လာေရာက္ၾကသူေတြေရာ မလာနိုင္သူေတြပါ မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစ

Sunday, July 19, 2015

၀ိပႆနာရွုခ်င္ေအာင္ စိတ္ကုိအားေပးနည္း

Nyi Yoe's photo.
၀ိပႆနာရွုခ်င္ေအာင္ စိတ္ကုိအားေပးနည္း
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
၀ိပႆနာ ရွုေနေသာ အုိ သူေတာ္ေကာင္း-သင္မေမ့နဲ႔၊ မပ်င္းနဲ႔။ ေမ့ေလ်ာ့ ပ်င္းရိေနလွ်င္ သင...္သည္ သံသရာမွ ထြက္ေျမာက္ႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္။ မလြတ္ေျမာက္ႏုိင္လွ်င္ တရံတခါ၌ ငရဲသုိ႔ က်ေရာက္လိမ့္ဦးမည္။ ေရွးကလဲ ခံစားခဲ့ရလွေလျပီ။
"ငရဲဒုကၡ ႏွင့္ၾကဳံေတြ႔ေနစဥ္မွာ မ်က္ရည္ၾကီးငယ္ က်၍ ဘယ္လုိပင္ ငုိေၾကြး ေတာင့္တေနေသာ္လည္း သင္သည္ ဤ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကုိ အားထုတ္ခြင့္ ရမည္မဟုတ္ေပ။ ယခုလုိ အခါသည္သာလွ်င္ အားထုတ္ခြင့္ရေသာအခါ ေပတည္း။ သုိ႔ျဖစ္၍ သင္မပ်င္းပါနဲ႔။ မေမ့ပါနဲ႔။ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကုိ ထက္သန္စြာ အားထုတ္ပါေလာ့"
ဤသုိ႔ေသာ အဓိပၸါယ္ကုိပင္ ရည္၍ ေပးေတာ္မူခဲ့ေသာ ေအာက္ပါ ဘုရား အဆုံးအမေတာ္ ကုိ ရုိေသစြာ လုိက္နာပါေလာ့။
" စ်ာယ(တု၀ံ) ဘိကၡဳ မာ ပမာေဒါ၊
မာ ေတ ကမာဂုေစ ရေမႆု စိတၱံ၊
မာ ေလဟဂုဠံ ဂိလီပမေတၱာ၊
မာကႏၵိ ဒုခ မိဒႏၲိ ဒယွမာေနာ။ "
(ဓမၼပဒ ၃၇၁- ဂါထာ)
ဘာသာျပန္
************
ရဟန္း။ -သင္သည္။ မနားမဆုတ္ အားထုတ္ညီညာ ရွုမွတ္ပါေလာ့။ ေမ့၍ မေနေလလင့္။ သင္၏စိတ္ကုိ ငါးပါးအာရုံ ကာမဂုဏ္ ထဲ၌၊ ေမြ႔ေလ်ာ္ ႏွစ္ျခိဳက္ ေပ်ာ္ပုိက္၍ မေနေစလင့္။ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေတာ့ေတာ့ ေနမိေသာေၾကာင့္ တရံတခါ ငရဲရြာသုိ႔ ေရာက္လတ္၍ မီးလွ်ံ တဟုန္းဟုန္းႏွင့္ သံတုံးသံခဲကုိ အလုိမက်ဘဲ မမ်ိဳရပါေစလင့္။ ငရဲမီး တေျပာင္ေျပာင္ အပူေလာင္ခံရသည္ ျဖစ္၍ ဒီဟာက ဆင္းရဲလွပါတကား ဟူ၍ ဟစ္ေအာ္ ေယာင္ယမ္းလ်က္ မျမည္တမ္း မငုိေၾကြးရပါေစလင့္။
တိရစၦာန္ဘုံ တြင္ ပုိက္ကြန္ ျမွဳံး စသည္ျဖင့္ မိေနစဥ္ကာလ၌လည္း အားထုတ္ခြင့္ မရႏုိင္။ အဖ်ား၌ သံခၽြန္တပ္ေသာ ႏွင္တံ၊ ရုိးရုိးႏွင္တံတုိ႔ျဖင့္ ထုိးဆြ ရုိက္ႏွက္ခံရလ်က္ ရထား၀န္ လွည္း၀န္တုိ႔ကုိ ရုန္းေဆာင္ေနရေသာ ျမင္းႏြားကၽြဲ ျဖစ္စဥ္၌လည္း အားထုတ္ခြင့္ မရႏုိင္။
ျပိတၱာဘုံ တြင္ အႏွစ္သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ ကာလပတ္လုံး ဆာေလာင္ငတ္မြတ္ေနစဥ္၌လည္း အားထုတ္ခြင့္ မရႏုိင္။ ကာလကဥၵိက အသုရကာယ္ ဘုံတြင္ အရုိးအေရမွ်ျဖင့္ အေတာင္ ခုနစ္ဆယ္ ရွစ္ဆယ္ ပမာဏ ခႏၶာကုိယ္ရွိလ်က္ မစားရ မေသာက္ရလဲ ေလေနပူ စသည္တုိ႔ျဖင့္ ပင္ပန္းဆင္းရဲေနစဥ္၌လည္း အားထုတ္ခြင့္ မရႏုိင္။ ထုိတိရစၧာန္ ျပိတၱာ အသူရကာယ္တုိ႔သည္ အားထုတ္ေသာ္လည္း ၀ိပႆနာ ဥာဏ္၊ မဂ္ဖုိလ္ဥာဏ္ တုိ႔ကုိ မရႏုိင္ကုန္။
အုိ သူေတာ္ေကာင္း- လူျဖစ္ေနစဥ္ ယခုအခါသည္သာလွ်င္ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကုိ အားထုတ္ႏုိင္သည့္ အခါေပတည္း။ သုိ႔ျဖစ္၍ သင္မပ်င္းနဲ႔၊ မေမ့နဲ႔၊ အားထုတ္ပါေလာ့။
ဤသည္ကား အပါယ္ေဘးကုိ ဆင္ျခင္၍ စိတ္ကုိ အားေပးပုံတည္း။
မဟာစည္ဆရာေတာ္(၀ိပႆနာရွဳနည္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္-စာ၈)
+++++++++++++++<><><>++++++++++++++++++
ေမတၱာျဖင့္
ညီရုိးေျမ

