“ စိတ္ဓါတ္ရင့္က်က္လာဖို ႔”

“ စိတ္ဓါတ္ရင့္က်က္လာဖို ႔”

(၁) တစ္ေန႔ အရာအာလံုးကို စြန္႔ခြာသြားရမွာ..တစ္ေန႔ အားလံုးအားလံုးကို ထားသြားရအံုးမွာ.. ဆိုတာ ခဏခဏ ေတြးေပးပါ။

(၂) ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ မပိုင္တာ..ငါပိုင္တာ တကယ္တမ္းေတာ့ ဘာဆိုဘာမွ မရွိပါလားလို႔ ခဏခဏ ဆင္ၿခင္ေနေပးပါ။
(၃) ငါ ေသရအံုးမွာ..အခ်ိန္မေရြး ငါေသသြားႏိုင္တယ္လို႔လည္း ခဏခဏ ရြတ္ရြတ္ေပးပါ။
(၄) ငါဘာေတြေတြးေနလဲ?ဘာေတြခံစားေနလဲ ?
ခုစိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုေတြၿဖစ္ေနလဲ.. ဆိုတာမ်ိဳး ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္အၿမဲတမ္း သတိရတိုင္းရတိုင္း ၿပန္ၿပန္ၾကည့္ေနေပးပါ။ ၿပန္ၿပန္သိေနေပးပါ။
(၅) ငါဘာကိုတန္ဖိုးထားတာလဲ? အေပၚယံအရာၿဖစ္တဲ့ပစၥည္းေတြလား?
တစ္စံုတခုလား? တစ္စံုတစ္ေယာက္လား?စိတ္ထားၿမင့္ၿမတ္တာလား? ကိုယ္က်င့္တရားၿမင့္ၿမတ္တာလား?
ငါ့ဘဝမွာ ငါတကယ္တမ္း တန္ဖိုးအထားဆံုးအရာဟာ ဘာလဲ?
ခုလုပ္ေနတာေတြဟာ ငါဘာကိုတန္ဖိုးထားၿပီး လုပ္ေနကိုင္ေနေၿပာေနတာလဲ?
ငါတန္ဖိုးအထားဆံုးအရာဟာ တကယ္တမ္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ အားကိုးရရဲ့လား?
ဆိုတဲ့ေမးခြန္းမ်ိဳးကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မေမ့မေလ်ာ့ ၿပန္ၿပန္ေမးပါ။
(ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မလိမ္မညာပဲေၿဖရင္ အမွန္ေတြနဲ႔ အေကာင္းတရားေတြနဲ႔ နီးလာၿပီ)
(၆) ၿဖစ္ေနတဲ့ အဆိုးေတြေရာ အေကာင္းေတြေရာဟာဘာမွ မၿမဲဘူး။ ဘာမွွ မဟုတ္ဘူး။ တခဏေလးေတြခ်ည္းပဲ။ သခၤါရတရားေတြ အခ်ိန္ၿပည့္ ႏွိပ္စက္ေနတာလို႔ အၿမဲႏွလံုးသြင္းေနၾကည့္လိုက္ပါ။
သဘာဝကို သဘာဝ၊ အမွန္ကို အမွန္လို႔ၾကည့္တတ္ ၿမင္တတ္ လက္ခံတတ္တာ လက္ခံႏိုင္တာဟာ သတၱိရွိလို႔ပါ။
သဘာဝအမွန္တရားကုိ လက္ခံႏိုင္ရင္ စိတ္ဓါတ္ရင့္က်က္လာၿပီ။အရွိကိုအရွိအတိုင္း အမွန္တရားကို အမွန္အတိုင္း လက္ခံႏိုင္တဲ့စြမ္းရည္ကပဲအရာရာအေပၚကို balance အၿဖစ္ ၿမင္တတ္လာလိမ့္မယ္။
အဲဒီလက္ခံႏိုင္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ကပဲ ကိုယ့္ဘဝကို တကယ္တမ္းဘာေရွ့ဆက္လုပ္ရမလဲ ဘယ္အရာေတြကို မလုပ္သင့္ေတာ့ဘူး။ဘယ္အရာေတြေတာ့ ပိုလုပ္သင့္သလဲဆိုတာ လမ္းၿပေပးသြားပါလိမ့္မယ္။
ေနတတ္ထိုင္တတ္ေအာင္ စိတ္ခ်မ္းသာေနေအာင္လည္း အၿပည့္အဝ ကူညီပါလိမ့္မယ္။
ဒါေပမယ့္ ဖတ္ထားၿပီးေရာ ၿပီးရင္ေမ့ မလုပ္ပဲ…အဲဒီအေတြးေတြကို မေမ့မေလ်ာ့ သတိတရ ေတြးေတြးေနေပးဖို႔ေတာ့ လိုတယ္။
တကယ္ ေတြးေတြးၾကည့္ၿပီးတဲ့အခါ လက္ေတြ႔ စိတ္ခ်မ္းသာလာတာကို ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။
တခ်ိဳ့အရာေတြက သူမ်ားေရးထားတာဖတ္တာထက္ ကိုယ္ကိုတုိင္ လက္ေတြ႔ၾကံဳလာတဲ့အခါ အဲဒီအရသာက ပိုၿပီးစိတ္ကိုၾကည္ႏူးေက်နပ္ေစတယ္။ တခ်ိဳ့အၿမင္ေတြက ကိုယ္ကိုတုိင္လုပ္ၾကည့္လာမွ ၿမင္လာတယ္။ ၿပီးမွ ဟုတ္ပါလားလို႔ေပါ့..။ ေ၇းထားတဲ့စာေလးနဲ႔ ရပ္မေနပဲ ဒီထက္ပိုၿပီးခ်ဲ့ေတြးေစခ်င္တာရယ္ပါ။
ဥပမာအေနနဲ႔ “တစ္ေန႔ အရာအာလံုးကို စြန္႔ခြာသြားရမွာ.. တစ္ေန႔ အားလံုးအားလံုးကို ထားသြားရအံုးမွာ.. ဆိုတာ ခဏခဏ ေတြးေပးပါ” လို႔ ေရးထားတဲ့အတိုင္း ကိုယ့္စိတ္ရင္းနဲ႔ ေတြးေပးလိုက္ရင္ မတရားသၿဖင့္လိုခ်င္တဲ့ မတရားေလာဘေတြနဲသြားေစတယ္။ ငါစြန္႔သြားရမွာပဲ..။ မတရားသၿဖင့္ လိုခ်င္မက္ေမာတာေတြနဲ႔ မတရားလုပ္မေနေတာ့ပါဘူးဆိုတာမ်ိဳး ၿဖစ္လာတယ္။ ဒီထက္မကကို က်ယ္ၿပန္႔လြန္းပါတယ္။
“ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ မပိုင္တာ.. ငါပိုင္တာ တကယ္တမ္းေတာ့ ဘာဆိုဘာမွ မရွိပါလားလို႔ ခဏခဏ ဆင္ၿခင္ေနေပးပါ” ဆိုတာကို ဆင္ၿခင္တဲ့အခါ.. ကိုယ္တကယ္ပိုင္လို႔မရတဲ့အရာေတြရိွလာရင္ ကိုယ္တကယ္လုပ္ယူလို႔မရတဲ့အရာေတြ ၿဖစ္လာရင္ အဲဒီေတြးနည္းက ေတာ္ေတာ္အလုပ္ၿဖစ္တယ္ေနာ္..။ အဲဒီဆင္ၿခင္နည္းက ေတာ္ေတာ္စိတ္ကုိသက္သာေစလိမ့္မယ္ေနာ္။
“ငါ ေသရအံုးမွာ.. အခ်ိန္မေရြး ငါေသသြားႏိုင္တယ္လို႔လည္း ခဏခဏ ရြတ္ရြတ္ေပးပါ” လုိ႔ ႏွလံုးသြင္းၾကည့္ရင္… စာဖတ္သူ ေသေသခ်ာခ်ာစိတ္ႏွစ္ၿပီး ႏွလံုးသြင္းၾကည့္လုိက္ပါ..။ဘယ္လိုခံစားရလဲလို႔..။ ဒါဆိုရင္ ေရးေနစရာေတာင္မလိုေတာ့ပါဘူးေနာ္..။ အနည္းဆံုးဥပမာေလးကေတာ့ မာန္ေတြ ေတာ္ေတာ္ေလ်ာ့သြားေစတယ္..။
“ငါဘာေတြေတြးေနလဲ? ဘာေတြခံစားေနလဲ ? ခုစိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုေတြၿဖစ္ေနလဲ.. ဆိုတာမ်ိဳး ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္အၿမဲတမ္း သတိရတိုင္းရတိုင္း ၿပန္ၿပန္ၾကည့္ေနေပးပါ။ ၿပန္ၿပန္သိေနေပးပါ”
အဲဒီအတုိင္း ၿပန္ၿပန္ၾကည့္တဲ့အခါ ကိုယ့္စိတ္အေၾကာင္း ကိုယ္သိလာတယ္။ ပိုသိလာတယ္။ ကိုယ္ေကာင္းတာလည္းသိလာလိမ့္မယ္။ ကိုယ္မေကာင္းတာလည္း သိလာလိမ့္မယ္။ ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကစာအုပ္ေတြ ဖတ္ၿပီးလက္ေတြ႔လုပ္ၾကည့္တဲ့သူေတြဆိုရင္ အထူးသိၿပီးသားေတြပါ။ ကိုယ့္စိတ္ထဲကခံစားမွဳေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ပါမ်ားလာရင္ မေကာင္းတာေတြေတြးတာေတြ မေကာင္းတာေၿပာေတာ့မွာေတြ မေကာင္းတာလုပ္ေတာ့မွာေတြကို ခြင့္မၿပဳေတာ့ဘူး။
အေသးစားဥပမာအေနနဲ႔ ေဒါသအားၾကီးလို႔ ေဒါသၾကီးလိုက္တာကိုေတာင္ အနည္းဆံုး ေဒါသၿဖစ္ေနတယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ၿပန္သိေနတယ္။ သိေနေတာ့ ဆုိးဆိုးဝါးဝါးေတြ မလုပ္ၿဖစ္ေအာင္ စိတ္္ကေၿပာေနတယ္။ တံု႔ခနဲ႔ ရပ္ႏိုင္တာ မရပ္ႏိုင္တာေတာ့ အေလ့အက်င့္ေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္အက်ိဳးေက်းဇဴးေတြက အမ်ားၾကီးပဲ..။ အက်ိဳးမ်ားလြန္းလို႔ လုပ္ၾကည့္ေစခ်င္တာရယ္ပါ။ အဓိကက အေလ့အက်င့္ရွိဖို႔ အေလ့အက်င့္ လုပ္ဖို႔ရယ္ပါ..။
နံပါတ္(၅)က ကိုယ္တိုင္ေၿဖရမွာမို႔…………
ကိုယ့္အေတြးေတြကို ေၿပာင္းလိုက္ရင္ ကိုယ့္ေလာကလည္း ေၿပာင္းသြားပါတယ္
(ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက)။
ကိုယ့္ႏွလံုးရဲ့ ႏွလံုးသြင္းနည္းေတြကို ေၿပာင္းပစ္လိုက္ရင္ ကိုယ့္ဘဝလည္း ေၿပာင္းသြားမယ္။
ဘယ္လိုအခက္အခဲ အၾကီးအေသးေတြၾကံဳၾကံဳ ကိုယ္စိတ္ထားတတ္ရင္ အိုေခေနတယ္ဆိုတာ သိလာလိမ့္မယ္။ အခက္အခဲက ေသးေနပါေစ ကိုယ္စိတ္မထားတတ္ရင္ စိတ္ဆင္းရဲေနတယ္ဆိုတာ သိလာလိမ့္မယ္။ အဲဒါမို႔လို႔ အဲဒါေတြအေပၚထားတဲ့ ၿမင္တဲ့ ကိုယ့္အေတြးေတြ၊ ကိုယ္ႏွလံုးသြင္းတဲ့နည္းေတြက အရမ္းအေရးၾကီးေနပါတယ္။

Credit to Ko Nyo Lwin

ကိစၥတိုင္းကို နင္မွားတယ္၊ ...ငါမွန္တယ္ လုပ္စရာမွမဟုတ္တာ။

ဓမၼေရခ်မ္းစင္

· 27 July 2016 ·

( အရမ္းေကာင္းလြန္းလို႔ ေဝမွ်ေပးတာပါ
ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္ )
Be a better than you
ကိစၥတိုင္းကို နင္မွားတယ္၊ ...
ငါမွန္တယ္ လုပ္စရာမွမဟုတ္တာ။

