ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္မွ သစၥာေလးပါး လကၤာ။

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္မွ သစၥာေလးပါး လကၤာ။

ျဖစ္ပ်က္မွန္သမၽ် ဒုကၡသစၥာ၊
လိုခ်င္ေလာဘ သမုဒယသစၥာ၊
ျဖစ္ပ်က္ခ်ဳပ္က နိေရာဓသာ၊
ျဖစ္ပ်က္ရႈၾက မဂၢသာ။

စိတ္ညစ္ေနလား။

Dr Shwe Tun

12 hrs · Lewe, Myanmar ·

စိတ္ညစ္ေနလား။
*တကယ္ေတာ့
တရားသေဘာအရ ဘယ္အရာမွ မျမဲဘူး။
စိတ္ညစ္တာလည္း အျမဲတည္မေနနိဳင္ပါဘူး။...
ကာလတစ္ခုပါပဲ။

*ကိုယ္ကမျမဲတဲ႔ သေဘာတရားေလးကို
ေသခ်ာသေဘာေပါက္ျပီး စိတ္ညစ္တာကို
အေၾကာင္းျပဳၿပီး ထြက္ေပါက္အေနနဲ႔
`အကုသိုလ္´ မျပဳမိဖို႔ပါ။
*စိတ္ညစ္ေနတဲ႔ကာလတိုေလးမွာ
`ကုသိုလ္´ေတြကိုလုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ
မလုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ ေပေတလုပ္ေနလိုက္ပါ။
ဘုရားပန္းအိုးလဲတာ
ဘုရားေသာက္ေတာ္ေရလဲတာ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ႔အစားအစာေလးေတြကို
ျမတ္စြာဘုရားကပ္တာစသျဖင့္
လုပ္လို႔လည္းရပါေသးတယ္။
*စိတ္ညစ္တာကို အမွီျပဳၿပီး
`ကုသိုလ္´အျမတ္ထြက္ေအာင္လုပ္ပစ္ရမွာပါ။
ကာလတစ္ခုၾကာလို႔
စိတ္ညစ္တာလဲေပ်ာက္သြားေရာ ..
ကိုယ့္ရင္ထဲကိုျပန္ၾကည့္လိုက္တဲ႔အခါ
ကုသိုလ္ေတြတစ္ေလွႀကီး ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ။
အရွင္ရာဇိႏၵ(ရေဝႏြယ္.အင္းမ)
MS
credit> ဓမၼနဒီ

"မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးႏွင့္ ထိုင္းလူမ်ဳိး တို႔၏ တရားအေမးအေျဖ "

Pay Thoe with Zaw Gyi and 25 others.

23 June · Komsomolsknaamure, Russia ·

"မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးႏွင့္
ထိုင္းလူမ်ဳိး တို႔၏ တရားအေမးအေျဖ "
ဆရာေတာ္ - ဒကာေတာ္တို႔ ဘယ္က လာခဲ့တာလဲ။
...

