ္ငရဲစာ၊ (အ၀ိဇၹာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ သခၤါရာ ၀ိညာဏ္ နာမ္တရား ရုပ္တရားႏွစ္ျဖာ)၂ ေျခာက္ခုအာရံု ကာမဂုဏ္ဆႏၵ- ပဋိစၥ သမုပၸါန္ ရႈပ္ျပန္အတြင္းအပတဏွာ။

(ရွက္စရာေတြးေတာ့ သမုဒယပါ၊ မဂၢေဆးႏွင့္ ကုရမွာ၊ လကၡဏာေရးျဖင့္ ရႈၾကပါ၊ ေတ ဘုမၼာ)
(ေျမ-ေရ-ေလ-မီး ဓာတ္ၾကီးအစုပါ၊ လြန္တရာမျမတ္ေသာ အတၱေဘာ ခႏၶာ၊)၂၊
(မုန္းဖြဲ ့မလြတ္ပါ၊ သံုးဆယ့္ႏွစ္ေကာ႒ာ၊)၂၊
(မိုက္မဲအ၀ိဇၹာ၊ စိတ္တဏွာ အနိ႒ာ- ဣ႒ာရံုထင္မိမွား၊ ကာယအပုပ္ေကာင္ဟာ ဟုတ္ေယာင္သာ ရုပ္ေဆာင္စြာ ခ်ဴပ္ေႏွာင္ကာ သူလွည့္စား၊ )၂၊ (တရားကြာ မွားရွာ မ်ားသတၱ၀ါ ဘ၀အေနကာ ျဖစ္ပ်က္သံသရာ )၂၊ မီးဆယ့္တစ္ ျငိမ္းရာခ်ဴပ္ရာ၊ နိဗၺာန္ေရာက္ႏိုင္ရာ မဂ္ဖိုလ္ၾကိဳးစားရေအာင္ရွာ ဒိ႒ိႏွင့္ ၀ိစိကိစၧာ သမုေစၧပဟာန္ ဧကန္ပါယ္၍ခြာ၊ အထက္တန္း တက္လွမ္းမၾကာ ရုပ္နာမ္ခႏၶာ ႏွစ္၀လံုးဟာ၊ အစတံုးကာ ဘ၀ဆံုး အမတာ၊ အဲသို ့မွသာ ေဘးတကာ ရန္တကာ ကင္းေ၀းမွာ၊ အရဟတၱဖိုလ္ ပညာကိုသာ၊ အႏုသယကိေလ တိေျခြပယ္ဖို ့ရာ၊ အမွန္၀ါယမန္ စိတ္သန္ သမာဓိ ၀ိပႆနာ့ဥာဏ္ ရင့္သန္ေစဖို ့ရာ။
ငါးဆူရွင္ ပါရမီေတာ္ရင့္သည္။ ပြင့္ေတာ္မူရာ ဘဒၵဤကမၻာ၊ ဗုဒၶဳပၸါ ငါးၾကိမ္ဆင့္ေတာင္ ကၽြတ္ခြင့္မပါ လြဲလ်က္မွန္စြာ၊ ရွည္လ်ား- သုညကမၻာေတြမွာ- ဓမၼာေသြခြါ အပါေယမွာ ေပ်ာ္ဖို ့၊ တရားမသိလို ့အျမဲမိစၧာ၊ အမွားအတိ အလြဲစိတ္မွာ၊ ငရဲတိရစၧာ တကတဲမဆိတ္စြာ အသဲထိတ္စရာ စည္ပင္ၾကေတာ့မွာ။
(မေကာင္းဒုစရိုက္ေတြဟာ နည္းေအာင္က်င့္ပါ) ၂၊
(ႏွစ္လ ေန ့ရက္နာရီေတြဟာ၊ အခ်ိန္အလကား မကုန္ေစရာ) ၂။ (ကာမဂုဏ္ ရမၼက္ဆိုးကို ဖ်က္ခ်ဴိးႏိုင္မွသာ၊ ျဖစ္ရာဘ၀သံသရာ၊ ပညာပါရမီ ၾကီးရင့္ေအာင္ဖို ့ပါ)၂