အိမ္သူအိမ္သားနဲ႔ စကားႏိုင္ လုတယ္၊
လုလို႔ႏိုင္သြားတယ္ ၊ ၅၂၈ ေလ်ာ့သြားတယ္။
ခ်စ္သူနဲ႔ စကားႏိုင္ လုတယ္၊
လုလို႔ႏိုင္သြားတယ္ ၊ ၁၅၀၀ ေလ်ာ့သြားတယ္။
သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ စကားႏိုင္ လုတယ္၊
လုလို႔ႏိုင္သြားတယ္ ၊ သူငယ္ခ်င္းသံေယာဇဥ္
ေလ်ာ့သြားတယ္။
လုတာက ခဏေနေမ့မယ့္ကိစၥ၊
ရံႈးတာက သံေယာဇဥ္၊
နာက်င္တာက မိမိကိုယ္ကို။
အျဖဴက အျဖဴ၊ အမည္းက အမည္းပဲ..
အခ်ိန္က သက္ေသျပသြားပါလိမ့္မယ္။
ကိုယ့္ရဲ႕ တစ္ယူသန္ေခါင္းမာတတ္တဲ့
အက်င့္ကိုေဖ်ာက္ၿပီး လူလုပ္ပါ။
ကိစၥအခ်ိဳ႕ကို အရံႈးေပးတာ
လူ႔ဘဝအေနနဲ႔ႏိုင္ပါတယ္ ။
ေျပလည္မႈ တစ္ခုေပးေလ၊
ေႏြးေထြးမႈ တစ္ခုရေလ။
အခ်က္ (၉)ခ်က္စလံုးဖတ္လို႔
နားလည္သြားရင္ လူျဖစ္ရတာ ေပ်ာ္လာမွာပါ။
၁။ ခ်မ္းသာမႈ - ကိုယ္ရဲ႕ ေရာင့္ရဲမႈနဲ႔ တိုက္႐ိုက္အခ်ိဳးက်တယ္။
ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္တဲ့လူအဖို႔ ၾကမ္းျပင္မွာ အိပ္ေနရလည္း နတ္ျပည္သမွ်ပါပဲ။
မေရာင့္ရဲတတ္တဲ့သူအတြက္ နတ္ျပည္မွာလွဲေနရလည္း ငရဲသမွ်ပါပဲ။
လူ႔စိတ္ကသာ အေရးႀကီးတာပါ။
လိုခ်င္တပ္မက္မႈေတြအမ်ားႀကီးရွိေနသေရြ႕ ကိုယ့္မွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပိုင္ဆိုင္ပိုင္ဆိုင္ ဆင္းရဲေနဦးမွာပဲ။
လိုခ်င္လွ်င္ ဆင္းရဲသည္၊ မလိုခ်င္လွ်င္ ခ်မ္းသာသည္ဆိုတဲ့စကားရွိပါသည္။
၂။ တြက္ကပ္မႈ - မတြက္ကပ္တဲ့သူရဲ႕ ႏွလံုးသားက အခန္းပိုက်ယ္တယ္။
လူစိတ္ေတြဟာ တစ္ခုကိုတစ္ခု အမွီသဟဲျပဳထားတာပါ၊
သင္သူမ်ားကို တစ္လွမ္းေနာက္ဆုတ္ေပးရင္ သူမ်ားက သင့္အေပၚ တစ္ေပတိုးၿပီးေလးစားပါတယ္။
မွီထားတဲ့အတြက္ေနရာလြတ္ ဆိုတာမရွိပါဘူး။ သင္က သူ႔အေပၚတစ္လွမ္း လြန္သြားရင္ေတာ့ သူက တစ္လွမ္းကိုယ့္ကို အထင္ေသးသြားၿပီ။
လူ႔စိတ္ဟာ လမ္းတစ္ခုလိုပဲ၊ ကိုယ္ကပိုတြက္ကပ္ေလ ကိုယ္ေလွ်ာက္မယ့္လမ္းက က်ဥ္းေလ။
လူေကာင္းကို မတြက္ကပ္ပါနဲ႔၊ ေနာက္သင့္ကိုသူမကူညီေတာ့မွာစိုးလို႔ပါ။
လူဆိုးကို မတြက္ကပ္ပါနဲ႔၊ ေနာက္ အခြင့္ၾကံဳရင္ သင့္ကိုသူ ေျခထိုးမွာစိုးလို႔ပါ။
သူတစ္ပါးကို သေဘာထားႀကီးျခင္းဟာ မိမိကိုယ္ကို လမ္းဖြင့္ျခင္းပါ။
၃။ လႊတ္ခ်မႈ - အတိတ္ကို လႊတ္ခ်ၿပီး ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေနထိုင္ပါ
ဒီေန႔ ဘယ္ေလာက္ပင္ႀကီးမားတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနပါေစ၊ မနက္ျဖန္ေရာက္ရင္ ကိစၥေလးျဖစ္သြားေကာ။
ဒီႏွစ္ ဘယ္ေလာက္ပင္ႀကီးမားတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနပါေစ၊ ေနာက္ႏွစ္ေရာက္ရင္ ပံုျပင္ေလးျဖစ္သြားေကာ။
ဒီဘဝ ဘယ္ေလာက္ပင္ႀကီးမားတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနပါေစ၊ ေနာင္ဘဝေရာက္ရင္ ယံုတမ္းစကားျဖစ္သြားေကာ။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြက ယံုတမ္း ပံုျပင္ေတြကို ဖန္တီးေနတဲ့သူေတြေလ... ေမ့ေနၿပီလား။
ဘဝမွာ အလုပ္မွာ အဆင္မေျပမႈၾကံဳတိုင္း ကိုယ့္ကိုျပန္သတိေပးပါ။
ဒီေန႔က ကုန္သြားမွာ၊ မနက္ျဖန္က ေရာက္လာမွာ၊ ေန႔ရက္အသစ္နဲ႔ ကိုယ္က ျပန္စတင္ရမွာ။
၄။ လြယ္ကူပါ - ေလာကႀကီးကို လြယ္လြယ္ေလးၾကည့္ပါ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ေနရာအတိပါ။
စိတ္ကို ေျဖေဖ်ာ့ရင္ ေလာကႀကီးက ကိုယ့္အတြက္ေခ်ာင္ခ်ိေနၿပီး အသက္ရႈရတာ လြယ္ကူလို႔ေနတယ္။
စိတ္ကို လြတ္လပ္ထားရင္ ဘဝဟာ အလိုလိုလြတ္လပ္ေနၿပီး ဘယ္ေရာက္ေရာက္ ဘာလုပ္လုပ္ အလိုလို ေပ်ာ္ရႊင္လို႔ေနတယ္။
လူ႔ဘ၀မွာ အရာအခ်ိဳ႕က လႊတ္ခ်တတ္ရမွာ။
လက္ထဲက သဲတစ္ဆုပ္ကို လႊတ္ခ်မွ အေရွ႕မွာရွိတဲ့ ေရႊတစ္ဆုပ္ကို ဆုပ္ယူခြင့္ရွိမွာေပါ့။
တစ္ခါတစ္ေလ စြန္႔လႊတ္ျခင္းရဲ႕အဆံုးဟာ ရယူျခင္းရဲ႕ အစပါ။
အရာရာက ဖာသိဖာသာနဲ႔ အတိတ္ျဖစ္သြားမွာ။
၅။ ႏွလံုးသား - ႏွလံုးသားတစ္ခုကို ႏွလံုးသားတစ္ခုနဲ႔လဲမယ္။
သူမ်ားရဲ႕အားနည္းခ်က္ကို မကဲ့ရဲ႕ပါနဲ႔ - ဒါက ကိုယ္ခ်င္းစာမႈပါ
သူမ်ားရဲ႕ သေဘာထားႀကီးမႈကို မေလွာင္ေျပာင္ပါနဲ႔ - ဒါက နားလည္မႈပါ။
သေဘာထားႀကီးတဲ့သူက လြယ္လြယ္ေဒါသမထြက္တာကိုေျပာတာ၊ ေဒါသမထြက္တတ္ဘူးမေျပာဘူး။
သည္းခံတာ အလို႔မဟုတ္ဘူး။ သူ႔သည္းခံႏိုင္စြမ္းဆိုတာသူရွိတယ္။
အခ်စ္ကို အတင္းမလုပ္ယူရဘူး၊ ႏွလံုးသားက ကစားစရာအ႐ုပ္တစ္ခုမဟုတ္
ေရစက္က မကုန္ခ်င္လို႔မရဘူး၊
ႏွလံုးသားတစ္ခုကို ႏွလံုးသားတစ္ခုနဲ႔လဲရတယ္၊ ဒါမွအခ်စ္စစ္ကိုရတာ။
စိတ္တစ္ခုကို စိတ္တစ္ခုနဲ႔လဲရတယ္၊ ဒါမွ သူ႔ဆီက စိတ္အစစ္ကိုရမွာ။
၆။ ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္ - ကုသိုလ္အမ်ားႀကီးရွိတဲ့လူကို အကုသိုလ္က ေၾကာက္ေနေရာ။
ကိုယ့္စိတ္ကို သူမ်ားကိုဖံုးလို႔ရေပမယ့္ ကိုယ္မွာ ကုသိုလ္မ်ားလား အကုသိုလ္မ်ားလား ဘုရားသိပါတယ္။
လူက ေကာင္းမႈျပဳရင္ အကုသိုလ္က ေၾကာက္လန္႔ေနၿပီး ေဝးေဝးကိုေျပးပါတယ္။
လူက မေကာင္းမႈျပဳရင္ ကုသိုလ္က ေၾကာက္လန္႔ေနၿပီး ေဝးေဝးေျပးပါတယ္။
ေကာင္းမႈျပဳတဲ့သူဟာ ပန္းျခံထဲ ျမက္ပင္ေလးေတြလိုပဲ၊ တစ္ေန႔တစ္ျခား တိုးတက္တာမျမင္ေပမယ့္ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ရွင္သန္ႀကီးထြားလာတယ္။
မေကာင္းမႈျပဳတဲ့သူဟာ ဓားေသြးေက်ာက္ထက္က ဓားလိုပဲ၊ ဆုတ္ယုတ္သြားတာမျမင္သာေပမယ့္ တစ္ေန႔က်ရင္ ထက္ပိုင္က်ိဳးမွာ။
ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္က တံခါးမရွိ ဓားမရွိ မိမိစိတ္ကို ဝင္ထြက္သြားလာႏိုင္တယ္။
အကုသိုလ္ရဲ႕အေမွာင္က သူတစ္ပါးမသိေသာ္လည္း မိမိစိတ္ကို ေမွာင္ရိပ္က်ၿပီး ႀကီးစိုးတတ္တယ္။
ကုသိုုလ္ရဲ႕ အလင္းက သူတစ္ပါးမခ်ီးမြမ္းလည္း မိမိစိတ္မွာ ထြန္းလင္းလို႔ေနတယ္။
၇။ ေနရာလြတ္ - ေနရာလြတ္တစ္ခုထားၿပီး ထည့္ခ်င္တဲ့အရာထည့္သြင္းပါ။
မိမိကိုယ္ကို ေနရာလြတ္ေပးပါ၊ ဒါမွ စိတ္ျပတင္းေပါက္လည္းပြင့္ၿပီး အသက္ဝဝရႈႏိုင္မွာ။
မိမိ အရမ္းေပ်ာ္ေနတဲ့အခါ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို စဥ္းစားခ်ိန္ေပးပါ၊ ဒါမွ ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ႏွလံုးသားထဲထိစီဆင္းသြားမွာ။
မိမိ နာက်င္တဲ့အခါ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႏွစ္သိမ့္ခ်ိန္ေပးပါ၊ ဒါမွ နာက်င္တဲ့မီးကို ၿငိမ္းသတ္ခ်ိန္ရွိမွာ။
မိမိ ေခါင္းရႈပ္ေနတဲ့အခါ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔အခ်ိန္ေပးပါ၊ ဒါမွ ေခါင္းရႈပ္ေစတဲ့ကိစၥက ေပ်ာက္သြားမွာ။
မိမိအထီးက်န္ဆန္ခံေနရတဲ့အခါ
ကိုယ့္ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးသူကို အခ်ိန္ေပးပါ၊ ဒုတိယ အခ်စ္ဆံုးသူက မိမိကိုယ္တိုင္ပဲဆိုတာ မေမ့ပါနဲ႔။
ေနရာလြတ္ တစ္ခုထားျခင္းဟာ လူ႔ဘဝရဲ႕ လိုအပ္မႈတစ္ခု။
မိမိကိုယ္ကိုယ္ အခ်ိန္ေပးျခင္းဟာ တန္ဖိုးရွိေပမယ့္ လူတိုင္းေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္တဲ့အရာတစ္ခု။
၈ - ေက်းဇူးတင္ပါ - လူ႔ဘဝက အေရာင္အေသြးပိုစံုလင္သြားမွာ။
သင့္ကို နာက်င္ေအာင္လုပ္တဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။ သူ႔ေၾကာင့္မို႔လို႔ပဲ သင့္စိတ္ ေလ့က်င့္ၿပီးသားျဖစ္သြားတာမဟုတ္လား။
သင့္ကို လိမ္ခဲ့တဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။ သူ႔ေၾကာင့္မို႔လို႔ပဲ သင္ ဗဟုသုတအသစ္ ရသြားတာမဟုတ္လား။
သင့္ကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့တဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။ သူ႔ေၾကာင့္မို႔လို႔ပဲ သင္ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚရပ္ႏိုင္ခဲ့တာမဟုတ္လား။
သင့္ကို ေျခထိုးတဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။ သူ႔ေၾကာင့္မို႔လို႔ပဲ သင့္လဲက်တိုင္း ျပန္ထတတ္သြားတာမဟုတ္လား။
သင့္ကို ေဝဖန္တဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။ သူ႔ေၾကာင့္မို႔လို႔ပဲ သင့္အားနည္းခ်က္ကိုျပင္ဖို႔ သိသြားတာမဟုတ္လား။
သင့္ကို ရင့္က်က္လာေအာင္ သြန္သင္ေပးခဲ့တဲ့လူေတြအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
ဒါမွ လူ႔ဘဝက အေရာင္အေသြးပိုစံုလင္သြားမွာ။
၉။ ကံစီမံရာကို ေလွ်ာက္လမ္းတတ္ပါ၊ ခ်မ္းသာသုခက ကိုယ္နဲ႔မကြာ ကပ္လိုက္လာမွာ။
လူ႔ဘဝက ေကာ္ဖီတစ္ခြက္လိုပဲ၊
မ်ားလည္းေကာင္းတယ္၊ နည္းလည္းေကာင္းတယ္၊ ဘာကိုလုမွာလဲ။
ပ်စ္လဲေကာင္းတယ္၊ က်ဲလည္းေကာင္းတယ္၊ သူ႔အရသာနဲ႔သူပဲ။
ေလာၿပီးေသာက္လည္းေကာင္းတယ္၊ ႏွပ္ၿပီး ေအးေဆးေသာက္လည္းေကာင္းတယ္၊ အဲေတာ့ဘာျဖစ္လဲ။
ပူလည္းေကာင္းတယ္၊ ေအးလည္းေကာင္းတယ္၊ ျပံဳးၿပီးေသာက္ရင္ပိုေတာင္ေကာင္းေသးတယ္။
ခ်ိဳလည္းေကာင္းတယ္၊ ခါးလည္းေကာင္းတယ္၊ ကိုယ္ဘယ္လို လက္ခံမလဲပဲမူတည္တယ္။
လူ႔ဘဝကို သင္ကသြား ဂ႐ုစိုက္ေနလို႔သာ ခါးတာပါ။
သံသယထားလို႔သာ နာက်င္တာပါ။
ေပါ့ေပါ့ေလး ၾကည့္ရင္ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းေနမွာ။
ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အျမင္နဲ႔ၾကည့္ရင္ ခ်မ္းသာသုခကကိုယ္နဲ႔မကြာ ကပ္လိုက္ေနမွာ။
ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးက ေခတ္ကာလတစ္ခုရဲ႕ ဧည့္သည္အခ်ိဳ႕ပါ။
ေရတစ္ခြက္ထဲ ဆားတစ္ဆုပ္ထည့္ေသာက္ရင္ ငန္မယ္၊ ဒါေပမယ့္ တိုင္ကီထဲထည့္ေသာက္ရင္ မငန္ေတာ့ဘူး။
ေလာကဓံက ဆားတစ္ဆုပ္ဆိုပါစို႔ ၊ အဓိက,က မိမိဘာခြက္နဲ႔ခံၿပီးေသာက္မလဲေပၚပဲမူတည္ပါတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလက်ေနာ္တို႔ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိေတာ့ရင္ ကံစီမံရာအတိုင္းေပါ့။
သင့္ရဲ႕စိတ္ကို အရႈပ္ထုပ္ေတြနဲ႔ မခ်ည္ေႏွာင္ထားပါနဲ႔၊
အသက္တစ္ခ်က္ ျပင္းျပင္းရႈၾကည့္ပါ။
တစ္ခ်ိဳ႕ မျမင္ရတဲ့အရာေတြကို ႏွလံုးသားနဲ႔ နားလည္ၾကည့္ပါ။
Be a better than you from yesterday , i wish smile emoticon
Peace
စာေပ မွတဆင့္ျပန္လည္မ်ွေ၀ေပးပါတယ္။

သူကကို္မွမဟုတ္ပဲေလ

ဓမၼေရခ်မ္းစင္

· 4 July 2016 ·

"စိတ္ထြက္ေပါက္ေတြ ပိတ္ေနတဲ့အခါ"
************************
မနက္ဖန္ဆိုတာကို
ခဏေမ့လိုက္ပါ။
...

သံုးစားလို႔မရတဲ့
မေန႔ကအေၾကာင္းအရာေတြကို
မေတြးပါနဲ႔။
သင့္ေျခေတြလက္ေတြျပန္စမ္းၾကည့္ပါ။
အေကာင္းအတိုင္းရွိေနၿပီဆိုရင္.........
သင္ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာကို ျပန္လည္သံုးသပ္ပါ.........
အခ်စ္ေရးလား????
တကယ္ေတာ့အခ်စ္ဆိုတာ မီးပါ။
ျငိမ္းလိုက္ရင္ၿငိမ္းသြားၿပီး
ေမြးထားရင္ေတာ့ ဆက္ေလာင္ပါတယ္။
လူတစ္ေယာက္မွာ...
အသဲတစ္ခါကြဲဖူးရင္ အခ်စ္ကို
ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ရမလဲသိသြားပါၿပီ။
ကိုယ့္ဒူးကိုယ္ေတာင္မယံုရတဲ့ေခတ္မွာ
သင္ကဘယ္သူ႔ကိုေတာင္ယံုၾကည္
ေနခ်င္ေသးတာလဲ။
သင္ကအခ်စ္ေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ေနရခ်ိန္မွာ
အိပ္ယာေပၚမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
ေရာဂါေဝဒနာခံစားေနရသူကို ၾကည့္ပါ။
အဲ့လိုလူနဲ႔သင္နဲ႔
ေနရာခ်င္းလဲမလား။
ဘယ္လိုလဲ မလဲႏိုင္ဘူးမလား။
ေနာက္တစ္ခု အိပ္ေဆးေတြေကၽြးခံရၿပီး
လမ္းမွာေတာင္းရမ္းေနတဲ့ အနာဂတ္မဲ့
ေက်ာပိုးခံထားရတဲ့ ကေလးငယ္နဲ႔
သင္ေနရာခ်င္းလဲမလား
ဘယ္လိုလဲ မလဲႏိုင္ဘူးမလား။
အမွိုက္ပံုထဲက အမွိုက္ေတြခ်ည္းေကာက္စားေနရတဲ့
လူေတြနဲ႔ေနရာခ်င္းခ်ိန္းမလား။ဘယ္လိုလဲ??????
သိပ္မၿငီးတြားပါနဲ႔
အခ်စ္ငတ္တာ
ထမင္းငတ္တာေလာက္
မဆိုးဝါးပါဘူး။
စီးပြားေရးေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ေနသလား.......
စိတိမညစ္ပါနဲ႔။
ဘယ္ႏွစ္ခါလဲက်သြားလဲအေရးမႀကီးပါဘူး
ဘယ္ေလာက္ျမန္ျမန္ျပန္ထႏိုင္လဲပဲ
အေရးႀကီးတာပါ။
သင့္မွာ ေျခေတြလက္ေတြ
အေကာင္းႀကီးရွိေနတယ္မလား။
မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းေတြရွိေနတယ္။
စိတ္ေကာင္းတစ္ခု
ရွိေနေသးတယ္ဆိုရင္
သင္ျပန္ထႏိုင္မွာပါ။
အေႂကြးေတြမ်ားလို႔ စိတ္ညစ္ေနသလား။
အေႂကြးကင္းတဲ့သူဆိုတာ
မရွိသေလာက္ရွားပါတယ္။
အလုပ္လုပ္ေနသမၽွေတာ့
အေႂကြးမကင္းၾကပါဘူး။
သားေရးသမီးေရးအတြက္ စိတ္ပူေနသလား????
သင့္မွာ
လိမၼာ ေကာင္းမြန္တဲ့သားသမီးေတြ
ရွိေနရင္အေမြေပးဖို႔ လိုအပ္လို႔လား။
ဆိုးသြမ္းတဲ့သားသမီးရွိလို႔
အေမြေပးရင္ေရာ..
သူတို႔ေတြ သံုးျဖဳန္းရင္ကုန္မွာမို႔
အေမြေပးဖို႔လိုသလား။
ကြ်န္မတို႔မိဘေတြလက္ထက္
သားသမီး ၇ေယာက္
၈ေယာက္ ၉ေယာက္
၁၀ေယာက္ ေမြးဖူးသူေတြ
ျပန္ၾကည့္ပါလား။
အခုေခတ္
ကေလး၂ ေယာက္ ၃ေယာက္
ေမြးထားရံုနဲ႔ပူစရာလား။
အိမ္ေထာင္ေရးအဆင္မေျပလို႔
စိတ္ညစ္ေနလား။
တစ္ေယာက္တည္းလာၿပီး
တစ္ေယာက္တည္း ေသရြာျပန္
ၾကရမယ့္ ဘဝမွာ
တစ္စံုတစ္ေယာက္ေၾကာင့္
ဘဝတိုတိုေလးမွာ
စိတ္ဆင္းရဲေနတာ တန္ပါ့မလား။
စိတ္ညစ္တယ္ဆိုတာ..........
တစ္ခုခုကို ဆုပ္ကိုင္ထားလို႔ပါ။
လိုခ်င္ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မ်ားေနလို႔ပါ။
အလုပ္ကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး
လုပ္သင့္တာလုပ္ၿပီး
ဘဝကို ေနေပ်ာ္ဖို႔ပဲအေရးႀကီးတာပါ။
တစ္စံုတစ္ရာကို
အလြန္အမင္းတြယ္တာ ဆုပ္ကိုင္တာကို
တဏွာရူးလို႔ေခၚပါတယ္။
အရာအားလံုးျဖစ္ခ်ိန္တန္ျဖစ္ၿပီး
ပ်က္ခ်ိန္တန္ပ်က္ပါတယ္။
ကံ ကံရဲ႕အက်ိဳးကိုယံုၾကည္မွ
ဗုဒၶဘာသာဝင္စစ္စစ္ပါ။
ဘာအတြက္ ဘယ္သူ႔အတြက္မွ
စိတ္မညစ္နဲ႔။
ယေန႔လုပ္စရာ႐ွိတာသာ
အေကာင္းဆံုးလုပ္........
သင္တကယ္စိတ္ညစ္ရမွာက
👉👉👉👉👉👉
ဘဝကို ဒါန သီလ ဘာဝနာမပါဘဲ
ကုန္ဆံုးသြားမွာကိုပဲ.......
သင့္ႏွာသီးဝကို
ေအာက္ဆီဂ်င္ဝင္ေနသမၽွ
ကံေကာင္းေနတဲ့လူလို႔မွတ္
ဒါဟာဘဝပဲ
👍👍👍👍👍👍👍👍👍
.
မဟူရာ နတ္သမီး ။

••အေမ့ကို အာခံ၍ျပန္မေျပာခင္..••

Kamom Tamoite with ေအေအစီ ရဲမင္း and 7 others.