ဒါနကုသိုလ္ကံ၏အက်ိဳးေပးရာကာလ ကြဲျပားပံု၄-မ်ိဳး

Shwe Nyar Thar's photo.
ဒါနကုသိုလ္ကံ၏အက်ိဳးေပးရာကာလ ကြဲျပားပံု၄-မ်ိဳး
===============
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ပုဂၢိဳလ္တို႔ ျပဳေနၾကေသာ ဒါန-စေသာ ကုသိုလ္ကံတို႔သည္-၁။ ဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံ-ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌အက...်ိဳးေပးေသာကံ။ ၂။ ဥပပဇၨေ၀ဒနီယကံ-ဒုတိယဘ၀၌အက်ိဳးေပးေသာကံ။ ၃။ အပရာပရိယေ၀ဒနီယကံ-တတိယဘ၀မွစ၍ နိဗၺာန္ေရာက္သည့္ဘ၀တိုင္ေအာင္ အက်ိဳးေပးေသာကံ။ ၄။ အေဟာသိကံ-ကံသာျဖစ္၍အက်ိဳးမေပးေသာကံ-ဟူ၍၄-မ်ိဳးကြဲျပားလ်က္ ရွိေပသည္။
၁။ ဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံ-ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌အက်ိဳးေပးေသာကံ-ဟူသည္ ဒါနစေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ားျပဳေသာအခါကုသိုလ္ေဇာတို႔သည္ ၇-ႀကိမ္ ရ-ႀကိမ္ ျဖစ္သြားၾကေပသည္။ ထို ၇-ႀကိမ္တို႔တြင္ ပထမေဇာကုသိုလ္ေစတနာကံသည္ ဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံျဖစ္ေပသည္။ ထိုဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံသည္ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။
ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ အက်ိဳးေပးေသာ္လည္းသူ႔ေရွ႔မွ ေဇာအကူအညီကိုမရ၍ေရွးဦးစြာ ျဖစ္ရသည့္ ပထမေဇာကုသိုလ္ကံ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေမြးဖြားခါစ ကေလးငယ္မ်ားကဲ့သို႔ အားနည္းလွေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အက်ိဳးေပးေသာအခါ ပထမေဇာကုသိုလ္ ေစတနာကံသည္ ထင္ထင္ရွားရွား အက်ိဳးမေပးႏိုင္ေပ။ မထင္မရွားသာ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။
ပထမေဇာကုသုိလ္ေစတနာကံသည္ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ ကုသိုလ္ရွင္ ကိုယ္ခ်မ္းသာ၊ စိတ္ခ်မ္းသာ ရွိေနရေအာင္ ကုသုိလ္ရွင္ ျပဳခ်င္သည့္ကိစၥမ်ားလြယ္လြယ္ႏွင့္ ျပီးေျမာက္သြားရေအာင္ ကုသိုလ္ရွင္ အလိုရွိအပ္သည့္ အက်ိဳးတရားမ်ားလြယ္လြယ္ႏွင့္ ရရွိသြားရေအာင္ မထင္မရွားပင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။ ယခုဘ၀၌ အက်ိဳးေပးခြင့္မရလွ်င္ ေနာင္ဘ၀မ်ား၌ အက်ိဳးမေပးႏိုင္ေတာ့ေပ။ အက်ိဳးမေပးသည့္ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားရေပသည္။ ေဆာင္ပုဒ္။ မ်က္ေမွာက္ဘ၀၊က်ိဳးေပးက၊ဒိ႒ဓမၼမည္။
ပထမေဇာကုသုိလ္ ေစတနာကံသည္ အားနည္းေသာ ကုသုိလ္ကံပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ထူးျခားသည့္ အေၾကာင္း၄-ခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုလွ်င္ေတာ့ ဆင္းရဲသားဘ၀မွသူေဌးႀကီးျဖစ္ေအာင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။ ထူးျခားသည့္အေၾကာင္း ၄-ခ်က္မွာ-၁။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၏အနာဂါမ္၊ရဟႏၲာ ျဖစ္ျခင္း။ ၂။ နိေရာဓသမာပတ္မွ ထေသာအခါ ျဖစ္ျခင္း။ ၃။ အလွဴေပးပုဂၢိဳလ္၏ စင္ၾကယ္ေသာ လွဴဖြယ္ပစၥည္း ျဖစ္ျခင္း။ ၄။ အလွဴေပးပုဂၢိဳလ္၏ ေစတနာ ၃-တန္ ထက္သန္ျခင္း။ ဤထူးျခားသည့္အေၾကာင္း ၄-ခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုလွ်င္ ဆင္းရဲသားဘ၀မွ သူေဌးႀကီးျဖစ္ေအာင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။
အရွင္အႏုရုဒၶါအေလာင္း အႏၷဘာရျမက္ထမ္းသမားသည္ ထူးျခားေသာ အေၾကာင္း၄-ခ်က္ႏွင့္ျပည့္စံုစြာ လွဴဒါန္းရေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲသားဘ၀မွသူေဌးႀကီးျဖစ္ရသည့္ သာဓကရွိခဲ့ေပသည္။ တခ်ိန္ေသာအခါ အရွင္အႏုရုဒၶါအေလာင္းသည္ အႏၷဘာရဟူေသာ အမည္ျဖင့္ သုမနသူေဌးအိမ္၌မွီခို၍ေနရေသာ ဆင္းရဲသား ျမက္ထမ္းသမား ျဖစ္ခဲ့ရေပသည္။ အႏၷဘာရျမက္ထမ္းသမားသည္ တေန႔ေသာအခါေတာအရပ္မွ ျမက္မ်ားကို ရိတ္ယူကာ ျမက္ထံုးမ်ားကိုထမ္း၍ အိမ္သို႔ျပန္လာခဲ့ေလ၏။ ထိုအခ်ိန္မွာ ဂႏၶမာဒနေတာင္၌သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာ ဥပရိ႒ အမည္ရွိေသာ ပေစၥကဗုဒၶါ အရွင္ျမတ္သည္ နိေရာဓသမာပတ္မွထ၍ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ ၾကြလာေတာ္မူျပီးလွ်င္ အႏၷဘာရျမက္ထမ္းသမား၏ေရွ႔မွ သက္ဆင္းကာ သပိတ္ကိုပိုက္လ်က္ ဆြမ္းခံၾကြသြားေတာ္မူ၏။
ထိုအခါ အႏၷာဘာရသည္ အရွင္ပေစၥကဗုဒၶါအားဆြမ္းလွဴလိုေသာေၾကာင့္ အိမ္ရွင္မထံျပန္သြား၍ႏွစ္ေယာက္စာထမင္းကို ယူလာကာ အရွင္ပေစၥကဗုဒၶါအား လွဴဒါန္းျပီးလွ်င္ ဤတထပ္စာမွ်ေသာ ဆြမ္းကို လွဴဒါန္းရသည့္ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ေနာင္ျဖစ္ေလရာ ဘ၀တိုင္းတို႔၌ ဆင္းရဲသားမ်ိဳးမွာ မျဖစ္ရပါလို၏။ မရွိဟူေသာစကားကိုမၾကားမသိရပါလို၏-ဟု ဆုေတာင္းပတၳနာ ႏွစ္ခုကို ျပဳလိုက္ေပသည္။
ဤကဲ့သို႔ တထပ္စာဆြမ္းကို လွဴဒါန္းကာ ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳျပီးလွ်င္ အိမ္သို႔ျပန္လာေသာအခါသူမနသူေဌးက အႏၷဘာရ၏ဆြမ္းအလွဴကို တက်ပ္မွစ၍တေထာင္ထိေအာင္ တိုးေပး၍၀ယ္ယူေသာ္လည္း မေရာင္းသည့္အတြက္ေၾကာင့္ အမွ်ေ၀ေစျပီးသာဓုေခၚကာ ေငြတေထာင္ေပးေလ၏။
ထို႔ေနာက္ မင္းႀကီးထံသို႔ သြားဖို႔ရန္ရွိ္၍ အႏၷဘာရကို မင္းႀကီးထံသို႔ ေခၚသြားေလ၏။ မင္းႀကီးကလည္း တေထာင္ထပ္ေပးျပီးလွ်င္ အိမ္ေဆာက္ဖို႔ရန္အတြက္ ျခံေျမတခုကိုေပးျပန္ေလသည္။ ထိုျခံေျမကိုရွင္းလင္းေသာအခါ အႏၷဘာရအတြက္ ေရႊအိုးမ်ား ေပၚထြက္လာေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲသားကိုသူေဌးႀကီးဘြဲ႔ေပးလိုက္ေလ၏။ အႏၷဘာရျမက္ထမ္းသမား၏ ဆြမ္းအလွဴသည္-၁။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၏ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာျဖစ္ျခင္း။ ၂။ ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာ၏နိေရာဓသမာပတ္မွ ထေသာအခါ ျဖစ္ျခင္း။ ၃။ အလွဴေပးပုဂၢိဳလ္ အႏၷဘာရ၏တထပ္စာဆြမ္းသည္ စင္ၾကယ္ေသာ လွဴဖြယ္ပစၥည္းျဖစ္ျခင္း။ ၄။ အလွဴေပးပုဂၢိဳလ္ အႏၷဘာရ၏ေစတနာ ၃-တန္ ထက္သန္ျခင္း ဟူေသာ ထူးျခားသည့္ အေၾကာင္း ၄-ခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာေၾကာင့္ အႏၷဘာရသည္ ယခုဘ၀၌ပင္ ျမက္ထမ္းသမားဆင္းရဲသားဘ၀မွသူေဌးႀကီး ျဖစ္သြားရေလ၏။ ပထမေဇာ ကုသုိ္လ္ေစတနာကံ၏အက်ိဳးေပးပင္ ျဖစ္ေပသည္။
ဤသာဓကကိုေထာက္ထား၍ အလွဴဒါနျပဳေသာအခါ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ဘက္ကအေၾကာင္းအဂၤါ ႏွစ္ပါးႏွင့္လည္းျပည့္စံုႏိုင္သမွ်ျပည့္စံုေအာင္ ေရြးခ်ယ္ၾကရေပသည္။ အလွဴေပးပုဂၢိဳလ္ မိမိတို႔ဘက္ကလည္းအေၾကာင္းအဂၤါ ႏွစ္ခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုႏိုင္သမွ် ျပည့္စံုေအာင္ စီမံျပဳလုပ္ၾကရေပသည္။
( ၂) ဥပပဇၨေ၀ဒနီယကံ-ဒုတိယဘ၀၌အက်ိဳးေပးေသာကံ-ဟူသည္ ဒါနစေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ားကို ျပဳေသာအခါ ေဇာ ၇-ႀကိမ္တို႔တြင္ ၇-ခုေျမာက္ျဖစ္သည့္ သတၱမေဇာကုသိုလ္ေစတနာကံ ျဖစ္ေပသည္။ ထိုသတၱမေဇာ ကုသိုလ္ေစတနာကံသည္ ယခုဘ၀မွ ကြယ္လြန္သြားျပီးေသာအခါဒုတိယဘ၀၌ အက်ိဳးေပးေသာကံ ျဖစ္ေပသည္။ ေဆာင္ပုဒ္။ ဒုတိယဘ၀၊ က်ိဳးေပးက၊ဥပပဇၨမည္။
သတၱမေဇာ ကုသိုလ္ေစတနာကံသည္ ေဇာ ၇-ႀကိမ္တို႔တြင္ ေနာက္ဆံုးအဆံုးေဇာေစတနာကံျဖစ္၍ အားနည္း၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒုတိယဘ၀၌ပင္ အက်ိဳးေပးရသည္။ ဒုတိယဘ၀၌ အက်ိဳးေပးခြင့္ မရခဲ့ေသာ္ တတိယဘ၀၊ စတုတၳဘ၀စသည္တို႔၌ အက်ိဳးမေပးႏိုင္ေတာ့ေပ။ အက်ိဳးမေပးသည့္ အေဟာသိကံမ်ား ျဖစ္သြားရေပသည္။
( ၃) အပရာပရိယေ၀ဒနီယကံ-တတိယဘ၀မွစ၍ နိဗၺာန္ေရာက္သည့္ဘ၀တိုင္ေအာင္ အက်ိဳးေပးေသာ ကံ-ဟူသည္ ဒါနစေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ားကို ျပဳေသာအခါ ေဇာ ၇-ႀကိမ္တို႔တြင္ ပထမေဇာကံႏွင့္ သတၱမေဇာကံ ၂-ပါးကို ၾကဥ္ဖယ္၍ အလယ္ေဇာ ၅-ခု ကုသိုလ္ေစတနာကံျဖစ္ေပသည္။ ထိုအလယ္ေဇာ ကုသိုလ္ေစတနာကံ ၅-ခုသည္ ေရွးေရွးေဇာမ်ားကရရွိၾကေသာေၾကာင့္ အားႏွင့္ျပည့္စံုၾကေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တတိယဘ၀မွစ၍ နိဗၺာန္ေရာက္သည့္ ဘ၀တိုင္ေအာင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။ ေဆာင္ပုဒ္။ တတိယဘ၀မွ၊နိဗၺာန္က်ထိ၊က်ိဳးေပးဘိ၊ အပရာပရိမည္။
( ၄) အေဟာသိကံ-ကံသာျဖစ္၍အက်ိဳးမေပးေသာကံ-ဟူသည္ အၾကင္ ဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံ၊ ဥပပဇၨေ၀ဒနီယကံ၊ အပရာပရိယေ၀ဒနီယကံ တို႔သည္ မိမိတို႔ အက်ိဳးေပးရာကာလတို႔၌အေၾကာင္းမသင့္ အခြင့္မသာ၍အက်ိဳးမေပးၾကရေပ။ ထိုကံတို႔သည္ပင္လွ်င္ အေဟာသိကံတို႔ ျဖစ္သြားၾကရေပသည္။ ေဆာင္ပုဒ္။ အက်ိဳးမေပးျပန္၊အေဟာသိကံ၊အမွန္ျဖစ္ေပသည္။
ဤကဲ့သို႔ ကုသိုလ္ကံတို႔သည္ အက်ိဳးေပးရာကာလအားျဖင့္-၁။ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌အက်ိဳးေပးေသာကံ။ ၂။ ဒုတိယဘ၀၌အက်ိဳးေပးေသာကံ။ ၃။ တတိယဘ၀မွစ၍ နိဗၺာန္ေရာက္သည့္ ဘ၀တိုင္ေအာင္ အက်ိဳးေပးေသာကံ။ ၄။ ကံသာျဖစ္၍အက်ိဳးမေပးေသာကံ။ ဟူ၍ ၄-မ်ိဳး ကြဲျပားလ်က္ ရွိၾကေပသည္။
အကုသိုလ္ကံတို႔သည္လည္းကုသိုလ္ကံတို႔ကဲ့သို႔ပင္ အက်ိဳးေပးရာကာလအားျဖင့္ ၄-မ်ိဳးကြဲျပားလ်က္ ရွိၾကေပသည္။
သဒၶမၼရံသီ-ဆရာေတာ္
ေမတၱာျဖင့္
ညာႀကီး

