သံဃာ့ဂုဏ္ရည္ (၃)

 

 

 

သံဃာဒိသိသ္ ၁၃ ပါး (အာပတ္ေျဖရုံျဖင့္ မေျပေပ်ာက္ပါ။   ဤအျပစ္သည္ သံဃာပရိသတ္ေရွ႕၌ ကုစားရေသာ အျပစ္ျဖစ္သည္။ သံဃာဒိသိသ္အာပတ္သည္ တာရွည္သည္။ တာဝန္ႀကီးသည္။ အစ၊အလယ္၊အဆံုး သံုးပါးလံုး သံဃာမွဝိုင္းဝန္ကူညီမွရသည္။ ပါရဇီကအာပတ္ၿပီး လွ်င္အျပစ္အႀကီး ဆံုး ျဖစ္သည္။

၅။ သုကၠ၀ိသာဌိ သိကၡာပုဒ္ (မိမိဘာသာ မိမိ လုံံ႔လ ျပဳၿပီး သုတ္လႊတ္ေစမႈ) သာဝတၳိျပည္၌ အသွ်င္ေသယ် သက၏လံု႔လျပဳ၍သုက္ကိုလႊတ္ျခင္းအေၾကာင္းေၾကာင့္ပညတ္ေတာ္မူပါသည္။

လြတ္ေစလို႔ငွါ၊ေစတနာတည့္၊ဗ်ာပါလံု႔လ၊ျပဳမိကလွ်င္း၊သုတ္လႊတ္ျခင္းဟု၊                   ေၾကာင္းရင္းသံုးလီ၊အဂၤါညီ၊သင့္ၿပီ၊ဝိသ႒ိ။

                                               
၆။ ကာယသံသဂၢ သိကၡာပုဒ္ (မာတုဂါမ (မိန္းမ) ကုိဆြဲကုိင္မႈ)

သာဝတၳိျပည္၌ အသွ်င္ဥဒါယီကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ပညတ္ေတာ္မူပါသည္။                 

လူမိန္းမပင္၊မိန္းမထင္လ်က္၊သံသဂ္ရာဂ၊လံု႔လျပဳျခင္း၊ကိုင္မိျခင္းဟု၊

ေၾကာင္းရင္းငါးလီ၊အဂၤါညီ၊သင့္ၿပီ၊သံသဂၢ။                                       

 

မွတ္ခ်က္။

မာတုဂါမကိုယ္၌ ဝတ္ထားေသာအဝတ္စသည္ကိုကိုင္လွ်င္ထုလႅစၥဥ္းအာပတ္သင့္၍ မာတုဂါမကိုယ္တြင္ ဝတ္ထားၿပီး ေသာ အဝတ္၊တန္ဆာစသည္ကို ကိုင္လွ်င္ ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္၏။

ရိုးသားေသာစိတ္ျဖင့္ အမိ၊အမ၊ႏွမကိုကိုင္လွ်င္၊မိန္းမအရုပ္ပါေသာ စာရြက္စသည္ကိုင္လွ်င္ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ထိုေၾကာင့္ ရဟန္းမ်ားအားမိန္းမရုပ္ပါေသာ ျပကၡဒိန္မ်ားမလွဴသင့္ေပ။ မကိုင္မျဖစ္လွ်င္အရုပ္ကိုမထိပဲ (ဝါ)    အရုပ္ကိုဓါးျဖင့္၊ခဲတံျဖင့္ဖ်က္ဆီးၿပီးမွကိုင္ေကာင္းသည္။

၎အျပင္သာယာဘြယ္ပစၥည္း၊သူတစ္ပါးအားႏွိပ္စက္ဘြယ္ပစၥည္းမ်ား တမင္ကိုင္လွ်င္လည္း ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္၏။ ၎တို႔မွာစပါးအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပဲအမ်ိဳးမ်ိဳး၊အသီးအမ်ိဳးမ်ိဳး၊(ေၾကြေနေသာအသီးအား လူ၊သာမ ေဏတို႔ အားရည္မွန္းလွ်င္ ေကာက္ေကာင္းသည္။) မိမိအတြက္မူ မကပ္ပဲ မကိုင္ေကာင္း။ ရတနာအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ တူရိယာအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေရႊေငြ၊ ပိုက္ဆံ။ ေရႊေငြျဖင့္ ထုလုပ္ထားေသာ ဆင္းတုေတာ္ မ်ား မကိုင္ရ။ ထိုဆင္းတုေတာ္တြင္တင္ေနေသာ မံႈမ်ားကိုမူ ရွင္းလင္း ေကာင္းသည္။ လက္ႏွက္အမ်ိဳးမ်ိဳး(လက္နက္မဟုတ္လွ်င္ထင္းျဖတ္ရန္ဓါးစသည္ကိုင္ေကာင္းသည္။)                                                           

၇။ ဒုဠဳလႅ၀ါစာ သိကၡာပုဒ္ (အယုတ္တမာ ေျပာဆိုမႈ)

သာဝတၳိျပည္၌ အသွ်င္ဥဒါယီ၏ မာတုဂါမကို ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ စကားတို႔ျဖင့္ ေျပာဆိုျခင္း အေၾကာင္းေၾကာင့္ ပညတ္ေတာ္မူပါသည္။ (မူလ) ပညတ္ တစ္ပါးရွိ၏။

လူမိန္းမပင္၊မိန္းမထင္လ်က္၊ဝါစႆဒ၊ထိုရာဂျဖင့္၊ေျပာျပေလဘိ၊ခ်က္ခ်င္းသိဟု၊

ေၾကာင္းရွိငါးလီ၊အဂၤါညီ၊သင့္ၿပီ၊ ဒ႒ဳလႅ။     

 

 

၈။ အတၱကာမ ပါရိစရိယ သိကၡာပုဒ္ (ေမထုန္ (ကာမ) အလွဴခံမႈ)

လူမိန္းမပင္၊မိန္းမထင္လ်က္၊ကိုယ့္တြက္တာဟု၊ကာမမႈျဖင့္၊ျပဳေစလိုတံု၊ရာဂႀကံဳ၍၊

ဂုဏ္ကိုေျပာဘိ၊ခ်က္ခ်င္းသိဟု၊ေၾကာင္းရွိငါးလီ၊အဂၤါညီ၊သင့္ၿပီ ကာမပရိစရိယ။                                                                                          

 

၉။ သဥၥရိတၱ သိကၡာပုဒ္ (ရွင္ဥဒါယီ ေအာင္သြယ္မႈ)

က်ားမႏွစ္ရပ္၊လူသားဇတ္ကို၊ကင္းျပတ္ကြဲခိုက္၊ေအာင္သြယ္ထိုက္၍၊ခိုင္းခိုက္ဝန္ခံ၊ စံုစမ္းဟန္ႏွင့္၊တဘန္မယြင္း၊ျပန္ေျပာျခင္း၊ဟု ေၾကာင္းရင္းငါးလီ၊အဂၤါညီ၊သင့္ၿပီ၊ သပၪၥရိတ္။                               

၁၀။ ကုဋိကာရ သိကၡာပုဒ္ (သံဃာေတာ္၏ ညြန္ျပမႈကို မခံယူဘဲ ပမာဏထက္ လြန္ေသာေက်ာင္းကုိ ေဆာက္မႈ)

၁၁။ ၀ိဟာရ ကာရ သိကၡာပုဒ္ (ေက်ာင္းေဆာက္လိုေသာေၾကာင့္ သစ္ပင္ခုတ္ေစမႈ)
၁၂။ ဒုဌေဒါသ သိကၡာပုဒ္ (ရဟန္းေတာ္ကုိ မဟုတ္ပဲ ပါရာဇိကျဖင့္ စြပ္စြဲမႈ)
၁၃။ ဒုတိယ ဒုဌေဒါသ သိကၡာပုဒ္ (ပါရာဇိက ျဖင့္ စြပ္စြဲမႈ)
၁၄။ သံဃေဘဒက သိကၡာပုဒ္ (သံဃာ သင္းခြဲမႈ)
၁၅။ ေဘဒါႏု၀တၱက သိကၡာပုဒ္ (သံဃာ သင္း ခြဲျခင္း အားေပးမႈ)
၁၆။ ဒုဗၺစ သိကၡာပုဒ္ (အရွင္ဆႏၷ ဆံုးမသည္ကုိ မနာခံမႈ)
၁၇။ ကုလဒူသက သိကၡာပုဒ္ (ပဗၺဇနီယ ကံျပဳေသာအခါ ကံျပဳေသာ သံဃာမ်ားကုိ ကဲ့ရဲ့ ရွုတ္ခ်မႈ)

အနာမာသဝတၳဳ = ရဟန္းေတာ္မ်ားမသံုးအပ္၊မကိုင္တြယ္အပ္၊မထိအပ္ေသာဝတၳဳမ်ား။

၁။ မိန္းမ။
၂။ မိန္းမ၏အဝတ္တန္ဆာ။
၃။ မိန္းမရုပ္။
၄။ စပါးအမ်ိဳးမ်ိဳး။
၅။ ပဲႏွင့္သစ္သီးအမ်ိဳးမ်ိဳး။
၆။ ရတနာမ်ိဳးဆယ္ပါး။
၇။ လူသတ္လက္နက္အမ်ိဳးမ်ိဳး။
၈။ သား၊ငါးငွတ္သတ္လက္နက္အမ်ိဳးမ်ိဳး။
၉။ တူရိယာအမ်ိဳးမ်ိဳး။
၁၀။ အကပ္မခံရေသးေသာစားဖြယ္။
၁၁။ စားေကာင္းေသာအသီးရွိေသာအပင္အမ်ိဳးမ်ိဳး။