21 hrs ·

••အေမ့ကို အာခံ၍ျပန္မေျပာခင္..••
တစ္ခုေသာ နံနက္ခင္း
အထက္တန္းေက်ာင္းသားအရြယ္
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္အား...
အိပ္ယာမသိမ္းမိလို႔
မိခင္ျဖစ္သူက

"ထမင္းစားခ်ိန္မွန္းလဲမသိ
အျပင္ထြက္လည္းမိဘဆီ ခြင့္မတိုင္
ၾကည့္စမ္း ဘယ္အခ်ိန္႐ွိေနၿပီလဲ
တစ္ေနကုန္ ဂိမ္းေဆာ့ေန. . ."
အစ႐ွိသျဖင့္
ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းကာ
သားျဖစ္သူက
သီးမခံႏိုင္လို႔
"ဟာဗ်ာ . အေမကလည္း
က်ေနာ္က ကေလးမဟုတ္ေတာ့ဘူး
တစ္ေန႔လံုး ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္နဲ႔
နားၿငီးတယ္
က်ေနာ့ဟာ က်ေနာ္ ႀကိဳက္သလိုေနေပါ့ အေမမစပ္စုခ်င္ပါနဲ႔.."
လို႔ သူ႔အေမကို
အသံႀကီးဟစ္က်ယ္နဲ႔
ျပန္ေျပာခဲ့တယ္ ။
အေမကတစ္လွည့္
သားကတစ္လွည့္
စကားမ်ားၾကရာက
အနီးအနားမွာထိုင္ေနတဲ့
အေဖျဖစ္သူက
ၾကားျပန္ေျဖတဲ့အေနနဲ႔
သူ႔သားကို
ေခၚလိုက္ပါတယ္။
"သားေရ..အေဖ့ဆီလာပါဦးကြာ"
သားျဖစ္သူက
ေျခေဆာင့္ရင္း
အိမ္ေပၚကေနဆင္းသြားၿပီး
အေဖေခၚရာကို
လိုက္ခဲ့ပါတယ္ ။
အေဖျဖစ္သူက
သားပခံုးကို လွမ္းဖက္ရင္း
အျပင္ဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။
"သား..ဘာျဖစ္လို႔
အေမ့ကိုုျပန္ေျပာေနရတာလဲ"
"အေဖကလည္း
က်ေနာ္က ကေလးမွမဟုတ္ေတာ့တာ
ေန႔တိုင္းလိုလို က်ေနာ့္ကိုအျပစ္ျမင္ေနတယ္
ေန႔တိုင္း ဆူပူေနတယ္
က်ေနာ္ ဒီအိမ္မွာ မေနခ်င္ေတာ့ဘူး
ေဖေဖရယ္"
"ေအာ္..သားက
ေမေမ့ဆိုဆံုးမစကားေတြ
ဆူတယ္လို႔ထင္ေနတာကိုး
ေမေမ မဆူေအာင္
ေမေမ့ေျပာတဲ့အတိုင္း
ငါ့သားေနေပါ့ကြ"
"ေဖေဖလည္း ေမေမ့လိုပဲ
သားကို မခ်စ္ဘူးေပါ့ "
"မဟုတ္ပါဘူးသားရယ္
ဘယ္မိဘကမွ ကိုယ့္သားသမီးကို
လမ္းမွားမေရာက္ေစခ်င္ဘူး
ႀကိဳတင္တားဆီးတဲ႔အေနနဲ႔
ေျပာဆိုဆံုးမေနတာ"
"ေတာ္ၿပီ..ေဖေဖလည္းေမေမ့လိုပဲ
သားကို အေကာင္းမျမင္ဘူး
ဆူဖို႔ပဲ"
"ကဲ ေဖေဖတစ္ခုေျပာမယ္
ေသခ်ာနားေထာင္"
"ဘာေျပာမွာလဲေဖေဖ
သားနားေထာင္ေနတယ္"
"သားက ေမေမ့ကိုတစ္ ခြန္းမက်န္အာခံျပန္ေျပာတယ္ေနာ္
သားေသခ်ာစဥ္းစား"
"သား ျပန္ေျပာမွာေပါ့ေဖေဖ
ေန႔တိုင္း ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္
ဆိုေတာ့ သား နားၿငီးတယ္"
"ကဲ ဒါဆိုေဖေဖ အခ်က္ ၁၀ ခ်က္ေျပာျပမယ္
အဲဒီအခ်က္ ၁၀ ခ်က္လံုး
သားလိုက္နာႏိုင္ရင္
သားေမ့ေမ့ကို ႀကိဳက္သလို
အာခံၿပီးျပန္ေျပာလို႔ရၿပီ"
"ေျပာပါ ေဖေဖ သားနားေထာင္ပါ့မယ္"
"ဒါဆိုေသခ်ာနားေထာင္
၁။။ သံုးလတိတိ သား
ထမင္းစားၿပီးတိုင္း
အန္ႏိုင္မလား ၊
၂။။ သားရဲ႕ဝမ္းဗိုက္ထဲေဘာလံုးထည့္ၿပီး
ႀကီးမားလာေအာင္ တစ္လတစ္ခါ
ေရထိုးသြင္းမယ္ တစ္ဆယ္လတိုင္တိုင္
သားအေလးခံၿပီး သယ္ထားႏိုင္မလား ၊
၃။။ ေကာ္ဖီ ၊ လက္ဖက္ရည္ ၊
ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့မုန္႔ အစားအစာေတြ
မစားပဲ ေျခာက္လတိုင္တိုင္
အငတ္ခံေနႏိုင္မလား ၊
၄။။ ညညအိပ္ရင္လည္း
ဗယ္ညာ မေစာင္းပဲ
ုၿငိမ္ၿငိမ္ေလးနဲ႔
၅ လတိုင္တိုင္ အိပ္ႏိုင္မလား ၊
၅။။ ၈ လတိုင္တိုင္
ေဆာ့ကစားတာတို႔ ေလွ်ာက္လည္တာတို႔ ကခုန္တာတို႔
မလုပ္ပဲ အိမ္ထဲမွာပဲ ေနႏိုင္မလား ၊
၆။။ နာဖ်ားလို႔မရွိေအာင္
ကိုယ့္ကိုဂ႐ုစိုက္ေနရလို႔
ႀကိဳက္တဲ့အစားအေသာက္ေတြ
မစားပဲေနမယ္
နာဖ်ားခဲ့ရင္ေတာင္
ေဆးေတြစိတ္ႀကိဳက္စားခြင့္မ႐ွိပဲ
၁၀ လအထိ သားေနႏိုင္လား ၊
၇။။ ၁၄ နာရီအၾကာ
အသက္နဲ႔ရင္းၿပီး
နာက်င္ ကိုက္ခဲတဲ့ေဝဒနာ
သားခံႏိုင္မလား ၊
၈။။ ကိုယ့္ႏို႔သီးေခါင္းကို
ကိုက္ရင္
နာေပမယ့္ ၁၀ လအထိ ေအာင့္အည္းသီးခံႏိူင္မလား ၊
၉။။ ခ်ီးေတြ ၊ ေသးေတြ ၊ အန္ဖတ္ေတြ ၂ ႏွစ္တိုင္တိုင္
သားကၾကံဳးႏိုင္မလား ၊
၁၀။။ ညညဆိုရင္လည္း
ႏွစ္နာရီတစ္ခါ
တစ္ႏွစ္လံုးလံုး
အိပ္ေရးပ်က္ခံၿပီးထႏိုင္မလား ။
ကဲ..သား အဲဒီအခ်က္
၁၀ ခ်က္ လိုက္နာလို႔ႏိုင္မလား
တကယ္လို႔ သားက
တစ္ခ်က္မက်န္ လိုက္နာႏိုင္ရင္
ေမေမ့ကို ႀကိဳက္သလို
အာခံၿပီး
ျပန္ေျပာလို႔ႏိုင္ၿပီ"
သားျဖစ္သူက ေခတၱမိိႈင္ၿပီး
အေတြးတစ္ခုဝင္လာကာ
"ဟုတ္ကဲ့ေဖေဖ
သားနားလည္ပါၿပီ
ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ
ေမေမ့ကိုေရာ ေဖေဖ့ကိုပါ
သားျပန္မေျပာေတာ့ပါဘူးလို႔
သားကတိေပးပါတယ္ေဖေဖ"
"ကဲ..သားလိမၼာေလး
ေမေမ့ကို ဝန္ခ်ေတာင္းပန္ၿပီး
ကန္ေတာ့လိုက္ေနာ္ "
သားလိမၼာ
သမီးလိမၼာေလးျဖစ္ၾကပါေစ ။
Kamom Tamoite =ဖူးသစ္

#‎အလကား_လူ‬

Jenny Zin shared သီ တာ's post.

1 hr ·

သီ တာFollow

15 July at 23:11 ·

စာေလးကအရမ္းေကာင္းေတာ့ မဖတ္ရေသးတဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကို
ဖတ္ေစခ်င္လို႔ ကူးယူလာပါတယ္ေနာ္
‪#‎အလကား_လူ‬
……………………...
.

* ၄နွစ္သားအရြယ္
မူျကိုစတက္ေတာ့အေမကေျပာတယ္။
" သား ၁၀တန္းေအာင္ေအာင္လုပ္
၁၀တန္းက ဘဝတဆစ္ခိ်ဴးပဲ
၁၀တန္းေအာင္ရင္ သားလူစျဖစ္ပီ " တဲ့
* ဒီလိုနဲ့ ၁၀တန္းေအာင္ပီး
လူျဖစ္ပီထင္ခဲ့ေပမယ့္
" ထမင္းစားလက္မွတ္ "ကို
English လိုတံဆိပ္ကပ္ထားတဲ့
" ပညာတတ္ " ဆိုတဲ့လူေတြအေခၚအေဝၚျကား
ေတြေဝခဲ့တယ္။
ေျသာ္ ငါလူျဖစ္ေပမယ့္ ထမင္းစားမွအသက္ရွင္
မွာကိုး။ လို့ထပ္သိရျပန္တယ္။
* ဒီလိုနဲ့ ပညာတတ္ဆိုတဲ့
ကြမ္းစားရင္ တံေတြးျဗစ္ခနဲေတြးတတ္
မုန့္စားပီးရင္ အမွိဴက္ဘတ္ခနဲပစ္တတ္တဲ့
လူေပၚလူခ်ည္းယုတ္မာတတ္ တဲ့
လူအမ်ားစုျကား "ေျသာ္ ဒါပညာတတ္ပါလား"
ဆိုပီးဆက္ေနခဲ့ရျပန္တယ္။
* ဒီလိုနဲ့ ထမင္းစားဖို ့
အလုပ္လုပ္ရမွာပါလား ဆိုတဲ့အသိနဲ့
အလုပ္ေလ်ွာက္မိတယ္။
ပထမျကံဳရတာက
" မင္းက ဘယ္သူ့အကပ္နဲ့လာေလ်ွာက္တာလဲ"
ဒုတိယျကံဳရတာက
" မင္း ဘာ certificate ေတြပါလာလဲ "
တတိယျကံဳရတာက
" လဖက္ရည္ဖိုး " တဲ့
ေျသာ္ လူျဖစ္ဖို ့
ထမင္းစားလက္မွတ္ေတြအမ်ားျကီးလိုအပ္
ေသးပါလားလို ့ေတြးမိျပန္တယ္။
* ဒီလိုနဲ့ထမင္းစားလက္မွတ္ေတြလိုက္ရွာရင္း
" မင္းဘာအရည္အခ်င္း ရွိလဲ "လို့ေမးခြန္းမေမး
တဲ့ Company တခုမွာအလုပ္လုပ္ျဖစ္သြား
တယ္။
* ဒီလိုနဲ့ နားမလည္ျခင္းမ်ားစြာနဲ့
ေကာင္မေလး ေခၚ အမိ်ဴးသမီး၁ေယာက္ကို
ေတြ့ပီး ဗိုက္ဆာသလို အိမ္သာတက္ခ်င္သလို
ခံစားခ်က္ေတြျဖစ္လာခဲ့တယ္။
ေျသာ္ ဒါသူမ်ားေတြေျပာတဲ့ အခ်စ္ ကိုး။
* ဒီလိုနဲ့ သူနဲ့ဘာမွနားမလည္ေသးတဲ့
က်ေတာ္ခ်စ္သူေတြျဖစ္သြားျကတယ္။
အဲ့ဒီမွာတခုထပ္သိရတာက
" ခ်စ္ကိုခ်စ္ရင္ အေမတို့ဆီမွာ
လာ ‪#‎တင္‬ ေတာင္းပါတဲ့ "
"ဘယ္ လို #တင္ ေတာင္းရမွာလဲ ခ်စ္"ေမးရင္း
ဘာမွနားမလည္တဲ့က်ေတာ္
ေယာက္ခမေလာင္းအိမ္ကိုေရာက္သြားတယ္။
ေယာက္ခမရဲ့ အနွစ္ခ်ဳပ္က
" တိုက္တလံုးနဲ့ ကားတစီးတဲ့ "
ေျသာ္ မိန္းမေတြရဲ့ တင္က
ေတာ္ေတာ္ေစ်းျကီးပါလားလို ့
ေတြးမိသြားတဲ့က်ေတာ္
သူနဲ့လက္ထပ္ျဖစ္သြားတယ္။
* "မဂၤလာေဆာင္ " တဲ့နာမည္က
ခန္းမအဝမွာ မိန္းမဖက္က
လာသမ်ွ ဗူးေတြကိုသရဲမရဲေဖာက္သိမ္း
ေနတဲ့လူေတြနဲ့ ဗူးေပးပီး အင္တင္တင္နဲ့
ခန္းမထဲ ေက်ြးတဲ့ဒံေပါက္ကိုစားေနတဲ့
လူတခိ်ဴ့ရဲ့ အခမ္းအနားကို မဂၤလာေဆာင္လို့
ေခၚတာပါလားလို ့ေတြးမိသြားတဲ့က်ေတာ္
မိတ္ကပ္အျပည့္ဖံုးပီး ငွားဝတ္လာတဲ့
ရတနာပစၥည္းတခိ်ဴ့နဲ့ က်ေတာ့္လက္ကို
ခ်ိတ္ထားတဲ့ေဘးက အမိ်ဴးသမီးတေယာက္
မ်က္နွာကိုတခ်က္လွည့္ျကည့္မိသြားတယ္။
" ေျသာ္ ဒါငါ့မိန္းမ ပါလား "
* ဒီလိုနဲ့ နားမလည္ခ်င္းမ်ားစြာရွိေနေသးတဲ့
လူ့အသိုင္းအဝိုင္းျကား ေတြးေကာင္းတုန္းရွိ
ေသး အဂုၤလိမာလ သုတ္ကိုက်က္ဖို့ျဖစ္လာ
တယ္။ ကိုယ့္မိန္းမဗိုက္ကပူလာျပီကိုး။
* သားသားေလးလား မီးမီးေလးလား
သိခ်င္လို ့သြားေမးမိတယ္။
ဒါေလးေမးတာကို တသိန္းေက်ာ္ေပးရတယ္။
"ေျသာ္ ဒီေဗဒင္ဆရာေတြမ်ား
ေတာ္ေတာ္ခ်မ္းသာလိုက္မယ့္ျဖစ္ျခင္း"
လို့ OG ဆရာဝန္မ်က္နွာကိုျကည့္ပီး
ေတြးမိေလရဲ့။
* ဒါေလးေမးတာေတာင္ဒီေလာက္ကုန္ရင္
ဒီဗိုက္ထဲကေကာင္အျပင္ထြက္လာရင္
ပိုကုန္မွာပါလားဆိုပီး က်ေတာ္ဟာ
လူတေယာက္ကေန ႏြားတေကာင္လို
ထပ္ရုန္းရျပန္တယ္။
ဒီလိုနဲ့ ‪#‎အေဖ‬ ဆိုတဲ့ေနရာကိုေရာက္သြားေလ
ရဲ့။
* ဒီလိုေပါင္းမ်ားစြာနဲ့
ေမာျကီးပန္းျကီးျဖစ္ရင္း
ခဏနားမယ္ျကံတုန္း
" အေဖျကီးေရ ရွင့္သမီးေတာ့
လင္ေနာက္လိုက္သြားပီ "ဆိုတဲ့
မိန္းမရဲ့စကားသံေျကာင့္
Metal ျကိုက္ခဲ့တဲ့က်ေတာ့္ရင္ဟာ
သံရည္ကိ်ဴ ခံလိုက္ရတယ္။
* " မိဘတို ့ဝတ္တရား ရွိတဲ့အတိုင္း"
ဆိုတဲ့တခါက က်ေတာ့
က်ေတာ္မိန္းမယူေတာ့မယ္ေျပာတုန္းက
မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ့ ေျပာခဲ့တဲ့အေမ့ရဲ့စကား
အဓိပၸာယ္ကို အခုမွသိသြားခဲ့တယ္။