Saturday, July 18, 2015

ဓမၼျဖင့္ ဘဝ ေနနည္း သင္္တန္း

ဓမၼျဖင့္ ဘဝ ေနနည္း သင္္တန္း
အထူးဖိတ္ၾကားျခင္း ( သတင္းေကာင္း )
( ဘဝ လက္္က်န္္ )ရက္္မ်ားအတြက္
( ၁၀ ) ရက္္တာကာလျဖင့္ အသင့္ျပင္ၾကစို႔
***---***---***---***---***---***---***
သီလ သမာဓိ သတိ ပညာ ဦးစီးကာ
ဘဝမွာေနတတ္္မွသာ
လူတစ္ေယာက္္ရဲ႕ ဘဝဟာ တန္္ဖိုးရွိကာ
ျမင့္ျမတ္္ပါတယ္။
သံသရာမွာလည္း လြတ္္လမ္းမသိလို႔
မွားမိခဲ႔ၾကၿပီးပါၿပီ
ဒီဘဝမွာလည္း ပညာဥာဏ္္မပါ
အမွားသာ ဆက္္ေနၾကမယ္္ဆိုရင္ေတာ့
လူ႔ဘဝရလာ ခဏတာ အရံႈးနဲ႔သာ ေနၿပီး
အပါယ္ေလးျဖာ ေနရာေဟာင္းဘံု႒ာန
ျပန္ၾကရလိမ့္အံုးမယ္။
အို သူေတာ္ေကာင္း အ ေပါင္းတို႔
သာသနာနဲ႔ႀကံဳခိုက္ အခြင့္သာခိုက္
လိုက္္သင့္ၾကပါေပါ့
သာသနာနဲ႔ႀကံဳဆဲ အခြင့္သာဆဲ
အားမာန္္ႏွင့္ က်ားကုတ္္က်ားခဲ ခဲသင့္ၾကပါေပါ့
သာသနာနဲ႔ႀကံဳတုန္း အခြင့္သာတုန္းမွာ
ကိေလသာ ဒုကၡအိမ္ႀကီးက ရုန္းထြက္
သင့္ၾကပါေပါ့
ဓမၼလမ္းမလိုက္္သမွ်
မိုက္ၾကတာပါပဲ
မခဲသမွ် လြဲရမွာပါပဲ
မ႐ုန္းသမွ် ႐ံႈးေနၾကရပါလိမ့္အံုးမယ္။
တရားဓမၼကို အ ေျခခံကစလို႔
ဘဝ ေနနည္း စိတ္္ထားနည္း
စိတ္္ေလ့က်င့္နည္းမ်ားကို ခ ေရ ေစ့တြင္းက်
စနစ္္တက် လက္ေတြ႔ သင္ၾကားျပသမယ့္
ဝိပႆနာ သတိပ႒ာန္ သင္္တန္း
၁၀ ရက္္စခန္းကို တက္ေရာက္ျခင္းအားျဖင့္
လူတစ္ေယာက္္ရဲ႕ ဘဝ
အသစ္္တစ္္ဖန္ ျပန္္လည္ေမြးဖြားသလို
အားရ ေက်နပ္ ဓမၼဓာတ္ေတြကို
ခံစားၾကရပါလိမ့္မယ္။
သံသရာ ဝဋ္ဒုကၡကလြတ္္ရာလမ္းစ
၁၀ ရက္္မွ်ကို အသံုးခ်ဖို႔ ဆံုးျဖတ္္ႏိုင္္တာဟာ
ပါရမီပါမွ ကုသိုလ္္ဆက္ အ ေၾကာင္းပါမွ
လက္ေတြ႔က်က် အားထုတ္္ခြင့္ရႏိုင္္ပါတယ္။
ဘုန္းကံႀကီးမားသူေတြသာ
ဘုရားေဟာၾကားျမတ္္တရားကို
နာၾကားနားလည္္ခြင့္
အားထုတ္္သိျမင္္ခြင့္
ေထာက္္ပံ႕လွဴဒါန္းကာ
သာသနာျပဳခြင့္ ရရွိၾကပါတယ္။
-----======------=====----
ဝိပႆနာ ေတာစခန္းရိပ္သာ
ပဥၥမ တရားပတ္ ၁၀ ရက္ တရားစခန္းပြဲ
တြံေတးေတာႀကီးတန္းေဒသ
ေတာရ ေ႐ႊဂူေက်ာင္းလမ္း
ေပါက္္ေတာေက်းရြာ အမက ေက်ာင္းေဘး
ေတာတြင္းကားလမ္းအတိုင္း
၃ မိနစ္္မွ်သာ ဝင္္ရပါသည္။
ရန္္ကုန္ ေကာ့မွဴးကားလမ္းမ ေဘး
၂၀၁၅ ခု ဇူလိုင္္လ ၃ ရက္္မွ ၁၂ ရက္္ထိ
ဇူလိုင္ ၃ ရက္ နံက္ ၈ နာရီ စခန္းဖြင့္ပြဲစမည္။
ဆြမ္းအာဟာရဒါန လွဴဒါန္းလိုပါက
ေယာဂီ ၅၀ အတြက္
အ႐ုဏ္ဆြမ္း သံုးေသာင္းက်ပ္
ေန႔ဆြမ္း ငါးေသာင္းက်ပ္
အခ်ဳိရည္ ႏွစ္ေသာင္းက်ပ္
ေရ မီး ေဆး ရိပ္္သာ လမ္း
ေငြ ပ ေဒသာပင္ တစ္္ပင္ တစ္ေသာင္းက်ပ္
ဆက္္သြယ္္ရန္္ဖုန္း
ဆရာ ဓမၼစကၠ ဦးေမာင္ေမာင္
၀၉၅၁၂၇၃၃၀
၀၉၇၉၉၂၉၄၉၂၃