အတီတာ မိုက္စ မိုက္ပင္ပ်ဳိးလို ့မိုက္ဆိုးခဲ့တာ၊ ယခုလဲမိုက္ဆဲမွန္စြာ၊ ေရွ ့ကိုတိုးလို ့တံပိုးမိုက္အံုးမွာ၊ အဆံုးသတ္သင့္တာ။
(ကိုယ့္ကိုယ္ကို သနားပါ မ်ားသတၱ၀ါ)၂၊ (ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ေလာင္မီးကိေလသာ၊) ၂၊ (တဟုန္းဟုန္းေတာက္လို ့သာ၊ တျဖဳန္းျဖဳန္းေမာက္မို ့စြာ)၂
(အကုသိုလ္ စရိုက္ဆိုးေတြဟာ ျပဳလြယ္ျဖစ္လြယ္ စိတ္အားထက္သန္စြာ)၂၊ (နတ္ရြာနိဗၺာန္လမ္းကို လွမ္းဖို ့အမႈဟာ ထဲစိတ္မပါ၊)၂
ေနရာေဟာင္းကို အလြန္ေအာင္းေမ့တာ) ေလးဘံုပါယ္ရြာ ေလးဘံုပါယ္ရြာ ထဲမွာ- ေနျမဲသာ၊ မ်ားသည္သတၱ၀ါ။

Friday, September 16, 2016

"အရွင္ဇနကာဘိဝံသ ေဟာၾကားေသာ ေသခါနီးထိ စိတ္ျပင္ပါ "

Dr Tthaw Thaw
"အရွင္ဇနကာဘိဝံသ ေဟာၾကားေသာ ေသခါနီးထိ စိတ္ျပင္ပါ "
စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ၊စိတ္မဆင္းရဲပါေစနွင့္ ၊
စီးပြားကုိရွာပါ ၊ မပ်င္းပါနဲ႔ ၊
ပ်င္းလုိ႔ စီးပြားမရလုိ႔ရွိရင္ စိတ္...ဆင္းရဲရပါလိမ့္မယ္ ၊
စိတ္ဆင္းရဲလုိ႔ ရုပ္ကမျဖစ္မေနဘူး ၊
မေကာင္းတဲ့ရုပ္ေတြ ျဖစ္လိမ့္မယ္။