* ဒီလိုနဲ့ မရွိမဲ့ရွိမဲ့တခိ်ဴ့နဲ့
သမီးလင္ယူဖို ့မဂၤလာေဆာင္ဆိုတာျကီးကို
ဒုတိယအျကိမ္ျကံဳခဲ့ရျပန္တယ္။
" ေျသာ္ ငါ့သားမက္ ေခြးသား
သူေတာင္းစား $လုပ္မရွိ $ကိုင္မရွိပဲ
ငါ့သမီးကို #တင္ ေတာင္မေတာင္းခဲ့ပဲ
လက္ထပ္နိုင္ပါလား " လို့ေတြးရင္း
မဂၤလာပြဲျကီးျပီးဆံုးသြားေလရဲ့။
* ဒီလိုေပါင္းမ်ားစြာနဲ့
တခိ်န္က မိတ္ကပ္အေဖြးသားနဲ့
ခန္းမတေနရာက က်ေတာ္မိန္းမတျဖစ္လဲ
ကၽေတာ့္ခ်စ္သူ ေလာကျကီးထဲကထြက္သြား
ခဲ့ေလရဲ့။
* ဒီလိုနဲ့ပဲ သားမက္အိမ္တက္ေနရတဲ့
အျဖစ္ကို က်ေတာ္ေရာက္သြားခဲ့တယ္။
တခ်ိန္က သူအထီးေလးလား အမေလးလား
ေမးဖို ့ေငြတသိန္းေက်ာ္အကုန္ခံခဲ့တဲ့က်ေတာ့္
သမီး။ ကိုယ့္အေဖေသြးတိုးတာေတာင္ေဆး
ခန္းျပဖို ့အခ်ိန္မေပးနိုင္ခဲ့ဘူး။
* ဒီလိုနဲ့ပဲ သမီးအတြက္လဲအဆင္မေျပ
သားမက္အတြက္လဲ မလိုလားတဲ့က်ေတာ္
အလိုက္တသိပဲ သားမက္အိမ္ကဆင္းလာ
ခဲ့လိုက္တယ္။
* ဒီလိုနဲ့ ……………
* ဒီလိုနဲ့ ဘိုးဘြားရိပ္သာလို့ေခၚျကတဲ့
အထီးက်န္သူေတြရဲ့ေဂဟာေလးရဲ့
စျကၤလမ္းတခုမွာ ေတြးမိလာတာက
ငါသာေသသြားရင္………
* ငါသာေသသြားရင္
ငါအားေပးခဲ့တဲ့ Metallica ျကီးလဲ
ေပ်ာက္သြားမွာမဟုတ္သလို
ငါအားေပးခဲ့တဲ့ ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္
ေဘာလံုးအသင္းလဲ ပိုညံ့သြားမွာမဟုတ္ဘူး။
ငါမနက္တိုင္းစားေနတဲ့ မုန့္ဟင္းခါးဆိုင္က
ေဒၚတင္ေရြွျကီးလဲ ငါ့ကို ၁ပတ္အျပင္
သတိရေနမွာမဟုတ္သလို
ငါ့အခ်စ္ဆံုးဆိုတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ
တလအျပင္ ငါ့ကိုဝမ္းနည္းေနမွာမဟုတ္ဘူး။
ငါ့သမီး နဲ့ ငါ့သမက္လဲဒီလိုပဲ။
ဒီလိုေတြးရင္း ေတြးရင္း
လူေတြဟာ ေအာင္ျမင္လာ ခ်မ္းသာလာ
ျကရင္ " ငါ " ဆိုတဲ့အတၱ
" ငါမရွိရင္ မျဖစ္ဘူး " ဆိုတဲ့အတၱေတြရဲ့
စက္ဆုတ္ရြံရွာစရာ အေတြးအေခၚေတြကို
သတိထားမိလာတယ္။
" ပရက္စေလ လဲေသသြားပီ
ဒါေပမယ့္ Rock ဂီတမေပ်ာက္သြားဘူး။
" မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္လဲ ေသသြားပီ
ဒါေပမယ့္ သူ့ကိုသတိရလို ့ေန့တိုင္းငိုေနတဲ့
Pop ပရိတ္သတ္မရွိဘူး။
"တရက္က မိုဟာမက္အလီ လဲေသသြားပီ။
မေသခင္က သူ့ကိုအဖတ္လုပ္ပီးတလတခါ
ေတာင္သတိမထားျကတ့ဲလူေတြက
fb မွာကိုယ့္အဖိုးမ်ားေသသလားမွတ္ရတဲ့
အထိ ေျကကြဲေနျကတယ္။
ဒါေပမယ့္ တပတ္ျကာရင္ ေပ်ာက္သြားဦးမွာပဲ။
ဒါေျကာင့္ေလာကမွာ
ဘယ္သူမရွိလို့မျဖစ္ဘူး ဆိုတာမရွိဘူး။
ကမၻာျကီးက ဘယ္သူရွိရွိမရွိရွိ 23 1/2° နဲ့
လည္ပတ္ေနဦးမွာပဲ။
ေလာကျကီးအတြက္ေတာ့
လူတိုင္းဟာ အလကားလူပဲ။
ဒီလိုေတြးရင္းေတြးရင္း
ေနာက္တေန့နာေရးေျကာ္ျငာမွာ
က်ေတာ့္နာမည္ပါလားတယ္။
ဒါေပမယ့္ က်ေတာ္မဖတ္လိုက္ရေတာ့တဲ့
သတင္းစား အမွတ္စဥ္ တခု။
အလကား လူ ။
ထက္ဝန. Credit

ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ရမယ္

ဦးျမင့္ ခိုင္ စိတ္ပညာ added 4 new photos.

ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ရမယ္
--------------------------------------

ရေသ့ၾကီးတပါး ကမ္းစပ္မွာထိုင္ေနတဲ့
အခ်ိန္မွာ ကင္းျမီးေကာက္တေကာင္ဟာ
သစ္တုံးမွာကပ္ျပီး ေရနဲ ့ေမ်ာ ပါလာတယ္

ရေသ့ၾကီးက ကင္းျမီးေကာက္ကို လွမ္း
ဆယ္လိုက္တယ္ ကင္းျမီးေကာက္က
အျမီးနဲ ့ ထိုးတယ္ နာလို လႊတ္ခ်တယ္
ေနာက္တခါဆယ္တယ္ ထိုးတယ္
ေနာင္ထပ္ဆယ္တယ္ ထိုးတယ္
သံုးေလးခါေလာက္က်ေတာ့ ေဘးကလူက
ရေသ့ၾကီး ခင္ဗ်ား ရူးေနလားတဲ့

ဒကာ ဘာျဖစ္လို ့လည္းတဲ့

ခင္းဗ်ားကိုထိုးေနတာ ဘာလို ့ဆယ္တာ
လည္း ဆိုေတာ့ ရေသ့ၾကီးက

ဒကာ တဲ့ ကင္းျမီးေကာက္အလုပ္က
ထိုးတဲ့အလုပ္တဲ့ ရေသ့အလုပ္က
ကယ္တဲ့အလုပ္တဲ့ သူလည္း သူ ့အလုပ္
သူလုပ္တာ ငါလည္း ငါ့အလုပ္ ငါလုပ္တာ
ပဲတဲ့ဒ့ါ့ေၾကာင့္ ဆယ္ရမယ္တဲ

့
ေလာကကိုဖ်က္ဆီးေနသူေတြလည္း
ရွိတယ္ ကယ္တင္ေနတဲ့သူေတြလည္း
ရွိတယ္ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ဘက္ကေန ပါနိ ုင္
တယ္

ဘာသာသာသနာကို ဖ်က္ဆီးေနသူေတြ
လည္းရွိတယ္ ကယ္တင္ေနတဲ့သူေတြ
လည္းရွိတယ္

တကယ္ေတာ့

ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ေနၾကတာခ်ည္းပဲ
ဘာမွေဒါသထြက္စရာမလိုဘူး

တခုေတာ့ရွိတယ္

ေကာင္းတဲ့ဘက္ကေန ေနရင္ေတာ့
သည္းခံသင့္တာကိုသည္းခံရမယ္
အသက္ေပးျပီး ကာကြယ္သင့္တာကို
ကာကြယ္ရမယ္

သည္းခံတာနဲ ့
ကာကြယ္တာကိုေတာ့
သူ ့ေနရာနဲ ့သူ သံုးတက္ပေလ့ေစ

ကိုယ့္ကိုဆဲေနရင္ သည္းခံရမယ္
ဆဲယံုနဲ ့ ဘာမွဆုတ္ယုတ္မသြားလို ့

ကိုယ့္ဘာသာဆုတ္ယုတ္ေနရင္ေတာ့
သည္းခံလို ့မရေတာ့ဘူး
လံု ့လထုတ္ျပီး ကာကြယ္ရမယ္္

ဘုရားရွင္သာသနာေတာ္ဟာ တခါတရံ
အသက္ေသြးေခြ်းေတြနဲ ့ေပးဆပ္ခဲ့ၾကရ
တယ္ အဲဒီလိုေပးဆပ္ခဲ့သူေတြ ရွိခဲ့ၾကလို ့
ဒီေန ့ထိ သာသနာတည္ျမဲေနတာ

အေျခအေနနဲ ့
အခ်ိန္အခါကို နားလည္ေအာင္
ၾကိဳးစားၾကပါ

ေၾကာက္စိတ္

Mg Mg Myo Naing added 2 new photos.

ေၾကာက္စိတ္
========

ႀကိမ္လံုးအေၾကာင္းစဥ္းစားမိတိုင္းအထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက ၾကံဳခဲ့ရတာေလး တစ္ခုကို အျမဲသတိိရေနမိပါတယ္။ ျမန္မာစာ အခ်ိန္မွာ ပင္ရင္း စကားေျပလက္ေရြးစင္ထဲက မင္းတုန္းမင္းႏွင့္ ငါးေျခာက္ျပား ေဆာင္းပါးကို သင္ျပီးစေပါ့။

မင္းတုန္းမင္းငယ္ရြယ္စဥ္ ေမာင္လြင္ဘ၀က စံေက်ာင္း ဆရာေတာ္ ဆီမွာပညာသင္ၾကားခဲ့ရတယ္။တစ္ေန႔မွာ အင္းသားၾကီးငၾကဴးက ငါးေျခာက္ျပားၾကီး တစ္ျပားလာျပီး လွဴတယ္။ ဆရာေတာ္က ငါးေျခာက္ကို သိပ္ၾကိဳက္ပါသတဲ့။ ေက်ာင္းမွာကလည္း ငါးေျခာက္ျပတ္လပ္ေနခ်ိန္ျဖစ္ေတာ့ ဆရာေတာ္က ေမာင္လြင္ကို က်က္သေရခန္းထဲမွာေသေသခ်ာခ်ာ သိမ္းခုိင္းလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ဆရာေတာ္ ဆြမ္းဘုဥ္းေပး တဲ့အခါ ေမာင္လြင္ကို ငါးေျခာက္ ဖုတ္ခိုင္း ေတာ့ ငါးေျခာက္က ရွာမေတြ႕ေတာ့ဘူး။ ဆရာေတာ္ကေတာ့ လက္ေဆးျပီးႏွမ္းဆီေမႊးေမႊးနဲ႔ ေရာက္လာမယ့္ ငါးေျခာက္ဖုတ္ကို ေစာင့္ေနတာေပါ့.။ ေမာင္လြင္မွာ ဘယ္လိုမွ ရွာေဖြ ေမးျမန္းစံုစမ္းလို႔မရဘဲ ဗ်ာမ်ားေနခိုက္ ဟဲ႔...... ငလြင္မရေသးဘူးလား လုိ႔ေမးလိုက္ေတာ့ ညွဳိးညွိဳးငယ္ငယ္နဲ႔ပဲ ငါးေျခာက္ျပားၾကီး ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့အေၾကာင္း တင္ေလွ်ာက္ ရေတာ့တယ္။ ငလြင္......
လာခဲ့ လို႔ ထား၀ယ္ၾကိမ္ကို ဆြဲျပီး ေခၚလိုက္တဲ့ ဆရာေတာ္အသံက ေက်ာင္းသား အားလံုးရဲ႕ ႏွလံုးသားကို ကန္႔လန္႔ျဖတ္၀င္သြားပါသတဲ့။

ဟဲ႕...ငလြင္ နင္ဟာ ဘုရင္႔သား၊ အေၾကာင္း ညီညြတ္ရင္ နုိင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ရမယ့္သူ။ ဒီလိုလူက ငါးေျခာက္ျပား တစ္ခ်ပ္ကိုေတာင္ လံုျခံဳေအာင္ မေစာင့္ေရွာက္နုိင္ရင္ နုိင္ငံကို နင္ဘယ္လို လံုျခံဳေအာင္လုပ္နိုင္ေတာ့မွာလဲ လို႔မိန္႔ျပီး အခ်က္ေပါင္း မ်ားစြာ ရိုက္ႏွက္ဆံုးမပါသတဲ့။
ဒီေဆာင္းပါးကို သင္ျပီးေတာ့ ဆရာက သင္ရိုးထဲက ေမးခြန္းေတြကို ေျဖခုိင္းပါတယ္။ ေမးခြန္း တစ္ခုက စံေက်ာင္း ဆရာေတာ္၏ ဆံုးမမႈကို သင္လက္ခံပါသလား လို႔ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးေပါက္တဲ့ ေမးခြန္းပါ။ ေနာက္တစ္ေန႔ ျမန္မာစာအခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ဆရာဟာ အတန္းထဲကို ေျခသံျပင္းျပင္းနဲ႔၀င္လာပါတယ္. အေျဖလႊာ ေတြကို စားပြဲေပၚ ဘုန္းခနဲျမည္ေအာင္ ပစ္ခ်လိုက္ပါတယ္။

ဆရာ႔မ်က္ႏွာက နီျပီးတင္းလို႔။ တစ္တန္းလံုးကို ေ၀႔၀ဲျပီးၾကည္႔တယ္။ တစ္တန္းလံုး ကလည္း ျငိမ္လို႔။ ဆရာ ဘာျဖစ္ လာတာပါလိမ္႔လို႔ ေတြးေနၾကပံုပဲ။ ဆရာက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ႕နာမည္ကို ေခၚျပီး အတန္းေရွ႕ ထြက္ခုိင္းပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးခံုက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ထြက္လာပါတယ္။ ဆရာက အေျဖလႊာတစ္ရြက္ကို ဆြဲထုတ္ျပီး အဲဒီေက်ာင္းသားကို ေပးလိုက္တယ္။ "ဒါ မင္းအေျဖလား"။ "ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာ"၊ "ေအး တစ္တန္းလံုး ၾကားေအာင္ ဖတ္စမ္း" နည္းနည္း အံ့ၾသေနပံုနွင့္ ေက်ာင္းသားက သူ႔အေျဖကို ဖတ္ပါတယ္။ မွတ္မိသေလာက္ဆိုရင္ စံေက်ာင္းဆရာေတာ္ရဲ႔ ဆံုးမပံုကို မၾကိဳက္ေၾကာင္း။ ဆရာေတာ္ရဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္က စိတ္ခံစားမႈဟာ တပည္႔ကို လမ္းညႊန္ခ်င္စိတ္ထက္ မိမိအလြန္တရာ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ ငါးေျခာက္ဖုတ္ကို ဘုန္းမေပးရတဲ့အတြက္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေဒါသစိတ္ကပိုျပီး ၾကီးမားေနနိုင္ေၾကာင္း၊ ျပီးေတာ့ ဒီကိစၥဟာ ဒီေလာက္ ရိုက္ႏွက္ အျပစ္ေပးစရာမလိုေၾကာင္း၊ နား၀င္ေအာင္ဆံုးမလွ်င္ ရပါလွ်က္ႏွင့္ ေသရာပါ အမာရြတ္ထင္ေအာင္ ရိုက္ႏွက္ျခင္းဟာ ေဒါသစိတ္ေၾကာင့္ ဟု သံသယျဖစ္စရာရွိေၾကာင္း။ ဘုရားသားေတာ္ တို႔မည္သည္.....