က်မ္းကိုး။

၁။မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္၏ ဘုရားဥပေဒ ေတာ္ႀကီး။

၂။ ၂၂၇ သြယ္ေသာ၀ိနည္း။ http://buddhismworld.ning.com/profiles/blogs/6371237:BlogPost:167790
၃။သိထားမွေကာင္း ၀ိနည္းအေၾကာင္း http://www.lapyae000.com/2011/09/blog-post_25.html#more

ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။

 

သံဃာ့ဂုဏ္ရည္ (၂)။

 

၁။ ေမထုန ဓမၼ ပါရာ ဇိက (ေမထုန္ မီွ၀ဲမႈ) ။ (ရဟန္း ႏွင့္ အထီး အမ သတၱ၀ါ မွီ၀ဲမႈ)

(၁) မူလပညတ္။ ရွင္သုဒိန္။ မယားေဟာင္း၌ေမထုန္မွီဝဲမႈ။
(၂) ပဌမအႏုပညတ္။ ေတာေက်ာင္းဘုန္းႀကီး။ ေမ်ာက္မ၌ေမထုန္မွီဝဲမႈ။
(၃) ဒုတိယအႏုပညတ္။ ေဝသာလီရဟန္းမ်ားသိကၡာမခ်ပဲေမထုန္မွီဝဲမႈ။

အဂၤါ (၂) ပါးရွိသည္။

၁။ မွီဝဲလိုစိတ္ရွိျခင္း။
၂။ တစ္ျခားေသာသူ(လူမိန္းမ၊လူေယာက်ာ္း၊တိရစၦာန္၊အထီး၊အမ၊အားလံုးပါဝင္သည့္အျပင္ မိမိအဂၤါကို မိမိ၏ပါးစပ္ျဖင့္ (ဝါ) မိမိစအိုသို႔ သြင္းျခင္းမ်ားပါ အႀကံဳးဝင္သည္။ မွီဝဲသြားလာရာ၌ ပႆာဝမဂ္ = က်င္ငယ္သြားရာလမ္းေပါက္၊ ဝစၥမဂၢ  = က်င္ႀကီးသြားရာလမ္းေပါက္၊ မုခမဂၢ = ခံတြင္းေပါက္တို႔၌ သြားလာက်ဴးလြန္လွ်င္ ႏွမ္းတစ္ေစ့မွ် သြင္းမိလွ်င္ပင္ ပါရာဇိက အျပစ္က်သည္။ လူေသေကာင္တြင္မွီဝဲလွ်င္ အဂၤါသည္ တစ္ဝက္ႏွင့္ ၎၏အထက္ေခြးစား၍ စသည္ ပ်က္စီး ေနလွ်င္ ထုလႅစၥဥ္းအာပတ္သင့္သည္။ အရိုး(ဝါ) လံုးဝပ်က္စီးေနလွ်င္ ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္သည္။

မွီဝဲလိုဘိ၊စိတ္ကူးရွိ၍၊သူ၏မဂ္တြင္းကိုယ့္မဂၤသြင္းဟုေၾကာင္းရင္းႏွစ္လီအဂၤါညီ၊ သင့္ၿပီ၊ပဌမပါရာဇိက။

 

ယခုေခတ္တြင္ မိန္းမထည္လည္ယူၿပီး၊ စပြန္စာေခၚ အငယ္အေႏွာင္းထားၾကသည့္အျပင္၊ အျမဲတန္း အဆီအစိမ္္႔ႀကီး မစားနိုင္၊တခါတရံ၊အခ်ဥ္ေလး အစပ္ေလးလည္းစားခ်င္သည္ဟုဆိုကာ မေကာင္းေသာအမ်ိဳးသမီးမ်ားထံလည္း ေရာက္ၾကသူမ်ား။ အထူးအဆန္းေလးစမ္းၾကည့္တာပါဆိုကာ ေယာက္်ားခ်င္းမေရွာင္၊ လူမမယ္ ခေလးေတြပါ မေရွာင္ ၾကသူေတြေပၚမ်ားသည့္အခါတြင္၊ ေမထုန ဓမၼ ပါရာ ဇိက သိကၡာတစ္ခုထဲႏွင့္ပင္ အလြန္ၾကည္ညိဳဖို႔ ေကာင္းသည္ဟု ထင္ပါသည္။

၀ိနည္းက်င့္ဝတ္၊တစ္ပါးတတ္က၊လူနတ္ဦးခိုက္ပူေဇာ္ထိုက္၏။

ဝိနည္းက်င့္ဝတ္၊တစ္ပါးခြ်တ္က၊လူနတ္မႀကိဳက္ကဲ့ရဲ့ထိုက္၏။

 

၂။ အဒိနၷာဒါန ပါရာဇိက(တမတ္ႏွင့္ အထက္ ခိုးယူမႈ။)
(၁) မူလပညတ္။ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္၌အိုးထိန္းသည္၏သား အသွ်င္ဓနိယဗိမၺိသာရမင္းႀကီး၏ သစ္တို႔ကို မေပးလွဴဘဲ လွည့္ျဖားၿပီးယူမႈ။                                              
(၂) အႏုပညတ္တစ္ပါး။ ဆဗၺဂိၢရဟန္းမ်ားခဝါထုပ္ခိုးမႈ။                             

အဂၤါမ်ား။                                                     

၁။ လူစင္စစ္၏ဥစၥာျဖစ္ျခင္း။                          
၂။ သူတစ္ပါးဥစၥာျဖစ္မွန္းသိျခင္း။                                                
၃။ ခိုးလိုစိတ္ရွိျခင္း။                                                
၄။ဂရုပရိကၡရာျဖစ္ျခင္း(ဂရု=ႀကီးေလးေသာ+ရိကၡရာ=ပစၥည္း။ တစ္မတ္တန္ဥစၥာႏွင့္၎၏အထက္)။      
၅။ ခိုးယူျခင္း။

လူဇတ္ရွိျငား၊သူတစ္ပါး၏၊ပိုင္ထားဥစၥာ၊သူ႔ဥစၥာဟု၊သိမွတ္မႈႏွင့္၊ဂရုပရိတ္၊ေထယ် စိတ္သြင္း၊ ခိုးယူျခင္းဟု ေၾကာင္းရင္းငါးလီ၊အဂၤါညီ၊က်ၿပီ၊ပါရာဇိတ္။    

သူတစ္ပါးဥစၥာကို တစ္မတ္ ထိုက္ေသာတန္ဖိုးယူျခင္း။ ေခတ္ေပါက္ေဈးတစ္မတ္တန္ နီလကဟာပဏေရႊ (ေရႊငါးပဲ+ ေငြငါးပဲ + ေၾကးနီဆယ္ပဲ = တစ္က်ပ္။ ၎၏ေလးပံုတစ္ပံုသည္တစ္မတ္)။

တပဲတန္အထက္တစ္မတ္တန္ေအာက္ခိုးလွ်င္ ထုလႅစၥည္းအာပတ္။
တပဲႏွင့္တပဲတန္ေအာက္ခိုးလွ်င္ ဒုကၠဋ္အာပတ္။

၀ိနည္းေလးစားေသာဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား အဖိုးတန္ေသာ တစ္ပါးသူတို႔၏ ပစၥည္းမ်ားကိုကိုင္တြယ္ ေလ့ မရွိပါ။ ကိုင္တြယ္စဥ္ လိုခ်င္ေသာစိတ္ျဖစ္ပါက ခိုးရာေရာက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

 ၃။ မႏုႆ၀ိဂၢဟ ပါရာဇိက (လူမွန္းသိလ်က္ သတ္မႈ ေသေစမႈ)
(၁) မူလပညတ္။ မုဆိုးဘဝမွလာေသာေဝသာလီျပည္၌ (၅၀ဝ) ေသာရဟန္းတို႔                         အသုဘကမၼ႒ာန္း က်င့္ၿပီး မိမိကိုယ္ သတ္မႈ၊အခ်င္းခ်င္းသတ္ျဖတ္မႈ။ မိဂလက႑ိက                       ရဟန္းေယာင္(ရဟန္းအသြင္ရွိေသာ္လည္း ရေသ့ကဲ့သို႔က်င့္သူ အားသတ္ ခိုင္းမႈ။                                                                               
(၂) အႏုပညတ္။ ဆဗၺဂၢိရဟန္းမ်ားလူနာ၏မယားေခ်ာ္ရမည္ထင္၍ေသျခင္း၌အက်ိဳးရွိပံု ေဟာမႈ။

အဂၤါမ်ား။                                                               

၁။ လူစစ္ျဖစ္ျခင္း။                                            
၂။ သတၲဝါဟုသိျခင္း။                            
၃။ သတ္လို၊ေသေစလိုေသာစိတ္ရွိျခင္း။                                  
၄။ လံု႔လစိုက္ျခင္း။                                                           
၅။ ေသျခင္း။
လူဇတ္လည္းရွိ၊သတြာဟုသိ၍၊သတ္မည့္လိုလား၊စိတ္စက္ထားျဖင့္၊အားပါးစိုက္လွ်င္း၊
စုေတျခင္းဟုေၾကာင္းရင္းငါးလီအဂၤါညီ၊က်ၿပီပါရာဇိတ္။