ထိုင္း - ဇင္းမယ္ကပါဘုရား။
ဆရာေတာ့္သတင္းၾကား လို႔ ၾကည္ညိဳလို႔လာဖူးတာပါ ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ဘုန္းႀကီးေတြအမ်ားႀကီး ထုိင္းမွာလဲ
ရွိတာမဟုတ္လား။
ထိုင္း - ဘုန္းႀကီးခ်င္းမတူပါဘူးဘုရား။
ထုိင္းမွာ ေတာရေဆာက္တည္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္သိပ္မရွိေတာ့ပါဘူး။
ဆရာေတာ္ - တို႔က သတၱိမရွိလို႔ ေတာထဲေနတာပါဗ်ာ။
ၿမိဳ႕ထဲေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြက ေတာထဲေနတာထက္ပိုၿပီး
ထက္လို႔ ပိုၿပီးသတၱိရွိေနတာဗ်။ တို႔က သူတို႔ေလာက္
သတၱိမရွိလို႔ ေတာမွီေနတာဗ်။ ေတာထဲေနတာဗ်။
ဘုန္းႀကီး အားလံုး အတူတူပါဗ်ာ။ ထိုင္း၊ ကေမၻာဒီးယား၊
လာအို၊ ျမန္မာရယ္က ေထရ၀ါဒလို႔ေခၚတယ္။
အရွင္မဟာကႆပ၊ အရွင္သာရိပုတၱရာတို႔အဆက္ဆက္ က
တစ္ဆင့္ၾသ၀ါဒေတြကုိ လံုး၀မျပင္ဘဲက်င့္တာဗ်ာ။
အက်င့္တူပါပဲဗ်ာ။
ထုိင္း - ျမန္မာႏုိင္ငံက ဆရာေတာ္ေတြက
သာသနာေတာ္ကို ပိုၿပီးေတာ့ ၾကည္ညိဳၿပီး ၀ိနည္းေတာ္ေတြကို
ေလးစားလိုက္နာၾကပါတယ္ ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - တို႔ဆီေရာက္တုန္းမို႔ ေျပာတာလားဗ်ာ။
ထုိင္း - တကယ္ေျပာတာပါဘုရား။
တပည့္ေတာ္တို႔ ၀ိပႆနာတရားေတာ့ အားထုတ္ခ်င္ပါတယ္ဘုရား။
နည္းလမ္းေတာ့မသိပါဘုရား။
ဆရာေတာ္ - နည္းလမ္းေတြ ဘာလို႔မသိရမွာလဲ။
ထိုင္းမွာလည္းရွိတာပဲ။ ဒီကသြားတာေတြရွိတာပါပဲ။
နည္းလမ္းေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား တို႔ဗုဒၶက
သတိတစ္လံုးပဲဗ်ာ။ ဘာလုပ္လုပ္ လုပ္တဲ့အလုပ္ကို
သတိနဲ႔တြဲလုပ္။ အဲဒါ ၀ိပႆနာျဖစ္သြားတာပဲ။
သတိနဲ႔လုပ္ေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ့္ဆီမွာရွိတယ္။
ရွိေတာ့ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္သိတာပဲ။ အဲဒါ၀ိပႆနာဗ်။
ထုိင္း - တပည့္ေတာ္ တရားထုိင္တဲ့အခါ
စိတ္က မၿငိမ္ပါဘူးဘုရား။ စိတ္ကေလးကိုတစ္ေနရာတည္း
မွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ကေလးေနဖို႔အတြက္
အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းေပးပါ ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ကိုယ္ထဲမွာ ႏွစ္သက္ရာကိုမွတ္။
တို႔ ဘုရားတိုင္း ဘုရားတိုင္းမွတ္တာ ႏွာေခါင္းပဲ။
ႏွာေခါင္းမွာ ၀င္ေလေလး၀င္တာထြက္တာကိုစာလို
၀င္သက္ထြက္သက္ေခၚတယ္ဗ်ာ။ အဲဒါ အသက္ပဲဗ်ာ။
လူတစ္ေယာက္ လံုးရဲ႕အသက္ဟာ ႏွာေခါင္းမွာရွိတယ္။
၀င္ေလထြက္ေလကိုေျပာတာ။ ဒီႏွာေခါင္းကေနထိုင္ၿပီးမွတ္ရင္
တစ္ကိုယ္ လံုးအကုန္သိတယ္ဗ်ာ။ စာလို ပင္တိုင္ကမၼ႒ာန္း
လို႔ ေခၚတယ္။ က်န္တဲ့အလုပ္ေတြလုပ္ရင္းလည္း
ႏွာေခါင္း၀ကိုမွတ္ဗ်ာ။ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ႀကီးက
ဒီအတိုင္းမွတ္သြားတာဗ်။ မွတ္ႏုိင္ပါ့မလားဗ်ာ။
ထိုင္း - မလြယ္ပါဘုရား။ သိပ္မရပါဘုရား။
ဆရာေတာ္ - အဲဒါက်ေတာ့ဗ်ာ။ မ်က္စိကျမင္တဲ့အခါ
ၾကည့္စရာရွိရင္ မ်က္စိမွာ သတိခ်ထားဗ်ာ။ နားကၾကားတဲ့
အခါမွာ နားထိပ္မွာ ခ်ထားဗ်ာ။ သတိနဲ႔သြားဗ်ာ။
တသက္လံုးလုပ္သြားဗ်။ ဘယ္ေတာ့မွ မလႊတ္နဲ႔ သိရုံသိသြားဗ်ာ။
ထုိင္း - မလြယ္ဘူးထင္တယ္ဘုရား။
