လာေရာက္ၾကသူေတြေရာ မလာနိုင္သူေတြပါ မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစ

Showing posts with label ဗဟုသုတ. Show all posts
Showing posts with label ဗဟုသုတ. Show all posts

Friday, March 6, 2015

'' ပန္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ''

'' ပန္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ''
(၁) စံပယ္ပန္း = Jasmine
(၂) ႏွင္းဆီပန္း = Rose
(၃) သစ္ခြပန္း = Orchid
(၄) ၾကာပန္း = Lotus (or ) Water- lily
(၅) ႏွင္းပန္း = Lily
(၆) သဇင္ပန္း = Tiger-lady
(၇) ထပ္တရာပန္း = Marigold
(၈) ေဒါနပန္း = Wormwood
(၉) ေဆာင္ေတာ္ကူးပန္း = Vervain (or) Bridal bouquet
(၁၀) ပိေတာက္ပန္း = Gumkino flower
(၁၁) စိန္ျခယ္ပန္း = Golden coreopsis
(၁၂) ေမၿမိဳ႕ပန္း = Aster
(၁၃) ဇီဇဝါပန္း = Gardenia
(၁၄) ေနၾကာပန္း = Sunflower
(၁၅) ခ်ယ္ရီပန္း = Cherry
(၁၆) ေဒလီယာပန္း = Dahlia
(၁၇) ညေမႊးပန္း = Queen of the night
(၁၈) စိန္ပန္း = Gold mohur
(၁၉) ေခါင္ရမ္းပန္း = Hibiscus (or ) Shoe flower
(၂၀) ငုပန္း= Laburnum
(၂၁) ခေရပန္း = Star-flower
(၂၂) ေဗဒါပန္း = Water-hyacinth
(၂၃) ေသာ္ကပန္း = Golden shower
(၂၄) ခြါညိဳပန္း = Clematis
(၂၅) ေဒစီပန္း = Daisy
(၂၆) သခြတ္ပန္း = Trumpet flower
(၂၇) ေခါင္းေလာင္းပန္း = Canterbury bell-flower
(၂၈) ႏြယ္သာကီပန္း = Oleander
(၂၉) ကုမုျဒာၾကာပန္း = Kumudra waterlily
(၃၀) ပုန္းညက္ပန္း = Alexandrian laurel
(၃၁) ဖေယာင္းပန္း = Yellow oleander
(၃၂) က့ံေကာ္ပန္း = Mesua ferrea
(၃၃) ငုဝါပန္း = Casssiafistula
(၃၄) ျမတ္ေလးပန္း = Star ipomea
(၃၅) မိုးမခပန္း = Salitetrasperma
(၃၆) မေလးပန္း = Spanish jasmine
(၃၇) ေႂကြပန္း = Begonia
(၃၈) တိုက္ပန္း = Antigonum (or) Coralvine
(၃၉) ေရႊပန္း = Yellow ginge lily
(၄၀) ေငြပန္း = White waxy flower
(၄၁) ပိန္းပန္း = Anthurium
(၄၂) ဇြန္ပန္း = Small jasmine
(၄၃) ဒန္းပန္း = Balsam flower
(၄၄) စကားဝါပန္း = Yellow champac
(၄၅) စကားျဖဴပန္း = White champak
(၄၆) ေတာင္ဇလပ္ပန္း = Rhododendron
(၄၇) ေဇာ္ေမြွးပန္း = Carnation
(၄၈) သစၥာပန္း = Gladiola
(၄၉)ဂႏၶမာပန္း=Chrysanthemum
(၅၀) ခတၲာပန္း = Tulip
(၅၁) ပုဏၰရိတ္ပန္း = Lxora
(၅၂) စကၠဴပန္း = Bougainvillaea
(၅၃) စႏၵကူးပန္း = Sandal wood flower
(၅၄) တိုက္ကပ္ႏြယ္ပန္း = Ivy flower
(၅၅) ေဒါင္းဖန္ဝါပန္း = Zinnia
(၅၆) အင္ၾကင္းပန္း = Religiosa
(၅၇) တ႐ုတ္စကားပန္း = Frangipani
(၅၈) ရြက္လွ= Croton
(၅၉) ဂမုန္း = Johnuil
(၆၀) ဂမုန္းသစ္ခြ = Slipper orchid
(၆၁) ခိုင္ေရႊဝါ = Golden rod
(၆၂) သရဖီ = Callophillum amoenum
(၆၃) နန္းလံုးႀကိဳင္ = Vachellia
(၆၄) ၾကက္႐ုန္း = Arabian jasmine
(၆၅) သေျပရြက္မ်ား = Eugenia leaves
(၆၆) ဗုဒၶံ သရဏံ = Canna
Credit By : The Best English For
လူတိုင္းအတြက္ အဂၤလိပ္စာ

Sunday, June 23, 2013

ပါရီၿမိဳ႔ကေၾကြထည္ museum



                                                           Museum



 
Museum အ၀င္ေက်ာက္ရုပ္
 
 
 
                                             ၿခံ၀င္းအတြင္းေၾကြထည္ရုပ္ထုမ်ား။

ေျမထည္၊ဆင့္ထည္ႏွင့္ေၾကြထည္မ်ားမွာေျမႀကီးကိုမီးဖုတ္ျခင္းျဖင့္ရရွိေသာပစၥည္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ အစဦးဆံုးမီးအပူခ်ိန္နည္းစဥ္တြင္ေရမထိမ္းနိုင္ေသာ အေပါက္ငယ္မ်ားပါေသာေျမထည္မ်ားရပါသည္။
ဥပမာ အိမ္ေဆာက္အုတ္မ်ား။ ပိုမိုျမင့္ေသာအပူခ်ိန္တြင္ ေရမစိမ့္နိုင္ေသာေျမအိုးမ်ားရပါသည္။ ဥပမာ
ေျမထည္ေသာက္ေရအိုး၊ထမင္းအိုးစသည္မ်ား။အပူေပးရာ၌ေလအနည္းအမ်ားေပၚမူတည္၍ ေျမထည္ အေရာင္ အနီ၊အနက္ျဖစ္ပါတယ္။ ၎အခ်က္ကိုအသံုးျပဳၿပီး အနက္ခံတြင္အနီေရာင္အရုပ္ဆြဲျခင္း၊ အနီေရာင္တြင္အနက္ ေရာင္ပံုဆြဲျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။