Friday, July 17, 2015

ဝဋ္ကုိ ဝတ္နဲ႔ေျဖပါ။

Shwe Nyar Thar's photo.
ဝဋ္ကုိ ဝတ္နဲ႔ေျဖပါ။
=========
*တစ္ခါတုန္းက အရွင္သမိတိဂုတၱဆုိတဲ့ မေထရ္တစ္ပါး ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ဒါေပမယ့္မေထရ္က က်န္းမာေရးမေကာင္းပါဘူး၊ အရွင္သမိတိဂုတၱရဲ႕ေရာဂါက ႐ုိ...း႐ုိးေရာဂါမဟုတ္ဘဲ အႏူေရာဂါျဖစ္ေနတာပါ။ ေရာဂါက တျဖည္းျဖည္း ရင့္လာၿပီး အသားတခ်ဳိ႕ေတာင္ ေအာက္ကုိပဲ့က်လာပါတယ္။ ကူးစက္တတ္တဲ့ေရာဂါျဖစ္ေနလုိ႔က်န္တဲ့ရဟန္းေတြ ေရာဂါမကူးစက္ေအာင္ ခပ္လွမ္းလွမ္းဇရပ္တစ္ခုမွာ သြားေနရပါတယ္။ အခုလုိအႏူေရာဂါျဖစ္ရတာ မ်ဳိး႐ုိးေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ အတိတ္အကုသိုလ္ ဝဋ္ေၾကြးႏွစ္ခုေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာပါ။ ** ဘဝတစ္ခုမွာ ဆြမ္းခံၾကြလာတဲ့ ပေစၥကဗုဒၶါအရွင္ျမတ္တစ္ပါးၾကည့္ၿပီး''ဒီကတုံးဟာ အႏူေရာဂါသည္ျဖစ္ပုံ ရတယ္၊ ဒါေၾကာင့္တကုိယ္လုံး အဝတ္ေတြဖုံးထားတာ''လုိ႔ ကဲ့ရဲ႕ပုတ္ခတ္ေျပာဆုိလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီဝစီကံအကုသိုလ္ ေၾကာင့္ပဲ ေသလြန္တဲ့အခါ ငရဲကုိက်ရပါတယ္။ ငရဲက ျပန္လြတ္လာေတာ့ကံအားေလ်ာ္စြာ လူ႔ဘဝကုိ ျပန္ရပါတယ္။လူ႔ဘဝျပန္ေရာက္လာေတာ့ ပရိဗုိဇ္ေတြ ဆီမွာပရိဗုိဇ္ရဟန္းျပဳပါတယ္။ *** တစ္ေန႔ေတာ့ အဲဒီပရိဗုိဇ္ဟာ အက်င့္သီလနဲ႔ျပည့္စုံေနတဲ့ ကႆ ပဘုရားရွင္ရဲ႕ဥပါသကာတစ္ေယာက္ကုိ ''မင္းက အႏူပဲ''လုိ႔ထပ္ဆဲျပန္ပါတယ္။ ဒါတင္မကပါဘူး၊ လူေတြ ေရခ်ဳိးဆိပ္မွာထားတဲ့ ဆပ္ျပာမႈန္႔ ေရခ်ဳိးကသဲမႈန္႔ေတြကုိလည္း ဖ်က္ဆီးခဲ့ျပန္ပါတယ္။အဲဒီအကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ပဲ ပရိဗုိဇ္ဟာ ငရဲကုိေနာက္တစ္ခါ က်ေရာက္ရျပန္ပါတယ္။ ငရဲက လြတ္လာတဲ့အခါမွာေတာ့သာဝတိၴျပည္ ပုဏၰားတစ္ေယာက္ရဲ႕သားျဖစ္လာၿပီး သမိတိဂုတၱရယ္လုိ႔အမည္ တြင္ခဲ့ပါတယ္။ သမိတိဂုတၱသတုိ႔သားအရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားတရားနာၾကားၿပီး ရဟန္းျပဳလုိက္ပါတယ္။ အရွင္သမိတိဂုတၱဟာ ရဟန္းဘဝမွာသီလနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းေအာင္ေနပါတယ္။ဒါေပမယ့္လည္း အတိတ္ဘဝေတြက ဝစီအကုသိုလ္ကံေတြေၾကာင့္ ခႏၶာကုိယ္မွာႏူနာေရာဂါစြဲကပ္လာရျပန္ပါတယ္။ **** တစ္ေန႔မွာေတာ့ အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္က လူနာေမးဖုိ႔ ေက်ာင္းစဥ္လွည့္လည္လာတဲ့အခါမွာ ႏူနာေရာဂါ ေဝဒနာ ခံစားေနရတဲ့အရွင္သမိတိဂုတၱကုိ ေတြ႔သြားပါတယ္။ ဒီေတာ့ အရွင္သာရိပုတၱရာက အရွင္သမိတိဂုတၱကုိ ''ငါ့ရွင္ ခႏၶာရွိေနသမွ် ခႏၶာႏွင့္စပ္တဲ့ဒုကၡေဝဒနာေတာ့ ရွိေနမွာပဲ၊ ခႏၶာလုံးဝမရွိမွသာ ဒုကၡလည္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားလိမ့္မယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ဒုကၡေဝဒနာကုိဝိပႆသနာရွဳပါ''လုိ႔ မိန္႔မွာေဟာၾကားပါတယ္။ အရွင္သမိတိဂုတၱလည္းအရွင္သာရိပုတၱရာ ေဟာၾကားတဲ့အတုိင္းျဖစ္ေပၚေနတဲ့ဒုကၡေဝဒနာကုိပဲ ဝိပႆ နာ႐ႈမွတ္ပြားမ်ားအားထုတ္လုိက္တာ အဘိဥာဥ္ေျခာက္ပါးႏွင့္တကြ အရဟတၱဖုိလ္ကုိ ရသြားပါေတာ့တယ္။ (အရွင္သမိတိဂုတၱေထရဝတၳဳ၊ ေထရာအ႒ကထာပထမတြဲ စာမ်က္ႏွာ၂၂၁) *အကုသိုလ္ဝဋ္ေၾကြးေတြကေတာ့ အမ်ဳိးမ်ဳိးပါပဲ။ ဒီဘဝျပဳခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ဝဋ္ေၾကြးတင္မကပါဘူး၊ ကုိယ္မသိႏုိင္တဲ့ သံသရာအဆက္ဆက္က အကုသိုလ္ဝဋ္ေၾကြးေတြေကာပါ။ျဖစ္ၿပီးၿပီဆုိေတာ့ ဘာမွလည္းမတတ္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ အကုသိုလ္ေျဖေဆးကုိပဲ ရွာရေတာ့မွာပါ။ ေရွးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေတြက ၾသဝါဒေပးေလ့ရွိပါတယ္''ဝဋ္ကုိဝတ္နဲ႔ေျဖ''တဲ့။f အဓိပၸါယ္ကေတာ့ အကုသိုလ္ ဝဋ္ေၾကြးကုိ ကုသိုလ္ဝတ္နဲ႔ေျဖလုိ႔ဆုိလုိတာပါ။ အကုသိုလ္ဝဋ္ဆုိတဲ့ေနရာမွာ ဒီဘဝျပဳခဲ့တဲ့အကုသိုလ္လည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ မသိႏုိင္ေတာ့တဲ့ သံသရာအဆက္ဆက္က ျပဳခဲ့တဲ့အကုသိုလ္လည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ပါမယ္။ အကုသုိလ္ကုိေတာ့ ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိဝံသက ဂ႐ုကံနဲ႔ လဟုကံဆုိၿပီးခြဲေပးထားပါတယ္။ဂ႐ုကံဆုိတာ-အေမသတ္တဲ့ကံ၊ အေဖသတ္တဲ့ကံစတဲ့ ပၪၥာနႏၲရိယကံႀကီးပါ။ အက်ဳိးမေပးရရင္ မေနႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ႀကီးမားတဲ့ ဂ႐ုကံႀကီးေတြကေတာ့ လူတုိင္းမွာ မရွိပါဘူးတဲ့။ အခြင့္ သာရင္ အက်ဳိးေပးမယ္ဆုိတဲ့ အကုသိုလ္ကံကေတာ့ လူတုိင္းမွာ ရွိေနပါတယ္။ဆရာေတာ္က မေၾကာက္ဖုိ႔နဲ႔ ကုသိုလ္ မ်ားမ်ားျပဳျဖစ္ဖုိ႔တုိက္တြန္းထားပါတယ္။ ကုသိုလ္ရဲ႕ေနာက္မွာဝတ္ဆုိတဲ့ စကားလုံးေလးပါေနေတာ့တစ္ခါတေလ ျပဳတဲ့ကုသိုလ္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ေန႔စဥ္ဝတ္တစ္ခုလုိ ထားၿပဳတဲ့ကုသုိလ္ပါ။ကံအေနနဲ႔ေျပာရင္ေတာ့ အာစိဏၰကံကုသိုလ္ပါ။ ကုသိုလ္ဝတ္ဆုိတဲ့ေနရာမွာလည္း တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္သပၸာယသင့္ပုံျခင္းေတာ့ တူမွာမဟုတ္ပါဘူး။တခ်ဳိ႕က ဒါနျပဳရတာ ဝါသနာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က သီလေဆာက္တည္ရတာ ဝါသနာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က သမထ ဝိပႆနာပြားရတာ ဝါသနာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က ပရဟိတလုပ္ရတာ ဝါသနာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က သစ္ပင္စုိက္ရတာ ဝါသနာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က ရြတ္တာဖတ္တာ ဝါသနာပါတယ္။ ရြတ္တာဖတ္တာေတာင္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အားသန္ပုံျခင္းမတူပါဘူး၊ တခ်ဳိ႕က ေမတၱာသုတ္၊ တခ်ဳိ႕က ပ႒ာန္း၊ တခ်ဳိ႕က ဂုဏ္ေတာ္၊ သမၺဳေဒၶ၊ ဒိဝါတပတိ၊ အ႒ာနေမတံ စသည္ျဖင့္ ကုိယ္သန္ရာကုိယ္သန္ရာရွိေနမွာပါ။ အစမွာေတာ့လြယ္တာက စရမွာပါပဲ၊ ၿပီးမွ တျဖည္းျဖည္းျခင္းျမႇင့္သြားရမွာပါ။ အကုသုိလ္ဝဋ္ကုိကုသိုလ္ဝတ္နဲ႔ေျဖပုံေတြကုိ ျမတ္စြာဘုရားက ဟုိေနရာဒီေနရာေတြမွာ ေဟာျပထားပါတယ္။အဲဒီအထဲကမွ ေလာဏကပလႅသုတ္ကုိအကုိးအေနနဲ႔ ေရးျပရေအာင္ပါ။ ေလာဏကပလႅဆုိတာ ဆားထည့္ထားတဲ့ခြက္၊ ဆားခြက္လုိ႔အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။အဂုၤတၱိဳရ္ တိကနိပါတ္မွာပါပါတယ္။သုတ္ရဲ႕လုိရင္း အႏွစ္ခ်ဳပ္ေလာက္ကုိသာ ေျပာျပရေအာင္ပါ။ လူႏွစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ယူဆပုံျခင္းမတူသလုိ အက်ဳိးေပးပုံျခင္းလည္း မတူပါဘူး။ ပထမလူက ဘယ္လုိယူဆသလဲဆုိေတာ့ အကုသုိလ္ကုိျပဳတယ္။ အကုသိုလ္ကုိျပဳျပီး ''မိမိျပဳလုပ္ခဲ့သမွ်အကုသုိလ္ကံကုိ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ်ေရွာင္လႊဲလုိ႔မရ၊ လုပ္ခဲ့သမွ် အကုသုိလ္ကံရဲ႕အက်ဳိးကုိ အကုန္အစင္ဧကန္မုခ် ခံစားရေတာ့မယ္''လုိ႔ ေျပာဆုိပါတယ္။ အဲဒီေျပာဆုိတဲ့သူဟာ ကုသိုလ္အကုသုိလ္ကုိ ကုန္ေစႏုိင္တဲ့ျမတ္ေသာအရိယာမဂ္ကုိ က်င့္သုံးရာမေရာက္ေတာ့ သလုိနည္းမွန္လမ္းမွန္နဲ႔ ဝဋ္ဒုကၡရဲ႕အဆုံးကုိ ျပဳဖုိ႔အခြင့္အလမ္းလည္း မရွိေတာ့ပါဘူးတဲ့။ ဒါက တစ္ေယာက္ပါ။ ေနာက္- ဒုတိယလူက်ေတာ့အကုသိုလ္ကံကုိျပဳတယ္၊ အကုသိုလ္ျပဳၿပီး '' အကုသိုလ္ကံကုိျပဳခဲ့ေသာ္လည္း အက်ဳိးေပးခ်ိန္ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၊ ဒုတိယဘဝ၊ တတိယဘဝစေသာဆုိင္ရာဆုိင္ရာ ဘဝတုိ႔၌ အကုသုိလ္ကံ အက်ဳိးေပးခြင့္ရမွသာလွ်င္ အက်ဳိးခံစားရမယ္။အက်ဳိးေပးခြင့္မရရင္ အဲဒီအကုသုိလ္ကံေတြ အခ်ည္းႏွီးအေဟာသိကံ ျဖစ္သြားေတာ့သည္သာ''လုိ႔ ယူဆပါတယ္။ အဲဒီလုိယူဆၿပီးက်င့္ရင္ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ကံကုိ ကုန္ေစႏုိင္တဲ့ျမတ္ေသာအရိယာမဂ္ကုိက်င့္သုံးရာ ေရာက္သလုိနည္းမွန္လမ္းမွန္နဲ႔ ဝဋ္ဒုကၡရဲ႕အဆုံးကုိျပဳဖုိ႔ အခြင့္အလမ္းလည္း ရသြားပါေတာ့တယ္တဲ့။ ဒါက တစ္ေယာက္ပါ။ လူႏွစ္ေယာက္ ယူဆပုံျခင္း မတူၾကပါဘူး။
အယူအဆမတူတဲ့အတြက္အက်ဳိးေပးလည္း ကြဲသြားပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက ဆက္ေဟာျပထားပါတယ္။ ပထမတစ္ေယာက္အကုသုိလ္ျပဳတယ္၊ ျပဳၿပီး ငရဲက်သြားရပါတယ္။ ဒုတိယတစ္ေယာက္က အကုသုိလ္ျပဳတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အကုသိုလ္ကံရဲ႕အက်ဳိးကို အနည္းငယ္မွ်ေတာင္မွ မခံစားရဘူးတဲ့။ ဒါေတြကေတာ့ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္အတုိင္း မူရင္းအရသာပ်က္သြားမွာစုိးလုိ႔ ျမန္မာျပန္သေဘာမ်ဳိး ေျပာျပ တာပါ။ လုိရင္းေျပာရရင္ေတာ့ လူႏွစ္ေယာက္ အကုသိုလ္လုပ္တာခ်င္းအတူတူ တစ္ေယာက္ကအကုသုိလ္ရဲ႕အျပစ္ကုိ ခံစားရတယ္၊ တစ္ေယာက္က မခံစားရပါဘူး။