ရသတဏွာျဖစ္ ဆြမ္းဘုဥ္း မေပးသင့္သည္ကို သတိရသင့္ေၾကာင္း၊ ဆရာကိုယ္တိုင္က ဤ၀ိနည္းကို မထိန္းသိမ္းနိုင္ပါဘဲ တပည္႔ကို ဆံုးမျခင္းမွာ စဥ္းစားဖြယ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အသားနာမွ အရိုးစြဲမွတ္မည္လို႔ထင္ျပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အျပစ္ေပးဆံုးမခဲ့ေပမယ့္ မင္းတုန္းမင္း လက္ထက္မွာ ေအာက္ျမန္မာနုိင္ငံ တစ္ခုလံုးကို အဂၤလိပ္ လက္ ထိုးေပးလိုက္ရတဲ့အတြက္ ဒီဆံုးမနည္းဟာ မေအာင္ျမင္ နုိင္ေၾကာင္း၊ အဲဒီလိုေတြ ေျဖထားတာဗ်။

တစ္တန္းလံုးက တခိခိနဲ႔ရယ္ၾကတယ္၊ သူတစ္ေၾကာင္းဖတ္လိုက္၊ ခိခနဲ က်ိတ္ရယ္လိုက္ၾကနဲ႔။ ဆရာကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြရယ္ေလ ေဒါသထြက္ေနေလပါပဲ။ ေက်ာင္းသား ဖတ္သြားျပီးေတာ့ ဆရာက သူ႕ကိုေမးတယ္။ "မင္း ငါ့ကို ေနာက္တာလား" "ဟာ.......မဟုတ္ပါဘူး ဆရာ၊ ကြၽန္ေတာ္ ေမးခြန္းကို ေျဖတာပါ" ကဲအားလံုး သူေျဖတာကို လက္ခံၾကသလား၊ တစ္ေယာက္စီ ေမးမယ္၊ ကဲ....မင္းကစ၊ သူေျဖတာ မွန္သလား၊
မွားသလား။

ပထမဆံုး အေမးခံလိုက္ရတဲ့ ေရွ႔ဆံုးခံုက ေက်ာင္းသားဟာ ရုတ္တရက္ ဘာေျဖရမွန္း သိပံုမရဘူး။ အေျဖရွင္ေက်ာင္းသားကို ၾကည္႔လုိက္ ၊ ဆရာ႕ကို ၾကည္႔လုိက္ ေဘးဘီကို ၾကည္႔လုိက္နဲ႔။ ကြၽန္ေတာ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ အဲဒီေက်ာင္းသားရဲ႕ အေျဖကိုၾကိဳက္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူ႔လိုခံစားမိတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔လို မေျဖတတ္ဘူး။ သူ႕လို ေထာင့္ေစေအာင္ မျမင္တတ္ဘူး။ ျပီးေတာ့ သူ႔လုိ မေျဖရဲဘူး။ တစ္တန္းလံုး လိုလိုလည္း ကြၽန္ေတာ့္လိုဘဲထင္တယ္။ သူတို႔ မ်က္ႏွာေတြကို ၾကည္႔ရင္သိသာပါတယ္။
ေဟ႕ေကာင္.......ေျဖေလကြာ ေရွ႕ဆံုးက ေက်ာင္းသားခမ်ာ တုန္သြားပါတယ္။ အေျဖရွင္ေက်ာင္းသားကို တစ္ခ်က္ခိုးၾကည္႔ျပီး ေခါင္းငံု႕ခ် လိုက္တယ္။

တကယ္ေတာ့ ဆရာကမွန္သလား၊ မွားသလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းႏွစ္ခုကို ေမးေနတယ္ ဆိုေပမယ့္ အမူအရာ၊ ေလသံ၊ ဖန္တီးထားတဲ့ ၀န္းက်င္ အေငြ႕အသက္ေတြက မွားတယ္လို႔ ေျဖစမ္း၊ မေျဖရင္ ၾကိမ္လံုး လို႔ေျပာျပီးသား ျဖစ္ေနပါျပီ။ ဆရာက ေက်ာင္းသားေတြကို လိမ္ေနသလို သူတရားပါတယ္ ျဖစ္ေအာင္ သူကိုယ္တိုင္လည္း ျပန္လိမ္ေနတာပါ။ ဒါကို အဲဒီေက်ာင္းသားလည္း သေဘာေပါက္ဟန္တူပါရဲ႔။ သူေျဖတာ မွားပါတယ္ ဟုတ္ျပီ၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ မွန္....အဲ...မွားပါတယ္ ေနာက္တစ္ေယာက္ မွားပါတယ္
တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ ေမးလာလိုက္တာ ကြၽန္ေတာ့္အလွည္႕ေရာက္လာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ထရပ္လိုက္ပါတယ္။ အသက္ တစ္ခ်က္ ျပင္းျပင္း ရွဴလုိက္တယ္။ မွားပါတယ္၊ အေျဖရွင္ေက်ာင္းသားကို မၾကည္႔ရဲပါဘူး။ ေခါင္းငံု႕ျပီး ခံုေပၚက စာအုပ္ကိုပဲ စိုက္ၾကည္႔ ေနမိတယ္။ ထူူးျခားတာက ေက်ာင္းသားအားလံုးလည္း ဒီလိုပါပဲ။
လူကုန္သြားေတာ့ ဆရာက အဲဒီေက်ာင္းသားကို ေနာက္ေျပာင္မႈနဲ႔ အတန္းထဲမွာ ရိုက္ပါတယ္။ ၾကိမ္လံုးသံ တစ္ခ်က္ၾကားရတိုင္း ကြၽန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ တစ္ေနရာမွာ နာနာသြားသလိုပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အရိုက္ခံေနရသလိုပဲ။ တစ္တန္းလံုးလည္း ကြၽန္ေတာ့လိုဘဲ ခံစားေနရမွာကပါ။ အဲဒီေက်ာင္းသားဟာ ေက်ာင္းေျပာင္းသြားပါတယ္။ ကိုယ္႔ထင္ျမင္ခ်က္ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကိုကြၽန္ေတာ္တို႔ ဆံုးရံႈးလိုက္ပါတယ္။ ဆရာမွာ ဒီလိုတပည္႔မ်ိဳး ဆံုးရႈံုးလုိက္ပါတယ္။

ေက်ာင္းမွာ အဲဒီလို ေက်ာင္းသားမ်ိဳး ဆံုးရႈံးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီက ဆန္႔ေတြးလိုက္ရင္ေတာ့ နုိင္ငံေပါ႔ခင္ဗ်ာ။ ဒါဆံုးရႈံးမႈပါ။ ဘာျဖစ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ခံစားမႈခ်င္း တူပါလွ်က္နဲ႔ သူ႕လို မေျဖရဲခဲ့တာလဲ။ ေျဖရဲသူ ရွိလာတာေတာင္ ကြၽန္ေတာ္က ဘာျဖစ္လို႔ သူမွန္တယ္လို႔ မေျပာရဲခဲ့တာလဲ။ အာရံုထဲမွာေတာ့ ငယ္စဥ္ကတည္းက ၾကံဳၾကိဳက္ ဆံုစည္းခဲ့ရတဲ့ ၾကိမ္လံုးေတြ၊ ၾကိမ္လံုးေတြ၊ ၾကိမ္လံုးေတြ.........။ ခက္ထန္တဲ့ အမူအရာေတြ။ ။

အဲဒီလို ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေသြးထဲမွာ အေၾကာက္မ်ိဳးေစ႔ေတြ ပြားမ်ားလာျပီး အရြယ္ရလာတာနဲ႔အမွ် ေၾကာက္သီးေတြ တတြဲတြဲ၊ ေၾကာက္ပြင့္ေတြ တေ၀ေ၀နဲ႔။ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲဘို႕ လိုအပ္တဲ့ ျပသနာေတြ၊ အခက္အခဲေတြ ရွိရင္လည္း ကြၽန္ေတာ္ဘာမွ မေျပာရဲဘူး။ အျပဳဘက္က ျမင္ျပီးေျပာင္းလဲပစ္လုိက္ရင္ အက်ိဳးရွိမယ္ဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာၾကီး သိျမင္ေနပါလွ်က္ကနဲ႔ အထက္ လူၾကီးမၾကိဳက္မွာစိုးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ဘာမွ အၾကံမျပဳရဲဘူး။ ကြၽန္ေတာ့ဆီက အၾကံ၊ အေတြး၊ အျမင္၊ သေဘာထားေတြကိုလည္း ဘယ္သူကမွ မေတာင္းၾကဘူးေလ။

သင္ခဲ့ရတဲ့ ပညာေတြ စာအုပ္ထဲ ျပန္သြားလည္း သြားေပေရာ႔ေပါ့။ ေဟာဒီ ပေရာဂ်က္ဟာ ဘယ္ေနရာမွာ မွားေနတယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ျမင္ေပမယ့္ ဒါဟာ ေျပာရမယ့္ ကိစၥလုိ႕ ကြၽန္ေတာ္ မထင္ေတာ့ဘူး၊ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အဲဒါ ကြၽန္ေတာ္မွန္တယ္လို႔ ထင္လာတယ္။ ကြၽန္ေတာ့အထက္ အဆင့္ဆင့္၊ ေအာက္အဆင့္ဆင့္က လူေတြအာလံုးက ဒါကို မွန္တယ္ ထင္လာၾကရင္ျဖင့္......ဌာန မနာဘူးလား တုိင္းျပည္မနာဘူးလား၊ ပညာရပ္အျမင္နဲ႔ ၾကည္႔ရင္ တစ္ကမၻလံုးနဲ႔ လူသားအားလံုး နာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္....... ကြၽန္ေတာ္
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အၾကီးေကာင္ရဲ႕ ငိုသံျပဲၾကီးကို ၾကားရပါတယ္။

သူ႔အေမ လက္ထဲမွာ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔.......
"ဘယ္လိုျဖစ္ေနၾကတာလဲကြာ" "ဘယ္လိုျဖစ္ရမလဲ၊ ေတာ္႔သားက အိမ္စာျပီးေအာင္ မလုပ္ဘဲ ကျမင္းတာေလ၊ ပန္းကန္တစ္လံုး ကြဲျပီ" "ဘာျဖစ္လဲကြ၊ ကေလးဆိုတာ ဒီအရြယ္မွာ.................................."
"ေတာ္...... စာအုပ္ထဲက ဟာေတြလာေျပာမေနနဲ႔၊ ပန္းကန္တစ္လံုး ဘယ္ေလာက္ ေအာက္ေမ႔လို႔လဲ၊ ရွင့္ ၀င္ေငြက ဘယ္ေလာက္..............................."
ရြယ္ထားတဲ့ တုတ္ေအာက္ကေနျပီး သားၾကီးက အေၾကာက္ မ်က္လံုးမ်ားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို အားကိုးတၾကီး ၾကည္႔ေနရွာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဖေဖ့မ်က္လံုး ေတြကလည္း သားရဲ႕ မ်က္လံုးေတြလိုဘဲ ျဖစ္ေနတာ ၾကာပါျပီေကာလား သားရယ္.......။

(ေမာင္သစ္ဆင္း)

ေက်ာင္းသားသပိတ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး

A Zyn Latt

သူငယ္ခ်င္း ဗိုလ္ႀကီးတစ္ေယာက္က ပို႔လာတာပါ...