ေျမတြင္ပါေသာဓါတ္သတၱဳမ်ားမီးအပူရွိန္ေၾကာင့္အေရာင္ေျပာင္းျခင္းကိုအသံုးျပဳ၍အစိမ္းေရာင္မ်ား၊အျပာေရာင္မ်ား တည္ထြင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေရႊမ်ားကိုလည္းထဲ့သြင္းအသံုျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္
ေျမထည္မ်ားကိုေျပာင္ေခ်ာ္ေထာက္ပေအာင္ျပဳလုပ္နိုင္ျခင္းျဖင့္ေၾကြထည္မ်ားရရွိလာပါတယ္။ ေၾကြထည္မ်ားကို တရုပ္နိုင္ငံတြင္ ၉ ရာစုခန္႔ကပင္ထုတ္လုပ္နိုင္ေသာ္လည္းဥေရာပတြင္ ၁၈ ရာစုမွသာ ျပဳလုပ္နိုင္ခဲ့ပါတယ္။


 
ခရစ္မတိုင္မီ ၃-၂ ရာစုမွစ၍စုေဆာင္းရရွိေသာေျမထည္မ်ား။
 
 
 
 
 
 
အီဂ်စ္လူမ်ိဳးမ်ားေျမထည္ပစၥည္းမ်ားတြင္အေရာင္မ်ားထည့္လာနိုင္ျခင္း။
 
 
 
ေျမထည္မ်ားတြင္ပန္းခ်ီမ်ားေရးဆြဲလာျခင္း။
 
 
 
၉ ရာစုကပင္တရုပ္လူမ်ိဳးမ်ားသာေၾကြထည္မ်ားျပဳလုပ္နိုင္ၿပီးကမၻာအရပ္ရပ္သို႔တင္ပို႔ေရာင္းခ်ၾကသျဖင့္
ဥေရာပေစ်းကြက္အတြက္ထုလုပ္ထားေသာတရုပ္ေၾကြထည္မ်ားမွာတရုပ္မ်က္ႏွာေပါက္ႏွင့္ဥေရာပ        အ၀တ္အစားမ်ား၀တ္ဆင္ထားသည္။

 
အီရန္လူမ်ိဳးမ်ားေၾကြထည္မ်ားတြင္အနီေရာင္ထဲ့နိုင္လာျခင္း။ ထဲ့ထားေသာအနီေရာင္ေဆးမ်ားေမါက္ေနျခင္း။
 
၁၄ ရာစုတြင္အီရန္လူမ်ိဳးမ်ားဆင့္ထည္မ်ားျပဳလုပ္နိုင္လာျခင္း။
 
 
Museum အ၀င္မွေၾကြရုပ္ထု။
 
 
 
ယခုေခတ္ေၾကြပန္းအိုးမ်ား။
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ေၾကြထည္တြင္အသံုးျပဳေသာအေရာင္ဆိုးေဆးမ်ား။ ၎အေရာင္မ်ားသည္ေသသတ္ျပတ္သားေသာ    အေရာင္မ်ားျဖစ္ေစသည္။



              အထက္ပါအေရာင္ဆိုးေဆးမ်ားက မျပတ္သားေသာအေရာင္မ်ားျဖစ္ေစသည္။
 
 
 
 
 
 

Friday, January 18, 2013

စကားလိမ္။


စကားလိမ္ဆိုသည္မွာ စကားကို ကာရန္အားျဖင့္ ေရွ႕ေနာက္လိမ္လည္၍၎၊ အလ်ားလိုက္ လိမ္ပတ္၍၎ ေျပာဆိုေသာ စကားထာမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ဤစကားထာမ်ိဳးတြင္အနက္ အဓိပၸါယ္ကို ဖံုးကြယ္၍မထားပါ။

 က်မတို႔ငယ္ငယ္က အၿငိမ့္ေတြမွာ လူရႊင္ေတာ္ေတြ ဟာသအေနနဲ႔ ျပက္ေလ့ရွိၿပီး၊ အေျခာက္အခ်င္းခ်င္းေျပာေလ့ရွိပါတယ္။

ဥပမာမ်ား။
မာမရွိန္း = မိန္းမရွာ
ခ်ယ္တစ္ = ခ်စ္တယ္
က်ယ္တုိက္= ႀကဳိက္တယ္
အေမာေျပ= အေမေျပာ