အကုသုိလ္လုပ္တာခ်င္းအတူတူဘာျဖစ္လုိ႔ ကြဲသြားရတာလည္ဆုိေတာ့ယူဆပုံျခင္းမတူလုိ႔ပါဘဲ။ ျမတ္စြာဘုရားေဟာျပထားတဲ့အေျဖက ဒီလုိပါ.. ပထမလူတစ္ေယာက္ဟာအကုသုိလ္ျပဳတယ္၊ အကုသိုလ္ျပဳၿပီး ဘာဝိတကာယ၊ ဘာဝိတသီလ၊ ဘာဝိတစိတၱ၊ ဘာဝိတပညာမရွိဘူး။အဲဒီလူဟာ အပါယ္ငရဲက်သြားရပါတယ္။ ဒုတိယလူတစ္ေယာက္က်ေတာ့အကုသိုလ္ျပဳၿပီး ဘာဝိတကာယ၊ ဘာဝိတသီလ၊ ဘာဝိတစိတၱ၊ ဘာဝိတပညာ ရွိပါတယ္။အဲဒီဒုတိယလူဟာ အကုသုိလ္ရဲ႕အက်ဳိးကုိအနည္းငယ္ေတာင္ မခံစားရပါဘူးတဲ့။ ပါဠိေတြရဲ႕အရေကာက္ေလးေတြကုိ ေကာက္ျပလုိက္ရင္ရွင္းသြားပါလိမ့္မယ္။ ဘာဝိတကာယဆုိတာ-မ်က္စိ,နား,ႏွာ,လွ်ာ, ကုိယ္, စိတ္,ကုိ အကုသုိလ္မျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းတာပါ။ ဘာဝိတသီလဆုိတာက -ငါးပါးသီလ၊ ရွစ္ပါးသီလ၊ ကုိးပါးသီလ စသည္ေတြပါ။ ဘာဝိတစိတၱဆုိတာက-သမာဓိျဖစ္ေစတဲ့ ႏွစ္သက္ရာရာသမထ ဘာဝနာကုိ ပြားမ်ားတာပါ။ ဘာဝိတပညာဆုိတာက-ဝိပႆ နာဘာဝနာကုိ ပြားမ်ားအားထုတ္တာပါ။ ျမန္မာလုိေျပာရင္ေတာ့ မ်က္စိ,နား,ႏွာ,လွ်ာ,ကုိယ္, စိတ္ကုိ အကုသိုလ္မျဖစ္ေအာင္ေစာင့္ထိန္းတာရယ္၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာသိကၡာသုံးပါးကုိ ျဖည့္က်င့္တာရယ္ပါ။ မ်က္စိ,နား,ႏွာ,လွ်ာ,ကုိယ္,စိတ္ကုိ အကုသိုလ္မျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းတာလည္း ဘဝအတြက္အေရးႀကီးတာပါပဲ။ တခ်ဳိ႕အကုသိုလ္ေတြဟာ ျမင္လုိ႔ ၾကားလုိ႔ သိလုိ႔ျဖစ္ရတာပါ။ မျမင္ရင္၊ မၾကားရင္မသိရင္ မျဖစ္ပါဘူး။ဒါေၾကာင့္ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ စိတ္မခ်ရင္ မျမင္ေအာင္၊ မၾကားေအာင္၊ မသိေအာင္ ေနလုိက္ရင္လည္းေတာ္႐ုံတန္႐ုံ အကုသိုလ္ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ျဖစ္လုိက္ရတဲ့အကုသိုလ္တခ်ဳိ႕ကုိ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္လုိက္ရင္ ျမင္လုိ႔၊ ၾကားလုိ႔၊ သိလုိ႔ျဖစ္ရတာပါ။ မျမင္ခဲ့၊ မၾကားခဲ့၊ မသိခဲ့ရင္ ျဖစ္စရာအေၾကာင္းကုိမရွိပါဘူး။ ဒီသေဘာေလးေတြကုိအာ႐ုံျပဳၿပီး သတိထားၿပီး ႀကိဳေရွာင္ ထားရင္လည္းအကုသိုလ္ကုိ ကာကြယ္ၿပီးသား ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။
လူႏွစ္ေယာက္ အကုသိုလ္လုပ္တာခ်င္းအတူတူ တစ္ေယာက္က အျပစ္ခံစားရၿပီး၊ တစ္ေယာက္က အျပစ္မခံစားရပုံအေၾကာင္းေလးေတြပါ။ ဒါကုိ ျမတ္စြာဘုရားက ဥပမာေလးေတြနဲ႔ ဆက္ေဟာျပထားပါတယ္။ ဆားခြက္ထဲက ဆားတစ္ဆုပ္ကုိယူၿပီး ေသာက္ေရခြက္ထဲကုိထည့္လုိက္ရင္ အငန္ဓာတ္ေတြ မ်ားသြားတဲ့အတြက္အဲဒီေရဟာေသာက္လုိ႔မရပါဘူး။
ေစာေစာက လက္တစ္ဆုပ္စာဆားကုိပဲ ေသာက္ေရကန္ထဲထည့္လုိက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အငန္ဓာတ္ေတြ ပ်ံ႕သြားတဲ့အတြက္ေရက ေသာက္လုိ႔ ရပါတယ္။ ဆားကနည္းၿပီး ေရက မ်ားေနလုိ႔ပါ။ ျမတ္စြာဘုရားက အကုသိုလ္အက်ဳိးေပးခြင့္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဆားနဲ႔ေရကုိ ဥပမာေပးၿပီးေတာ့ ျပထားပါတယ္။ဆားမ်ားဆားႏုိင္ ေရမ်ားေရႏုိင္သေဘာပါ။ ဆားဆုိတဲ့အကုသိုလ္ကမ်ားၿပီး ေရဆုိတဲ့ကုသိုလ္ကနည္းေနရင္ အကုသိုလ္ကအက်ဳိးေပးခြင့္သာသြားမွာပါ။ ေရဆုိတဲ့ကုသိုလ္ကမ်ားၿပီး ဆားဆုိတဲ့အကုသိုလ္ကနည္းေနရင္ေတာ့ အကုသိုလ္ အက်ဳိးေပးခြင့္မသာေတာ့ပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ေရမ်ားမ်ားေသာက္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဆရာဝန္ေတြမၾကာခဏ ေျပာတတ္တဲ့စကားရွိပါတယ္။က်န္းမာဖုိ႔ ေရမ်ားမ်ားေသာက္၊ လမ္းမ်ားမ်ားေလွ်ာက္ ပါတဲ့။ ဒီအတုိင္းပါပဲ လူတုိင္းလူတုိင္းေရမ်ားမ်ားေသာက္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဝဋ္ကုိဝတ္နဲ႔ေျဖဆုိတဲ့ေနရာမွာ ေလာဏကပလႅသုတ္အရဆုိရင္ေတာ့မ်က္စိ, နား,ႏွာ, လွ်ာ,ကုိယ္,စိတ္ကုိ အကုသိုလ္မျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းတာရယ္၊ သိကၡာသုံးပါးကုိ ျဖည့္က်င့္တာရယ္ပါ။သိပ္လည္း ခက္တဲ့အရာေတြေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သီလဆုိတဲ့ေနရာမွာလည္းလူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ငါးပါးသီလဆုိေတာ္ေတာ္ေလးလုံေလာက္ေနပါျပီ၊ တစ္ခါတေလ စြမ္းႏုိင္တဲ့အခါမွာ ရွစ္ပါးသီလ၊ ကုိးပါးသီလေတြ ေစာင့္ထိန္းလုိ႔ရပါတယ္။
သမာဓိအတြက္ကေတာ့ ႏွစ္သက္ရာ သမထကမၼ႒ာန္းတစ္ခုခု၊ ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္ခုသုံးခုကုိ ပြား႐ုံပါပဲ။ ဝိပႆ နာကေတာ့ ကုိယ္အားထုတ္ေနက်ဝိပႆ နာ႐ႈနည္းအတုိင္း အားထုတ္႐ုံပါပဲ။ အကုသုိလ္ရဲ႕ေျဖေဆးဟာ ကုသိုလ္ပါ။ ကုသိုလ္ေတြ မ်ားမ်ားျပဳေနဖုိ႔ပါ။
အထူးသျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကား ေပးထားတဲ့အတုိင္း ဘာဝိတကာယ၊ ဘာဝိတသီလ၊ ဘာဝိတစိတၱ၊ ဘာဝိတပညာေတြကုိ ျဖည့္က်င့္ရမွာပါ။ ပါဠိ(၄)လုံး ကလည္း ခ်စ္စရာေလးေတြပါ။ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ပူေဇာ္တဲ့အေနနဲ႔ က်က္ထားလုိက္ဖုိ႔ပါပဲ။ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားထားတဲ့ ပထမလူ၊ ဒုတိယလူႏွစ္ေယာက္မွာ၊ ကုိယ္က ပထမလူ မျဖစ္ဖုိ႔ သိပ္အေရးႀကီး ပါတယ္။ အကုသိုလ္ျပဳတာခ်င္းအတူတူ ဒုတိယလူျဖစ္ေအာင္ က်ဳိးစားရပါမယ္။ အကုသိုလ္ကံေတြကေတာ့ ဒီဘဝမရွိဦးေတာ့ သံသရာအဆက္ဆက္ က်င္လည္ခဲ့ရတာဆုိေတာ့ ပုံစံမ်ဳိးစုံနဲ႔ေတာ့ ပါလာမွာပါ။ ဘယ္လုိပုံစံနဲ႔ ပါလာတယ္ဆုိတာလည္း မသိရပါဘူး။ ဘာပဲေျပာေျပာေလ ဒီဘဝျပဳခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ကံပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သံသရာအဆက္ဆက္ျပဳခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ကံပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အကုသိုလ္'uဝဋ္ကုိ ကုသိုလ္ဝတ္နဲ႔ေျဖလုိက္ဖုိ႔ပါပဲေလ။
ရေဝႏြယ္(အင္းမ)
က်မ္းကုိး ေလာဏကပလႅသုတ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂုၤတိၴဳရ္ပါဠိေတာ္။