တရားထုိင္ခ်ိန္မွာ စိတ္ကိုထိန္းမရပါဘုရား။ စိတ္မၿငိမ္ပါ ဘုရား။
သမာဓိမရပါဘုရား။ အေတြးလည္းမ်ားမိပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ေတြးတဲ့စိတ္ကေတာ့ ေတြးမွာပဲ။
၀ိပႆနာဉာဏ္ေတြဘယ္ေလာက္တက္တက္ ေတြးမွာပဲ။
စိတ္ကိုမႏုိင္ရေကာင္းလားဆိုၿပီး ရန္မလုပ္ရဘူး။
ေလွ်ာ့လည္းမေလွ်ာ့ရဘူး။ မွတ္စရာရွိတာသာမွတ္။
အမွတ္မ်ားရင္အေတြးက သူ႔ဟာသူေလ်ာ့သြားလိမ့္မယ္။
ထိုင္း - ဆရာေတာ္ႀကီးေျပာတာ နားလည္ပါၿပီဘုရား။
ဆရာေတာ္ - လုပ္ႏုိင္ပါ့မလား။
ထုိင္း- ႀကိဳးစားပါ့မယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - လူတိုင္းလူတိုင္းဟာေမြးကတည္းက
အေတြးနဲ႔ေမြးလာတာ။
တစ္သက္လံုးလည္းအေတြးနဲ႔ေနတာ။
လုပ္စရာရွိလည္း အေတြးနဲ႔လုပ္ေနတာ။
အဲဒါ ထုိင္မွတ္တာ ခဏေလးရွိေသးတယ္။
ခ်က္ခ်င္းေတာမရႏုိင္ေသးဘူး။
မွတ္အားေကာင္းရင္သူ႔ဟာ သူတက္သြားမွာပဲ။
ဘုရားေဟာတဲ့အထဲမွာ သတိပ႒ာန္ဆိုတာရွိတယ္။
အဲဒါ သတိပ႒ာန္ ေခၚတယ္။ ႏွာေခါင္းမွတ္မႈ
ပင္တုိင္ထားၿပီး ေတြးတာနဲ႔ႏွာေခါင္း နဲ႔ ဘယ္ကို
စိတ္ေရာက္မ်ားလဲ။ ေတြးတဲ့စိတ္ကို အေရာက္မ်ားရင္
ႏွာေခါင္းမွတ္တာ ခဏလႊတ္လုိက္ ေတြးၿပီးတာနဲ႔
ႏွာေခါင္းျပန္မွတ္။ တစ္ခါ ႏွာေခါင္းမွတ္ရင္း
ခႏၶာကိုယ္က နာလာမယ္ဆိုရင္
နာတဲ့ဘက္စိတ္အေရာက္မ်ားရင္ ႏွာေခါင္း
မွတ္တာကိုလႊတ္ပစ္ၿပီး နာတာကိုမွတ္။
ၿပီးမွ ႏွာေခါင္းကိုျပန္မွတ္။ အသံကိုၾကားလို႔ ၾကားတာ
ဘက္စိတ္ေရာက္တာမ်ားသြားလို႔ရွိရင္
ႏွာေခါင္းအမွတ္ကုိလႊတ္ၿပီး ၾကားတဲ့ဘက္ကို မွတ္။
ၿပီးမွ ႏွာေခါင္းကိုျပန္မွတ္။ ရွင္းရဲ႕လား။
ထိုင္း - နားလည္ပါတယ္ ဘုရား။
တပည့္ေတာ္ မိသားစုထဲက
တစ္ေယာက္အေၾကာင္းကိုေလွ်ာက္
ခ်င္ပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - အဲဒါက် တို႔မလုပ္ဘူး။
အဲဒါေလာကီ ကိစၥေတြ၊
တစ္ဦးလုပ္ေပးလုိက္ရင္ တစ္ဦးလုပ္ေပး
ရင္ တစ္ျပည္လံုးလာမွာ၊ တို႔ နားရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။
တို႔တရားအလုပ္ လုပ္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။
ထိုင္း - ဆရာေတာ္ႀကီးကို
အေႏွာက္အယွက္ေပးသလိုျဖစ္သြားတယ္ဘုရား။
ခြင့္လႊတ္ပါဘုရား။
ဆရာေတာ္ -တို႔ ရန္ကုန္ကတည္းက ဒီေမးတာ ေတြ
အိမ္တြင္းေရးေတြက အစ ေမးေလွ်ာက္တာေတြ
အဲဒါေတြ ဒိုင္ခံေျပာလာတာ
တစ္ေယာက္ကစတစ္ရာဆိုသလို
ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီကတည္းကေၾကာက္လာတာ။
တစ္ဦးေျပာလုိက္ရင္ တစ္တိုင္းျပည္လံုးကလာမွာ။
ဒီေလာကီကိစၥေတြကေလွ်ာက္ ရမွာမဟုတ္ဘူး။
တို႔ဒီေတာထဲကေနအာရုံျပဳေပး ေနတာပဲ။
တို႔ရႈမွတ္ေနတာဟာ ေဒါသကင္းေနတဲ့အတြက္
ေမတၱာပဲ။ ဘုရားတို႔ ရဟႏၱာတို႔ဆိုတာ က
ဘယ္သူဘယ္၀ါ က်န္းမာပါေစလို႔
တိုက္ရုိက္ေပးတာမဟုတ္ဘူး။ ရႈမွတ္ေနတာဟာ
ဓမၼဓါတ္ လႈိင္းေပးေနတာပဲ။
လ ဟာတစ္ကမၻာလံုးသာေနတာပဲ။
ေမာ့ၾကည့္သူ ထြက္ၾကည့္သူေအးတာေပါ့။
ကိုယ့္ဘက္က ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔
လထြက္ၾကည့္သလို
ထြက္ၾကည့္ေနရင္ အကုန္ၿပီးတယ္။
ထပ္ၿပီးအဆစ္ေပးလုိက္ဦးမယ္။
သမာဓိ(၃)မ်ဳိးရွိတယ္။
တစ္ခါမွတ္တစ္ခါတည္ရင္ ပထမ သမာဓိပဲ။
(၅)မိနစ္ (၁၀)မိနစ္ကေလးတည္ေနရင္