စိတ္ခ်မ္းသာလုိ႔ရွိရင္ ေကာင္းတဲ့စိတ္တၱဇရုပ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္ ၊
ဒါေၾကာင့္စီးပြားဥစၥာ ရွာရပါတယ္ ၊ မွန္မွန္ရွာရပါတယ္။
ေလာဘအင္မတန္ မႀကီးရပါဘူး ၊
ေဒါသမထြက္ရပါဘူး ၊ ေဒါသျဖစ္တယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ ေဒါသျဖစ္တဲ့မ်က္နွာကုိ ၾကည့္ပါ ၊
ရုပ္မၾကည္လင္ပါဘူး ၊ စိတၱဇရုပ္ေတြ မေကာင္းျဖစ္ေနတာ။
ဒါေၾကာင့္ ေလာဘမႀကီးပါနဲ႔ ၊ သင့္တင့္ရုံကေလး ေလာဘရွိပါေစ ၊
စိတ္ကုိျပင္ေတာ့ ေဒါသ မျဖစ္ပါေစနဲ႔ ၊
ဒီေဒါသဟာ သူ႔ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ စိတ္ေတြကျဖစ္ေနတာ ၊
မေကာင္းစိတ္ေတြ မေကာင္းရုပ္ေတြ ျဖစ္ေနမွာ။
ဒါေၾကာင့္မိုလုိ႔ စိတ္ကုိျပဳျပင္ေပးပါ။
ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ ျပဳျပင္ရမတုန္း ၊
အခုထိလည္း ျပဳျပင္ေနရမယ္ ၊
ေနာင္ကုိလဲ ေသသည္ထိျပဳျပင္ၾကပါ ၊
စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ေတာ့ ဘာကိစၥနဲ႔မွ မျဖစ္ေစရဘူး။
ေက်ာင္းသံဃာေတြကုိ စိတ္မဆင္းရဲေအာင္ ၊
သူတို႔စိတ္ဆင္းရဲရင္ ကုိယ္လည္းစိတ္ဆင္းရဲေနရမယ္ ၊
သူတို႔ေကာင္းေအာင္စည္းကမ္း တင္းက်ပ္သလုိ
ေက်ာင္းဒကာဒကာမေတြကုိလဲ
ေဘးအႏၱရာယ္မရွိေအာင္ သတိေပးေနရတယ္။
သူတို႔ျဖစ္လုိ႔ရွိရင္ ကုိယ့္စိတ္က အရိယာစိတ္မဟုတ္ေတာ့
သူတို႔မခ်မ္းသာလုိ႔ရွိရင္ ကုိယ့္စိတ္လည္း မခ်မ္းသာရွိမွာပဲ ၊
သိပ္ေလာဘ မႀကီးနဲ႔ ၊
မေတာ္တဆ ေျခေခ်ာ္လက္ေခ်ာ္ဆိုရင္ တအိမ္လုံး စိတ္ဆင္းရဲေနရမယ္ ၊
မေကာင္းတဲ့ စိတၱဇရုပ္ျဖစ္ရုံသာမကဘူး ၊
ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ရဲ့ အထင္ေသးမႈ အေျပာအဆိုေတြေၾကာင့္မိုလုိ႔ မေကါင္းတဲ့စိတ္ေတြ ထပ္ျပီးေတာ့ျဖစ္တယ္ ၊
အဲဒီအခါ မေကာင္းတဲ့ရုပ္ေတြျဖစ္တာ သိသာလြန္းလုိ႔ ။
ဘုန္းႀကီးစိတ္ကုိျပဳျပင္ေနတာ ၊
ဘယ္ေလာက္ထိျပဳျပင္ေနရလဲဆိုေတာ့ ေသခါနီးထိ ၊
ဘုန္းႀကီးက ငါ ဘာေရာဂါနဲ႔ေသမလဲဆိုတာ မသိဘူး။
ဘုန္းႀကီးအတြက္ စိတ္ကုိေသခါနီးထိ ေတြးထားတာ ၊
ေသခါနီး မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႔ လာမေမးပါနဲ႔ ၊
ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ခံေနမွာ ၊
သူမ်ားက မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႔လာျပီးေတာ့ , အုိ ျဖစ္မွျဖစ္ရပေလ ဘာညာနဲ႔
လူေတြနားလည္းမလည္ဘူး ၊ စကားလဲမေျပာတတ္ဘူး ၊ မလာၾကနဲ႔။
ငါ့ ေရာဂါဒဏ္နဲ႔ ငါ့ဘာသာငါ ငါ့စိတ္ကုိ ငါစဥ္းစားေနမယ္ ၊
ဗုဒၶျမတ္စြာရင့္မႀကီးေတာင္မွ ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူခါနီး ဝမ္းေတာ္လားျပီးေတာ့ စံေတာ္မူရတယ္။
အကယ္၍မ်ား ဘုန္းႀကီး ဒီေရာဂါမ်ိဳးျဖစ္ရင္ ဘုရားကုိအာရုံျပဳေနမွာပါ ၊
ပါရမီရွင္ႀကီး ျမတ္စြာဘုရား ,
ပါရမီျဖည့္ျပီးသား ျမတ္စြာဘုရားေတာင္ ဒီခႏၶာကုိယ္ ဒီရုပ္ခႏၶာနဲ႔ေနသမ်ွ ဝမ္းေတာ္
လားရေသးတာ ၊ ငါ ဘာမိုလို႔တုန္း ျဖစ္ေပါ့။
ဒီေရာဂါ ၊ ဘုန္းႀကီးစိတ္ကုိ အဲဒီထိ ေတြးထားတာ ၊
အရွင္သာရိပုတၱရာ ေသြးေတာ္အန္ျပီးေတာ့ ပရိနိဗၺာန္စံရတယ္ ၊