Thursday, July 16, 2015

ဗုဒၶဘာသာ (၅)မ်ိဳးအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ

Theingi Shwe Zin's photo.
Theingi Shwe Zin's photo.
Theingi Shwe Zin's photo.
Theingi Shwe Zin's photo.
Theingi Shwe Zin's photo.



ဗုဒၶဘာသာ (၅)မ်ိဳးအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ
********************************
ယေန႔ေခတ္လူေတြဟာ ဘာသာအသိတရား တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေခါင္းပါးလာျပီ။ ဘုရားေတာင္မွ ထိျခင္းငါးပါးနဲ႔ ...ဦးခ်ရေကာင္းမွန္း မသိႀကေတာ႔ပါဘူး။
ဒီလိုအေျခအေနေတြကိုသိလို႔ ျမတ္စြာဘုရားက “ေနာင္္အနာဂတ္မွာ ဗုဒၶဘာသာ (၅)မ်ိဳး ကြဲျပားလိမ့္မယ္”ဟု ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

အဲ့ဒီ ဗုဒၶဘာသာ(၅)မ်ိဳးကေတာ့
(၁) ကုလ ဗုဒၶဘာသာ
(၂) လာဘ ဗုဒၶဘာသာ
(၃) ဘယ ဗုဒၶဘာသာ
(၄) သဒၶါဓိက ဗုဒၶဘာသာ
(၅) ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာ
(၁)ကုလ ဗုဒၶဘာသာ
ကုလ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ရိုးရာဗုဒၶဘာသာ ကိုေျပာတာပါ။ အေမအေဖက ဗုဒၶဘာသာမို႔ သားသမီးက ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာ ရတာပါ။ မိဘက ခရစ္ယာန္ဆိုရင္ သားသမီးကလည္း ခရစ္ယာန္။ဒါကို မိရိုးဖလာ ကုလဗုဒၶဘာသာေပါ့။
မိဘကဗုဒၶဘာသာမို႔သာ သားသမီးက ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာရတာ ဘုရားရွင္ဘာလို႔ပြင့္မွန္းမသိ။ ဘုရားဘာတရား ေဟာမွန္း လည္းမသိ။ ကိုးကြယ္ ေနတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား ဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရမွန္း လည္းမသိ။ တရားေတာ္ကို ဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရမွန္းမသိ။
ဘုရားကိိိုဦးခ်တာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဦးခ်မွန္းမသိ။ဘာေႀကာင့္ဒီေလာက္ ရုိရိုေသေသနဲ႔ အေလးျပဳေနမွန္းကို မသိတာ။ လုပ္ေတာ့လုပ္ ေနတာပဲ အသိပညာ ဘာမွမပါတာ။ကုလ ဗုဒၶဘာသာပါ။
(၂)လာဘ ဗုဒၶဘာသာ
လာဘ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ လာဘ္လာဘလိုလို႔ ကိုးကြယ္တဲ့ ဗုဒၶဘာာသာကို ဆိုလိုတာပါ။ ဒီဘဝ စီးပြားေရးေလးတက္မလားဆိုျပီးမွ ဘုရားကိုးကြယ္တာမွာေရြးျပီးကိုးကြယ္တယ္။ ဒီဘုရား ကိုးကြယ္ရင္ေတာ့ လာဘ္လာဘ ေပါမ်ားတယ္ ဟိုဘုရား ကိုးကြယ္ရင္ေတာ့ စီးပြားေရးတက္တယ္ဆိုျပီး ေရြးကိုးကြယ္တာ လာဘ ဗုဒၶဘာသာပါ။ဘုရားကိုးကြယ္မွ လာဘ္ေပါမ်ား မယ္ဆိုရင္ ဘုရားမကိုးကြယ္တဲ့ ခရစ္ယာန္ေတြ ဘာလို႔ လာဘ္ရႊင္ေနလဲ။
အဓိက စီးပြားေရးျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ဘုရားေႀကာင့္မဟုတ္ပါဘူး။ ကံ၊ဥာဏ္၊ဝီရိယ သတၱိေႀကာင့္ပါ။ အိမ္ျခံ ဝယ္မယ္။ ေရာင္းမယ္။ အိမ္ေနရာေျပာင္းမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ရက္ရာဇာ ျပႆဒါး ေရြးေနတာေတြ။
ဘုရား ေက်ာင္းေဆာင္ ေပၚမွာ ဘုိးေတာ္ ဘြားေတာ္ပံုေတြ တင္ထားတာေတြ။ကိုႀကီးေက်ာ္ ၊ မႏွဲေလး အစရွိတဲ့ နတ္ေတြ ကုိးကြယ္တာေတြ။ ေဗဒင္ ယံုႀကည္ျပီး ယႀတာေတြ ေခ်လိုက္ႀက စတဲ့ လာဘ္လာဘ လိုခ်င္လို႔ ကိုးကြယ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာမ်ားကို လာဘဗုဒၶဘာသာလို႔ ေခၚပါတယ္။
(၃)ဘယ ဗုဒၶဘာသာ
ဘယ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ေဘးကိုေႀကာက္္္္္္လို႔ ကိုးကြယ္တာကိုေခၚပါတယ္။အႏၱရာယ္ကင္းဖို႔၊ ေဘးရွင္းဖို႔၊အသက္ရွည္ဖို႔၊ က်န္းမာဖို႔၊ဒီလိုအေတြးအေခၚေတြနဲ႔ ဘုရား ကိုးကြယ္တာကို ဘယဗုဒၶဘာသာဟုေခၚပါသည္။
ဒီဘုရား ကိုးကြယ္မွ အသက္ရွည္ မယ္ဆိုရင္ ဘုရားမကိုးကြယ္တဲ့ ခရစ္ယာန္ အစၥလာမ္ေတြ အသက္ရာေက်ာ္
ရွည္ေနႀကတာ ဘာလို႔ပါလဲ။ ဘာမွမသိဘဲ ရမ္းကိုးကြယ္္္္္္တာ ကုလ ဗုဒၶဘာသာ၊ လာဘ္လာဘ လိုခ်င္လို႔ကိုးကြယ္တာ လာဘဗုဒၶဘာသာ။ ေဘးေႀကာက္ျပီး အကုိးအကြယ္ မွားေနတာ ဘယ ဗုဒၶဘာသာ။
ဒီ ကုလ၊လာဘ၊ဘယ ဗုဒၶဘာသာ(၃)မ်ိဳးကို အနိမ့္တန္းစားဗုဒၶဘာသာဟုေခၚပါသည္။
ခႏၶာမွာ အသိ၊ဘာသာေရးအသိ ဓာတ္ခံနည္းေတာ့ လိမ္စားေနတဲ့သူေတြက လိမ္လို႔ေကာင္း ေနပါတယ္။ဘုရားလည္းကိုးကြယ္ရေသး၊တရား
လည္းကိုးကြယ္ရေသး၊ ဆြမ္းဦးကိုလည္း ေလာင္းလွဴရေသး၊ သာသနာေတာ္ကိုလည္း ပစၥည္းေလးပါး နဲ့ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ဆက္ကပ္ရေသး။
ဘာအတြက္ ဒါေတြ လုပ္ေနရတာလည္း ဘာအတြက္ သာသနာကိုခ်ီးေျမွာက္ေနတာလည္း ဘာအတြက္ ေက်ာင္းေဆာက္ေနတာလည္း။
စဥ္းစားပါ။ေဝဖန္ပါ။သံုးသပ္ပါ။
(၄)သဒၶါဓိက ဗုဒၶဘာသာ
သဒၶါဓိက ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ သဒၶါတရားကို အရင္းခံပါတယ္။သဒၶါတရားဆိုတာ
ယံုႀကည္ခ်က္္္္္္္ပါ။ဘုရား၊တရား၊သံဃာကို တကယ္သက္ဝင္္္္ယံုႀကည္တာကို ေခၚပါတယ္။
ယံုႀကည္တဲ့ေနရာမွာလည္း မွန္မွန္ကန္ကန္ ယံုႀကည္တဲ့ သမၼာသဒၶါ နဲ႔ မွားမွားယြင္းယြင္း ယံုႀကည္တဲ့ မိစၦာသဒၶါဆိုျပီး (၂)မ်ိဳးရွိပါတယ္။
သမၼာသဒၶါ
မွန္မွန္ကန္ကန္ ယံုႀကည္ခ်က္ ဆိုတာ သစၥာတရား သိေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုုရားဟာ ေဝေနယ် သတၱဝါေတြကို သူသိသကဲ့သုိ႔ ေမတၱာ ဂရုဏာေတာ္အျပည့္နဲ႔ သစၥာေလးခ်က္ နက္ကိုေဟာႀကားေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။