အဲဒါ ဒုတိယ သမာဓိပဲ။
၀ိပႆနာအထက္ပိုင္းေရာက္ ရင္
စိတ္က ဘယ္မွမထြက္ေတာ့ဘူး။
အဲဒါတတိယ သမာဓိပဲ။
ထုိင္း - မွတ္မိပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - လုပ္ႏုိင္ပါ့မလား။
ထုိင္း - ရေအာင္ ႀကိဳးစားပါ့မယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ဟိုမွာ ဘယ္လိုအားထုတ္လဲ
အဓိ႒ာန္နဲ႔လား။
ထိုင္း - ရိပ္သာလည္း သြားပါတယ္ဘုရား။
အိမ္မွာလည္း လုပ္ပါတယ္ဘုရား။
တစ္ရက္ လည္း သြားဖူးတယ္။ သံုးရက္လည္း
သြားဖူးတယ္။
(၁၀)ရက္လည္း သြားဖူးတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - မရဘူး။ အနည္းဆံုး
ႏွစ္လဆက္တိုက္ အားထုတ္ရမယ္။
အဂၤုလိမာလ လက္ညွဳိးျဖတ္သလို
ျဖစ္ေနမယ္။ တစ္ေခ်ာင္းျဖတ္လိုက္
ဟိုနားထားလုိက္၊
တစ္ေခ်ာင္းျဖတ္လိုက္ ဒီနားထားလိုက္ဆိုေတာ့
တစ္ေထာင္ရသလား။
ထုိင္း - မရပါဘုရား။
ဆရာေတာ္ - တစ္ေထာင္ျပည့္ခ်င္ရင္
ႀကိဳးနဲ႔သီမွရမယ္မဟုတ္လား။
ထုိင္း - ဥပမာ တအားေကာင္းပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - တို႔တုန္းက မဟာစည္မွာ
အားထုတ္ခဲ့ ေတာ့ ႏွစ္လေလာက္
အပင္ပန္းခံၿပီးအားထုတ္ခဲ့ရတယ္။
တစ္ရက္ေလာက္က အေသအလဲအားထုတ္
ခဲ့ရတာ။ တစ္သက္လံုးက အေတြးနဲ႔ အမွတ္နဲ႔က
အားၿပိဳင္ေနတာပဲ။ သည္ခံမွစိတ္ရွည္မွရမယ္။
ဇြဲရွိမွ ရတယ္။ စိတ္ရွည္ပါမ်ားလာရင္ ဒီဘက္က
အမွတ္မ်ားသေလာက္ ဟိုဘက္ကအေတြးနည္း
သြားတယ္။ အေတြးနည္းသြားရင္ ကိုယ္မွတ္တဲ့
ေနရာ စိတ္ဒက္ခနဲ တစ္ခ်က္ေလာက္က်သြား
တာနဲ႔ ျဖစ္လိုက္တာနဲ႔ သူ႔ဟာနဲ႔သူသေဘာေပါက္
သြားမယ္။ လမ္းဆံုးေအာင္ႏွစ္လေလာက္လုပ္
လုိက္မွဗ်။ လမ္းဆံုးေအာင္။ တစ္သက္လံုးသား
ေတြမယားေတြအတြက္ သထာၿပီး၊
ကိုယ့္အတြက္ႏွစ္လေလာက္မွ မသထာဘူးလား။
ထုိင္းမွာဘာအလုပ္လုပ္လဲ။
ထုိင္း - အင္ဂ်င္နီယာပါဘုရား။
ဆရာေတာ္ - အင္ဂ်င္နီယာႏွစ္လ
လုပ္ရင္ဘယ္ေလာက္စားရလဲ။
ထိုင္း - ဘယ္ေလာက္မွ မမ်ားပါဘူးဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ဒါက နွစ္လလုပ္လုိက္ရင္
ဒီတစ္သက္မကဘူး။
ဟိုက တစ္သက္ပါ တာ၀န္ယူတယ္။
ထုိင္း - ဒီလပိုင္းေတာ့ မအားပါဘုရား။
ေနာက္ေတာ့မွလုပ္ပါ့မယ္ ဘုရား။
ဆရာေတာ္- ေသမင္းက ဘယ္ေတာ့ေခၚမယ္မွန္းမွမသိတာ။
ဒီေတာ့ ဒီလိုလုပ္။ အိမ္မွာ အဓိ႒ာန္နဲ႔ ဘယ္ႏွရက္၊
ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္ႏွနာရီဆိုၿပီးအားထုတ္ပါ။
ထိုင္း - အဲဒီလိုေတာ့ လုပ္လုိ႔ရပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - တို႔တုန္းကေတာ့ မဟာစည္မွာ
ညေယာဂီရွိတယ္။ ညေန(၆)နာရီက မနက္(၆)နာရီအတြင္း
ည(၂)ႀကိမ္၊ မနက္(၂)ႀကိမ္ရတယ္။ အဲဒါမဟာစည္မွာ ညေယာဂီပဲ။
ထုိင္း - နည္းနည္းေတာ့ ခက္မယ္ထင္ပါတယ္ဘုရား။
စႀကၤံနဲ႔ထုိင္တာ တြဲမွတ္ရင္ ရပါသလားဘုရား။
ဆရာေတာ္ - မဟာစည္မွာ ထုိင္တစ္နာရီ၊
စႀကၤံတစ္နာရီရႈမွတ္ရတာပဲ။ ရပါတယ္။
ထိုင္း- ဘုန္းႀကီး၀တ္ၿပီးမွ
ရိပ္သာ၀င္ရင္ေကာင္းပါ သလားဘုရား။
ဆရာေတာ္- သကၤန္း၀တ္ႀကီးထမ္းရတာေလးတယ္။
ရိပ္သာ၀င္ရင္ ငါေသလည္းထားခဲ့ရမွာ ဆိုတဲ့စိတ္
ေမြးႏုိင္မွရတယ္။
ထုိင္း - ဆရာသမားလိုတာေပါ့ေနာ္။
ဆရာေတာ္- သတိရွိရင္ ဆရာမလို။
သတိဟာဆရာပဲ။
ထိုင္လို႔ သတိၿမဲေနၿပီဆိုပါစို႔။