တ႐ုတ္အားထား = တရားအားထုတ္
မာကလာပင္ = မဂၤလာပါ
လာမလင္ =  လင္မလာ
ဓေနာတိ ၿခိဳက္ကင္းစ္ = ဓနိေတာ ျခင္ကိုက္
တြာရေတ့ ဝယ္သာပါတမ္း = ေတြ႕ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္
ဂ်ားကစ္ စားဖူးသလီး = ဂ်စ္ကားစီးဖူးသလား
မပပ္ ပလုေနကဲ = မပု ပုလဲနားကပ္
အုိက္တုိး ပေဂးဆန္ = အုိးတုိက္ပန္းကန္ေဆး
ယားစီး = ရည္းစား
ေကးမေလာင္ = ေကာင္မေလး
ငပီးေၾကာ = ငေပါႀကီး
အမူးေျပ = အေမျပဴး
တပည့္မရွား = တျပားမရွိ
အေရးမပါ= အရာမေပး
အေရးေပၚ = အေလ်ာ္ေပး
အသက္ေပ်ာက္ = အေသာက္ပ်က္
အေသာက္မပ်က္ = အသက္မေပ်ာက္
ေတြ႔မေရွာင္= ေတာင္မေရႊ႕
ေတြ႔ရာမေရွာင္ =ေတာင္ယာမေရႊ႕
ဆူးေလး = ေဆးလူး
႐ံုမေကာင္း = ေရာင္းမကုန္
ျပင္ရေရာ= ေျပာရရင္
အသည္းယား = အသားရဲ
အေရျပား= အယားေျပ
ဆီပုံး= ဆုံးၿပီ
အဆံကြ်တ္= အစြပ္က်န္
အဆုံးမသတ္ = အစပ္မသုံး
အပ်ဳိစစ္= အျပစ္ဆုိ
အေျပာခ်ိဳ = အပ်ိဳေခ်ာ
အေျပးလို = အပ်ိဳေလး
ရွစ္ေျခာက္ = ေလွ်ာက္ျခစ္
႐ံုတင္ = ရင္တုန္
ရင္႐ႈပ္ = ႐ုပ္ရွင္
သိပ္မေတြး = ေသြးမတိတ္
အသက္နား = အသားနက္
အလုပ္ျဖစ္ = အလစ္ျဖဳတ္
အလုပ္သစ္ = အလစ္သုတ္
စိတ္မပါ = စာမပိတ္
စာမလိပ္ = စိတ္မလာ
အေဖာ္မပါ = အဖာမေပၚ
သုံးစရာ မရွိ = သိစရာမရႈံး
အဆုံးမသတ္ = အစပ္မသုံး
အတိတ္၏ ေျခရာ = အတာ၏ ေျခရိပ္
စစ္ေဆး = ေဆးစစ္
အမွားမပါ = အမွာ မပါး
အမွားေပး = အေမွးပါး
အမႈိက္ေတာင္= အေမွာင္တုိက္
အေပါက္က်ယ္= အပါယ္ေၾကာက္
အမွားတရံ = အမွန္တရား
အခ်ာပင္ = အခ်ဥ္ပါ
တစ္ရာသံုးရန္ = တစ္ရန္ သံုးရာ
အၿပီးေက်ာ = အေပါႀကီး
အ႐ူးမက္ = အရက္မူး
စူးေရာက္ = ေစာက္႐ူး
ဘာစိုက္= ဗိုက္ဆာ
ဘူးယို = ဘို႐ူး
ေဖာင္ျပင္ = ဖင္ေျပာင္
ဖုန္တင္ = ဖင္တုန္
အမွဴးထား = အမွားထူး
အမွတ္မွား = အမွားမွတ္
ေမပုလဲ = မဲပေလ
ေမာင္ပုလဲ = မဲပေလာင္
စေကာျပား = စကားေျပာ
အေဟာျပဳတ္ = အဟုတ္ေျပာ
ေရသံ = ရန္ေသ
အလုပ္ျပန္ = အလံျပဳတ္
အနမ္းဆိုးသူ = အႏူစိုးသန္း
အကိုေအာင္ = အေကာင္အို
အမွတ္ေတြထား = အမွားေတြထပ္
စာၾကက္ = စက္ၾကာ

 
ေတာင္ႀကိဳေတာင္ၾကားေပါက္သည့္၀ါး၊အဖ်ားခပ္သြယ္သြယ္။
အိမ္ႀကိဳအိမ္ၾကားေမြးသည့္သား၊စကားကခပ္ၾကြယ္ၾကြယ္။

 ပ၀ါပါး၊ၾကက္သားထုပ္ေတာ့စြန္းတတ္တယ္။
တရြာသားရည္စားလုပ္ေတာ့ လြမ္းရတယ္။

ခေမာက္ဖ်ားစပါးသီး။
သေပါက္သားစကားႀကီး။

ငစိန္စပါး၊အ၀ယ္မွား၊ခလားနဲ႔လား၊တင္းနဲ႔လား။
ခ်စ္သူရည္းစား၊ေနာက္မွာထား၊မယာ။ပါသလား၊သားပါသလား။

ကၽြဲခ်ိဳေပၚ၊ငွက္ခါးဥ။
ကိုယ္ရင္ႏွစ္ပါး၊ရည္းစားလု။

ကၽြန္းတံုးေၾကာင္ေလွ်ာက္။
လြမ္းတုန္ုးေမာင္ေရာက္။

ဇာျခင္ေထာင္၊မီးေလာင္ေပါက္ရယ္။
မလာခ်င္ေပါင္ ညည္းေမာင္ေၾကာက္တယ္။

ေသတၱာထဲမွာႀကိဳးတစ္ေခြ။
ေမာင္ရင္လာ၊မိုးကေစြ။

ေသတၱာထဲမွာႀကိဳးရႈပ္။
ေမာင္ရင္လာ၊မိုးခ်ဳပ္။

ေသတၱာထဲမွာႀကိဳးရွင္း။
ေမာင္ရင္လာ၊မိုးလင္း။

ေလွးကားရင္းမွာဆန္ခါနဲ႔ေသာ့။
ႏွမခ်င္းစာ၊မလာနဲ႔ေတာ့။

စပယ္ျဖဴပန္၊
အရြယ္တူၾကံ။

ထန္းညက္ႏွစ္လံုးျပဴး။
တစ္သက္မမုန္းဘူး။

မေရာင္းရ၊အိုးနဲ႔ဖ်ာ။
တေပါင္းလ၊ခိုးလွည့္ပါ။

ဆက္ရက္သံုးေကာင္၊အိုးမွာေလွာင္၊အေတာင္ဘယ္ကခတ္သလဲ။
ညည့္နက္သန္းေခါင္၊ေခြးကေဟာင္၊အေမာင္ဘယ္ကတက္မလဲ။

ဟိုေရွ႕ကလာ၊ပိုးပု၀ါ၊က်ပ္စင္မွာထား၊ပိုးဟပ္စား။
ေမာင္ႀကီးလာတာ၊လိမ္းစရာ၊ေက်ာက္ျပင္မွာထားသနပ္ခါး။

မန္က်ည္းပင္ေကာက္ေကြး၊ေလာက္ေလးနဲ႔ေဆာ္။
နင့္အမ၊ဆံေတာက္ေလး၊ေနာက္ေဖးကေမွ်ာ္။

ပြင့္ျဖဴသဇင္၊ပင္ထိပ္တြင္၊ပန္ေတာ္၀င္မို႔ထူးလွတယ္။
သူ႔သမီးျဖဴစင္၊တစ္ခါျမင္၊လိုခ်င္လို႔လည္းရူးရတယ္။

ပင္စိမ္းပင္ေအာက္၊ဂ်င္ဖိုေရာက္၊ေရာက္တဲ့ဂ်ီဖို၊ဂ်ီမီးတို။
အပ်ိဳ႕အိမ္ေအာက္၊လူပ်ိဳေရာက္၊ေရာက္တဲ့လူပ်ိဳ၊လူစိတ္တို။