ေက်ာင္းသားသပိတ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အယူအဆေတြက အစြန္းေတြ ထြက္လာၾကတာေတြ ေတြ႕ေနရပါတယ္
အရိုက္ခံရတာ နည္းေတာင္နည္းေသး ဘာညာနဲ႔....သပိတ္ကို ေထာက္ခံတာ မေထာက္ခံတာကို ဘာမွ မေျပာလိုဘူး..ဒါက လူတစ္ဦးစီရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္ပဲ..ခုေတာ့ ကိုယ္ခံယူထားတဲ့ အယူအဆနဲ႔မတူဘူးဆိုတာနဲ႔..ကြင္းအျပင္ကန္ထုတ္တဲ့ ငါသာရွိဝါဒေတြ ေခတ္စားလာၾကပါတယ္..လူသားဆန္မႈနဲ႔ ငါသာရွိ ဝါဒဆိုတာက်ေတာ့ သိပ္ကြာျခားသြားပါၿပီ..လူသားဆန္မႈကို က်ေနာ္တို႔ ေထာက္ခံတယ္..ငါသာရွိဝါဒကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုမွ လက္မခံနိုင္ပါဘူး...
စနစ္တစ္ခု တည္ၿငိမ္စြာ ေျပာင္းဖို႔ဆိုတာ မလြယ္တဲ့ ကိစၥပဲ..က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္မွာက ပိုဆိုးတယ္..ဝိပႆနာ ကလြဲရင္ အားလံုးေနာက္က်ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ဆိုေတာ့ သိပ္ခက္ခဲပါတယ္...ဆိုလိုခ်င္တာကဗ်ာ..စနစ္တစ္ခုကို ေျပာင္းဖို႔ Waveလိုတယ္...ပညာေရး စနစ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ သိပ္ေအာက္တန္းက်ေနတယ္..မယံုရင္ ရပ္ကြက္ထဲက ၈တန္းေျဖထားတဲ့ ကေလးေတြကို ေခၚၿပီး ပိုက္သာဂိုရပ္စ္ သီအိုရီကို ေမးၾကည့္လိုက္..၁၀ေယာက္ေမးရင္ အနည္းဆံုး ၈ေယာက္ေလာက္က မေျဖနိုင္ဘူး..ပိုက္သာဂုိရပ္စ္ သီအိုရီဆိုတာ ၆တန္းေလာက္က စသင္တာ..ဒါမယ့္ သူတို႔ မေျဖနိုင္ၾကဘူး..ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ေတြ တကယ္မတတ္ခဲ့လို႔ဆိုတာ ရွင္းေနတာပဲ..တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ တိုးတက္ဖို႔ဆိုတာ အေျခခံက်က် သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ ပညာေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးဟာ အဓိကပဲ..တစ္ျခားမၾကည့္နဲ႔..မိသားစုတစ္ခုကိုပဲၾကည့္...အဲ့ မိသားစုက ကိုယ့္မိသားစုရဲ႕ ပညာေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္သလားၾကည့္ပါ..ဂရုစိုက္တယ္ ဆိုရင္
သိပ္မၾကာပါဘူး သိသိသာသာ တိုးတက္လာတာပါပဲ...အဲ့နည္းတူ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ကို ၾကည့္လိုက္..အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစိုးရက..ပညာေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္သလား..က်ေနာ္တို႔ ျပန္ၾကည့္္လိုက္ေတာ့.အဲ့ နွစ္မ်ိဳးလံုးေပါင္းတာေတာင္မွ တိုင္းျပည္ ဘတ္ဂ်က္ရဲ႕ ၂၀ရာခိုင္နွုန္း မျပည့္ဘူးး ဒါ သိပ္ဆိုးဝါးတဲ့ အေျခအေနပဲ...ပညာေရးဟာ ဘယ္ေလာက္အေရးပါသလဲ..
ပညာေရးဆိုတဲ့ေနရာမွာ ဆိုလိုခ်င္တာက က်က္ေျဖစနစ္ကို မဟုတ္ဘူး..အသိဥာဏ္၊အေတြးအေခၚကို ျမႇင့္တင္ေပးနိုင္မယ့္ စနစ္က္ို ဆိုလိုခ်င္တာ...အာ့ေတြ က်ေနာ္တို႔ ကေလးေတြမွာ မရွိေတာ့ဘူး..စာသင္ရံုတင္ မဟုတ္ဘူး စိတ္ကိုပါ သင္နိုင္တဲ့ ပညာေရးစနစ္လိုပါတယ္..ခုျဖစ္သြားတဲ့ ေက်ာင္းသားနဲ႔ ရဲ ေတြရဲ႕ ပဋိပကၡမွာ စစ္မႈထမ္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ သူတို႔ ပတ္ဝန္းက်င္ေတြဆီက အသံေတြ ထြက္လာတယ္...ေက်ာင္းသားက ေက်ာင္းသားလို မေနဘူး..စာမက်က္ပဲနဲ႔ ရမလားတို႔..အရိုက္ခံရတာ နည္းေတာင္ နည္းေသးတယ္တို႔ ထြက္လာၾကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ shockျဖစ္ရတယ္..စာနာစိတ္ဆိုတာ ဘယ္ေရာက္သြားလဲေပါ့..က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း စစ္မႈထမ္းျဖစ္ေနပါတယ္..အဲ့ေတာ့ က်ေနာ္ ေမးၾကည့္ခ်င္တယ္ဗ်ာ...တိုင္းျပည္နဲ႔ စစ္တပ္ ..ဘယ္ဟာကို ပို ခ်စ္လည္းဆိုတာ...က်ေနာ္ကေတာ့ တိုင္းျပည္ကို ပိုခ်စ္ပါတယ္ ..အာ့ေၾကာင့္လည္း ဒီစာကို ေရးျဖစ္တာပါ...စစ္တပ္ကို ပို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီစာကို ဆက္မဖတ္ပါနဲ႔ေတာ့..
တပ္မေတာ္ အင္အားရွိမွ တိုင္းျပည္အင္အားရွိမည္ ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ကို ေဆြးေႏြးၾကည့္ခ်င္ပါတယ္...က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စစ္အင္အားဟာ လက္ရွိမွာ ၅ သိန္းေက်ာ္ပါတယ္..အာဆီယံ နိုင္ငံေတြ ထဲမွာ အင္အား အႀကီးဆံုးပဲ..ဒါေပမယ့္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အဆင့္က ေနာက္ဆံုးမွာပါ..ထားလိုက္ဦး..ထိပ္ဆံုးကို ၾကည့္ရေအာင္..စကၤာပူ နိုင္ငံပါ..1960ေက်ာ္မွ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ နိုင္ငံ...ပထမဆံုး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ လီကြမ္ယုက ျမန္မာနိုင္ငံကို လာေလ့လာတယ္..1965မွာျဖစ္မယ္ထင္တယ္..စကၤာပူ ျပန္ေရာက္ေတာ့ မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႔ မိန္႔ခြန္းေျပာခဲ့တယ္..က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္ဟာ..ျမန္မာနိုင္ငံကို အမီလိုက္ဖ္ို႔ နွစ္ေပါင္း ၂၀ေလာက္ ႀကိဳးစားရဦးမယ္ တဲ့..သူတို႔နိုင္ငံမွာ ေသာက္စရာ ေရေတာင္မရွိဘူး..ဝယ္ေသာက္ရတယ္..ဘာသယံဇာတ..ဘာ Resourceမွ မူးလို႔ေတာင္ ရွဴစရာမရွိဘူး..သူတို႔မွာ လူပဲရွိတယ္..အဲ့ေတာ့ သူတို႔က လူကို အေကာင္းစားျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္..Human Resource ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တယ္..ပညာေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးကို အဓိကေဇာင္းေပးၿပီး လုပ္ၾကတယ္..သူတို႔နိုင္ငံမွာ စစ္တပ္မရွိဘူး..ငွားထားတဲ့ တပ္ပဲ ရွိတယ္..နည္းနည္းေလးဆ္ိုမွ တကယ့္နည္းနည္းေလး..ဒါေတာင္ တစ္ျခားနိုင္ငံထဲမွာ ခ်ထားရတယ္္ လို႔ ေျပာၾကတယ္..ခုၾကည့္ အာဆီယံ အဆင့္ ထိပ္ဆံုးမွာ.
ဒါက ေဒသအတြင္း နႈိင္းယွဥ္ခ်က္...
ကမာၻ ့အဆင့္ နိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ရေအာင္...ကမာၻမွာ နိုင္ငံေပါင္း ၁၉၇နိုင္ငံရွိပါတယ္..က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အဆင့္က ထိပ္ဆံုးကေန ေရရင္ေမာလို႔...ေအာက္ကပဲ ၾကည့္ရေအာင္..ေအာက္ကေနတြက္ရင္ ေအာက္မွ ၁၂နိုင္ငံပဲရွိေတာ့တယ္..အာဆီယံမွာ က်ေနာ္တို႔အထက္ကပ္ရက္က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ေတာင္မွ ကမာၻ ့အဆင့္မွာ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ၁၀နိုင္ငံကြာပါတယ္...က်ေနာ္တို႔ေအာက္မွာ ရွိတဲ့ နိုင္ငံေတြက..ရဝမ္ဒါတို႔..ဇင္ဘာေဘြ..တို႔လို ပု႐ြက္ဆိတ္ေတြ ဖမ္းစားေနရတဲ့ နိုင္ငံေတြပဲ ရွိေတာ့တာပါ...ရွိေစေတာ့..ထိပ္ဆံုးကို ၾကည့္မယ္ဗ်ာ..အေမရိကန္၊တရုတ္၊ဂ်ပန္ က ထိပ္ဆံုး ၃နိုင္ငံပါ...အေမရိကန္နဲ႔ တရုတ္ကို ထားေတာ့..ဂ်ပန္ကို ၾကည့္ရေအာင္..ဂ်ပန္နိုင္ငံဆိုတာ အားလံုးအသိ..ဒုတိယ ကမာၻစစ္မွာ စစ္ရႈံးတယ္..စစ္ရႈံးစာခ်ဳပ္မွာ စစ္တပ္ဖြဲ႕စညး့္ခြင့္ မရိွဘူူး..ကမ္းေျခေစာင့္ တပ္ဖြဲ႕ သာသာပဲ ရွိတဲ့ စစ္တပ္ေလးပဲ ဖြဲ႕ခြင့္ရတယ္..အခုထိ..စစ္အင္အား ဘာမွမရွိတဲ့.ဂ်ပန္က ဘာလို႔ အဆင့္ ၃ ကိုေရာက္ေနတာလဲ..သူတို႔ရဲ႕ Human Rescourceက ေအာင္ျမင္လို႔..ပညာေရးစနစ္ေကာင္းလို႔ အေတြးအေခၚေကာင္းလို႔.ဆိုတာ ရွင္းေနတာပဲ..စစ္အင္အားမွာ အေမရိကန္ကို လိုက္ယွဥ္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ရွိပါတယ္..ရုရွနိုင္ငံပါ..အင္အား သိပ္ႀကီးတယ္..ဒါမယ့္ ကမာၻအဆင့္ သတ္မွတ္ခ်က္က ၂၀အတြင္းေတာင္ မပါဘူး..တပ္မေတာ္ အင္အားက အဓိကလား ပညာအင္အားက အဓိကလားဆိုတာ သိပ္သိသာေနပါၿပီ..
ပညာေရးစနစ္ဟာ ေျပာင္းသင့္ မေျပာင္းသင့္ဆိုတာအားလံုးအသိပါ..အဲ့ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေတာင္းဆိုထားတဲ့ အခ်က္ေတြ ၾကည့္ရေအာင္ဗ်ာ..ေက်ာင္းသားေတြ ေတာင္းဆိုထားတဲ့ အခ်က္(၁၁)ခ်က္မွာ က်ေနာ္တို႔လည္း ၁၁ ခ်က္လံုးေတာ့ သေဘာမတူပါဘူး..တကယ့္နိုင္ငံေရး ဝါရင့္ႀကီးေတြ လည္း သေဘာမတူၾကဘူး..ဒါမယ့္ က်ေနာ္တို႔ ျပန္သံုးသပ္ရမယ္..အဲ့ ၁၁ ခ်က္မွာ Effectနွင့္ Side Effect ဘယ္ဟာကမ်ားလဲ..ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ခု လက္ရွိ ေက်ာင္းသားသပ္ိတ္ဟာ သိပ္အားေကာင္းတဲ့ waveတစ္ခုျဖစ္ေနလို႔ပဲ..ေတာင္းဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြထဲက weak point ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်က္ေတြ ၾကည့္ရေအာင္..ေဒသအလိုက္၊ေက်ာင္းအလိုက္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ ကိစၥ..အဲ့ အခ်က္မွာ ျဖစ္ေနတာက ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ရွိတဲ့ ေက်းလက္ေဒသက ေက်ာင္းေတြ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းရင္ အဆင္ေျပမလား..logicဆန္ဆန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ အဆင္မေျပဘူးျဖစ္ေနတယ္.မူလတန္းေက်ာင္းေတြခ်ည္းကို အမ်ားႀကီး..အဲ့မူလတန္းအဆင့္မွာတင္ သင္ရိုးၫႊန္းတန္းေတြက အမ်ားႀကီးျဖစ္လာမယ္..အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားေတြက က်ေနာ္တို႔ကို သိပ္အယံုၾကည္ ရွိတာ မဟုတ္ဘူး..ဒါကလည္း သူတို႔အမွားခ်ည္းမဟုတ္ဘူး..ေခတ္အဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ ဘုရင္ေတြလက္ထက္ကထဲက သူတ္ ို႔အတြက္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေအာင္မွ မေဆာင္႐ြက္နိုင္ခဲ့တာ ..အဲ့ေတာ့ သူတို႔ နယ္မွာ ျပဌာန္းမယ့္ ကိုယ္ပိုင္သင္ရိုး ၫႊန္းတမ္းမွာ သေဘာထားကြဲလြဲတာေတြ ပါလာနိုင္တယ္ ..အဆင္မေျပနိုင္ဘူး..က်ေနာ့္အျမင္အရေတာ့ ..ပညာေရးအဆင့္ကို ၂ဆင့္သတ္မွတ္မွ အဆင္ေျပမယ္..အေၿခခံ ပညာေရးအဆင့္နဲ႔..အဆင့္ျမင္ ပညာေရး အဲ့လို l၂မ်ိဳးသတ္မွတ္မယ္..အေျခခံအဆင့္မွာ..သူငယ္တန္းကေန တကၠသိုလ္ဝင္တန္းအထိ အက်ံဳးဝင္မယ္..အဆင့္ျမင့္ပညာေရး စနစ္မွာေတာ့ တကၠသိုလ္ေတြ အားလံုးအက်ံဳးဝင္မယ္..အေၿခခံ ပညာေရး အဆင့္မွာ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ကိုေတာ့ သေဘာတူဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ေပမယ့္ အဆင့္ျမင့္ ပညာေရးစနစ္မွာေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ဟာ သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္..အာ့ကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ မျဖစ္မေနေထာက္ခံရမွာပါ...

ေနာက္တစ္ခ်က္က မိခင္ဘာသာစကား အေျချပဳစနစ္..ဒါကလည္း အေျခခံစနစ္မွာ မျဖစ္နိုင္ပါဘူး..အသံုးျပဳခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့..အဆင့္ျမင့္ပညာေရးစနစ္မွာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နိုင္ပါတယ္..ထားပါေတာ့ေလ...
က်ေနာ္ေျပာခဲ့တဲ့ ေဒသအလိုက္ ေက်ာင္းအလိုက္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္နဲ႔ မိခင္ဘာသာစကားအေျချပဳစနစ္ အဲ့ ၂ခုဟာ ေက်ာင္းသားေတြေတာင္းဆိုတဲ့ အခ်က္ ၁၁ခ်က္ထဲက အဓိက weak point ပါ..မေထာက္ခံသူမ်ားအတြက္ေတာ့ side effectေတြေပါ့..ဒါမယ့္ က်ေနာ္တို႔ ျပန္သံုးသပ္တဲ့အခါ..အဲ့ ၁၁ခ်က္မွာ..effectျဖစ္တဲ့ အခ်က္က အမ်ားႀကီး ပိုမ်ားပါတယ္..အျပဳသေဘာ ကိုေဆာင္ပါတယ္..ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားသပိတ္ကို က်ေနာ့္အေနနဲ႔..အားလံုးကို သေဘာမတူေပမယ့္ ပညာေရးစနစ္ကို ျပဳျပင္ေစတဲ့ waveတစ္ခုအေနနဲ႔ ေထာက္ခံပါတယ္..ၿပီးေတာ့ weak pointျဖစ္တဲ့ အခ်က္ေလးေတြကို ေထာက္ၿပီး သပိတ္ကို ဆန္႔က်င္ေနသူေတြကိုေတာ့..ေျခေထာက္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတဲ့ ကင္းေျချမား တစ္ေကာင္ရဲ႕ အားနည္းတဲ့ ေျခေခ်ာင္းေလး ၂ေခ်ာင္းေလာက္ကို ေထာက္ျပၿပီး အဆိုးျမင္ေနတဲ့ negative thinkingသမားေတြလို႔ ျမင္ပါတယ္..ပိဋကတ္ ၃ပံုမွာ ပါတဲ့ ဝိနည္းက်မ္းကိုေတာင္မွ ျမတ္စြာဘုရားဟာ..တစ္ခါထဲေဟာခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး..အျဖစ္အပ်က္ကို ၾကည္ၿပီးမွ ထည့္သင့္တာေတြ ထပ္ထည့္ ျပင္သင့္တာေတြ ျပင္ရတာပါ.. ဆိုလိုခ်င္တာက တစ္ခါထဲနဲ႔ေတာ့..perfect system ျဖစ္မလာနိုင္ပါဘူး..တေျဖးေျဖး ေကာင္းေအာင္လုပ္ရမွာပါ...

ေနာက္တစ္ခ်က္က ေက်ာင္းသားေတြကို အၾကမ္းဖက္တဲ့ ကိစၥပါ...ရဲေတြဖက္က မွားတယ္လို႔ မေျပာသလို ေက်ာင္းသားေတြ မွားတယ္လို႔လည္း ေျပာလို႔ မရပါဘူး..လက္ရွိအစိုးရရဲ႕ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းပံုကိုပဲ အျပစ္တင္ခ်င္ပါတယ္..ျဖစ္သြားတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္က်က္သေရတုံးၿပီး ႐ြံဖို႔ေတာင္ ေကာင္းပါတယ္..ေျပာလည္းထူးမွာ မဟုတ္ပါဘူး..ေတာ္ေတာ္ အေရခြံ ထူေနပါၿပီေလ..ေမးခ်င္တာေလးေတာ့ ေပၚလာပါတယ္..လက္ရွိ အစိုးရအေနနဲ႔..တိုင္းျပည္အေပၚ တကယ္ေစတနာရွိရဲ႕လား ဆိုတာပါ..ဒါမွ မဟုတ္ ဒီေလာက္ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတဲ့ ပညာေရးစနစ္ကို ေကာင္းတယ္မ်ား ထင္ေနပါသလား...လက္ရွိပညာေရးစနစ္ဟာ..ေသခါနီး လူမမာနဲ႔ တူေနပါၿပီ..ျပင္ေပးသင့္ပါတယ္..
အေမရိကန္နိုင္ငံမွာ အလယ္တန္းအဆင့္ေလးေတြ ဖတ္ဖို႔ထုတ္ေဝထားတဲ့ JACK CANFIELD & MARK V. HANSENတို႔ရဲ႕ CHICKEN SOUP FOR THE SOUL(နွလံုးသား အာဟာရ)ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးမွာ ပါတဲ့ AMY GRAHAM(ေအမီဂေရဟမ္)ရဲ႕ အေၾကာင္းေလးကို ေျပာၿပီးေတာ့ အဆံုးသတ္ခ်င္ပါတယ္..
ေအမီဂေရဟမ္ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးက အသက္ ၁၇နွစ္..လူကီးမီးယား ေသြးကင္ဆာ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ပါ..အသက္ရွင္ဖို႔ ၃ရက္ေလာက္ပဲရွိေတာ့တယ္လို႔ ဆရာဝန္ေတြက ဆံုးျဖတ္ထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္..ေအမီတက္ေနတဲ့ ေဆးရံုက ဆႏၵတစ္ခု ျပည့္ေစမႈ ေဖာင္ေဒးရွင္းက တည္ေထာင္ထားတာပါ..ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ နာမည္အတိုင္းပါပဲ..ေသခါနီးလူမမာတစ္ေယာက္အတြက္ ေနာက္ဆံုးဆႏၵကို ျဖည့္ေပးပါတယ္..အဲ့မွာ ေအမီ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵက ၂ခုပါ..တစ္ခုက အေျခခံပညာ အဆင့္ျမင့္တန္းေအာင္ဖို႔နဲ႔ ေနာက္တစ္ခုက စာအုပ္ေရးသားသူထဲမွာ ပါတဲ့ မာက္ဗစ္တာဟန္ဆန္ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေအာင္ျမင္တက္ႂကြေရး ေဟာေျပာပြဲကို နားေထာင္ခ်င္တာပါ..ဒီေတာ့ ၃ရက္ေလာက္ပဲ အသက္ရွင္ေတာ့မယ့္..ေအမီ့ အတြက္ အေျခခံပညာ အဆင့္ျမင့္တန္းေအာင္ဖို႔ ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ေတာ့တဲ့ အတြက္ ဟန္ဆန္ရဲ႕ ေဟာေျပာပြဲကို နားေထာင္နိုင္ဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တာပါ...
ဟန္ဆန္နဲ႔ေတြ႕ေတာ့ ေအမီကၾကာၾကာမေနရေတာ့မယ့္ အေၾကာင္းေတြေျပာၿပီး သူ႔မိဘေတြနဲ႔ ပါ မိတ္ဆက္ေပးၿပီး ဟန္ဆန္ရဲ႕ ေဟာေျပာပြဲကို မိသားစုလိုက္ လာနားေထာင္မယ့္ အေၾကာင္းေျပာၿပီး နႈတ္ဆက္ျပန္သြားပါတယ္..
ေဟာေျပာပြဲေန႔မွာ ခန္းမတစ္ခုလံုး လူအျပည့္ပဲ..ဟန္ဆန္က ပရိတ္သတ္ေတြကို ဘဝတစ္သက္တာလံုး အသံုးဝင္မည့္ ကုသေရးနည္းလမ္းတစ္ခုကို သိခ်င္ပါသလားလို႔ ေမးပါတယ္..တစ္ခန္းလံုး လက္ေတြ မိုးေပၚေထာင္ၿပီး ေထာက္ခံၾကတယ္..အဲ့ေတာ့ ဟန္ဆန္က ပရိတ္သတ္ကို လက္ဝါး၂ဖက္ကို နာနာပြတ္ခိုင္းပါတယ္..ၿပီး လက္ဖဝါး ၂ခုကို ၂လက္မခန္႔ခြာ..ယွဥ္ထားၿပီး အဲ့ လက္ဖဝါး၂ခုက ထြက္လာတဲ့ အေႏြးလိႈင္းေလးကို ခံစားၾကည့္ခိုင္းပါတယ္..အဲ့ေနာက္ နီးစပ္ရာ ၂ေယာက္ ၁တြဲစီကို ကိုယ္စီထြက္လာတဲ့ အေႏြးလိႈင္းေလးကို ခံစားေစပါတယ္..အားလံုးက တက္တက္ႂကြႂကြ လုပ္ၾကပါတယ္
ဟန္ဆန္က ကုသနိုင္မႈ စြမ္းအားဆိုတာ လူတို္င္း ကိုယ္စီပါဝင္ေၾကာင္း..လူ၁၀၀မွာ ၅ေယာက္ေလာက္က သူတို႔လက္ကေန သိသိသာသာ စြမ္းအားေတြထြက္သျဖင့္ ကုသေရးသမားမ်ားအျဖစ္ အသက္ေမြးေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္..အဲ့ဒိေနာက္မွာ ဟန္ဆန္က.....
"ဒီေန႔ မနက္မွာ ေသြးကင္ဆာ ခံစားေနရတဲ့ အသက္ ၁၇နွစ္အ႐ြယ္ ေအမီဂေရဟမ္ ဆိုတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕ေၾကာင္း ခုေဟာေျပာပြဲကို မိသားစုနဲ႔ အတူ လာေရာက္နားေထာင္ေနေၾကာင္း သူ႔ကိုစင္ေပၚကို ေခၚၿပီး ကုသဖို႔အတြက္ ပရိတ္သတ္ ၁ဦးခ်င္းစီမွာရွိတဲ့ အသက္ရွင္မႈ စြမ္းအားေတြနဲ႔ ေမတၲာဓာတ္ေတြကို သူ႔ဆီကို ဦးတည္ ပို႔လႊတ္ေပးေစလိုေၾကာင္းေျပာပါတယ္"..
ေအမီကို စင္ေပၚတြဲေခၚလာေတာ့ ပရိတ္သတ္ေတြ အကုန္လံုးက.သူတို႔လက္ဖဝါး၂ဖက္ကို ပြတ္ၿပီး ေအမီ့ထံ ကုသမႈ စြမ္းအင္ေတြ ပို႔ေပးၾကပါတယ္..အားလံုးက ေအမီ့အေပၚ ဂရုဏာသက္ၿပီး..မ်က္ရည္ေတြလည္ၿပီး အားေပးကူညီၾကပါတယ္..
ေနာက္ ၂ပတ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေအမီက ဟန္ဆန္ဆီကို ဖုန္းဆက္ၿပီး သူ႔မွာ ေရာဂါလကၡဏာေတြ လံုးဝ မရွိေတာ့ေၾကာင္း ဆရာဝန္ေတြက ေျပာလို႔ ေဆးရံုက ဆင္းရၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္...ေနာက္ထပ္ ၂နွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ သူအိမ္ေထာင္ျပဳေတာ့မယ့္ အေၾကာင္္းဖုန္းဆက္ပါတယ္....
က်ေနာ္ဆိုလိုခ်င္တာက ..လက္ရွိပညာေရးစနစ္ဟာ ေသြးကင္ဆာ ခံစားေနရတဲ့..ေအမီဂေရဟမ္နဲ႔ အတူတူပါ..အာ့ေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားသပိတ္ကို..ကုသဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ့ မက္ဗစ္တာဟန္ဆန္လို႔ ျမင္ေပးပါ..အာ့ကို က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ေက်ာင္းသားက စာမက်က္ပဲ နဲ႔ ရမလားတို႔..အရိုက္ခံရတာ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္တို႔ မေျပာပဲ လက္ဖဝါး၂ဖက္ကို ပြတ္ၿပီး သူတို႔ေလးေတြဆီကို ေမတၲာဓာတ္နဲ႔ ကုသမႈ စြမ္းအင္ေတြ ပို႔လႊတ္ေပးၾကရေအာင္ပါဗ်ာ..လက္ရွိအစိုးရကိုလည္း နည္းနည္းေလး အရွက္တရားရွိေပးပါ..ဆႏၵတစ္ခု ျပည့္ေစမႈ ေဖာင္ေဒးရွင္းလိုပဲ..ဆႏၵေလး တစ္ခုတစ္ေလေတာ့ ျဖည့္ဆည္းေပးပါလို႔ ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္....။