သတိၿမဲေၾကာင္းကိုႏွာေခါင္း
ရႈရင္ ႏွာေခါင္းမွာ ေလနိမိတ္ေပၚရတယ္။
တို႔တုန္းက ေဖာင္းပိန္မွတ္ေတာ့
ေဖာင္းနိမိတ္ ပိန္နိမိတ္
ေပၚတာေပါ့။ စိတ္တည္ေၾကာင္းျပတဲ့နိမိတ္ေခၚတယ္။
စက္မ်ား ဆိုရင္ ဘယ္ႏွမိုင္ေရာက္ရင္
ဘယ္ႏွစ္မိုင္ေရာက္ေၾကာင္း
အခ်က္ျပသလို တို႔ဒီမွာလည္း
ႏွာေခါင္းမွတ္ရင္ႏွာေခါင္းအခ်က္ျပရွိတယ္။
အဲဒီလိုျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တို႔သံသရာ
အဆက္ဆက္က ပါလာတဲ့ဉာဥ္နဲ႔
ဒီကသတိနဲ႔သြားတဲ့ဉာဏ္နဲ႔ အဲဒီေနရာမွာ
အတိုက္အခံ သြားလုပ္ေတာ့
ဉာဥ္ဘက္က အာရုံဆန္းေတြေပၚတတ္တယ္။
တျခားက လာၿပီးျပတာမဟုတ္ဘူး။
စရိုက္လိုက္ၿပီး ေပၚတတ္
တယ္။ ေဒါသႀကီးသူ ေဒါသႀကီးတဲ့အေလ်ာက္ျပမွာ။
ရာဂႀကီးတဲ့သူ ရာဂအလုိက္ျပမွာ။ အဲဒါကိုသတိနဲ႔
မေၾကာက္မရြ႕ံသြားႏုိင္ရင္ ဆရာမလိုဘူး။
လာခ်င္ တာ လာမွတ္မွာပဲ။
အဲဒါေၾကာင့္ ဆရာမလိုဘူးေျပာတာ။
ထိုင္း - အဲဒီလို တစ္ေယာက္တည္း
သြားလုပ္လို႔ သိပ္အဆင္မေျပဘူးထင္ပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - အမ်ားဆံုးေတြ႕ရတာက
သမာဓိတည္ၾကည္ခါစ ၀ိပႆနာဉာဏ္တက္ေတာ့
စာလိုအနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ လကၡဏာျမင္ရတာကို
တို႔ကအတၱစြဲတာကိုး။ ဟိုက အနတၱျပမွာ
တို႔က နိစၥစြဲတာ။ ဟုိက အနိစၥျပမွာ တို႔က
သုခလို႔ထင္တာကို။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာေပၚတာပဲ။
သဒၶါထက္သူက်ေတာ့ ဘုရားရဟႏၱာတို႔ေပၚတယ္။
နတ္တို႔ေပၚတယ္။ ေပၚရုံတင္ မက
လာကိုေျပာတာရိွတယ္။ ျမင္ရုံျမင္တာပဲရွိတယ္။
အဲဒါကို ဘယ္ကိုမွမလိုက္ဘဲ ကိုယ့္ရႈကြက္ကို
လက္ မလႊတ္နဲ႔။ အဲဒါဆိုရင္ မွားစရာမရွိဘူး။ ကိုယ့္ရႈ႕ကြက္
ကို လက္လႊတ္ၿပီး အဲဒီေနာက္သြားရင္ လမ္းမွားၿပီ။
ထိုင္း - တပည့္ေတာ္ အားထုတ္လာတာ
တစ္ခါမွ နိမိတ္မေပၚေသးပါဘူးဘုရား။
ဆရာေတာ္- တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ေလာက္နဲ႔ေတာ့
မေတြ႕ႏုိင္ဘူး။ သတိအားေကာင္းမွ အေတြးမ၀င္မွေပၚတာ။
တို႔ကိုယ္ခႏၶာမွာ ေသြးကလည္ပတ္ ေနတာ။
အေတြးနဲ႔လည္တယ္။ ေသာကနဲ႔လည္တယ္။
မာနနဲ႔လည္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာတို႔ေသြး က မည္းေနတာ။
ေသြးကမၾကည္ဘူး။ ေနာက္ေန တာ။ အဲဒီေတာ့ မွတ္ဟဲ့။
မွတ္ပါမ်ားေတာ့ အဲဒီ စိတ္ေတြမပါဘူး။
အေတြးမပါေတာ့ ေသြးၾကည္တာေပါ့ေလ။
ေသြးၾကည္ပါမ်ားေတာ့ မွန္ၾကည့္ ေတာ့ အရိပ္ေပၚသလို
ေပါ့ေလ။ အဲဒီေတာ့မွ နိမိတ္ေပၚတာ။
ထိုင္း - တရားထိုင္တဲ့အခါ အရွင္ဘုရားကို
စိတ္နဲ႔ တည္ၿပီး တပည့္ေတာ္၏ဆရာသမားျဖစ္ေတာ္မူ
ပါလို႔ ေတာင္းလို႔ရပါသလားဘုရား။
ဆရာေတာ္ - စိတ္ကအဓိ႒ာန္တာေတာ့ ရတယ္။
လာ မလာေတာ့ မသိဘူး။ တုိ႔က အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့အခါ
ရွိတယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ မလာဘူးေပါ့ဗ်ာ။
တို႔က နိမိတ္ေျပာေတာ့ ဒီနိမိတ္ေပၚေအာင္အေမွ်ာ္နဲ႔
လုပ္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မေပၚဘူး။ မွန္နဲ႔မ်က္ခြက္
တည့္မွ အရိပ္ေပၚသလို ရႈ႕ကြက္နဲ႔မွတ္စိတ္တည့္လို႔
စိတ္အၾကည္ဓါတ္လာရင္ ဒီနိမိတ္ေပၚလာတာ ပဲ။
တရားက အဲဒီလိုပဲ။ တရားရေအာင္လုပ္မယ္လို႔