က်မ္းကိုး။
၁။ http://wikimyanmar.co.cc/
၂။ http://alinnsaytaman.multiply.com/
၃။ ၾကည္ဦးေရး ျမန္မာ့ရိုးရာစကားထာမ်ားစာအုပ္
၄။ http://mmfreethinker.wordpress.com/

Monday, December 24, 2012

သဲ ႏွင့္ ေက်ာက္။



သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ သဲကႏၱာရမွာခရီးသြားၾကတယ္။
 
 
 
လမ္းခရီးမွာစကားမ်ားၾကၿပီး၊တစ္ေယာက္က က်န္သူငယ္ခ်င္းကိုပါးရိုက္လိုက္တယ္။
 
 
 ပါးရိုတ္ခံရတဲ့သူငယ္ခ်င္းကအလြန္၀မ္းနည္းသြားေပမဲ့ဘာစကားမွမေျပာဘဲ   သဲထဲမွာ                                                                          ဒီေန႔ငါ့ရဲ့အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းက ငါ့ပါးကိုရိုက္တယ္လို႔ေရးတယ္။
 
 
 
ခရီးဆက္ထြက္ရာက အိုေအစစ္ေလးဆီကိုေ၇ာက္လာၾကတယ္။ အဲ့ဒီမွာေရခ်ိဳးဖို႔ဆံုးျဖတ္ၿပီးေရဆင္းခ်ိဳးၾကတယ္။ ပါးခ်ခံရတဲ့သူငယ္ခ်င္းဟာ ရႊံ႕ႏြံမွာနစ္ၿပီးေရနစ္စျပဳခ်ိန္မွာသူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ၀င္ကယ္လို႔အသက္ခ်မ္းသာရာရသြားတယ္။
 
 
အသက္ေဘးမွလြတ္ေျမာက္သြားတဲ့သူလည္း ေက်ာက္ခဲတစ္ခုေပၚမွာ ဒီေန႔ငါ့ရဲ့အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းကငါ့အသက္ကိုကယ္ခဲ့တယ္လို႔ေရးတယ္။
 
 
 
ဒါကိုျမင္ေတာ့ အသက္ကယ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းကေမးတယ္။ ငါမင္းကိုပါးရိုက္တံုးက မင္းသဲေပၚမွာေရးတယ္။ အခုမင္းရဲ့အသက္ကိုကယ္ေတာ့ေက်ာက္ေပၚမွာေရးတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ။
 
 
သူငယ္ခ်င္းကျပန္ေျဖတယ္။ တစ္ပါးသူကနာက်င္ေအာင္လုပ္ရင္ သဲေပၚမွာေ၇းရမယ္။ ေလနဲ႔တူတဲ့ ခြင့္လႊတ္ျခင္းက သဲေပၚကစာေတြကိုေျခဖ်က္နိုင္တယ္။ တစ္ပါးသူက အက်ိဳးျပဳခဲ့ရင္ ေက်ာက္ေပၚမွာေရးရမယ္။ ဘယ္ေလကမွ ေက်ာက္ေပၚကစာေတြကိုမဖ်က္နိုင္ဘူး။
 
 
 
မိမိရဲ့ နားက်ည္းမႈေတြကို သဲေပၚမွာေရးနိုင္ေအာင္နဲ႔ ေက်းဇူးရွင္ေတြရဲ့ ေက်းဇဴးတရားေတြကို ေက်ာက္သားေပၚမွာေရးနိုင္ေအာင္က်ိဳးစားၾကပါ။
 

 သူေတာ္ေကာင္းေတြ႔ဖို႔ တစ္မိနစ္ရွာရမယ္။ သူတို႔ရဲ့တန္ဖိုးသိဖို႔ တစ္နစ္ရီလိုအပ္မယ္။ သူတို႔ကိုေမတၱာထားဖို႔ တစ္ရက္လိုအပ္မယ္။ ဒါေပမဲ့သူတို႔ကိုေမ့ဖို႔ေတာ့ တစ္ဘ၀လံုးလိုအပ္မယ္။
 
 
တန္ဖိုးရွိရွိေနတတ္ေအာင္အခ်ိန္ယူပါ။ ကိုယ့္ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ အေပၚမွာတန္ဖိုးမထားပါနဲ႔။ ကိုယ္ရရွိတဲ့ သူေတြ ကိုတန္ဖိုးထားပါ။
 