၁။ သတြာဟုသိလ်က္ လူကိုတမင္အားထုတ္၍သတ္ျခင္း၊သတ္ခိုင္းျခင္း။ လူမဟုတ္ဘဲ လူေယာင္ေဆာင္ေသာၿပိတၲာ၊ ဘီးလူး၊ နတ္ဘီးလူးစသည္သတ္လွ်င္ ထုလႅစၥဥ္းအာပတ္၊                  တိရ စၦာန္သတ္လွ်င္ ပါစိတ္အာပတ္။ လူျဖစ္လွ်င္ကား ပဋိသေႏၶအခ်ိန္တြင္ပင္ကိုယ္ဝန္က်ေဆးေပးျခင္း၊ ဗိုလ္ကိုအႏွိပ္ခံေစျခင္းျပဳလုပ္လွ်င္ပါရာဇိကက်၏။ သတြာမွန္သိမွ လည္းပါရာဇိကက်သည္။ ေမွာင္ထဲမွာသစ္ပင္ထင္လွ်က္သတ္မိလွ်င္ပါရာဇိကမက်။ ေသေစလိုေသာစိတ္ရွိမွလည္း ပါရာဇိကက်သည္။ ညွဥ္းဆဲရင္းေသလွ်င္ ပါစိတ္က်သည္။             

သတိျပဳရန္။

၁။ ေသခ်င္လာေအာင္ေျပာရံုမွ်ျဖင့္အာပတ္သင့္သည္။ ဆင္းရဲစြာေရာဂါခံေနရသူကို သနားၿပီးျမန္ျမန္ေသေအာင္ လုပ္ျခင္း၊ ေတာင့္တၿပီးေျပာျခင္းေၾကာင့္ ေသခ်ိန္ထက္ေစာၿပီးေသလွ်င္ အာပတ္သင့္သည္ ထိုေႀကာင့္လူနာေဘးေတြ မွားေသာ အားေပးစကား မေျပာမိေအာင္သတိထားရမည္။  

၂။ ေသခ်င္ေနသူအား အလြယ္တကူေသနိုင္ရန္ လက္နက္ကို အနား၌ထားျခင္း။                                                                                                            ၃။ ဆင္းရဲစြာေနရေသာအျပစ္ကို ေျပာျခင္း၊ေရာက္ရမည့္ဘဝ၏ အက်ိဳးကိုေျပာျခင္း။ ေသျခင္း၏အက်ိဳးကိုေျပာျခင္း။                                                                                              ၄။ ေသနည္းမ်ားေျပာျပျခင္း။
အမွတ္မဲ့ကိုယ္ဝန္က်ေဆးညႊန္မိ၍ကိုယ္ဝန္ပ်က္လွ်င္ပါရာဇိကအျပစ္ျဖစ္သည္။ ထိုေၾကာင့္ ရဟန္းမ်ားေဆးမကုရန္ ပညတ္ေတာ္မူျခင္းျဖစ္သည္။

 ၄။ ဥတၱရိ မႏုႆ ဓမၼ ပါရာဇိက (စ်ာန္ မဂ္ဖိုလ္မရဘဲ ၀ါၾကြား ေျပာဆိုမႈ)
(၁) မူလပညတ္။ ေဝသာလီျပည္၌ဝဂၢဳမုဒါျမစ္ကမ္း၏အနီးအနား၌ေနကုန္ေသာ ဝဇၨိရဟန္းတို႔ အငတ္ေဘးေၾကာင့္ ဆြမ္း မရသျဖင့္ ဆြမ္းရေအာင္တစ္ပါးကိုတစ္ပါးက ၾကြားဝါးၿပီး ဈာန္မဂ္ဖိုလ္ရသည္ဟု လူတို႔အား လိမ္ညာေျပာဆိုၾကျခင္း ေၾကာင့္ပညတ္ေတာ္မူသည္။

ျမတ္စြာဘုရားကဲ့ရဲ့ေတာ္မူၿပီး ဒျမငါးမ်ိဳး ေဟာေတာ္မူသည္။

ပထမဒျမ = သာသနာေတာ္ကိုမွီၿပီးမိမိႀကီးပြါးေရးအတြက္အားထုတ္ေသာသူ။
ဒုတိယဒျမ = ျမတ္စြာဘုရားတရားေတာ္ကိုသူကိုယ္တိုင္သိသကဲ့သို႔ေျပာျခင္း။
တတိယဒျမ = သီလစင္ၾကယ္ေသာရဟန္းကိုသီလမစင္ၾကယ္ဟုစြပ္စြဲျခင္း။
စတုတၳဒျမ = သံဃိကပစၥည္း (ျမတ္ဝါးပင္လွ်င္) လူအားေပးျခင္း။
ပၪၥမဒျမ = ဈာန္မဂ္ဖိုလ္မရဘဲယုတ္မာေသာအလိုဆိုးျဖင့္(လာဘ္ရရန္၊ၾကြားဝါရန္) ရရွိေနသေယာင္ လူတို႔ကို ေျပာဆိုျခင္း သည္ တေလာကလံုးကိုလိမ္ရာက်ေသာေျကာင့္ အဆိုးဆံုးဒျမ။ 

(၂) အႏုပညတ္။ ဈာန္မဂ္ဖိုလ္မရဘဲ ယုတ္မာေသာအလိုဆိုးျဖင့္(လာဘ္ရရန္၊ၾကြားဝါရန္) ရရွိေန သေယာင္ေျပာဆိုျခင္း။ ယုတ္စြအဆံုးအထင္ႀကီးေစလိုေသာစိတ္ျဖင့္(ဘုန္းႀကီးေတာ့    ၿမိဳ႕ေက်ာင္း၊ ရြာေက်ာင္းမွာ မေနခ်င္ေတာ့ပါဘူး ေတာေက်ာင္းေလးမွာသာေအးေအးေဆးေဆးေနခ်င္ေတာ့တာဘဲ)ဟုမေျပာေကာင္းေပ။ ဈာန္မဂ္ဖိုလ္မွတစ္ပါး ေသာ တရားတို႔ကို လိမ္လည္ေျပာၾကားလွ်င္ကား သမၼဇာနသာဝါဒပါစိတ္အာပတ္သင့္၏။ နတ္ကိုေျပာလွ်င္ ပါရာဇိကက် သည္ (နတ္သည္အသိျမန္လြန္းေသာေၾကာင့္)။

လူကိုေျပာလွ်င္နားေထာင္သူကခ်က္ခ်င္းနားလည္မွပါရာဇိကက်သည္။ အၾကာႀကီးေနမွ သေဘာေပါက္ သြား လွ်င္ ပါရာဇိကမက်။

ဈာန္၊မဂ္ဖိုလ္ဥတၲရိရယ္က၊မိမိ၌မရွိမွန္၊ပါပိစၦာစိတ္ဝါးၾကြားႏွင့္၊ေျပာမွားမိဟန္၊ သူတစ္ပါးမညႊန္ျပန္၊ နားခံသူ႔လူသား၊ေျပာျခင္းပင္၊အျမန္သိလွ်င္လ၊အင္ငါးတန္ အမွန္ရွိတာေၾကာင့္ စတုတၳပါရာဇိငယ္က်၏မမွား။

က်မ္းကိုး။

၁။မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္၏ ဘုရားဥပေဒ ေတာ္ႀကီး။
၂။ ၂၂၇ သြယ္ေသာ၀ိနည္း။ http://buddhismworld.ning.com/profiles/blogs/6371237:BlogPost:167790
၃။သိထားမွေကာင္း ၀ိနည္းအေၾကာင္း http://www.lapyae000.com/2011/09/blog-post_25.html#more

ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။

 

သံဃာ့ဂုဏ္ရည္။

 

ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ပညတ္ေတာ္မူခဲ့ေသာ သံဃာေတာ္တို႔ေစာင့္ထိန္းရသည့္  ၀ိနည္း ေတာ္အက်ဥ္း (၂၂၇) ပါး၊ အက်ယ္ ကုေဋကိုးေထာင္ေက်ာ္ကို သိရွိျခင္းျဖင့္သံဃာ့ဂုဏ္ကို ၾကည္ညိဳသဒၶါပြါးမ်ားၿပီး သံဃာႏုႆတိဘာ၀နာ ပြါးမ်ား နိုင္ရန္ႏွင့္ ရခဲလွေသာ လူေယာက္်ားဘ၀တြင္ ဗိုလ္ေကအဆံုးခံ၍ ေခတၱခဏရဟန္း၀တ္ၾကေသာ ဒုလႅဘရဟန္းမ်ား အေကာင္းဆံုး ကုသိုလ္တရားမ်ားရရွိနိုင္ေစရန္ (ကုသိုလ္တစ္ပဲ ငရဲတစ္ပိႆာ မျဖစ္ေစရန္)၊ ဒယကာ၊ဒယကာမမ်ား လည္း မိမိေၾကာင့္ ရဟန္းအာပတ္မသင့္ေစရန္ ရည္ရြယ္ေဖၚျပပါသည္။