ကမာၻေက်ာ္ေပ်ာက္ဆံုးမႈမ်ားႏွင့္ ဘုရားရွင္လက္ထပ္က ေပ်ာက္ဆံုးမႈမ်ား

• 
  

  

  Ko TharDu

  •
  ကမာၻေက်ာ္ေပ်ာက္ဆံုးမႈမ်ားႏွင့္
  ဘုရားရွင္လက္ထပ္က ေပ်ာက္ဆံုးမႈမ်ား
  ~*~*~*~~*~*~*~*~*~*~*~
  ...
  

  အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္က ဖေလာ္ရီဒါ ေလတပ္စခန္းမွာ ေလ့က်င့္ခန္းဆင္းေနတဲ့ ဗံုးၾကဲေလယာဥ္ စုစုေပါင္း အစင္း - ၂၀ ခန္႔ ေပ်ာပ္ဆံုးသြားတယ္။ စံုစမ္းဖို ့ေလယာဥ္ - ၅ စင္း ထပ္လြတ္လိုက္တယ္။ ၅ - မိနစ္အတြင္း ထပ္ေပ်ာက္သြားၾကတယ္။ ယေနအခ်ိန္ထိ ေပၚမလာခဲ့ၾကေပ။
  ၁၉၇၀ ခုႏွစ္က သံမဏိတန္ခ်ိန္ - ၂ ေသာင္းေက်ာ္တင္လာတဲ့ သေဘၤာတစ္စင္း သမုဒၵရာထဲမွာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့တယ္။
  အီတလီႏိုင္ငံ ဘိုေလာ့နာၿမိဳ႕မွာ ရထားတစင္းဟာ လူ - ၁၃၇ ေယာက္တင္ၿပီး ၁၅ - မိနစ္သာ ျဖတ္သန္းသြားရတဲ့ လႈိဏ္ေခါင္းထဲဝင္သြားတာ ေပ်ာက္ဆံုးသြားၿပီး ၄၂ - ႏွစ္ၾကာမွ ျပန္ေပၚလာခဲ့တယ္။ ရထားေပၚက ပါသြားသူေတြဟာ အသက္ၾကီးမသြားပဲ ရထားေပၚ လိုက္ပါသြားတဲ့အခ်ိန္ကအရြယ္ပဲ၊ သူတို႔ကိုေမးေတာ့လည္း ဘာမွ ေမးလို႔မရဘူး။ သိပၸံပညာရွင္ေတြက time wamp တဲ့ မအို၊ မနာ၊ မေသ၊ အခ်ိန္မဲ့ေသာ ေနရာတဲ့။
  ၁၉၅၅ ခုႏွစ္က အေမရိကန္ ဖေလာ္ရီဒါက ခရီးသည္ေလယာဥ္တစ္စင္းဟာ ပ်ံတက္ျပီး ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ကာ၊ ၁၉၉၀ခုႏွစ္မွာ ဗင္နီဇြဲလား ႏိုင္ငံမွာ ျပန္ေပၚလာခဲ့တယ္။ သူလည္း ၃၅ - ႏွစ္ၾကာ ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့တယ္။ သိပၸံပညာရွင္ေတြက ခရီးသည္ေတြရဲ႕ ဒီအန္ေအကို စစ္ၾကည့္ေတာ့ မအိုေၾကာင္း အတည္ျပဳ ေထာက္ခံေပးခဲ့တယ္။ သူတို႔ကိုေမးေတာ့ သူတို႔ ဘာမွ မသိပါဘူးတဲ့။
  ဒုတိယကမာၻစစ္တုန္းက ျမန္မာႏိုင္ငံံ ရခိုင္ ရိုးမေတာႀကီးထဲမွာ မဟာမိတ္တပ္ႀကီး တစ္တပ္လံုး ေပ်ာက္သြားခဲ့တယ္။ အဂၤလိပ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ခ်ာခ်ီကိုယ္တိုင္ ကမာၻ႔စစ္ေရးမွာ မႀကံဳဘူးေသာ ထူးဆန္းသည့္ အေၾကာင္းအရာတခုဟု မွတ္ခ်က္ျပဳေပးခဲ့တယ္။ သူတို႔လည္း ခုခ်ိန္ထိ ေပၚမလာၾကေသးဘူး။
  ဘုရားရွင္လက္ထပ္က ေပ်ာက္ဆံုးမႈမ်ား
  ဘုရားရွင္မပြင့္မီ ႏွစ္ေပါင္း - ၇၀၀ အလိုက ၿပိတၲာတစ္ဦးဟာ လူေယာင္ဖန္ဆင္းၿပီး၊ သူ ့ရဲ႕မယားေဟာင္းကို ေ႐ႊ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြေပးကာ မိဘေတြဆီက ေတာင္ယူၿပီး ေခၚသြားခဲ့တယ္။ ၇ - ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ မယားက ျပန္ခ်င္တယ္ေျပာေတာ့ ၿပိတၲာက ျပန္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ လူ႔အသက္နဲ႔ဆို ႏွစ္ေပါင္း - ၇၀၀ ၾကာျမင့္သြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့၊ မယံုၾကည္တဲ့အတြက္ အတင္းျပန္ပို႔ခိုင္တယ္။ ၿပိတၲာလည္း ျပန္ပို ့တဲ့အခါမွာ သူေနခဲ့တဲ့ေနရာေတြဟာ မမွတ္မိေတာ့ပဲ ဘုရားရွင္ပြင့္ထြန္းတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ေနေတာ့ အမ်ိဳးသမီးလည္း ဘုရားရွင္ကို ေလ်ွာက္ထားေတာ့ ထြက္သြားခ်ိန္ဟာ ႏွစ္ေပါင္း - ၇၀၀ ၾကာသြားတာ ဟုတ္မွန္ေၾကာင္းေျဖၾကားၿပီး၊ ၿပိတၲာဘံုနဲ႔ လူဘံုရဲ႕ အခ်ိန္ကြာျခားမႈေၾကာင့္ဆိုတာကို ေဟာၾကားေတာ္မႈခဲ့တယ္။ အမ်ိဳးသမီးလည္း ေၾကာက္လန္႔ တုန္လႈပ္ၿပီ မိမိဝတ္ဆင္ထားေသာ လက္ဝတ္ရတနားမ်ားကို ေရာင္းခ်ကာ ဘုရားရွင္အား ေက်ာင္းေဆာက္လွဴတန္းလိုက္တယ္။ ေသလြန္ေတာ့ အထက္နတ္ျပည္ကို ေရာက္သြားခဲ့တယ္။
  ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဗာရာဏသီမင္းၾကီးသည္ ၿပိတၲာမေတြ ဖ်ားေယာင္းျပီး ေရထဲေမ်ာလိုက္တဲ့ သရက္သီးကိုလိုခ်င္လို႔ လိုက္သြားခဲ့ရာမွ ၿပိတၲာမေတြနဲ႔ ေပါင္းသင္းေနထိုင္လိုက္တာ ႏွစ္ေပါင္း - ၁၅၀ ၾကာသြားခဲ့တယ္။
  ေနာက္တခါ ကုန္သည္တစ္ေရာက္ဟာ အျခားကုန္သည္ေတြနဲ႔ ကုန္ကူးသြားတုန္း မယားက ၿပိတၲာအာႏုေဘာ္နဲ႔ ေလွကိုတားထားျပီး မဲႏႈိက္တဲ့အခါမွာ သံုးခါစလံုး သူခ်ည္းက်တဲ့အတြက္ ေရထဲကိုပစ္ခ်ခံခဲ့ရတယ္။ ေရထဲသို႔မက်မီမွာ ၿပိတၲာက ေခၚယူသြားၿပီး ေပါင္းသင္းေနထိုင္လိုက္တာ ႏွစ္ေပါင္း - ၅၀ ေက်ာ္ ၾကာသြားခဲ့တယ္။ ျမန္မာျပည္က ဦးရွင္ၾကီးဝတၱဴကလည္း အဲဒီသေဘာမ်ိဳးပါပဲ။
  တကယ္ေတာ့ ကမာၻက အေျဖမထုပ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ မဟုတ္တာလည္း တစ္ေၾကာင္း၊ ေနာက္တခါ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းအရာဟာ ဘုရားရွင္တို႔မွသာလ်ွင္ ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ အရာျဖစ္လို႔ အေျဖမထုတ္ႏိုင္ၾကတာပါ။
  ဘုရားရွင္က ကိစၥတစ္ခုကို ယံုၾကည္ဖို႔ရန္ အေၾကာင္း သံုးခ်က္နဲ႔ ညႇိရမယ္တဲ့။ ထိုအခ်က္ သံုးခ်က္ကေတာ့ -
  ၁။ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔အားျဖင့္၎၊
  ၂။ ေဝဖန္ဆင္ျခင္ဉာဏ္အားျဖင့္၎၊
  ၃။ဘုရားရွင္တို႔၏ ေဟာေျပာမႈေၾကာင့္၎၊
  ယံုၾကည္ရမယ္တဲ့။
  ဒီျဖစ္စဥ္ေတြက သက္ေသျပခ်က္မရွိဘူး။ စဥ္းစားေဝဖန္လို႔လဲ မရဘူး။ ဘုရားရွင္တို႔၏ ဉာဏ္ေတာ္အရာသာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ အေျဖမရွိၾကတာပါ။
  ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အိုင္းစတိုင္းက ေျပာခဲ့တာေပါ့။ သိပၸံပညာရွင္ေတြ မေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့အရာကို ဗုဒၶဘာသာက ေျဖရွင္းေပးလိမ့္မယ္ တဲ့။ တကယ္ေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးထဲက ‘ေလာကဝိဒူ’ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ဟာ ေလာကအေၾကာင္း အကုန္သိတယ္လို ့ေျပာတာပါ။ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားလည္း မိမိတို႔ဘာသာ၏ တန္ဘိုးကို နားလည္ႏိုင္ၾကပါေစခင္ဗ်ာ . . .
  ရွဲေပးၾကပါဦးဗ်ာ။ လိုက္လိုခ်င္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြကို ပိုသိေစခ်င္လို႔ပါ။
  ေကာင္းသန္႔ စာေပ's fb wall