Friday, November 16, 2012

ညာလက္တစ္ဘက္ဘာေၾကာင့္ထုတ္ထားသလဲ



ပညာရွိအမတ္ႀကီး ဦးေပၚဦးသည္ မင္းသံုးဆက္တိုင္တိုင္ ထင္ရွားခဲ့သူျဖစ္သည္။

(၎သည္ ေအာင္ေျမေလာကေစတီေတာ္ဒါယကာ အမရပူယ ပထမၿမိဳ႔တည္နန္းတည္ ဘိုးေတာ္မင္းတရားႀကီးရဲ့ ေရႊလက္ထက္ေတာ္၊ မဟာ၀ိယရံသီ ေစတီေတာ္ႀကီးဒါယကာ၊ ဘႀကီးေတာ္ မင္းတရားႀကီးရဲ့ ေရႊလက္ထက္ေတာ္၊ ေလာကမဏိစူ႒ာေဇာင္းကေလာကန္ဦးေစတီေတာ္ႀကီးဒါယကာ၊ ေရႊဘိုမင္းတရားႀကီးရဲ့ ေရႊလက္ထက္ေတာ္၊ ဆိုၿပီးသံုးဆက္မီခဲ့သူျဖစ္တယ္။)
သူသည္ ဦးဗုဓ္အား လြန္စြာ ၾကည္ညိဳေလးစားသူ ျဖစ္၏။
ဦးေပၚဦး ကြယ္လြန္သည့္အခါ အမ်ားတကာကဲ့သို႔ မဟုတ္ဘဲ ညာဘက္လက္ဖ၀ါးကို ေခါင္းတလား(ေသတၱာ)၏ အျပင္ဘက္သို႔ထုတ္ထားရမည္ဟု မကြယ္လြန္မီက မွာၾကားထားခဲ့သည့္အတုိင္း ၎၏ ညာဘက္လက္ထုတ္ကာ သၿဂဳႋဟ္ရေလသည္။ ဤကဲ့သို႔ ထူးျခား ထူးထူးဆန္းဆန္းအျဖစ္ကို ကုန္းေဘာင္မင္းတရားႀကီးသည္ လြန္စြာမွ သိလိုလွေတာ့၏။ သည့္အတြက္ ဆရာေတာ္မ်ားကိုပင့္ၿပီး ဆြမ္းလုပ္ ေကၽြးသည့္သကာလ ေလွ်ာက္ထားေတာ္မူေလ၏။ “အရွင္ဘုရားတို႔... ဘယ္အတြက္ရယ္ေၾကာင့္မ်ား ပညာရွိအမတ္ႀကီး ဦးေပၚဦးဟာ ေခါင္းတလားအျပင္ဘက္သို႔                 လူ႔လက္ဖ၀ါးထုတ္ထားဖို႔ မွာခဲ့ပါသလဲ ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ကို ရွင္းလင္း မိန္႔ၾကားေပးေတာ္မူပါ” သည္ေလွ်ာက္ထားခ်က္အေပၚ သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္မွစ၍ သုဓမၼာဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားအဆံုး ပညာရွိအမတ္ႀကီး ဦးေပၚဦး၏ မွာ ၾကားခ်က္သေဘာကို ေျပာမျပတတ္ၾကေပ။ ေနာက္ဆံုး သည္ျပႆနာသည္ ေညာင္ကန္ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ထံ ေရာက္ရွိလာခဲ့ေတာ့သည္။ ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္လည္း ကုန္းေဘာင္မင္းႏွင့္တကြ တရားနာ ပရိသတ္အေပါင္း သေဘာေပါက္ နားလည္ေစရန္ မိန္႔ၾကားရေတာ့၏။ “ဒကာေတာ္မင္းႀကီးနဲ႔တကြ ပရိသတ္အေပါင္းတို႔၊ ကြယ္လြန္သြားရွာၿပီျဖစ္တဲ့ ပညာရွိအမတ္ႀကီး ဦးေပၚဦးဟာ စာေပက်မ္းဂန္ေတြ လြန္စြာ တတ္ေျမာက္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကီေရးရာမွာလည္း လြန္စြာမွ လိမၼာကၽြမ္းက်င္လွတဲ့သူ၊ စိတ္ႏွလံုးလည္း လြန္စြာႏူးညံ့တဲ့သူ။ အရွင့္အေရး ျပည္အေရးကိုလည္း ေထာက္ေတြး ႐ႈေမွ်ာ္ေလ့ရွိသူ။ အတၱဟိတ၊ ပရဟိတအရာမွာလည္း ကြယ္လြန္တဲ့ အထိ မွ်တေလ့ရွိတဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ အခု ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါၿပီ။ ကြယ္လြန္တဲ့အခါ သူ႔ရဲ႕ ညာဘက္လက္တစ္ဖက္ကို ေခါင္းတလားအျပင္ဘက္ ထုတ္သြားေစခဲ့တာ ဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပညာေတြ ႀကီးရင့္ တတ္ေျမာက္ေနပါေစ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေလာကီေရးရာ အမႈကိစၥေတြ ကၽြမ္းက်င္တတ္ ေျမာက္ေနပါေစ ဘ၀တစ္ပါးကို ကူးေျပာင္းသြားရတဲ့အခါ အႏုျမဴေလာက္ေသးငယ္တာေလးကိုမွ် ယူေဆာင္သြားႏိုင္စြမ္း မရိွေတာ့ ပါဘူး။ လက္ခ်ည္းသာ သြားရတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေနျပည္ေတာ္ရွိ ရဟန္းရွင္လူအမ်ား ျပည္သူအမ်ား သတိသမၺဇညတရားရွိရစ္ ၾကေစလိုတဲ့သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္” ဟူ၍ ရွင္းလင္းမိန္႔ၾကားေလေသာအခါ မင္းတရားႀကီးႏွင့္တကြ တရားနာပရိတ္သတ္အေပါင္းတို႔လည္း တရားသံေ၀ဂရၾက၍ သာဓုေခၚဆိုၾက ေပေတာ့သည္။

http://moesetmin.blogspot.fr/2012/08/blog-post_15.html မွကူးယူတင္ျပသည္။

Wednesday, November 14, 2012

စကားႀကီး ၁၀ မ်ဳိး၊



(၁) ေရကူး ညာတင္၊ကၽြန္းထိုးသင္ စကား - လိုရာဆိပ္ကမ္းကို ေရညာက တင္ႀကိဳ၍ ကူးမႇ ေရာက္သကဲ့သို႔ မိမိ လိုရာ ေရာက္ေအာင္ ႀကိဳတင္၍ စကားပို႔ျဖင့္ ေျပာဆိုျခင္း။
ျမန္မာစကားတြင္ အညာ၊အေၾက ဟူ၍ရွိသည္။ အညာ ဆိုသည္မွာ အထက္အရပ္ျဖစ္၍၊ အေၾက ဆိုသည္မွာေအာက္အရပ္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္ အထက္ဘက္ပိုင္းကို                အထက္ အညာ ဟုလည္း သံုးဆြဲသည္။ ျမစ္မ်ားေခ်ာင္းမ်ား အထက္မွေအာက္သို႔စီးဆင္းသျဖင့္ ျမစ္ေခ်ာင္းတစ္ဘက္ကမ္းမွ အျခားတစ္ဘက္ကမ္းသို႔ ကူးခတ္လိုသူသည္ မိမိေရာက္လိုေသာတစ္ဘက္ကမ္းသို႔တဲ့တဲ့ကူးသြား၍မရ၊ေရစီးျဖင့္ေမ်ာၿပီး မိမိေရာက္လိုေသာေနရာထက္ေအာက္က်ေသာေနရာသို႔ေရာက္သြားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္မိမိ ေရာက္ လိုေသာေနရာရဲ့အထက္ကမွန္းဆ၍ကူးရသည္။ ကၽြန္းထိုးရာ ၌လည္း အက် မနာေအာင္ ႀကိဳတင္မွန္းဆ ရသည္။                                                                              