က်မတို႔ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းႀကီးပိတ္ခ်ိန္တြင္ရပ္ကြက္တြင္းမဲေဖါက္၍စုေပါင္း ဒုလႅဘရဟန္းခံပြဲျပဳလုပ္ၾကရာ ရပ္ကြက္တြင္းရွိေယာက္်ားမ်ား တစ္ပတ္စသည္ ေခတၱရဟန္းခံၾကသျဖင့္ ဒုလႅဘ ဆိုတာေခတၱရဟန္းျပဳျခင္းလို႔ အသိမွား ခဲ့ပါတယ္။ ယခုမွ ဒုလႅဘ ဆိုတာ ပါဠိေတာ္ျဖစ္ၿပီး  ဒုလႅဘ = ဒု = ရနိုင္ခဲသည္ကို + လဘ=ရျခင္း၊ ရေအာင္ယူျခင္း။ ရနိုင္ခဲေသာရဟန္းအျဖစ္ကိုရေအာင္ယူထားျခင္းလို႔ အဓိပၸါယ္ရေၾကာင္းသိရပါတယ္။ ဤသို႔ေခတၱရဟန္း ၀တ္ရာတြင္ ရဟန္းမ်ားေစာင့္ထိန္းရမည့္က်င့္၀တ ္၀ိနည္းမ်ား မသိ၍ျဖစ္ေစ၊ မေစာင့္ထိန္းနိုင္၍ ျဖစ္ေစက်ဴးလြန္ပါက အက်ိဳးမဲ့နိုင္ ေၾကာင္းကို မန္လည္ဆရာေတာ္ႏွင့္ ေတာင္ၿမိဳ႔ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိဝံသတို႔က ေအာက္ပါအတိုင္း စာစပ္ခဲ့ၾက ပါတယ္။

မာဃေဒဝ။

ရဟန္း၊ ရဟန္း၊ မည္ျပဌာန္းလ်က္၊ ရဟန္းဟူလစ္ ၊ေခၚရာျဖစ္႐ံု၊ စနစ္ေခါက္ခ်ိဳး၊ ခ်ဳပ္႐ိုးဆန္းဆန္း၊ဖန္ရည္စြန္းသား သကၤန္းဝါဝါ၊ ဦးျပည္းကာျဖင့္၊ပညာကင္းပ၊ သီလမဲ့မ်ိဳး၊ အတြင္းဆိုးကား၊အက်ိဳးတစ္စိ၊ ဘယ္မွာရွိလိမ့္။

ေတာင္ၿမိဳ႔ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိဝံသ။

နိဗၺာန္လိုလို႔ရဟန္းခံ၊ရင္းစားျပန္လွ်င္အာဂေယာက်ာ္း။

ေတာင္ၿမိဳ႔ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိဝံသ။

ရဟန္းရွင္မွန္ကိုးကြယ္ခံဘို႔၊က်င့္ရန္ပံုေသ၊ညြန္ျပေပေသာ၊ ဉာဏ္ေတာ္ျမတ္ျဖင့္၊ပိုင္းျဖတ္ခ်င့္သံုး၊က်င့္ထံုးဥပေဒေတာ္ႀကီးပါေပတည္း။
သဒၶါအေလ်ာက္၊ ဥပေဒေအာက္၌ကပ္ေရာက္ဝင္ေန တို႔တေတြသည္၊
ကိုယ္ေနဧဧ၊ႏႈတ္ခ်ိဳေမႊး၍၊ယဥ္ေက်း၊ေမြ႔သိမ္၊တည္ၿငိမ္သူ႔အျဖစ္သို႔၊
လူသာမန္ထက္ဆင့္ဆင့္တက္၍၊မပ်က္ပံုေသေရာက္ၾကရေပ၏။
ဘုရားသခင္၊တရားရင္ဝယ္ဖြါးျမင္ရျငား၊အို..သားေတာ္အမ်ားတို႔၊
ယခုလည္းေကာင္း၊ေနာင္လည္းေကာင္းဘို႔၊ငဲ့ေစာင္းထုတ္ေဖၚ၊
ထိုဥပေဒေတာ္ႀကီးကို၊ဘခင့္စကား၊လြန္ေလးစား၍၊တရားကိန္းေအာင္၊
အဘယ္ရဟန္းေကာင္းသည္၊မလိုက္နာပဲ၊ေသြဖီလႊဲ၍၊တနဲထူးခြ်န္၊
အဘယ္မွာက်ဴးလြန္ထိုက္ပါေတာ့အံ့နည္း။

 

ျမတ္ဘုရားအဘယ္ေၾကာင့္ ဝိနည္းေတာ္ေတြ ပညတ္ခဲ့ပါသလဲ။
(၁) သံဃာေတာ္၏ ေကာင္းပါၿပီဟု ဝန္ခံက်င္သံုးရန္။
(၂) သံဃာေတာ္မ်ား ခ်မ္းသာေစရန္။
(၃) အက်င္သီလ ေဖာက္ဖ်က္သူတို႔ ကို ႏွမ္နင္းရန္။
(၄) အက်င္သီလကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးေသာ ရဟန္းတို႔ ခ်မ္းသာစြာ ေနႏိုင္ရန္။
(၅) မ်က္ေမွာက္၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ ဆင္းရဲအထူးတို႔ ကုိေစာင့္စည္းရန္။
(၆) ေနာင္ျဖစ္လတၲံ႕ကုန္ေသာ ဆင္းရဲအထူးတို႔ ကို ပယ္ရွားရန္။
(၇) မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔ကို ၾကည္ညိဳ ေစရန္။
(၈) ၾကည္ညိဳ ၿပီးေသာ သူတို႔ကို တိုး၍ ၾကည္ညိဳ ေစရန္။
(၉) သူေတာ္ေကာင္းတရား (သာသနာသံုးရပ္) တည္တံရန္။
(၁၀) ဝိနည္း (စည္းမ်ဥ္းဥပေဒ) ကို ခ်ီးေျမႇာက္ရန္ဟူေသာ အက်ိဳးထူးဆယ္ပါးတို႔ကို အစြျဲပဳ၍ ရဟန္းတို႔အား သိကၡာပုဒ္ ကို ပညတ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ျပႆနာေပၚေသာအခါမွသာ သိကၡာပုဒ္ကို ပညတ္ ေတာ္မူခဲ့ ပါသည္။ ရွင္အာနႏၵာမွ အဘယ္ေၾကာင့္ ႀကိဳတင္၍ မ ပညတ္ပါသနည္းဟု ေလ်ာက္ေတာ္မူေသာအခါ။ ႀကိဳတင္ ပညတ္ပါက ရဟန္းတို႔အားခ်ဳပ္ခ်ယ္သည္ဟုထင္ျမင္ၿပီး ဘုရားေပၚတြင္ ျပစ္မွားၾက၊ အကုသိုလ္ပြါးၾကမည္ကို ကာကြယ္ရန္ျဖစ္ပါသည္။

 

၀ိနည္း (သိကၡာပုဒ္) ေတာ္မ်ား။
၁။ ပါရာဇိက သိကၡာပုဒ္ …………………..   ၄ ပါး။
၂။ သံဃာဒိသိသ္ သိကၡာပုဒ္……………..  ၁၃ ပါး။
၃။ အနိယတ သိကၡာပုဒ္…………………….  ၂ ပါး။
၄။ နိႆဂၢိပါစိတ္ သိကၡာပုဒ္……………… ၃၀ ပါး။
၅။ သုဒၶပါစိတ္ သိကၡာပုဒ္…………………..၉၂ ပါး။
၆။ ပါဋိေဒသနီ သိကၡာပုဒ္…………………… ၄ ပါး။
၇။ ေသခိယ သိကၡာပုဒ္…………………….. ၇၅ ပါး။
၈။ အဓိကရဏ သမထ………………………. ၇ ပါး။
သိကၡာပုဒ္ေပါင္း ………………..             ၂၂၇ ပါး။
သိကၡာပုဒ္ အက်ယ္အားျဖင့္ ၉၁,၈၀၅,၀၃၆,၀၀၀ ပါး။

ဝိနည္းတဲ့သိကၡာ၊ႏွစ္ရာႏွစ္ဆယ့္ခြန္မွ၊ခ်ဲ့ျပေသာခါ၊ကုေဋလာ၊ကိုးေထာင္ေက်ာ္သာ၍၊ဘယ္သိကၡာ ဘယ္မွပြါးသည္ ဟု အက်ဥ္းသာ သြင္းကာၾကားလို႔ရယ္ပြါးျပေစေၾကာင္း။

ကိုးေထာင့္တစ္ရာရွစ္ဆယ္သာ၊သခ်ၤာကုေဋထုတ္၊ငါးသန္းသံုးေသာင္း၊ေျခာက္ေထာင္ ေပါင္း၊ မ်ားေတာင္းသိကၡာပုဒ္။ ပါတိေမါက္သာမဆိုရာ၊ေလးျဖာသီလခ်ဳပ္။ ေပလာယ်လွ်င္၊ အျမြတ္တင္၊ခ်ံဳးလွ်င္ျပေဆာင္လုပ္။ မည္သည့္သိကၡာပုဒ္မွလာ၊ေျပာသာမည္မဟုတ္။အပရိယႏၱ၊ျမတ္သီလ၊ေဟာ္ျပ သိကၡာပုဒ္။

 