စိတ္ဘယ္ေတာ့မွ မထားနဲ႔။ ႀကိဳးစားခ်င္တဲ့စိတ္သာ
ရွိရမယ္။ ရခ်င္တဲ့စိတ္မရွိရဘူး။ သူျပတဲ့ေနရာကို
ၾကည့္ေနရင္ တရားက သူ႔ဟာသူ ဇာတ္ေကာင္
ေတြက ျပလာမွာ။
ထိုင္း - ေစာေစာက ေဒါက္တာႀကီး
( ကပၸိယ ေဒါက္တာ သန္းထြန္းေအာင္ကိုဆိုလိုပါသည္။)
နဲ႔ တရားစကား နည္းနည္းေဆြးေႏြးေတာ့
ေဒါက္တာႀကီးက ပြဲၾကည့္ရသလို ၾကည့္ရတာလို႔
ဆရာေတာ္ႀကီးဆံုးမဖူးတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
ကေလးလို မၾကည့္နဲ႔ လူႀကီးလိုၾကည့္လို႔ေျပာပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - လုိခ်င္စိတ္နဲ႔ၾကည့္ရင္ ေတြ႕ခဲတယ္။
စိတ္မပါလက္မပါၾကည့္ရင္ ေသြးကမဲေနလို႔မျမင္ရဘူး။
မရရေအာင္ မခံခ်င္စိတ္နဲ႔လုပ္ေတာ့ ေသြးက မည္းတယ္။
အဲဒီေတာ့ မျမင္ရဘူးေပါ့။ အဲဒီေတာ့တရားရွာတဲ့အခါ
အဲဒီစိတ္ (၃)စိတ္မပါရဘူး။ သတိနဲ႔မွတ္ေတာ့
ကိုယ္မျမင္ဖူးတဲ့ရႈ႕ကြက္ေတြထဲက အရာေတြျမင္လိမ့္မယ္။
ႏွာသီး၀ဆိုႏွာသီး၀ေပါ့။ ေလရဲ႕နိမိတ္ေတြ
ေလတန္းေတြျမင္ခ်င္ျမင္မွာေပါ့။ ျမင္လာေတာ့
ယံုလာတယ္။ ခႏၶာျဖစ္ပ်က္ျမင္ေလေလ ယံုေလေလပဲ။
ဆရာသမားအေပၚယံုတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။
ဒီလိုယံုလာရင္ေသြးကၾကည္လာတာ။
ၾကည္လာမွ ဒီျဖစ္ပ်က္ျမင္လာတာ။
ထိုင္း - ေလာကထဲက်င္လည္ေနတဲ့အတြက္
ငါးပါးသီလ မလံုတဲ့အခါေတြလည္းရွိေတာ့ သီလမစင္
ၾကယ္ရင္ တရားအားထုတ္တဲ့အခါ
အေႏွာင့္အယွက္မ်ား ျဖစ္ေနမလားဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ထိုင္မယ့္အခ်ိန္မွာ သီလယူပါ။
သီလယူတယ္ဆိုတာ အရင္တုန္းကဟာေတြကို
အျဖတ္ခိုင္းတာပဲ။ ဘာစည္မွ ခ်ဖို႔မလိုဘူး။
ေဘးက အေႏွာင့္အယွက္မလုပ္ႏုိင္ေအာင္သာသနာေတာ္
ေစာင့္နတ္ေတြက ေစာင့္ေရွာက္ေပးရတယ္။
ဆိုင္ရာနတ္ေတြက ေစာင့္ေရွာက္ေပးရမယ္။
သာသနာေတာ္ေစာင့္နတ္ေတြက တာ၀န္ယူေပးရတာ။
ဒါေၾကာင့္ သီလယူရတာ။
ထိုင္း - ဆရာေတာ္ႀကီးက ေမတၱာထားၿပီး
အခ်ိန္ ေတြ အမ်ားႀကီးေပးတာ ၀မ္းသာပါတယ္ဘုရား။
အားလည္း နာပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာကိုလုပ္
သတိေလးနဲ႔လုပ္၊ သတိမပါရင္ တို႔ဉာဥ္ကခိုင္းတာလုပ္ရလိမ့္
မယ္။ သတိပါေတာ့ တို႔ခိုင္းတာကို
ဉာဥ္ကလုပ္ေပးရမွာ။ ဘုရားတရားအေပၚမွာ
ျဖည္ခ်ဳပ္ၿပီး ၀ယ္ရတာ
မရွိဘူး။ ေအာင့္ၿပီးဖယ္ရတာမရွိဘူး။
အမွတ္မွတ္ရင္းနဲ႔ ေနာက္ေတာ့ သူ႔ဟာသူသိသြားၿပီး
သတိက ၀ယ္
သြားတာ။ တို႔၀ယ္တာမဟုတ္ဘူး။
ထိုင္း - တရားအားထုတ္ဖို႔
စဥ္းစားေနပါတယ္ဘုရား။ အာမခံၿပီးေတာ့
မလုပ္ျဖစ္မွာ စိုးပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ဘုရားသား ျဖစ္ခ်င္သလား မျဖစ္ခ်င္ဘူးလား။
ထိုင္း - ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - သတိရွိရင္ ဘုရားသားပဲ။ သတိမရွိရင္
အလကားပဲ။ ဘုရားသားျဖစ္ခ်င္ရင္ သတိရွိမွျဖစ္တာ။
တို႔ဒကာဒကာမေတြ က်မ္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ညီညီတင္
အပၸမာဒဓမၼရသမဂၢဇင္း၊ ၂၀၁၅ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ။
လြင္ေအာင္မ်ိဳး ပို႔စ္မွတဆင့္ ကူးယူပူေဇာ္တင္ျပ
ထားပါသည္။ ခရက္ဒစ္ေပးပါတယ္။ ကိုဇာဏီ(ကံမ)
Credit to အန္တီ May Aye Oo