 (၂) ေကာက္ပင္ရိတ္လီႇး၊ဥဗ်ိဳင္း စကား - ေကာက္ပင္ကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ၿမဲၿမံစြာဆုပ္၍ တံစဥ္ျဖင့္ အရင္းက ရိတ္ျဖတ္လွ်င္ လက္တြင္ရႇိသမွ် စပါးကို ရသကဲ့သို႔ တစ္ပါးသူ ဆိုေသာ စကားကို မိေအာင္ ဖမ္းကိုင္ၿပီးမႇ ျပတ္စဲ ေအာင္ ေျပာဆုိျခင္း။
တစ္ေန႔တြင္ဗ်ိဳင္းကိုေလးႏွင့္ပစ္သတ္ေသာသူေဌးသားအား ပစၥည္းၿပိဳင္ဘက္သူၾကြယ္သားက အေလ်ာ္ရရန္ ထိုဗ်ိဳင္းမွာ တစ္ေန႔ေရႊတစ္က်ပ္သား အံေပးေသာ ၎၏ ဗ်ိဳင္း ျဖစ္သည္ဟုဆို၏။ ထိုအခါသူေဌးသားက ထိုဗ်ိဳင္းေရႊအံ ေပးသည္မွာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီး လဲဟု ေမးရာ၊ ဗ်ိဳင္းရွင္ ဟန္ေဆာင္သူ သူၾကြယ္သားက ေလ်ာ္ေၾကးမ်ားမ်ားရရန္ တစ္ႏွစ္  ရွိၿပီ ဟုေျဖရာ။ ဒီဗ်ဳိင္း ငါ့ ေရႊစင္ပံုက တစ္ေန႔ေရႊတစ္က်ပ္သားခိုးခိုးသြားတာ။ အခုမွ မိတယ္။ မင္းဆီက ေရႊ ေတြဟာ ငါ့ဆီ ကခိုးသြားတဲ့ေရႊေတြမို႔ ျပန္ေပးဟုေတာင္းဆိုေလသည္။

(၃) ေရစီးေဖာင္ဆန္၊ အမတ္ဉာဏ္ စကား - လိုအင္ဆႏၵ ရႇိသမွ်ေသာ အရာ၀တၴဳတို႔ကို ေဖာင္တြင္ တင္၍ ျဖည္းညႇင္းစြာ ဆန္တက္သြားလွ်င္ လိုရာကိစၥ ၿပီးသကဲ့သို႔ ေျခသိမ္း၊ ေခါင္းပိုက္၊ ပမာပမည္း ဟပ္စပ္၍ ၿပီးျပတ္ေအာင္ ေျပာျခင္း။
         မိတၳိလာကန္ႏွင့္မနီးမေ၀းတြင္ေနေသာ၀င္ဇင္းရြာသားငညိဳ (အမတ္ႀကီး ၀င္ဇင္းမင္းရာဇာ အေလာင္း) သည္ လယ္ယာလုပ္ရင္းစာေပနွင့္ေမြ႔ေလ်ာသည္။ မိတၳိလာကန္ေပါက္၍ ျပင္ဆင္ရန္ အင္း၀ဘုရင္ မင္းႀကီးစြာေစာကဲေရာက္လာရာ ကန္ရိုးေပၚက လွပေသာမင္းသမီးရုပ္ႏွင့္စင္အား ေတြ႔၍ေမးရာ။ စာေပေလ့လာထားေသာငညိဳက နတ္စင္ မဟုတ္ေၾကာင္း အေနာ္ရထားမင္းေစာ္သည္ ကမၻာဇမင္းသမီးအားခ်စ္ျမတ္နိုးလွသျဖင့္ကန္ဆယ္ရာသို႔ေခၚလာခဲ့ေၾကာင္း၊ မင္းသမီး ရုတ္တရက္ေသဆံုးသြားရာ၊ မင္းႀကီးမပစ္ရက္ဘဲပူေဆြးေနသျဖင့္ မင္းသမီးႏွင့္တူေသာ ေရႊစင္ရုပ္ထု လုပ္ေပးေၾကာင္း။ မင္းႀကီး ေရႊစင္ရုပ္ကို ဆြဲလမ္းေနျပန္သျဖင့္ သစ္သားရုပ္ လုပ္ခါနန္းျပႆနွင့္ ထားခဲ့ၿပီး၊ ေရႊရုပ္ကိုျမဳပ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ အေၾကာင္းစံု ေလ်ာက္ထားနိုင္သည္။ ေျမတြင္ထူးၾကည့္ရာ ေျပာသည့္ အတိုင္းေရႊရုပ္ကို ေတြ႔ရွိသျဖင့္အမတ္အျဖစ္ေျမႇာက္စားခံရသည္။

 
(၄) အိုးတန္ဆန္ခပ္၊ သု၀ဏၰလွ်ံဇတ္ စကား - အိုးႏႇင့္ဆန္ တန္႐ုံထည့္၍ ခ်က္လွ်င္ ေကာင္းစြာ က်က္နပ္သကဲ့သို႔ ကိုယ္ႏႇင့္ဂုဏ္အင္ တန္႐ုံ မယုတ္မလြန္ ေျပာဆိုျခင္း။    
သု၀ဏၰလွ်ံဇတ္တြင္ ဆုတစ္ခုေတာင္းခြင့္ရွိရာ သားေရႊအိုးထမ္းလာတာျမင္လိုသည္ ဆိုေသာ ဆုေၾကာင့္ ဆု ၃ မ်ိဳး လံုးရရွိသည္။ သားလည္း အသက္ရွင္၊ ၎တို႔လည္း မ်က္စိျပန္ျမင္ၿပီးေရႊအိုးလည္းရသည္။

 
(၅) ဆန္ပြတ္က်ည္ေပြ႔၊ပိႏၷဲေတြ႔ စကား - က်ည္ေပြ႔ျဖင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္အထပ္ထပ္ ဆီပြတ္လွ်င္ ဆီထြက္သကဲ့သို႔ လိုရာကိစၥ ၿပီးေစျခင္းငႇာ ထိုစကားကိုပင္ အထပ္ထပ္ ေျပာဆိုျခင္း။ 
          ဘႀကီးေတာ္မင္းတရားႀကီးသည္ဘုရားတည္ရန္ ပိႏၷဲတိုင္ အတြက္ ၎ ေကာင္းမည္ထင္သည့္ သစ္မ်ား တစ္မ်ိဳးၿပီးတစ္မ်ိဳးေျပာရာ ပညာရွိအမတ္ဦးေပၚဦးက ဘုရင္ တင္ျပေသာ အသားလည္း ေကာင္းေၾကာင္းကၽြန္သားလည္း ေကာင္းေၾကာင္း ထပ္ခါတစ္လဲလဲေျပာၾကားသျဖင့္ ေနာက္ဆံုးအမတ္ႀကီး ေျပာေသာကၽြန္းသားျဖင့္ဘုရား တည္ျဖစ္ ေလသည္။