ဒီတရားေတာ္ အနက္ ေတြကိုပိုင္ပိုင္္ႏုိင္ႏုိင္သိေတာ္မူသြားႀကတဲ့ အရိယာသူေတာ္စင္ႀကီးေတြဟာ နိဗၺာန္ဝင္စံသြားႀကပါတယ္။ နိဗၺာန္ဆိုတာ အို ၊ေသ၊ နာ လြတ္ရာပါ။အေသလြတ္ရာ ျပတတ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားအား ကိုးကြယ္ပါ၏ ဆိုတဲ့ ယံုႀကည္ခ်က္ဟာ မွန္ကန္ေသာယံုႀကည္ခ်က္။
တရားေတာ္ကို ဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရသလဲ
ျမတ္စြာဘုရားေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားေတာ္ကို ႀကိဳစားအားထုတ္လိုက္လို႔ တရားလမ္းေႀကာင္းအတိုင္းသာ ေလွ်ာက္သြားႏုိင္ရင္ နိဗၺာန္ေရာက္ပါမည္။ ထိုအေသလြတ္ရာ ပို႔ေဆာင္တာ တရားက ပို႔ ေဆာင္တာပါ။ ပုဂၢိဳလ္က ပို႔ေဆာင္တာ မဟုတ္ဘူး။
ထိုတရားေတြ မကြယ္မေပ်ာက္ေသးတာ ဘယ္သူ႔ေက်းဇူးပါလဲ ဆိုရင္ သံဃာေတြရဲ့ ေက်ဇူးပါ။ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူေသာ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္၊ သုတ္ဝိနည္း အဘိဓမၼာတရားေတြ သံဃာေတာ္ေတြက ေဆာင္ထားတာပါ။
ပိဋကသံုးပုံကိုသံဃာေတာ္ေတြကေစာင့္ရွာက္ထားတာပါ။ သံဃာေတာ္ကိုယံုႀကည္မႈ။ဒါေတြက ရတနာျမတ္သံုးပါးကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ယံုႀကည္တဲ့ သမၼာသဒၶါယံုႀကည္မႈ။
မိစၦာသဒၶါ
ယံုႀကည္မႈကလာဘ္လာဘေပါတယ္။ အႏၱရာယ္ကင္းတယ္ဆိုျပီး ကိုးကြယ္ယံုႀကည္ေနတာ မိစၦာသဒၶါ။ လာဘ္လာဘ ေပါတယ္ဆိုတဲ့ လာဘ ဗုဒၶဘာသာယံုႀကည္ခ်က္၊အႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ဆိုျပီး ဘယဗုဒၶဘာသာေတြရဲ့ ယံုႀကည္ခ်က္၊ ဗုဒၶရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ဘာမွနားမလည္ဘဲ သူမ်ားဦးတုိက္လို႔သာ ရမ္းဦးတိုက္ရတဲ့ ကုလ ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ့ ယံုႀကည္မႈ ဒါေတြဟာ မိစၦာသဒၶါေတြပါ။
အေသလြတ္ရာလမ္းကို ျပတတ္လို႔ ၊ အေသလြတ္ရာ ပို႔ေဆာင္ႏိုင္လို႔၊ အေသလြတ္ရာ တရားကိုေဆာင္ထားႏုိင္လုိ႔ ရတနာ သံုးပါးကို ကုိးကြယ္ပါ၏ ဆိုတဲ့ သမၼာသဒၶါ။
အႏွစ္သာရမရွိတာကို မရွိဘူးလို႔ သိပါတယ္။ အႏွစ္သာရ ရွိတာကိုု ရွိတယ္လို႔သိပါ တယ္။ မွားတာကို မွားတယ္လို႔ သိတယ္။ မွန္တာကို မွန္တယ္လို႔သိတယ္။ သိတဲ့ အျပင္၊ အမွားလမ္းကို ေရွာင္၊ အမွန္လမ္းကို ေဆာင္တာသည္ သမၼာသဒၶါ ရွိတဲ့ သဒၶါဓိက ဗုဒၶဘာသာပါ။
(၅)ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာ
သစၥာတရားကို ေသခ်ာသိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာကို ပညာဓိက ဟုေခၚသည္။ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာဟာ တရားေတာ္ကို ယံုႀကည္တယ္။ တရားေတာ္ကို ဘယ္လိုယံုႀကည္ တာလည္းဆိုေတာ့ ရမ္းယံုႀကည္တာမဟုတ္ဘဲ ခႏၶာအသိနဲ့ အေသအခ်ာသိျပီး ယံုတယ္။ထိုသို႔ သိတာကို ပညာ ဟုေခၚပါသည္။
သစၥာေလးပါးကို အေသအခ်ာ ပညာနဲ႔သိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၊ ျဖစ္ပ်က္မႈေတြကို သိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပ်က္ျမင္တာ ခႏၶာက ျမင္တာလား ပညာကျမင္တာလားဆိုေတာ့ ပညာကျမင္တာပါ။ပညာဓိကဗုဒၶဘာသာပါ။
ဘုရားက မင္းတုိ႔ခႏၶာထဲမွာ ျဖစ္္တာနဲ့ ပ်က္္တာပဲ ရွိတာလို႔ေဟာခဲ့ပါတယ္။ဒါကို
ကိုယ္တိုင္ သစၥာတရားကို ေသခ်ာသိျပီး က်င့္ႀကည့္ လိုက္ေတာ့ ျမင္တယ္။ ကိုယ္တိုင္ျမင္ေတာ့ ယံုႀကည္လာတယ္။ယံုႀကည္ေတာ့သဒၶါ၊ျဖစ္ပ်က္ျမင္တာက ပညာ။
ထိုေႀကာင့္ သဒၶါနဲ႔ပညာ သြားျပီး တြဲေနပါတယ္။သဒၶါနဲ႔ ပညာဟာ တြဲလ်က္ပါတဲ့။
သဒၶါတရား မွန္မွန္ကန္ကန္ နဲ႔သာ ႀကိဳးစားမယ္ဆိုရင္ အပါယ္ေလးပါးမွ လြတ္ေျမာက္္္ႏိုင္၏။
ဒို႔မွာ အပါယ္မ်ိဳးေစ့ေတြ၊အပါယ္က် ေႀကာင္းကံေတြ လုပ္ထားတာရွိတယ္။ဒါေတြကို ဘယ္သူမွ ဝင္တားလို႔ မရပါဘူး။
သူ႕ကိုတားခ်င္ရင္၊ သူ႕ကိုအက်ိဳးမေပးေစခ်င္ရင္ ဘာနဲ့ျဖတ္ရမလဲ ဆိုေတာ့ ဥာဏ္နဲ႔
ျဖတ္ရမယ္။ဥာဏ္နဲ႔ ျဖတ္လိုက္လို႔ ျဖစ္ပ်က္မဂ္ဆိုက္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မွာ သဒၶါလည္းပါတယ္၊ ပညာလည္းပါတယ္။ ဒါသည္ သဒၶါဓိက ႏွင့္ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါသည္။
သဒၶါဓိက ႏွင့္ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာဟာ အထက္္္္္တန္း ဗုဒၶဘာသာပါ။ သဒၶါႏွင့္ ပညာ balance (ဟန္ခ်က္ညီ)ဖို႕လည္း လုိပါတယ္၊
သဒၶါလြန္ကဲ ပညာနည္းျပန္ရင္ (ႏွလုံးလွ လူမုိက္ၾကီး)သူေတာ္ေကာင္းလူအၾကီးျဖစ္
သြားပါတယ္၊
ဆင္ျခင္တုံတရားနည္းပါးသူေတြက (superstitious rites, scarified, prayer,) အက်ိဳးမရွိတဲ့ေနရာေနမွာ ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြ ကို အသုံးခ်ေနၾကပါတယ္။
သဒၶါနည္းျပီး ပညာကဲေနျပန္ရင္လဲ ပညာရွိလူမိုက္ၾကီး ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက ဘယ္အရာမဆုိ အစြန္းမေရာက္ေစဖို႕ပါဘဲ။
________________________________________
http://buddhismworld.ning.com/ ၏ စာမ်က္ႏွာမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
credit to ျမတ္ဗုဒၶသာသနာ

သင္- ေသတတ္ၿပီလား?