ဘုန္းႀကီး ဒီေရာဂါအလားတူနီးနီးစပ္စပ္ျဖစ္ျဖစ္ ဒီရုပ္နာမ္ခႏၶာနဲ႔ လာရွိေနသမ်ွ
အရွင္သာရိပုတၱရာမွ ဒုကၡမွမလြတ္ပဲနဲ႔ ငါေကာဘာမိုလုိ႔တုန္း ၊
ငါ့ပါရမီကဘယ္ေလာက္ ရင့္ေသးလုိ႔တုန္း ၊
ျဖစ္ ခံေပါ့ ၊ ဒီေရာဂါလဲပဲ ျမဲတာမဟုတ္ဘူး ၊
ျပီးေတာ့ ဒီေရာဂါလဲပဲ ေသသြားေတာ့ သူ႔ဟာသူ ျပီးသြားတာပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ဒီအနိစၥျဖစ္တဲ့ ေရာဂါကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး သူမ်ားကလာျပီး မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႔ လာမၾကည့္
လာနဲ႔ ၊ မလုိခ်င္ဘူး။
အကယ္၍ သူတစ္ပါးရဲ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေၾကာင့္ ေသလုေျမာပါးျဖစ္ေနရင္ တန္ခိုးအင္မတန္ႀကီးတဲ့ အရွင္မဟာေမာဂၢလန္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတာင္မွ ခုိးသားငါးရာလက္ခ်က္ေၾကာင့္ အရုိးကေလးေတြ
ေၾကမြသြားေလာက္ေအာင္ အရုိက္အနွက္ခံရေသးတာပဲ။
ငါ့ဘာမိုလုိ႔တုန္း ၊ ျဖစ္ပါေစ ခံေပါ့ ၊
ေဟာဒါ ဘုန္းႀကီးက ေသခါနီးထိ စိတ္ကုိတင္းျပီးေတာ့ ဒီစိတ္သက္သက္သာသာနဲ႔ေသဖို႔ရန္
ေစာေစာကတည္းကုိက စီစဥ္ထားတယ္ေလ ၊
ေနရာတိုင္းမွာ ေစာေစာကထဲကကုိက စီစဥ္ထားတယ္။
အခုလူေတြက စိတ္ကုိမျပဳျပင္တတ္လုိ႔ ၊
စိတ္သိပ္ငယ္တယ္။
စိတ္သိပ္ငယ္ေတာ့ ရုပ္ေတြကည့ံလာတယ္ ၊
စိတၱဇရုပ္ေတြည့ံလာတယ္ ၊
စိတၱဇရုပ္ေတြည့ံလာေတာ့ ဘာေရာဂါျဖစ္တယ္၊
နွလုံးဘာျဖစ္တယ္ ၊ အသည္းဘာျဖစ္တယ္ ၊ အဆုတ္ဘာျဖစ္
တယ္ ၊ ဝမ္းထဲေလ်ွာက္ေတာ့ စိတၱဇရုပ္ေတြမဟုတ္လား ၊
ဝမ္းထဲမွာလဲပဲ ႏွလုံးတို႔ အသည္းတို႔ နာမည္တပ္ထားေပမယ့္
ကံေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ရုပ္ေတြ ,ဥတုေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ရုပ္ေတြ ၊
ဒီရုပ္ေတြေပါင္းထားတာ ၊ ဒီရုပ္ေတြေပါင္းျပီးေတာ့ နွလုံးတို႔ အဆုပ္တို႔ေက်ာက္ကပ္တို႔ ဒီလုိေခၚေနတာ။
ဒီေတာ့ ကံေၾကာင့္ စိတ္ေၾကာင့္ ဥတုေၾကာင့္ ေပါင္းထားတဲ့ ဒီႏွလုံး အသည္း ေက်ာက္ကပ္စသည္ေတြဟာ စိတ္မေကာင္းလုိ႔ရွိရင္ ေရာဂါျဖစ္ဖို႔လြယ္တာေပါ့ ၊ ေရာဂါျဖစ္လာလုိ႔ရွိရင္ ကုဖို႔ခဲယဥ္းျပန္တာေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးက စိတ္ေကာင္းေကာင္းထား ၊
ကံေကာင္းေအာင္လဲ မေတာ္မတရားေတြမလုပ္ပါနဲ႔ ၊
ေကာင္းတဲ့ကံနဲ႔ ျပဳျပင္စရာရွိတာေတြ ျပဳျပင္လုိ႔ ၊လွဴ သင့္တာကုိလွဴလုိ႔ ၊
စိတ္ကုိလည္း ေကာင္းေကာင္းထားပါ ၊
စိတ္လဲ မငယ္ပါနဲ႔ ၊စိတ္အားမငယ္ပါနဲ႔ ၊
ေသတာထက္ ဟုိဘက္ ဘာမွမရွိဘူး။
"အမ်ားကေျပာၾကတယ္, ဆိုၾကတယ္ဆိုတာေတြဟာ အလကားပါ ၊
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသာ ပဓါနပါ ၊
ကုိယ္နဲ႔ ရင္းနွီးလူက ပဓါနပါ ၊ ဂရုစုိက္စရာ မရွိပါဘူး ၊
ကံကုိ ေကာင္းေအာင္သာ သတိထားေနပါ။
စိတ္ကုိ အဲဒီနည္းနဲ႔ ျပဳျပင္ပါလုိ႔ ဘုန္းႀကီးကေျပာတယ္ ၊
ဘုန္းႀကီးကလဲ ဒီနည္းနဲ႔ လုပ္ေနတာ ………"
………………………………………………………………
(မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိဝံသ)
………………………………………………
Credit Thantgyi Thantgyi.