 
(၆) ဆင္ေ၀ႇ႔ရန္ေရႇာင္၊ေရႊေက်ာင္းေဆာင္ စကား - ဆင္ကတိုးေ၀ႇ႔ဖို႔လိုက္လွ်င္ တိမ္ေရႇာင္ ေနရ သကဲ့သုိ႔ ကိုယ့္ထံသို႔ ေရာက္လာမည့္ စကားကို ေရႇာင္လႊဲ၍ ေျပာ ဆိုျခင္း။
        အိမ္ေရွ႕မင္းသားက ၎လွဴဒါန္းေသာေက်ာင္း၏တိုင္မ်ားကိုေျမသို႔ေရာက္သည္အထိ ေရႊခ်ေနသည္ ကိုျမင္ေသာၿမိဳ႔၀န္မင္းကတိုင္တစ္၀က္သာခ်ရန္တားျမစ္ေလသည္။
       အိမ္ေရွ႕မင္းသားသိ၍၎အမိန္႔ကိုဖီဆန္သည္ဟုအျမတ္ေတာ္ရွကာသတ္ေစသည္။ ၿမိဳ႔၀န္မင္းက အိမ္ေရွ႕မင္းဟာတစ္ေန႔မွာ ဧကရာဇ္မင္းဧကန္ျဖစ္မွာမို႔ ယခုထဲက တိုင္ အျပည့္ေရႊခ်ထားလွ်င္ ဧကရာဇ္မင္းလက္ထက္ႏွင့္အိမ္ေရွ႔မင္းလက္ထက္ထူးျခားေစရန္တားျမစ္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေလ်ာက္ထားသျဖင့္ အသက္ေဘးမွကင္းလြတ္ေစသည္။

(၇) ေတာင္သူယာခုတ္၊ ဓါးမခုတ္ စကား - ေတာင္သူလယ္သမား တို႔သည္ မိမိတို႔ လုပ္မည့္ လယ္ယာေျမကြက္တြင္ ေရႇးဦးစြာ ခ်ဳံႏြယ္ပိတ္ေပါင္းတို႔ကို ခုတ္ထြင္ ရႇင္းလင္းၿပီးမႇ သစ္ပင္ႀကီး တို႔ကို ခုတ္ထြင္ ဖိလႇဲသကဲ့သို႔ စကားငယ္ကို ေျပာၿပီးမႇ စကားႀကီးကို ဖိစီး၍ ေျပာဆိုျခင္း။
         ၀ိေဒဟရာဇ္မင္းက ပစၥည္းရွိသူႏွင့္ပညာရွိသူမည္သူကျမတ္သနည္းဟူေသာအေမးကို သိန္းအမတ္က ဥစၥာ။ မေဟာသဓာက ပညာ ဟုေျဖၾကသည္။
သိန္းအမတ္က သစ္တစ္ပင္ေကာင္း ငွက္တစ္ေသာင္းနား နိုင္ဆိုသကဲ့သို႔ ဥစၥာရွိသူကို လူအမ်ားမွီခိုရသျဖင့္ ဥစၥာ ျမတ္သည္ဟု ရွင္းျပသည္။
မေဟာသဓာက ဥစၥာရွိၿပီးပညာမရွိသူသည္ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္မသိ၊ ထမင္းက်ဳရာ၌အံုေသယက်ီးငတ္ ေခြးငတ္ကဲ့သို႔တစ္ခဏတာ ခ်မ္းသာေရးကိုသာျမင္သည္ဟု ေျခပသည္။

သိန္းအမတ္က ဥစၥာမ်ားစြာရွိေသာ ဘုရင္ထံ ကၽြန္ပ္တို႔ပညာရွိမ်ားခစားရသည္ဟု ဘုရင္ႏွင့္ လွည့္ တိုက္သည္။
မေဟာသဓာက ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဥစၥာရတနာကို မမက္ေမာ။ပညာတည္းဟူေသာ တရားေတာ္ကို သာႏွလံုးသြင္းေတာ္မူသည္တို႔ေၾကာင့္အျပည္ျပည္မင္းမ်ားသာမက လူနတ္ျဗဟၼာ တို႔၏ပူေဇာ္ျခင္း ကိုခံရသည္ဟု အတုမရွိေသာျမတ္ဘုရားႏွင့္ဥပမာတင္ေျပာဆိုနိုင္သျဖင့္ ပညာသာပိုျမတ္သည္ဆိုေသာ မေဟာသဓာ၏စကားအနိုင္ရရွိသည္။


(၈) ၾကက္ဆုတ္ခြပ္ပစ္၊အမတ္ႏွစ္ စကား -  ၾကက္ခြပ္ရာ၌ ေနာက္ဆုပ္ဟန္ျပဳ၍ ခြပ္သာမႇ ျပန္ ခြပ္ သကဲ့သို႔ သူ႔ စကားအလိုသို႔ လိုက္တန္က လိုက္၍ စီးသာမႇစီးလ်က္ ၿပီးျပတ္ေအာင္ ေျပာဆိုျခင္း။
         မြန္မင္းရာဇဓရာဇ္ႏွင့္ျမန္မာမင္း မင္းေခါင္တို႔ျမန္မာ၊မြန္ခ်စ္ၾကည္ေရးျပဳၿပီးေနာက္ ျမန္မာအမတ္ႀကီး မင္းရာဇာႏွင့္မြန္သီဟပေတ့တို႔ေတြ႔ဆံုရာ အမတ္ႀကီ္းသီဟပေတ့က အမတ္ႀကီး မင္းရာဇာအား ၾကံတစ္ေခ်ာင္းေပးရာ အမတ္ႀကီး မင္းရာဇာကၾကံကိုအဖ်ားမွစ စားသည္ကိုေတြ႔၍ေမးရာ။ အရသာကို တိုးတိုးခံစားလို၍ဟုေျဖသည္။ အမတ္ႀကီ္းသီဟပေတ့က အမတ္ႀကီး မင္းရာဇာသည္ ငယ္ရာကႀကီးလာသူျဖစ္၍အေတြ႔အၾကံမ်ားလွသည္။ ၾကံကိုအဖ်ားမွ စ စားမွ အရသာတစ္ဆစ္ၿပီးတစ္ဆစ္ ပိုျမေပမည္။