အထက္ပါ ၀ိနည္း (သိကၡာပုဒ္) ေတာ္မ်ားအားခ်ိဳးေဖါက္ပါက အာပတ္ ဟုေခၚေသာ အျပစ္ ေရာက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ အျပစ္အႀကီးအေသး ေပၚမူတည္၍ အာပတ္ (အာပတၱိ) ၇ မ်ဴိးသင့္သည္။

၁။ ဂရုကအာပတ္ ၂မ်ဴိး (ႀကီးေလးေသာအာပတ္)

၂။ လဟုကအာပတ္ ၅မ်ဴိး

ဂရုကအာပတ္ ၂မ်ဴိး။
၁။ ပါရာဇိက အာပတ္(ရဟန္းဘ၀မွ ဆံုးရွဴံးရေသာ အျပစ္)
၂။ သံဃာဒိသိသ္အာပတ္(ရဟန္း သံဃာမွ ၀ိုင္း၀န္းကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေပးမွ ကုစားလို႔ရေသာ အျပစ္)

လဟုကအာပတ္ ၅မ်ဴိး။
၃။ ထုလႅစၥဥ္းအာပတ္(ႀကီးေလးေသာအျပစ္ သံဃာဒိသိသ္ေအာက္ ႀကီးေလးေသာ အျပစ္)
၄။ ပါစိတ္အာပတ္(ကုသုိလ္စိတ္မွ ေလ်ာက်ေစေသာ အျပစ္)
၅။ ပါဋိေဒသနီအာပတ္(သီးျခားထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားရေသာအျပစ္)
၆။ ဒုကၠဋ္အာပတ္ (မေကာင္းေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္အျဖစ္ လူအမ်ား ကဲ့ရဲ့ဖြယ္ အျပစ္)
၇။ ဒုဗၻာသီအာပတ္ (မေကာင္းေသာ ေျပာဆိုမႈအျဖစ္ လူအမ်ား ကဲ့ရဲ့ဖြယ္ အျပစ္)

သာပတၲိကႆ ဘိကၡေဝ နိယရံ ဝါ ဝဒါမိ တိရစၦာ နေယာနိ ံဝါ = အာပတ္ႏွင့္တကြစုေတရင္ ငရဲေသာ္လည္းက်၊ တိရစၦာန္ေသာ္လည္းျဖစ္၊ ေအာက္ထစ္ဆံုးၿပိတၲာေတာ့ႀကိမ္းေသတယ္။

ဘုန္းႀကီးလူထြက္ေပါ့ပ်က္ပ်က္၊

ဟင္းခ်ိဳေရသြက္အေသာက္ခက္။

ေတာင္ၿမိဳ႔ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိဝံသ။

အာပတ္ဆိုတာဂ်ိဳနဲ႔လားလို႔ထင္တဲ့သူေတြဝိနည္းမေလးစားသူေတြ၊ ေနာက္ဘဝဂ်ိဳေပါက္လိမ့္မယ္။ ဘုန္းႀကီးဘဝမေနရရင္လဲရွင္းရွင္း၊ေနရရင္လဲသူေတာ္ေကာင္းဘဲလုပ္မယ္။

သာသနာမွာေနၿပီးသာသနာလဲမျပဳ၊ဘာဝနာလဲမရႈၾကရင္၊အေသမလွပါ။

ဓမၼေဘရီအရွင္ဝီရိယ။                                              

သီလသိကၡာမပါပဲက်န္ေသာသိကၡာမ်ားမပြါးနိုင္ပါဘူး။သီလဆိုတာကုသိုလ္အားလံုးရဲ့ အစျဖစ္ပါတယ္။ ေနာင္လံုးဝ မလုပ္ ေတာ့ပါဘူးလို႔ယတိျပတ္ဆံုးျဖတ္မႈ(အာယတိ ံသံ ဝရေစတနာ) မပါပဲပါးစပ္က ဝန္ခံရံုနဲ႔ ေတာ့သီလမစင္ၾကယ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ေရွးဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက သံဝရအာယတိ ံမပါလွ်င္ ခါအႀကိမ္တရာ ၾကားေသာ္လည္းလားလား မွအာပတ္မေျပ ဟုမိန္႔ေတာ္မူတာပါ။

ပါရာဇိက ၄ပါး (ရဟန္းဘ၀မွ ဆံုးရွဴံးရေသာ အျပစ္)။ ထိုပါရာဇိကက်ၿပီးေသာရဟန္းကိုသိမ္အတြင္း၌အရာအေထာင္မကေသာ ရဟႏၱာတို႔က ဉတ္ကမၼဝါစာကို အႀကိမ္ အရာအေထာင္မက ဖတ္၍ရဟန္းခံေပးေသာ္လည္း ရဟန္းမျဖစ္။ ရွင္သာမေဏဘဝကိုမူရနိုင္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ လူဝတ္လဲရသည္။ ပါရာ ဇိကက်ၿပီးေသာရဟန္းသည္မိမိအျပစ္ကိုဝန္မခံရဲဘဲ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ၿပီးအျခား ရဟန္း စစ္မ်ားႏွင့္ေရာေႏွာေနပါက အျပစ္မ်ားထပ္ကာထပ္ကာျဖစ္ကာပိုမိုနစ္မြန္းမည္ ျဖစ္သည္။

သံဃာ့ကိစၥအားလံုးတြင္လည္းပါရာဇိကက်ၿပီးေသာရဟန္းကိုသံဃာအရည္ အတြက္အျဖစ္ ထည့္သြင္းေရတြက္ မိပါကသိ၍ျဖစ္ေစမသိေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေစ သံဃာ့ အမႈကိစၥမ်ားအထမေျမာက္၊မေအာင္ျမင္ပါ။ ဥပမာ - သာသနာေတာ္ တြင္အလြန္အေရးႀကီးသည့္သိမ္သမုတ္ရာ၌ရဟန္းေကာင္းအနည္းဆံုး ေလးပါး ပါဝင္ေဆာင္ရြက္မွသိမ္ ေအာင္မည္ဟု သတ္မွတ္ခ်က္ရွိရာယင္းေလးပါး၌ပါရာဇိကက်ၿပီးသူပါဝင္ေနၿပီး ရဟန္းေကာင္းလည္း အပိုမပါဘဲ သိမ္ႏုတ္လွ်င္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊သိမ္သမုတ္လွ်င္ ေသာ္လည္းေကာင္း ထိုသိမ္မေအာင္ျမင္နိုင္ေပ၊ ရဟန္းခံျခင္း၊ ဥပုသ္ျပဳျခင္း၊ ပဝါရဏာျပဳျခင္း၊ကထိန္ခင္းျခင္းအစရွိေသာသံဃာ့ကိစၥတို႔၌လည္းထိုနည္းတူျဖစ္သည္။

ထိုျပင္ပါရာဇိကက်ေသာရဟန္းေၾကာင့္ မေအာင္ျမင္ေသာသိမ္တြင္ျပဳလုပ္သည့္ သံဃာ့ကိစၥအားလံုးတို႔သည္ လည္း အစဥ္အဆက္ အထမေျမာက္ မေအာင္ျမင္ေတာ့ေပ။ သိမ္အတြင္းတြင္ သံဃာႏွင့္ဆိုင္ရာအမႈကိစၥမ်ားျပဳလုပ္ရာ၌ ပါရဇိကက်ၿပီးေသာရဟန္းတု ရဟန္းေယာင္ ပါဝင္ေနပါက အျခားရဟန္းေကာင္းမ်ားမွာ သိ၍ျဖစ္ေစ မသိေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္ေစ ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္သည္။ ထိုေၾကာင့္ သာသနာေတာ္အတြက္ အလြန္အႏၱရာယ္ႀကီးမားလွေသာ ရဟန္းတု ရဟန္းေယာင္မ်ားကို ဤသာသနာေတာ္မွႏွင္ထုတ္ရန္ ျမတ္ဗုဒၶကိုယ္ ေတာ္တိုင္ေဟာ ၾကားေတာ္မူခဲ့ သည္။

ပါရာဇိကက်ေသာရဟန္းမ်ားပါဝင္လာပါကလည္း ကံေျမာက္ေစရန္ လိုအပ္ေသာရဟန္းထက္ပိုၿပီး ရဟန္းမ်ား ထည့္ျခင္း တစ္ပါးႏွင့္တစ္ပါးလည္း နီးကပ္စြာထိုင္ၾကသည္။ ကံေျမာက္ေအာင္ရဟန္းစစ္မ်ား တစ္ပါးႏွင့္ တစ္ပါး ႏွစ္ေထာင့္ထြာ ထက္မကြာရပါ။ (တဘက္ရဟန္း၏အျပင္ဘက္ဆံုးကိုယ္အဂၤါ ႏွင့္မိမိ၏အနီးဆံုးအဂၤါႏွင့္တိုင္းရသည္။)

 

က်မ္းကိုး။

၁။မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္၏ ဘုရားဥပေဒ ေတာ္ႀကီး။                                                                                    

၂။ ၂၂၇ သြယ္ေသာ၀ိနည္း။ http://buddhismworld.ning.com/profiles/blogs/6371237:BlogPost:167790

၃။ သိထားမွေကာင္း ၀ိနည္းအေၾကာင္း http://www.lapyae000.com/2011/09/blog-post_25.html#more

ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္

၀ၪၥနာတရား(၃၇)ပါး။

၀ၪၥနာတရား(၃၇)ပါး။ အရွင္ဆႏၵာဓိက၏ကိုယ့္ကိုယ္စစ္စာအုပ္မွ။
၁။ သံေယာဇဥ္ႏွင့္ခ်စ္တဲ့ (ရာဂ) ကို (ေမတၲာ)ႏွင့္ခ်စ္တယ္လို႔ထင္တာမ်ိဳး။
၂။ စိတ္ပူျခင္း၊စိုးရိမ္ျခင္း၊ဝမ္းနည္းပူေဆြးျခင္း(ေသာက)က(ကရုဏာ)ေရာင္ ေဆာင္ျခင္း။
မိမိခ်စ္ရတဲ့သူေတြဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနတာကိုၾကည့္ၿပီးစိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ေနတာကို သနားတတ္တယ္၊စာနာတတ္တယ္လို႔ထင္တာမ်ိဳး။
၃။ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးျခင္းဆိုတဲ့ (ပဟာတ) က (မုဒိတာ) ေရာင္ေဆာင္ျခင္း။ သူတစ္ပါးရဲ့ ေအာင္ျမင္မႈတစ္ ခုခုကိုအေၾကာင္းျပဳၿပီးအူျမဴး ခုန္ေပါက္ေနတာ၊ ရယ္ေမာေအာ္ဟစ္ေန တာ၊ေပ်ာ္ပြဲႏႊဲၿပီးကဲေနတာ၊အေပ်ာ္ၾကဴးၿပီးကဲေနတာကို မုဒိတာပြါးတတ္တယ္လို႔ထင္တာ။
၄။ ကုသိုလ္အလုပ္မျပဳလုပ္ျခင္းဆိုတဲ့ (နိကၡိတၲဓုရ) က (ဥေကၡာ)ေရာင္ေဆာင္ျခင္း။ ကုသိုလ္ကိစၥေၾကာင့္ၾကမစိုက္ခ်င္တာ၊တာဝန္မယူခ်င္တာကိုကံအတိုင္းပဲမတတ္နိုင္ဘူးလို႔ကံကိုလႊဲခ်ၿပီး အပ်င္းထူေနတာမ်ိဳး။
၅။ စိတ္ပူျခင္း၊စိတ္ဆင္းရဲျခင္းဆိုေသာ(စိတၲသႏၱာ) က(သံေဝဂ)ေရာင္ေဆာင္ျခင္း။ ရတာမလို၊လိုတာမရလို႔၊အလုပ္အကိုင္အဆင္မေျပတာ၊ျပႆနာေတြနဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ရလို႕ စိတ္ဆင္းရဲေနတာ၊ေလာကႀကီးအေပၚ မေၾကမနပ္ျဖစ္ေနတာကို၊ဘဝႀကီးကိုၿငီးေငြ႔ေနၿပီ၊ သံသရာႀကီးကိုထိတ္လန္႔ေနၿပီလို႔ထင္တာမ်ိဳး။
၆။ သူတစ္ပါးအေပၚမယံုႀကည္ျခင္း(အသိဒၶိယ)က ပညာေခၚ(ဝိမံသ) အေရာင္ ေဆာင္ျခင္း။
ဟိုလူ႔မယံု၊ဒီလူ႔မယံု၊ဟိုဟာမယံု၊ဒီဟာမယံုနဲ႔ေနရာတကာယံုမွားသံသယျဖစ္ေနတာ၊သဒၶါတရားေခါင္းပါး ေနတာကိုပဲစူးစမ္းဆင္ျခင္တတ္တယ္၊ေဝဖန္ပိုင္းျခားတတ္တယ္လို႔ ထင္ တာကိုဝိဘဇၨ ဉာဏ္ရွိတယ္လို႔အသားလြတ္အထင္ႀကီးေနတာမ်ိဳး။
၇။ ပုဂၢိဳလ္ေရးေဝဖန္ပုတ္ခတ္ျခင္းဆိုတဲ့(ပုဂၢလဂရဟိတ)က မေကာင္းမႈကိုကဲ့ရဲ့ျခင္းဆိုတဲ့ (ပါပဂရဟိတာ)အေရာင္ေဆာင္ျခင္း။ေကာင္းေစခ်င္လို႔ေျပာတာပါ၊သာသနာ့မ်က္ႏွာကို ႀကည့္ၿပီးေရးတာပါလို႔အသံေကာင္းဟစ္ေပမဲ့တကယ္တန္းက်ေတာ့ဆရာလုပ္ခ်င္တာ၊မနာလိုတာ၊နာက်ည္းစိတ္ေတြနဲ႔အျပစ္မရွိအျပစ္ရွာၿပီးပုဂၢိဳလ္ေရးဂုဏ္သိကၡာထိခိုက္ေအာင္ျပစ္ တင္ေဝဖန္၊ကဲ့ရဲ့၊ရႈတ္ခ်၊ပုတ္ခတ္ ေစာ္ကား တာမ်ိဳး။
၈။ စကားႀကမ္း၊စကားရိုင္းေျပာျခင္းဆိုတဲ့ (ဖရုသဝါစာ) က အျပစ္ကိုႏွိပ္ကြက္ၿပီး ဆံုးမ ျခင္းဆိုတဲ့(နိဂၢယွဝါဒိတာ) အေရာင္ေဆာင္ျခင္း။အျပစ္ရွိသူကိုႏွိမ့္ခ်ၿပီးရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္း ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းမာမာ ေႀကာေၾကာေျပာဆိုတာကိုေကာင္းေစခ်င္လို႔မခံခ်င္စိတ္ရွိ ေအာင္ေျပာတာလို႔လွည့္စားတာမ်ိဳး။
၉။ ဒကာဒကာမမ်ားအေပၚေအာက္ႀကိဳ႕ေျပာျခင္း(စာဋဳကမ်တာ)ကိုခ်စ္ဖြယ္ေသာစကား ကိုေျပာျခင္း(ပိယဝါဒိတာ)ကအေရာင္ေဆာင္ျခင္း။လာဘ္လာဘကိုငဲ့ၿပီးကိုယ့္ကိုယ္ ႏွိမ့္ ႏွိမ့္ခ်ခ်နဲ႔ခခယယ ဆက္ဆံတာကို စကားေျပာခ်ိဳသာတယ္။သေဘာေကာင္းတယ္လို႔ထင္တာ။
၁၀။ မိမိပိုင္ပစၥည္းအားသူတစ္ပါးႏွင့္မခြဲေဝမသံုးဆြဲျခင္း(အသံသိဘာဂသီလတာ) ႏွင့္ အသက္ေမြး ဝမ္းေၾကာင္းစင္ၾကယ္ျခင္း (အာဇီဝပါရိသုဒၶိ)။ ကိုယ့္ပစၥည္းသူ မ်ားမေပးခ်င္ လို႔ႏွေျမာတြန္႔တိုေနတာကို သီလမစင္ၾကယ္သူကိုလွဴရင္အဆိပ္ပင္ေရေလာင္းရာစိုး လို႔ လို႔အေၾကာင္းျပတာမ်ိဳး။
၁၁။ မွားမွားယြင္းယြင္းအသက္ေမြးျခင္း(မိစၦာအာဇီဝ) ႏွင့္ မိမိပိုင္ပစၥည္းအားသူတစ္ပါးႏွင့္ ခြဲေဝမသံုးဆြဲျခင္း(သံဝိဘာဂသီလတာ)။သီလမစင္ၾကယ္သူ ေတြကိုေထာက္ပံ့ေနတာကို အလွဴအတန္းရက္ေရာတယ္လို႔သူတစ္ပါးထင္ေစခ်င္တာမ်ိဳး။
၁၂။ တရားႏွင့္အညီမခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း(အသဂၤဟသီလတာ) ႏွင့္ ဒကာဒကာမမ်ား ႏွင့္မေရာ ေႏွာျခင္း(အသံသဂၢဝိဟာရိတာ)။အေျခအေနေပး ပါလ်က္စကားမေျပာခ်င္တာ၊တရားမ ေဟာခ်င္တာကို ဝိနည္းအထူးေလးစားသလို၊ပရိသတ္နဲ႔မေရာခ်င္သလိုဟန္ေဆာင္တာမ်ိဳး။
၁၃။ ရဟန္းႏွင့္မသင့္ေတာ္ေသာလူေပါင္းေပါင္းျခင္း(အနႏုေလာမိကဂိဟိသံသဂၢ) ႏွင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း(သဂၤဟသီလတာ)။ရဟန္းစည္းလူစည္းမထားပဲလူအခ်င္းခ်င္း ေပါင္းသလို ေပါင္းတာမ်ိဳးကို ဒကာဒကာမေတြအေပၚ ေမတၲာနဲ႔ ခ်ီးေျမႇာက္တယ္လို႔ထင္တာမ်ိဳး။
၁၄။ ကုန္းေခ်ာျခင္း(ပိသုဏဝါစတာ) ႏွင့္ အမွန္စကားေျပာျခင္း(သစၥာဝါဒိတာ)။ တို႔ကမွန္ တာေျပာတာပဲ ဘာျဖစ္လဲဆိုျပီးခ်စ္ခင္ေနသူခ်င္း၊ ညီညြတ္ေနသူ ခ်င္း အစည္းေျပသြား ေအာင္စကားကို ကိုယ္သိတိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာတာမ်ိဳး။