ျပဳျပင္ရန္လိုေနေသာ အသုဘဓေလ့ထံုးစံ။

ေမာင္ ေမာင္ ျမတ္ သူ with Mg Mg Myat Thu.

17 hrs ·

ျပဳျပင္ရန္လိုေနေသာ အသုဘဓေလ့ထံုးစံ။
===<*>===<*>===<*>===<*>===<*>
လူေသလွ်င္၊ သုသာန္၌၊ အေလာင္းမီးသၿဂၤဳိလ္ခါနီး၊ ေသသူ၏၀ိညာဥ္ဟု ယူဆကာ ပန္းပြင့္တစ္ပြင့္ကို အိမ္သို ...့
ျပန္ယူလာတတ္ၾကသည္။ ေသသူ၏၀ိညာဥ္သည္၊ ရက္လည္(ခုႏွစ္ရက္)ေန ့တိုင္ေအာင္၊ အိမ္တြင္း၌ပင္ ရွိေနဆဲဟုအယူရွိၾကသည္။ ေသသူ၏ ဓါတ္ပံုေရွ့တြင္လည္း၊ ေသသူကထျပီး စားေသာက္ေလဟန္၊ မနက္ဆိုလွ်င္ မနက္စာ စားေသာက္ဖြယ္မ်ား၊ ေန ့လည္ဆိုလွ်င္ ေန႔လည္စာ ဟင္းလ်ာမ်ား၊ ညေနဆိုလွ်င္ ညေနစာ စားေသာက္စရာမ်ား၊ ေသသူအသက္ထင္ရွားစဥ္က၊ ႀကိဳက္ႏွက္သက္သည့္ စားေသာက္ဖြယ္ရာ အတိုင္း ထမင္းပြဲျပင္ဆင္တတ္ၾကသည္။

မွားယြင္းသည့္ အယူအဆကို အေျခခံေသာ အသုဘဓေလ့ အမွားေတြဟု သိဟန္မတူၾက။ ဆက္ျပီးဆက္ၿပီး
အမွားကို လက္ဆင့္ကမ္း မွားေနၾကပါသည္။
ဤဓေလ့ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ဘိုးေတာ္မင္းတရားႀကီးက မုနိႏၵာဘိလကၤာရ သဒၶမၼဓဇသာမိ၊ မဟာဓမၼရာဇာ
ဘြဲ ့တံဆိပ္ေတာ္ ကို ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းျခင္း ခံရေသာ စတုဂီရိ ေတာင္ေလးလံုး ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက====
လူေသေသာ္ ရက္လည္မွ အိမ္ကသြားသည္ဟူ၍လည္း အယူမွားၾကသည္။ ေသၿပီးလ်က္ အစာလာ၍စားဦးမည္ဟု
ခြက္ႏွင့္ထမင္းကို အေလာင္းအပါးတြင္ တည္ထားၾကသည္။ ေသေသာ စုတိစိတ္အဆံုး၌ ပဋိသေႏၶစိတ္ျဖစ္၍ ဘ၀ျခားေလၿပီျဖစ္လ်က္ အိမ္မွာခုႏွစ္ရက္ ေနျခင္း စသည္ကို အဘယ္သို ့ျပဳျပင္ရွာအံ့နည္း။ ပစၥဳပၹန္ ဘ၀အဆံုး ေသျခင္း၊ စုတိစိတ္ျဖစ္၍ ခ်ဳပ္သည္၏အျခားမဲ့၌ ပဋိသေႏၶစိတ္ ျဖစ္ၿမဲျဖစ္သည္။ ေသျခင္းစုတိစိတ္ႏွင့္ ပဋိသေႏၶ
စိတ္အၾကားမရွိ။ ထို ့ေၾကာင့္ ေသၿပီးေသာ အသက္၀ိညာဥ္သည္ အိမ္တြင္းခုႏွစ္ရက္ေနျပီးမွ ဘ၀တစ္ပါးသို႔ကူးသြားသည္ဟူေသာ မွားေသာအယူကိုစြန္ ့ကုန္ရာ၏။ မစြန္ ့ဟူ၍ အၿမဲယူပါက နိယတမိစၦာဒိဌိ ျဖစ္ရာသည္။ ။
{ဩ၀ါဒေပါင္းခ်ဳပ္ (မင္းနန္) ေမာ္ကၽြန္းကို ကိုးကားေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။}
🆙🆕ေမာင္ေမာင္ျမတ္သူ
Writer⏩credit

ိနိဗၺာန္တံခါးဖြင့္တရားေတာ္

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေဟာၾကားေတာ္မူေသာနိဗၺာန္ဖြင့္တရားေတာ္မွ ဓါတ္  ၁၈ ပါးလကၤာ။