သင္- ေသတတ္ၿပီလား?
ေသဖုိ႔ျပင္ဆင္ထားၿပီလား?
===================
ရုပ္သေဘာ နာမ္သေဘာေတြ ခႏၶာရဲ့သေဘာေတြမသိေတာ့
ငါေသရေတာမ့ယ္ သားေတြ သမီးေတြနဲ ့ခြဲရေတာ့မယ္...
လုပ္ကိုင္ထားတဲ့ အလုပ္အကိုင္ေတြနဲ ့အကုန္လံုးခြဲရေတာ့မယ္
ငါ၀ယ္ထားတဲ့ ပစၥည္းေတြ အကုန္လံုး ထားခဲ့ရေတာ့မယ္ဆုိေတာ့…
အဲဒီလုိ ဒုကၡေရာက္တာက တစ္မ်ဳိး။

ခႏၶာကိုယ္က ေရာဂါေ၀ဒနာေတြ ႏွိပ္စက္လို ့
ဒုကၡေရာက္တာကတစ္မ်ဳိး
ကိုယ္လဲနာ စိတ္လည္းနာ
အၾကီးအက်ယ္နာတယ္။
(၉၆) ပါးေရာဂါႏွိပ္စက္လို ့နာတာက ကိုယ္နာတာေပါ့။
ဒီရုပ္ခႏၶာၾကီးနာတာေပါ့။
စိတ္ကေနၿပီး ဘာမွ တရားေတြနာမထား
လုပ္မထားတဲ့အခါက်ေတာ့ စိတ္မခ်
လက္မခ်ေတြ အၾကီးအက်ယ္မျဖစ္ဘူးလား?
စိတ္မခ် လက္မခ်ေတြ အၾကီးအက်ယ္ျဖစ္တာက စိတ္နာတာ။
ေသခါနီးတဲ့အခါမွာ နာတာ က်ဥ္တာ ကိုက္တာ ခဲတာက တစ္မ်ဳိး။
ဒီစိတ္မခ်ျဖစ္ရတာေတြက တစ္မ်ဳိး၊ပူေဆြး ၀မ္းနည္းၿပီးေတာ့ မခ်ိမဆံ့ေတြျဖစ္။
ကိုယ္လည္းနာ စိတ္လည္းနာဆုိေတာ့ မေသခင္ မခ်ိမဆံ့ ဒုကၡေတြမေရာက္ဘူးလား။
အဲ့ဒီလို ေဒါသၾကီးနဲ ့ခံစားရၿပီး ေသသြားရင္
ေသသြားတဲ့သူ ေကာင္းရာမြန္ရာ ေရာက္ပါ့မလား?
( ျမစိမ္းေတာင္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး အသွ်င္ဇာေနယ်)

Tuesday, July 14, 2015

ေရနဲ႕ၾကာ

မိဘဂုဏ္ရည္ ဆရာေတာ္'s photo.
မိဘဂုဏ္ရည္ ဆရာေတာ္'s photo.

မိဘဂုဏ္ရည္ ဆရာေတာ္'s photo.






ေရနဲ႔ၾကာ
=========
မုဒုံဆရာေတာ္
--------------------------
သာသနာဆိုတာ ဘုရားရွင္တို႔၏ အဆိုအမိန္႔ အဆုံးအမကို ေခၚတာပါ။ သာသနာဆိုတာ ေက်ာင္းကန္ ဘုရားေစတီ ဘုန္းေတ...ာ္ႀကီး သံဃာေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ေက်ာင္းကန္ေတြက သာသနိကပစၥည္း၊ သာသနာ့ေတာ္အတြက္ အေထာက္အပံ႔တခုသာပါ။ ဘုရားေစတီ ဆင္းတုေတာ္ေတြက ၾကည္ညိဳ ပူေဇာ္ရာ တစ္ခုသာျဖစ္ပါတယ္။ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြက ဘုရားရွင္တို႔၏ အဆုံးအမ ဓမၼတရားေတြ မေျပာက္ မကြယ္ရေလေအာင္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ ေပးၾကရတဲ႔ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုပဲ။ တစ္နည္းေျပာရရင္ေတာ့ သာသနာေတာ္ကို ယိမ္းမသြားရေအာင္ ယိုင္မသြားရေအာင္ ထိမ္းေၾကာင္း တည့္မတ္ ဦးေဆာင္ေပးတဲ့ အဖြဲ႔အစည္း တစ္ခုပါပဲ။
သာသနာဆိုတာ ၾကည္ညိဳသူရွိမွ တည္တန္႔တယ္၊ ျပန္႔ပြားတယ္၊ တိုးတက္တယ္၊ ၾကည္ညိဳသူကင္းတာနဲ႔ မရွိေတာ့တာနဲ႔ သာသနာ အလိုလို ဆုတ္ယုတ္သြားတာပဲ၊ သာသနာကြယ္ဘို႔ လမ္းစေရာက္ေတာ့တာပါပဲ၊ သာသနာ ၾကည္ညိဳသူ မ်ားမ်ားရွိဖို႔ရာမွာ သာသနာ ၾကည္ညိဳတတ္ေအာင္ ဆည္းကပ္တတ္ေအာင္ ကိုးကြယ္တတ္ေအာင္ ေဟာေျပာျပသ သြန္သင္ေပးႏိႈင္တဲ့ နည္းေကာင္း လမ္းမွန္ ညႊန္ၾကားေပးႏႈိင္တဲ့ စြမ္းရည္ရွိတဲ့ ရဟန္းသံဃာ မ်ားမ်ားရွိဖို႔ လိုအပ္တယ္၊ မ်ားမ်ားေမြးထုတ္ၾကဖို႔ လိုအပ္လွပါတယ္။
ဗုဒၶသာသနာဆိုတာ လူသားကမၻာ ဗုဒၶဘာသာ မ်က္ႏွာစာမွာ မရွိမျဖစ္ တကယ္လိုအပ္တဲ့ ႏွစ္လုံးသားရဲ႕ အဟာရတစ္ခုပါ။ ကမၻာေပၚမွာ စပါးစိုက္သူမရွိရင္ ဆံစပါးမရွိႏႈိင္ေတာ့ဘူး။ စပါးမရွိေတာ့တာနဲ႔ ထမင္းကိုသာ စားလိုသူေတြ ထမင္းစားရမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါဟာ သဘာ၀နိယာမတစ္ခုပါ။ သာသနာ အားေပးႏႈိင္သူ ေထာက္ပ႔ံမည့္သူ မရွိေတာ့ရင္ေကာ ဘယ္လိုေနမလဲ စဥ္းစားၾကည့္ပါ၊ ဘုရားသာသနာ တိုးတက္ဖို႔ရာကို မဆိုထားနဲ႔ တည္တန္႔ဖို႔ကိုပင္ မလြယ္ေတာ့ပါဘူး။ သာသနာကို တကယ္ေလးစား ၾကည္ညိဳသူမွန္သမ်ွ သတိျပဳရမည့္ အေရးႀကီးတဲ႔ အခ်က္တစ္ခုပါပ။ဲ
ဗုဒၶသာသနာဆိုတာ လူသားေလာကႀကီး တစ္ခုလုံးကို ေကာင္းက်ိဳးေပးႏႈိင္တဲ့ တရားျဖစ္သလို ဆိုးက်ိဳးမ်ားစြာကို ဖယ္ရွားေပးႏႈိင္တဲ့ အစြမ္းထက္တဲ့ လက္ႏွက္တစ္ခုပါပဲ။ လုပ္ငန္းခြင္ တစ္ခုမွာ လက္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ အလုပ္ျဖစ္ေသာ္လည္း လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းေလာက္ မၿပီးေျမာက္ႏႈိင္ပါဘူး။ ထို႔အတူ သာသနာမွာ သံဃာရွိေနရုံနဲ႔ေတာ့ အရွည္မတည္ႏိႈင္ပါဘူး၊ ဒါယကာရွိမွ ျဖစ္မွာပါ။ က်ိဳးေနသူဟာ လမ္းမေလ်ွာက္ႏႈိင္သလို ကန္းေနသူဟာလဲ လိုရာခရီး မေပါက္ႏႈိင္ပါဘူး။ အကိ်ဳးနဲ႔ အကန္း ေပါင္းၾကမွ ခရီးေပါက္ လိုရာေရာက္သလို သံဃာနဲ႔ ဒါယကာ အတူလက္တြဲမွ သာသနာ ရွည္ၾကာ တိုးတက္ႏႈိုင္ပါတယ္။
ဗုဒၶသာသနာဆိုတာ ထီးကို ယူေဆာင္သြားသူနဲ႔ သိပ္ကိုတူပါတယ္၊ ထီးပါသြားသူဟာ ေနပူလဲေဆာင္းရတယ္ မိုးရြာလဲေဆာင္းရတာပဲ ေနပူပူ မိုးရြာရြာ အပူအေအး ကာကြယ္ေပးသလို ေလာကဓာန္ အပူအေအးမွန္သမွ် ကာေပးႏႈိင္ပါတယ္၊ သိပ္ကို အားရေက်နပ္စရာ ေကာင္းတဲ့ တရားတစ္ခုပါပဲ။
သာသနာေတာ္ စတင္ေပၚေပါက္ရာ မစၨ်ိမေဒသကို လွမ္းေမ်ွာ္ၾကည့္ပါ ယခင္နဲ႔ ယခု ဘယ္လိုေနသလဲဆိုတာ၊ စာဖတ္သူတို႔ နားလည္ေလာက္ပါတယ္။ သာသနာ အေနာက္ကေန အေရွ႕ကို ေျပာင္းလာခဲ့ၿပီ၊ ေရႊ႕လာခဲ့ၿပီ၊ ဒါဟာ ဓမၼနိယာမတစ္ခုပါပဲ။
အဆုံးအမ ဓမၼတရားဟာ ေဆာင္သူထံမွာပဲ ရွိတယ္. တည္တယ္၊ မေဆာင္သူထံ ဘယ္လိုမွ ရွိမေနပါဘူး။ ဒါယကာနဲ႔ သာသနာဟာ ေရနဲ႔ၾကာလိုပါပဲ၊ ၾကာပြင့္ေစျခင္ရင္ ေရရွိမွျဖစ္မွာပါ၊ ေရမရွိလ်ွင္ ၾကာမပြင့္ႏႈိင္ေတာ့ပါဘူး။ ၾကာမပြင့္ရင္ ၾကာဖူးၾကာပန္းေတြ ေ၀းၿပီေပါ့။ ကမၻာမွာ ၾကာပန္းမရွိႏႈိင္ျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းက ေရျဖစ္သလို၊ သာသနာေတာ္ ကြယ္ေျပာက္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းက ကိုးကြယ္ ၾကည္ညိဳတတ္သူ မရွိျခင္းသာ ျဖစ္ပါေၾကာင္းကို တင္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။
မုဒုံဆရာေတာ္