၁၅။ သူတစ္ပါးအက်ိဳးမဲ့ကိုလိုလားျခင္း(အနတၳကာမတာ) ႏွင့္ ကုန္းစကားမေျပာ ျခင္း (အပိသုဏဝါစတာ)။တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ့အက်ိဳးစီးပြါးပ်က္ျပားေအာင္တစ္စံုတစ္ေယာက္ကၾကံစည္ေျပာဆို လုပ္ကိုင္ေန တာကို သိပါလ်က္ကုန္းတိုက္ရာေရာက္မွာစိုးလို႔လို႔ အေၾကာင္း ျပၿပီးမေျပာပဲေနတာမ်ိဳး။
၁၆။ မိမိဒကာသူမ်ားဒကာျဖစ္သြားမွာစိုးရိမ္းျခင္း (ကုလမိစၦရိယာ) ကိုမိမိ ဒကာအား ညွာတာသနားျခင္း၊အားနားျခင္း(ကုလာႏုဒယာတာ) လို႔စိတ္ကိုလွည့္ တတ္ တာမ်ိဳး။
၁၇။ ကိုယ့္ေက်ာင္းသူမ်ားမလာေစလိုျခင္း၊ေက်ာင္းဝန္တိုျခင္း(အာဝါသမိစၦရိယာ) ကို ေက်ာင္းေရရွည္ တည္တန္႔ေစလိုျခင္း၊ေက်ာင္းမပ်က္စီးေစလိုျခင္း(အာဝါသစိရတရကာ မတာ) လို႔စိတ္ကိုလွည့္စားတာမ်ိဳး။
၁၈။ တရားဓမၼႏွင့္ပတ္သက္ၿပီးဝန္တိုျခင္း(ဓမၼမစၦရိယာ)ႏွင့္ တရားဓမၼႏွင့္ပတ္သက္တာေတြ ကိုထိမ္းသိမ္း ေစာင့္ ေရွာက္ျခင္း(ဓမၼပဋိဗႏၶပရိဟာရဏတာ)။
၁၉။ အက်ိဳးမဲ့စကားမ်ားအခ်ိန္ျဖံဳးေျပာဆိုရတာေပ်ာ္ေမြ႔ျခင္း(ဘႆာရာမတာ) ကိုတရား စကားေျပာရတာ ေမြ႔ေလ်ာျခင္း(ဓမၼေဒသနာဘိရတာ) လို႔စိတ္ကို လွည့္ပတ္တာမ်ိဳး။
၂၀။ အေပါင္းအေဖၚႏွင့္ေမြ႕ေလ်ာျခင္း(သဂၤဏိကာရာမတာ) ကိုတပည့္အေပါင္းကိုခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း(ဂဏာႏုဂၢဟကရဏတာ)လို႔ စိတ္ကိုလွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၂၁။ အမႈကိစၥအမ်ိဳးမ်ိဳးမွာေပ်ာ္ေမြ႔ျခင္း (ကမၼာရာမတာ) ကိုကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ ေမြ႔ေလ်ာျခင္း(ပုညကမၼတာ) လို႔စိတ္ကိုလွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၂၂။ ေဒါသႏွင့္ရြံရွာစက္ဆုတ္ျခင္း(ဗ်ာပါဒ) ကိုဘာဝနာကမၼ႒ာန္း ႏွင့္ရြံရွာျခင္း (ပဋိကူလသညတာ) လို႔စိတ္ကိုလွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၂၃။ ကာမဂုဏ္အေပၚတြင္ႏွစ္သက္ျခင္း (ကာမစၦႏၵ) ကိုဘာဝနာကမၼ႒ာန္းေၾကာင့္မရြံရွာျခင္း(အပၸဋိကူလသညတာ) လို႔စိတ္ကိုလွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၂၄။ အိပ္ခ်င္ငိုက္မ်ဥ္းျခင္း၊ပ်င္းရိျခင္း(ထိနမိဒၶ) က စိတ္တည္ၿငိမ္ျခင္း၊ ေဘးအာရံုမ်ား မသိေတာ့ျခင္း(သမာဓိ)လို႔စိတ္ကိုလွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၂၅။ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ၿပီးဟိုလုပ္ဒီလုပ္ေလွ်ာက္လုပ္ျခင္း(ဥဒၶစၥ) ကိုႀကိဳးစားျခင္း(ဝီရိယ) လို႔စိတ္ ကိုလွည့္ပတ္ တတ္ပါတယ္။
၂၆။ အပ္၊မအပ္စိတ္ပူပန္ျခင္း(ကုကၠဳစၥ)ကိုဝိနည္းအထူးေလးစားျခင္း(သိကၡာကာမတာ)လို႔စိတ္ကို လွည့္ပတ္ တတ္ပါတယ္။
၂၇။ သံသယျဖစ္ျခင္း(ဝိစိကိစၦာ)ကိုဟိုဘက္ဒီဘက္ႏွစ္ဖက္မွ်ေအာင္စီစဥ္ျခင္း(ဥပယပ ကၡသႏၱိရဏတာ) လို႔စိတ္ကိုလွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၂၈။ အေကာင္းအေကာင္းမွန္းအဆိုးအဆိုးမွန္းမသိတဲ့ (သေမၼာဟ) ကိုအ ေကာင္း အဆိုး အားလံုးကို လ်စ္လ်ဴရႈတဲ့ (ဣ႒ာနိ႒သမုေပကၡနာ) လို႔စိတ္ကို လွည့္ပတ္ တတ္ပါတယ္။
၂၉။ အယူအဆမွားယြင္းျခင္း(မိစၦာဒိ႒ိ)က စူးစမ္းဆင္ျခင္ျခင္း (ဝီမံသာေဟတု ပရိဂၢဟတာ) လို႔စိတ္ကို လွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၃၀။ သတၲဝါေတြအေပၚသနားကရုဏာမရွိျခင္း(အဒယာပႏၷတာ) က သတၲဝါေတြ အေပၚ တပ္မက္မႈ ကင္းျခင္းလို႔စိတ္ကိုလွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၃၁။ ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာေတြအေပၚၿငိကပ္စြာခံစားျခင္း(ကာမသုခလႅိကာႏုေယာေဂါ)က ရဟန္းေတြကို ဘုရားရွင္ခြင့္ျပဳတဲ့စားသံုးျခင္း(အႏုညာတပဋိေသဝနာ)  လို႔စိတ္ကို လွည့္ပတ္ တတ္ပါတယ္။
၃၂။ ဆရာသမားတို႔၏အဆံုးအမကို တရိုတေသမခံယူျခင္း(အပဒကၡိဏဂၢါဟိတာ)က ကိုယ့္ကိုယ္ အႀကီးထားအားကိုးျခင္း(အတၲာဓိပေတယ်တာ) လို႔စိတ္ကိုလွည့္ပတ္ တတ္ပါတယ္။
၃၃။ တရားက်င့္ဖက္ေတြအေပၚမရိုေသမေလးစားျခင္း(သျဗဟၼစရီအဂဝါတာ) ကတရား ေတာ္ကိုရိုေသ ေလးစားျခင္း(ဓမၼဓိပေတယ်တာ) လို႔စိတ္ကိုလွည့္ ပတ္တတ္ပါတယ္။
၃၄။ မိမိကိုယ္ကိုေရာတရားေတာ္ကိုေရာဖ်က္စီးျခင္း(အတၲဓမၼပရိဗၻဝ)ကိုေလာကကိုအေလး အျမတ္ျပဳျခင္း(ေလာကဓိပေတယ်တာ)လို႔စိတ္ကိုလွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၃၅။ မိတ္ေဆြအေပါင္း၊ဧည့္သည္အေပါင္းႏွင့္ဝမ္းေျမႇာက္ဝမ္းသာမေျပာနိုင္ျခင္း (အသေမၼာဒနသီလ) ကိုႏိႈင္းႏိႈင္းခ်ိန္းခ်ိန္းေျပာဆိုျခင္း(မိတဘာဏိတာ) လို႔စိတ္ကို လွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၃၆။ ေကာက္က်စ္ျခင္း၊လွည့္ပတ္ျခင္း(မာယာသာေဠယ)ကို ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာေျပာဆို နိုင္ျခင္း(သေမၼာဒနသီလတာ) လို႔စိတ္ကိုလွည့္ပတ္တတ္ပါတယ္။
၃၇။ မစူစမ္းမဆင္ျခင္ျခင္း(အပရိကၡဏတာ)ကသဒၶါတရားအားႀကီးျခင္း(သဒၶါလု တာ) ေရာင္ေဆာင္ၿပီး စိတ္ကိုလွည့္ပတ္တတ္ပါသည္။