မၾကာခင္ ေသမယ္ဆို ဘာလုပ္ၾကမွာလဲ။

Dr Shwe Tun with Nwayshwin Linn and 5 others.
မၾကာခင္ ေသမယ္ဆို ဘာလုပ္ၾကမွာလဲ။
တကယ္လို႔မ်ား..
ေမ်ွာ္လင့္မထားဘဲနဲ႔
ကိုယ့္မွာ ေရာဂါတစ္ခုခု.....
အသည္းကင္ဆာ
အဆုပ္ကင္ဆာ
ေလျဖတ္တာ ေလမိတာ
ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာျပတ္တာ
ေက်ာက္ကပ္ပ်က္စီးတာ
ႏွလုံးေသြးေၾကာပိတ္တာ
စသည္ျဖင့္ ေသေစႏိုင္တဲ့
ေရာဂါတစ္ခုခု
အမည္တပ္ခံရၿပီ ဆိုပါေတာ့။

အဲ့လိုမ်ား
ၾကံဳရမယ္ဆိုရင္
ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ၾကမလဲ။
ဘယ္လိုႏွလုံးသြင္းၾကမလဲ။
တကယ္ေတာ့
ေရာဂါေတြရတယ္ဆိုတာ
႐ုပ္ေဖာက္ျပန္တာပါပဲ။
ျဖစ္လာတဲ့ ေရာဂါကို
တတ္ႏိုင္သေလာက္
အေျခအေနေပးသေလာက္
ကုသမႈခံယူ႐ုံပါပဲ။
ဇာတိရၿပီ ဆိုကတည္းက
မအိုခ်င္လို႔လည္းမရ
မနာခ်င္လို႔လည္းမရ
မေသခ်င္လို႔လည္းမရပါဘူး။
တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္
မလြဲမေသြ ၾကံဳၾကရမွာပါ။
သဘာဝတရားေတြပဲမဟုတ္လား။
ဘယ္အရာမွလည္း
အစိုးမရေလေတာ့..
ကိုယ့္အလိုလည္း
လိုက္မွာမဟုတ္ေလေတာ့...
တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ခံယူဖို႔လိုပါတယ္။
ကိုယ့္မွာ အေျခအေနေပးရင္ေတာ့
မေသခင္ ေနာက္ဆုံးထြက္သက္ထိ
ကုသိုလ္ျပဳခြင့္ေတြ ရေနပါေသးတယ္။
ဒါနကုသိုလ္ သီလကုသိုလ္
ဘာဝနာကုသိုလ္ေတြကို
လြယ္လြယ္ကူကူ ျပဳႏိုင္ပါတယ္။
ကိုယ္ျပဳတဲ့ကံေတြမွာ..
ေ႐ွ႕စိတ္ၿပီး ေနာက္စိတ္မွာ
သတိကပ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့
ကံကုသိုလ္မက ဉာဏ္ကုသိုလ္ပါ
ရႏိုင္ပါေသးတယ္။
အေကာင္းဆုံးကေတာ့
အိုနာေသ ဆိုတာက
သဘာဝတရား...
ငါ့ကိုမွ ေရြးၿပီးျဖစ္တယ္လို႔
စြဲမထားမိပါေစနဲ႔။
"ဆရာေရႊ
ဆရာ့မွာ အသည္းကင္ဆာျဖစ္ေနၿပီ"
"ေအာ္...ေအး"
"ဆရာေရႊ
ဆရာဝန္က ဆရာတစ္လပဲ ေနရမယ္တဲ့"
"ေအာ္...ေအး"
ဘာမ်ား တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။
တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္
လက္ခံယူ႐ုံပါပဲ။
ဆရာ ေဒါက္တာစိုးလြင္ကလည္း
ေျပာထား သင္ထားပါတယ္။
"ေသမွာ မေၾကာက္နဲ႔..
သတိမ႐ွိမွာသာေၾကာက္" တဲ့။
ျမတ္ဘုရားေသာ္မွ
မလြန္ဆန္ႏိုင္တဲ့
အိုျခင္း နာျခင္း
ေသျခင္းတရားေတြကို
သဘာဝတရားေတြလို႔
တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္လက္ခံလိုက္႐ုံပါပဲ။
မအိုမီ မနာမီ မေသမီ
ျပဳႏိုင္သမ်ွ ကုသိုလ္ေတြ
စုေဆာင္းႏိုင္သမ်ွ
စုေဆာင္းႏိုင္ၾကပါေစ။
ေမတၱာျဖင့္..
Dr Shwe Tun.