သတၱိ

LIFE with Aung Ayechan and 41 others

♻ သတၱိ ♻
🎪🎪������
ကိုယ္တန္ဖိုးထားတာတခုကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ျပီး၊ အဲဒါကို ကိ္ုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္းက တန္ဖိုးမထားဘူး၊ အထင္မႀကီးဘူး ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီလိုဆိုရင္ ေရြးခ်ယ္ရဲတဲ့ သတၱိ ရွိရဲ႕လား။
🎪🎪🎪
ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ မေရြးဘဲနဲ႔ သူမ်ားေနာက္ကို ေယာင္ေယာင္မွားမွားနဲ႔ ေရာျပီးေတာ့ လိုက္တဲ့သူဟာ သတၱိမရွိဘူး။ သူမ်ားေနာက္ကို မလိုက္ဘဲနဲ႔ ကိုယ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ကိုယ္ ကိုယ့္လမ္းကိုကိုယ္ ေရြးတဲ့သူဟာ အႀကီးမားဆံုး သတၱိ ရွိတဲ့သူပဲ။
🎪🎪🎪
ဘယ္လို အေႀကာင္းေႀကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ဥာဏ္နဲ႔ကိုယ္ သိျပီးေတာ့ ကိုယ္ မွန္တယ္ထင္တာကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရြးခ်ယ္ျပီး တာဝန္သိသိ မလုပ္နိုင္ေသးသ၍ ဒီလူက တကယ္အင္အားရွိတဲ့လူ၊ တကယ္သတၱိရွိတဲ့လူ၊ တကယ္အသက္ဝင္ေနတဲ့လူ၊ တကယ္ဖြံ႕ျဖိဳးတဲ့ လူတေယာက္ ျဖစ္မလာေသးဘူး။
🎪🎪🎪
ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ အယူအဆ မတူတဲ့အခါ၊ ကိုယ့္မိသားစုနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ကိုပဲ အယူအဆ မတူတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ကို ဝိုင္းပယ္လိုက္ႀကမွာ အင္မတန္ ေႀကာက္တယ္။ သူတို႔နဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ အယူအဆ မတူတာ၊ ခံယူခ်က္ မတူတာဟာ သူတို႔ကို မေလးစားတာ မဟုတ္ဘူး။ ေက်းဇူးကန္းတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို နားလည္ေအာင္ ေျပာျပီး ရန္မလုပ္ပဲနဲ႔၊ စိတ္မဆိုးပဲနဲ႔၊ ေႀကာက္ျပီးေတာ့ လိုက္ေလွ်ာတာလည္း မျဖစ္ပဲနဲ႔၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ပင္ကိုယ္ဥာဏ္ကို အဆံုးရႈံး မခံပဲနဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ ေနသြားရမလဲဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ကို ဥာဏ္ႀကီးႀကီးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကို သတၱိရွိရွိ စဥ္းစားရမယ့္ ကိစၥျဖစ္္တယ္။
🎪🎪🎪
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ျပီး ဘယ္လို သေဘာထားမလဲ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ျပီး ဘယ္လို ဆက္ဆံရမလဲ၊ “ ငါ ဘယ္လိုလူလဲ ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေမးမယ္ ဆိုရင္ေတာင္မွ သတၱိ ေတာ္ေတာ္လိုတယ္။ “ ငါ တကယ္ရုိးသားတဲ့သူ ဟုတ္ရဲ႕လား ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေမးႀကည့္စမ္းပါ။ သတၱိ ဘယ္ေလာက္လိုလဲ ဆိုတာ ရိပ္မိမယ္၊၊ ျပီးေတာ့ “ ငါဟာ ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ ေကာင္းတဲ့ လူတေယာက္ ျဖစ္လာနိုင္သလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ စိတ္ထား နူးညံ့တဲ့ ေအးခ်မ္းတဲ့ ျမင့္ျမတ္တဲ့ လူတေယာက္ ျဖစ္လာနိုင္သလဲ ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးကို ေမးႀကည့္စမ္းပါ။ သတၱိ ဘယ္ေလာက္ လိုမလဲလို႔၊၊ အဲဒီလို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါမွာ ရွိရမဲ့ သတၱိမ်ိဳးကို ေမြးသြားနိုင္ျပီဆိုရင္ အျပင္မွာ ရွိေနတဲ့ အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါမွာ ပိုျပီးေတာ့ ႀကီးမားတဲ့ တည္ျငိမ္မႈ ေအးခ်မ္းမႈ ရွိတဲ့စိတ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္သြားမွာ ဧကန္မုခ်ပဲ။ ဒါေႀကာင့္ အျပင္မွာ ရွိေနတာကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ထက္ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ရွိေနတာကို ရင္ဆိုင္ဖို႔က သတၱိပိုျပီး လိုအပ္ပါတယ္ ဆိုတာကို နားလည္ဖို႔ လိုတယ္။
🎪🎪🎪
သူ ့ဆီက ဘာမွျပန္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲနဲ႔ ကိုယ္ေပးနိုင္တာကို ေမတၱာနဲ႔ ေပးနိုင္ဖို႔ သတၱိ လိုပါတယ္။ ငါ့ကို ျပန္ခ်စ္မွာလားဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ိဳး မထားဘဲ ကိုယ္က လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ခ်စ္နိုင္ဖို႔ သတၱိ လိုတယ္။ သူ႔ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေပးလိုက္တာပဲ။ ကိုယ့္ဘဝထဲမွာ သူ႔ကို ေနရာေပးလိုက္တာဘဲ။ ကိုယ့္ဘဝထဲမွာ သူ႔အတြက္ ေနရာေပးနိုင္ဖို႔ သတၱိ လိုတယ္၊၊ အရႈံးအျမတ္ မတြက္ပဲ ခ်စ္နိုင္ဖို႔ သတၱိ လိုတယ္။ အနိုင္အရႈံးမရွိပဲ ခ်စ္နိုင္ဖို႔ သတၱိ လိုတယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဆက္ဆံနိုင္ဖို႔ သတၱိ လိုတယ္။ ရာနံႈးျပည့္ ရုိးသားတဲ့စိတ္နဲ႔ဆက္ဆံတဲ့ ဆက္ဆံေရးမ်ိဳးကို ေပးနိုင္ဖို႔ သတၱိ လိုတယ္။ တကယ္ သတၱိရွိမွ ခ်စ္နိုင္တယ္။ ကိုယ့္ရင္ထဲက ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ရုိးသားတဲ့စိတ္နဲ႔၊ ကိုယ့္အသိဥာဏ္နဲ႔ ကိုယ္ျမင္ထားတာ သိထားတာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာနိုင္ဖို႔ သတၱိ လိုတယ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေျပာဖို႔ သတၱိ လိုတယ္လို႔ ေျပာေနတာ မဟုတ္ဘူး။ စိတ္ထဲရွိတာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာနိုင္ဖို႔ ေရးနိုင္ဖို႔ကိုပဲ သတၱိ လိုတယ္။
🎪🎪🎪
ပိုျပီးေတာ့ ေကာင္းတဲ့ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္း ျဖစ္လာဖို႔ ကိုယ္တတ္နိုင္တဲ့နည္းနဲ႔ ႀကိဳးစားရတာ သတၱိ လိုပါတယ္။ ရုိးသားမႈရွိဖို႔ ဆိုတာ သတၱိ အင္မတန္ လိုပါတယ္။ ကိုယ္က်င့္တရား ရွိဖို႔ ဆိုတာလည္း သတၱိ အင္မတန္ လိုပါတယ္။ တရားမွ်တတဲ့နည္းနဲ႔ ကိုယ္ရသင့္ရထိုက္တဲ့ အခြင့္အေရးကို ရဖို႔ ႀကိဳးစားတာ၊ ကိုယ္ရသင့္ရထိုက္တဲ့ အခြင့္အေရး တခု ရထားတာကို ဆံုးရႈံးမသြားဖို႔၊ တရားမွ်တတဲ့နည္းနဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသား ကာကြယ္တာ၊ ထိန္းသိမ္းတာဟာလည္း သတၱိပါဘဲ။
🎪🎪🎪
တခုခုကို ဖန္တီးဖို႔ တီထြင္ဖို႔ သတၱိ လိုတယ္။ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ အရည္အခ်င္းေလးေတြကို ႀကီးထြားလာေအာင္ လုပ္တာ၊ ပိုျပီးေတာ့ လြတ္လပ္တဲ့သူျဖစ္ေအာင္၊ ပိုျပီးေတာ့ တာဝန္ေက်တဲ့ တာဝန္သိတဲ့ တာဝန္ယူနိုင္တဲ့ လူတေယာက္ ျဖစ္လာေအာင္ ပံုေဖၚတာဟာလည္း တီထြင္ ဖန္တီးတာပဲ။ ဒါ သတၱိရွိမွ လုပ္နိုင္တယ္။ ငါဟာ လူသားတေယာက္ပါ၊ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႔ ကိုယ့္ဘဝကို ေနသြားေနတဲ့ လူသားတေယာက္ပါ ဆိုတဲ့အေနနဲ႔ ရပ္တည္ဖို႔ ဆိုတာ သတၱိ အမ်ားႀကီး လိုတယ္။ သူမ်ားေနာက္လိုက္ မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ ရပ္တဲ့သူ၊ ကိုယ့္လမ္းကို ကိုယ္ရွာျပီး သြားေနတဲ့သူ ျဖစ္ဖို႔ သတၱိ အမ်ားႀကီး လိုပါတယ္။ ေန႔စဥ္ ေန႔စဥ္ တနာရီျပီး တနာရီ၊ တမိနစ္ျပီး တမိနစ္ ေတြ႕ႀကံဳေနရတဲ့ ကိစၥေတြမွာ မွန္မွန္ကန္ကန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တခုကို ခ်ဖို႔ သတၱိ လိုပါတယ္၊၊
🎪🎪🎪
အတြင္းလြတ္လပ္မႈလို႔ေခၚတဲ့ စိတ္ရဲ႕ လြတ္လပ္မႈကို တကယ္ အထိခိုက္မခံဖို႔ ထိန္းသိမ္းဖို႔က ပိုျပီးေတာ့ ႀကီးမားတဲ့ သတၱိ လိုအပ္ပါတယ္။
🎪🎪🎪
သတၱိ မရွိရင္ သင္ဟာ တကယ္ခ်စ္တဲ့သူ မျဖစ္နိုင္ဘူး။ အားငယ္ေနတဲ့ သူဟာ အားကိုးရမဲ့သူကိုပဲ ရွာတယ္။ တကယ္ခ်စ္တာ မဟုတ္ဘူး၊၊တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ ရပ္တည္နိုင္တဲ့သူ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးနိုင္တဲ့ သူနွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးပဲ ျဖစ္တယ္။ သတၱိ မရွိတဲ့သူဟာ အားငယ္တတ္တဲ့သူဟာ ယံုႀကည္စိတ္ခ်တတ္တဲ့သူ မဟုတ္ဘူး။ သူမ်ားကို ယံုတယ္ဆိုတာ စိတ္ဓာတ္အင္အား ႀကီးတဲ့သူမွသာ လုပ္နိုင္တယ္။ မိသားစု အခ်င္းခ်င္းေတာင္ မယံုႀကတာ ရွိတယ္၊၊ သတၱိမရွိတဲ့သူဟာ အမွန္တရားကို စူးစမ္းမႈ မလုပ္နိုင္ဘူး။ အမွန္တရားကို ရွာေဖြစူးစမ္းတယ္ ဆိုတာ ဟုတ္ရဲ့လား မွန္ရဲ႕လား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေမးနိုင္တဲ့သူမွသာ လုပ္နိုင္တယ္။ သတၱိ မရွိတဲ့သူဟာ အျပင္မွာ အားကိုးစရာေတြကို လိုက္ရွာေနတယ္။ သူ႔အသိဥာဏ္ကို သူ အားမကိုးဘူး။ သတၱိ မရွိတဲ့သူဟာ ထီထိုးတယ္။ သတၱိ ရွိတဲ့သူဟာ အလုပ္ လုပ္တယ္။
🎪🎪🎪
သဘာဝမက်တာကို ယံုႀကည္မႈဟာ အယူသည္းမႈပဲ။ ဘာသာေရးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ က်န္းမာေရးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ လူမႈေရးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သဘာဝက်ရဲ႕လား ဆိုတာကို ေမးပါ။ သဘာဝက်တာကို လက္ခံပါ။ သဘာဝ မက်တာကို ရဲရဲႀကီး ပယ္လိုက္ပါ။ အဲဒါ သတၱိ ပဲ။
🎪🎪🎪
ကိုယ္ဘာကို တကယ္ ယံုႀကည္သလဲဆိုတာ မသိတဲ့သူ၊ ကိုယ္ဘာကို ယံုႀကည္တယ္ဆိုတာ မသိတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ယံုႀကည္ခ်က္ ကိုယ့္ခံယူခ်က္ အတြက္နဲ႔ ခိုင္ခိုင္မာမာ မရပ္တည္နိုင္တဲ့သူဟာ စစ္မွန္တဲ့ သတၱိ ရွိတဲ့သူ ျဖစ္မလာနိုင္ဘူး၊၊ ကိုယ့္ရဲ႕ အစြမ္းအစေတြ ကိုယ့္ရဲ႕သတၱိေတြ ကိုယ့္ရဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြဟာ ဘယ္လိုဟာေတြလဲ ဆိုတာကို မသိပဲနဲ႔ တစံုတေယာက္က ကိုယ့္ကို ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ သူတို႔ ေက်နပ္ေအာင္ ေႀကာက္လို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လိုအေႀကာင္းေႀကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တေယာက္ေယာက္ရဲ႕ အႀကိဳက္အတိုင္း ေနျပရတယ္ဆိုရင္ အဲဒီလူဟာ စစ္မွန္တဲ့ သတၱိ ရွိတဲ့သူ ျဖစ္မလာနိုင္ဘူး။
🎪🎪🎪
တခုခုကို လုပ္တဲ့အခါမွာ “ဘာျဖစ္လို႔လုပ္တယ္” ဆိုတဲ့ အရင္းခံ အေႀကာင္းတရားက ကိုယ့္ရင္ထဲကမွ မလာလို႔ရွိရင္ အဲဒီအလုပ္ကို သတၱိရွိရွိ မလုပ္နိုင္ဘူး။ ဒါ့ေႀကာင့္ ဘာအလုပ္ပဲလုပ္လုပ္၊ ေက်ာင္းဆရာပဲလုပ္လုပ္ သတၱိရွိဖို႔ လိုတယ္။ ဆရာဝန္လုပ္လည္း သတၱိရွိဖို႔ လိုတယ္။ အေရာင္းအဝယ္ တခုခု လုပ္မယ္ ဆိုရင္လည္း ငါ ရုိးရုိးသားသား ေရာင္းမယ္ဝယ္မယ္၊ ငါ့ရဲ႕ အေရာင္းအဝယ္ လုပ္ငန္းနဲ႔ ငါ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကို အက်ိဳးျပဳမယ္ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ လုပ္နိုင္ဖို႔ သတၱိ အမ်ားႀကီး လိုတယ္။ တကိုယ္ေကာင္းဆန္ဆန္ မတရား အျမတ္မ်ားမ်ားရဖို႔ မႀကိဳးစားပဲ သင့္ရုံေလာက္ အျမတ္ရရင္ ေတာ္ျပီ ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳး ထားနိုင္ဖို႔ သတၱိ လိုတယ္၊၊ ဘယ္လိုအလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ရွိေနတာနဲ႔ ကိုယ္အျပင္မွာ ေျပာေန ဆိုေန လုပ္ေနတာနဲ႔ဟာ ထပ္တူျဖစ္မွသာ သတၱိ ရွိတဲ့သူလို႔ ေျပာလို႔ရမယ္။
🎪🎪🎪
သူမ်ားအထင္ႀကီးတာ ခံရဖို႔၊ သူမ်ားႀကိဳက္ဖို႔၊ ကိုယ့္ခံယူခ်က္နဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့ အလုပ္ေတြကို လုပ္ေပးေနတာ လုပ္ျပေနတာ၊ အခြင့္အေရး တခုခုရဖို႔ ကိုယ့္ခံယူခ်က္နဲ႔ တကယ္မကိုက္ညီတဲ့ အလုပ္ေတြကို လုပ္ေပးေနတာ လုပ္ျပေနတာဟာ သတၱိ မရွိရာေရာက္တယ္။
🎪🎪🎪
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့ လူတေယာက္လို႔ ခံစားရတာ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုးရွိတဲ့ လူတေယာက္ ၊ တန္ဖိုးထားထိုက္တဲ့ လူတေယာက္၊ ေလစားစရာေကာင္းတဲ့ လူတေယာက္လို႔ ခံစားရတာဟာ သတၱိရဲ႕ အေျခခံျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မေလးစားနိုင္ရင္ သတၱိရွိတဲ့သူ မျဖစ္နိုင္ဘူး။
🎪🎪🎪
အေပၚယံ ပစၥည္းဥစၥာတို႔ ရာထူးတို႔ကို ႀကည့္ျပီးေတာ့ သတၱိရွိတဲ့သူလို႔ ေျပာလို႔ မရဘူး။ ပစၥည္းဥစၥာ ခ်မ္းသာခ်င္လည္း ခ်မ္းသာေနမယ္၊ ရာထူးလည္း ရွိခ်င္ရွိေနမယ္၊ ဒါေပမဲ့ အတြင္းမွာေတာ့ သတၱိနည္းတဲ့သူ ျဖစ္ေနနိုင္တယ္။
🎪������🎪
ဂလဲ့စားေျခတဲ့အေနနဲ႔ တံု႔ျပန္တာဟာ သတၱိ မဟုတ္ဘူး။
🎪🎪🎪
ကိုယ့္ဘဝမွာ ေကာင္းတာေတြ မ်ားမ်ား ျဖစ္လာနိုင္ဖို႔ ဆိုတာ မွန္ကန္တဲ့ ျပတ္သားတဲ့ ခံယူခ်က္ ဦးတည္ခ်က္ တန္ဖိုးထားစရာေတြ ရွိျပီးေတာ့၊ အဲဒီ ကိုယ္တန္ဖိုးထားတာေတြအတြက္ သတၱိရွိရွိ ရပ္တည္နိုင္မွသာ အဲဒီ ေကာင္းတာေတြဟာ ျဖစ္လာမယ္။
🎪🎪🎪
ကိုယ့္မွာ ဘယ္လိုအင္အားေတြ၊ ဘယ္လိုအရည္အခ်င္းေတြ၊ဘယ္လိုပင္ကိုယ္အစြမ္းအစေတြ ရွိသလဲ ဆိုတာ သိရမယ္။ ကိုယ့္အစြမ္းအစ ကိုယ့္အရည္အခ်င္းကို ကိုယ္ ယံုႀကည္ရမယ္။ အဲဒီလို ယံုႀကည္မႈ ရွိျပီးေတာ့ “ေဟာဒါဟာ ငါ့ရဲ႕ ပင္ကိုယ္အရည္အခ်င္း၊ ေဟာဒါဟာ ငါ့ရဲ႕ ပင္ကိုယ္သေဘာထား၊ ေဟာဒါဟာ ငါ တကယ္လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္၊ ဒါကို ငါ တကယ္လုပ္မယ္၊ ဒါကို လုပ္နိုင္တဲ့ စြမ္းရည္သတၱိ ငါ့မွာ ရွိတယ္။” လို႔ ဒီလို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုႀကည္မႈ ရွိရမယ္။ အဲဒီလို ယံုႀကည္မႈမွာ အေျခခံျပီးေတာ့ ကိုယ့္ဘဝကို ကိုယ္ ေနသြားရမယ္။ ကိုယ္ တန္ဖိုးထားတာကို လုပ္သြားရမယ္။ အဲဒီလို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုႀကည္ခ်က္ အျပည့္နဲ႔ ေနသြား လုပ္သြားမွသာ သတၱိဆိုတာ တေန႔တျခား တိုးပြားလာနိုင္တယ္။
🎪🎪🎪
ပံုမွန္ေလး၊ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေလး၊ ေအးေအးေဆးေဆး တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္နဲ႔ လြတ္လပ္မႈဘက္ကို တေျဖးေျဖး ေရွ႕တိုးသြားေနတာ၊ တေန႔ထက္တေန႔ ပိုျပီး လြတ္လပ္တဲ့သူ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတာ၊ အဲဒါက အခက္ဆံုးအလုပ္ ျဖစ္တယ္။ အႀကီးမားဆံုး သတၱိလည္း လိုအပ္တယ္။ အဲဒီသတၱိမ်ိဳးက အျပင္လူ မျမင္နိုင္ဘူး၊ ကိုယ့္ဘဝထဲမွာ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာပဲ ျဖစ္ေနတယ္။
🎪🎪🎪
ငါ ဘယ္လိုလူ ျဖစ္ခ်င္သလဲ ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ အာရုံျပဳပါ။ သိေအာင္လုပ္ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္ ဘယ္လိုလူ ျဖစ္ခ်င္သလဲ ဆိုတာ သိေအာင္လုပ္ျပီး ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့သူ ျဖစ္လာေအာင္ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစားပါ။ အဲဒါ အခက္ဆံုးနဲ႔ ေက်နပ္စရာ အေကာင္းဆံုး အလုပ္ပဲ။ ဒါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္ တကယ္ယံုႀကည္မႈ ရွိတဲ့သူပဲ လုပ္နိုင္မယ္။ ဒါ တကယ့္စြန္႔စားခန္းပဲ။
သတၱိရွိရင္ လုပ္လိုက္ပါ။ လြတ္လပ္ခ်င္ရင္ လုပ္လိုက္ပါ။ သတၱိရွိမွ လြတ္လပ္မယ္။⚡️⚡️⚡️
ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက
( မဟာျမိဳင္ေတာရ ) ၏
“ ေတြးမိတိုင္းေပ်ာ္တယ္ ” စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္၊၊
💥အမ်ားအတြက္ အက်ိဳးရွိေစမဲ့ စာေပေတြကို Share လုပ္ မွ်ေဝေပးျခင္းဟာ ေမတၱာတမ်ိဳး၊ ကုသိုလ္တမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္၊၊💥