ေရြးခ်ယ္ရမယ့္ဘာသာမွာရွိရမယ့္အဂၤါေလးခ်က္။

ေကသမုတၲိသုတၲန္ကို ဓမၼဓိ႒ာန္ဘာသာေရြးနည္းလို႔နာမည္ေပးသင့္တယ္။
ေရြးခ်ယ္ရမယ့္ဘာသာမွာရွိရမယ့္အဂၤါေလးခ်က္။
၁။ ကုသိုလ္တရားသာျဖစ္မယ္။
၂။ အျပစ္ကင္းတဲ့ တရားသာျဖစ္မယ္။
၃။ ပညာရွိတို႔ခ်ီးမြမ္းအပ္တဲ့တရားသာျဖစ္မယ္၊
၄။ ျပည့္စံုစြာက်င့္သံုးလိုက္ရင္အစီးအပြားတိုးတက္ျခင္း၊ခ်မ္းသာျခင္းျဖစ္မယ္။
မွန္ကန္ေသာဘာသာတရား၏မွတ္ေက်ာက္မွာမဂၢင္ရွစ္ပါးက်င့္စဥ္ပါေသာတရားျဖစ္သည္။

ဘာသာဝါဒေရြးခ်က္ၾက(ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္)။
ဘာသာဝါဒ၊ေရြးခ်က္ၾက၊မွန္မွက်ိဳးမ်ားသည္။
အယူဝါဒ၊မွားယြင္းက၊မုခ်က်ိဳးနည္းမည္။
အမွားအမွန္၊ေရြးခ်ယ္ရန္၊စံမွန္ရွိရမည္။
မွတ္ေက်ာက္မွာတင္၊စံမွာယွဥ္၊ေရြးလွ်င္မမွားၿပီ။

မွတ္ေက်ာက္ႏွင့္စံ(ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္)။
မဂၢင္ရွစ္တန္၊စံေကာင္းမွန္၊တင္ရန္မွတ္ေက်ာက္ျဖစ္ေပသည္။
ရွစ္ျဖာမဂၢင္၊ေဘာင္မဝင္၊က်င့္စဥ္မွားလွသည္။
ရွစ္ျဖာမဂၢင္၊ေဘာင္၌ဝင္၊က်င့္စဥ္မွန္လွသည္။
က်င့္စဥ္မွန္မွ၊ယူဝါဒ၊ ဒုကၡၿငိမ္းေစသည္။
ဒုကၡၿငိမ္းမွ၊ထိုဝါဒ၊မုခ်စစ္မွန္သည္။

စစ္မွန္ေသာဘာသာဝါဒ(ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္)။
ဗုဒၶသာသနာ၊မဂ္ရွစ္ျဖာ၊ေသျခာရွိေပသည္။
ရွစ္မဂၢင္ပြါး၊ကိေလမ်ား၊ၿငိမ္းသြားခ်မ္းသာသည္။
ထိုေၾကာင့္ဗုဒၶ၊ယူဝါဒ၊မုခ်စစ္မွန္သည္။
ၾကံဳႀကိဳက္ခဲစြာ၊သာသနာ၊ၾကံဳလာရေပၿပီ။
ၾကံဳလာေသာ္လည္း၊သင္ယူလြဲ၊သင္ပဲဆင္းရဲမည္။
မလြဲေစခ်င္၊ ရွစ္မဂၢင္၊တြင္တြင္ပြါးရမည္။
မဂၢင္ပြါးလွ်င္၊ကိေလစင္၊ေျပးဝင္နိဗၺာန္ျပည္။

ေကာ္ဖီပန္းပြင့္ဟာအသက္ရွည္က်န္းမာစြာ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ် လိုသူမ်ားအတြက္အေကာင္းဆံုးအစာဆိုတာ သိပါသလား။

 

 

 

 

 

ေကာ္ဖီပန္းပြင့္ ၁၀၀ ဂရမ္ (၃.၅ ေအာင္စ) တြင္ပါ၀င္ေသာအာဟာရဓါတ္မ်ား။

အင္နာဂ်ီ (Energy) = 103 Kl

ကဆီဓါတ္ (Carbohydrate) = 5 g

သၾကား Sugar = 1.9 g

အမွ်င္ (Fibre) = 2 g

အဆီ (Fat) = 0.3 g

အသား (Protein) = 2 g

Vit B1 = .05 mg (4%)

Vit B2 = .06 mg (5%)

Vit B3 = .507 mg (3%)

Vit B5 = .667 mg (13%)

Vit B6 = .184 mg (14%)

Vit B9 = 57 micro g (14%)

Vit C = 48 mg (58%)

Vit K = 15.5 micro g (15%)

Calcium = 22 mg (2%)

Iron = 0.42 mg (3%)

Magnesium = mg (4%)

Phosphorus = 44 mg (6%)

Potassium = 299 mg (6%)

Sodium = 30 mg (2%)

Zinc = 0.27mg (3%)

 

ေကာ္ဖီပန္းပြင့္ မွာ အဆီ (Fat) နဲ႔ ကဆီဓါတ္ (Carbohydrate) နည္းၿပီး၊ အမွ်င္ (Fibre) ၊ ေရ နဲ႔ ဗီတာမင္ စီ တို႔မ်ားစြာပါ၀င္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုအစာမ်ိဳးကို high nutritional density လို႔ေခၚပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုအစာမ်ိဳးမွာ အာဟာရဓါတ္မ်ားစြာပါ၀င္ေပမဲ့ အင္နာဂ်ီ (Energy) အမ်ားႀကီးမထြက္ပါဘူး။ ဆိုလိုတာက high nutritional density အစာစားျခင္းျဖင္ လိုအပ္ေသာ ဗီတာမင္နဲ႔သတၳဳဓါတ္ေတြကို လံုေလာက္စြာရရွိေစၿပီး၊ ကိုယ္အေလးခ်ိန္မတိုးေစတဲ့အတြက္ က်န္းမာေရးအတြက္ အထူးသျဖင့္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ် လိုသူမ်ားစားသင့္ေသာအစာမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အသီးအႏွံ႔မ်ားဟာ high nutritional density အစာမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သၾကားမ်ားထပ္ထဲ့ထားေသာ စက္ရံုထြက္ ပစၥည္းမ်ား၊ အရက္ေသစာမ်ားကေတာ့ low nutritional density အစာမ်ားျဖစ္တဲ့အတြက္ က်န္းမာေရးအတြက္မသင့္ေတာ္ပါဘူး။

ေကာ္ဖီပန္းပြင့္မွာ  phytochemicals,  ေခၚတဲ့  ဓါတ္ပစၥည္းမ်ားလည္းပါရွိပါတယ္။ phytochemicals, ေတြက ကင္ဆာ (cancer), ေလျဖတ္ျခင္း (stroke), ဇီ၀ျဖစ္စဥ္ ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ေရာဂါ (metabolic syndrome) မ်ားျဖစ္ပြါးမႈကို ေလ်ာ့နည္းေစပါတယ္။ ေကာ္ဖီပန္းပြင့္ မ်ားမ်ာစားျခင္းျဖင့္ ဆိုး၀ါးေသာ ေယာက်္ားမ်ားတြင္ျဖစ္ေသာ ပေရာစိတ္က်ိတ္ကင္ဆာ (prostate cancer) ကိုသက္သာ ေစပါတယ္။ ၎အျပင္ ေကာ္ဖီပန္းပြင့္ ကိုခုတ္ထစ္ျခင္း (၀ါ) ၀ါးျခင္းျဖင့္ Sulforaphane, ဆိုတဲ့ ဓါတ္လည္း ထြက္လာပါတယ္။ Sulforaphane, က ကင္ဆာေရာဂါကို ကာကြယ္နိုင္တယ္လို႔ယူဆၾကပါတယ္။

ေကာ္ဖီပန္းပြင့္ မွာ  Indole-3-carbinol,  ေခၚတဲ့  ဓါတ္ပစၥည္း လည္းပါရွိပါတယ္။ ဒီဓါတ္က ပ်က္စီးတဲ့ဗီဇ (DNA) မ်ားျပန္လည္ျပဳျပင္ျခင္းကိုအားေပးပါတယ္။ ဒီသတၱိေၾကာင့္ ဗီဇမ်ားပ်က္ဆီးျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ကင္ဆာမ်ားကိုကာကြယ္နိုင္ပါတယ္။  ၎အျပင္ Indole-3-carbinol မွာ မိန္းမေဟာမုန္း estrogen ကိုဆန္႔က်င္တဲ့အတြက္ estrogen အားေပးတဲ့ prostate cancer ကိုသက္သာေစတာ ျဖစ္ပါ တယ္။

         ေကာ္ဖီပန္းပြင့္ကို ေရဆူမွတ္အထိအပူေပးရင္အထက္ပါဓါတ္ေတြရဲ့ပါ၀င္မႈကို ၅ မိနစ္မွာ ၂၀-၃၀ % က်ဆင္းၿပီး၊ ၁၀ မိနစ္မွာ ၄၀-၅၀% ၊ ၃၀ မိနစ္မွာ ၇၅%အထိက် ေစ ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရေႏြးေငြ႔ျဖင့္ ခ်က္ျခင္း၊ microwave ႏွင့္ခ်က္ျခင္း၊ ေၾကာ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ သိသိသာသာက်ဆင္းျခင္းမျဖစ္ေစပါဘူး။

         ေကာ္ဖီပန္းပြင့္ရဲ့သဘာ၀အေရာင္မ်ားက ေတြ႔ေနက် အျဖဴေရာင္အျပင္၊ အစိမ္း၊အ၀ါ၊ ခရမ္းေရာင္ မ်ားလည္းရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီအေရာင္ေတြက ေရွးကစိုက္ပ်ိဳးေသာ အေရာင္ မ်ားျဖစ္ၿပီး အျဖဴေရာင္ထက္ ပိုမို ႏုညံ့ၿပီး ေစ်းပိုႀကီးပါတယ္။

Ref
http://en.wikipedia.org/wiki/Cauliflower