သို႔ေသာ္ စကားကိုေခတၱနားထားသည္။ အမတ္ႀကီးသည္ ပညာရွိသတိျဖစ္ခဲ ဆိုသလို အနိစၥတရားကိုေမ့ေနေလၿပီ။ ဘုရားတရားေတာ္အရ ေကြးေသာလက္မဆန္႔မီ၊ ဆန္႔ေသာ လက္ မေကြးမီ အရသာအေကာင္းဆံုးမခံစားရမီ အနိစၥျဖစ္နိုင္ေၾကာင္းပါဟု ေျပာေလသည္။

(၉) ေရစစ္ကရား၊ယံုတမ္း စကား- ဓမၼက႐ိုဏ္ေခၚ ေရစစ္ကို ေရတြင္ႏႇစ္ခါ ေရျပည့္မႇ အေပါက္ကို ပိတ္၍ ဆြဲယူ လိုက္လွ်င္ ေရမထြက္ႏိုင္သကဲ့သို႔ သူတပါး ေျပာဆိုခြင့္ မရေအာင္ ပိတ္ဆို႔၍ ေျပာဆိုျခင္း။
         လမ္းတြင္ေတြ႔ၾကေသာ လူငယ္ေလးေယာက္ႏွင့္ အဖိုးအိုတစ္ေယာက္တို႔ ယံုတမ္းစကား အေျပာ ၿပိဳင္ၾကသည္။ မယံုသူကကၽြန္ခံတမ္းဟုအေလာင္းအစားလုပ္ၾကသည္။ မယံုဖြယ္ရာ မျဖစ္နိုင္တာမ်ားကို လူငယ္ေလးေယာက္က အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာဆိုၾကေသာ္လည္းအားလံုးကယံုသည္ဟုေျပာၾကသည္။ ေနာက္ဆံုးအဖိုးအိုအလွည့္တြင္ မိမိတြင္ ၀ါးပင္တစ္ပင္မွ

ေယာက်ာ္းေလး ေလးေယာက္ေမြးဖြါးေၾကာင္း၊ထိုခေလးငယ္ေလးေယာက္ကိုကၽြန္အျဖစ္အသံုးျပဳရန္ေကၽြးေမြးခဲ့ေၾကာင္း။ တစ္ေန႔တြင္ထိုလူေလးေယာက္ထြက္ေျပးသြား၍ လိုက္ရွာရာက ယခုေနရာေရာက္လာေၾကာင္း။ထိုေယာက်္ာ။ေလးေယာက္မွာ မင္းတို႔ေလးေယာက္ျဖစ္သည္ဟုေျပာရာ။ မယံုရင္လည္းအေလာင္းအားေၾကယင့္ကၽြန္ျဖစ္ရမည္၊ ယံုလွ်င္လည္း ကၽြန္ျဖစ္ရေလသည္။

 

(၁၀) ခက္တင္ ေမာင္းနင္း၊ရဟန္းမင္း စကား - ေမာင္းနင္းေသာ သူသည္ တစ္ဖက္လိုက္ပါ တိမ္းေစာင္းလြန္းလွ်င္ အတင္ခက္၍ မတိမ္းမေစာင္း နင္းရသကဲ့သို႔ ဟုတ္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မဟုတ္သည္ ျဖစ္ေစ မတင္မက် ေျပာဆိုျခင္း။

         ခက္ ဆိုသည္မွာ ပုခက္ကဲ့သို႔ အခက္အလက္အျပားအခ်ပ္ကိုဆိုလိုသည္။  တို႔ကိုအထက္သို႔တင္ရာတြင္ႀကိဳးျဖင့္ဆြဲငင္ရသည္။ လမ္းခုလတ္တြင္ရွိေနစဥ္ အေပၚတက္မည္၊ေအာက္ဆင္းမည္ကိုမေျပာနိုင္။ ၾကိဳးဆြဲသူေပၚမူတည္သည္။

         ေမာင္း ဆိုသည္မွာဆန္ဖြတ္သည့္ေမာင္း၊ေရငင္သည့္ေမာင္းဟူ၍ရွိသည္။ ေမာင္းအတက္အက်ကိုလည္း ေမာင္းလမ္းလယ္ေ၇ာက္ေနစဥ္မေျပာနိုင္းေမာင္းနင္းသူ ေပၚ မူတယ္သည္။ ထိုနည္းအတူစကားေျပာရာတြင္ တစ္ဖက္သားေျပာသည့္စကားကို ဟုတ္သည္ဟုလည္း မေျပာ။မဟုတ္ဘူးဟုလည္းမေျပာပဲ မတင္မက်ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။

         လူဆိုးတစ္ေယာက္ကို မင္းခ်င္းမ်ားလိုက္ဖမ္းရာ၊ ထိုလူဆိုးသည္ ဘုရင္ကိုးကြယ္သည့္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအတြင္း၀င္ေျပးၿပီး ဆရာေတာ္၏ တူဟူဆိုရာ။ မင္းခ်င္းတို႔လည္း

ဆရာေတာ္အားဟုတ္မဟုတ္ေလ်ာက္ရာ။ ဆရာေတာ္အေနႏွင့္ မဟုတ္ဟုေျဖလွ်င္ လူဆိုးအသတ္ခံရမည္။ ဟုတ္ပါသည္ဟုေျဖလဆင္ မုသားသံုးဂာေဂာက္မည္ ထို ၂မ်ိဳးမွလြတ္  ေအာင္ ဆရာေတာ္က ငါ့တူ မဟုတ္ဖူးလို႔ ဘယ္သူေျပာသလဲဟု ေျပာျခင္း။

 
က်မ္းကိုး။
၁။ စကားႀကီး ဆယ္မ်ိဳး။ http://momeiktharr.wordpress.com/
၂။ ကာတြန္းေဖသိန္း ၏စကားႀကီး ၁၀ မ်ိဳး။