မ်က္စိ၊ အဆင္း၊ ေၾကာင္းရင္း ႏွစ္ျဖာ၊ ျမင္စိတ္တရားျဖစ္ပြါးေပၚလာ၊
ျဖစ္ၿပီးပ်က္ရ၊ အနိစၥပါ။ ျဖစ္ပ်က္မႈရႈ ၾက ဖန္ခါခါ။

နား၊ အသံဓါတ္ ရိုက္ခတ္တုန္လာ။ ၾကားစိတ္တရား ျဖစ္ ပြါးေပၚလာ၊
ျဖစ္ၿပီးပ်က္ရ၊ အနိစၥပါ။ ျဖစ္ပ်က္မႈရႈ ၾက ဖန္ခါခါ။
ႏွာေခါင္း၊ အနံ၊ သင္းပ်ံ႕၀င္လာ၊နံစိတ္တရား ျဖစ္ ပြါးေပၚလာ၊
ျဖစ္ၿပီးပ်က္ရ၊ အနိစၥပါ။ ျဖစ္ပ်က္မႈရႈ ၾက ဖန္ခါခါ။

လၽ်ာ၊ အရသာ စားၾကအေထြေထြ၊ လၽွက္စိတ္တရား ျဖစ္ ပြါးေပၚလာ၊
ျဖစ္ၿပီးပ်က္ရ၊ အနိစၥပါ။ ျဖစ္ပ်က္မႈရႈ ၾက ဖန္ခါခါ။

ကိုယ္၊ အေတြ႕ဓါတ္ ထိခိုက္ေလရာ၊ ထိစိတ္တရား ျဖစ္ပြါး ေပၚလာ၊
ျဖစ္ၿပီးပ်က္ရ၊ အနိစၥပါ။ ျဖစ္ပ်က္မႈရႈ ၾက ဖန္ခါခါ။

မေနာ၊ သေဘာ၊ ထင္လာေသာအခါ၊ ေတြးစိတ္တရား ျဖစ္ပြါးေပၚလာ၊
ျဖစ္ၿပီးပ်က္ရ၊ အနိစၥပါ။ ျဖစ္ပ်က္မႈရႈ ၾက ဖန္ခါခါ။

နိဗၺာန္ေအာင္ၿမိဳ႕ ေရာက္ဖို႕ေသခ်ာ။
မဂၢင္ေဖာင္ၾကီးတက္စီးၾက ပါ။
သီလ၊သမာဓိ၊ပြါးသည့္ ပညာ၊
ဟိုဒီကမ္း ညိစြန္း မတင္ရာ။

ေထရဝါဒစင္စစ္ျဖစ္လိုၾကတယ္ဆိုလၽွင္ေပါ့။

ေထရဝါဒစင္စစ္ျဖစ္လိုၾကတယ္ဆိုလၽွင္ေပါ့။

‎Oo Aung‎ to ဗုဒၶ အရိပ္

3 June ·

ဗုဒၶ၏ သားေတာ္ သမီးေတာ္
အစစ္ဆိုလ်ွင္ ေအာက္ပါ စာပိုဒ္ မ်ားကို
အထူး အေလးအနက္ ထားေစလိုပါသည္
အိမ္ေခါင္းရင္းမွာ နတ္အုန္းသီးႀကီး..တင္ထားတုန္းလား?
...

ဒါဆိုေအာက္ကစာကို..အခ်ိန္ခဏေပးၿပီးဖတ္သြား....။ဖတ္ေစခ်င္၍ ႐ွာေဖြစုေဆာင္းတင္ျပေပးသည္..။..ဓမၼအလွဴျပဳသည္။.
ေထရ၀ါဒႏွင့္ သာသနာပြဲ ဟူေသာ အယူမွား
ကၽြန္မတုိ႕ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြျဖစ္ျပီးေတာ့ ကုိးကြယ္မႈ႕ေတြ မွာ သူမ်ား ကုိးကြယ္လွ်င္ ဘာမွန္းမသိပဲ ရမ္းသမ္းျပီး ကိုးကြယ္ၾကသူေတြ မ်ားလွပါတယ္ ။ အမွားအမွန္ကုိ ကုိယ္တုိင္ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ ျခင္းမျပဳၾကပဲ ဇြတ္မွိတ္ ကုိးကြယ္တက္ၾကပါတယ္ ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္စစ္စစ္တစ္ေယာက္ အတြက္ ဆုိလွ်င္ အင္မတန္မွ ရွက္ဖုိ႕ေကာင္းဖုိ႕ေကာင္းလွပါတယ္ ။ပြဲတင္ျခင္း ဓေလ့ ဟာ ယခု အခါမွ လူငယ္ မ်ားထဲသို႕ပါ ေရာက္ရွိ လာေနပါျပီ ။ မိန္းကေလးအမ်ားစု ခ်စ္သူရည္းစားႏွင့္ ျဖစ္ေစအိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပ၍ျဖစ္ေစ ၊တစ္ခုခု အဆင္မေျပတာ ျဖစ္ေစ ေဗဒင္ေမးတက္ၾကပါတယ္ ။အဲဒီမွာ ေဗဒင္ဆရာက သာသနာပြဲေပးရမယ္ ၊ဘာဘုိးေတာ္ပြဲ ၊ ဘာ ညာ ေပးရမယ္ဆုိျပီး လုပ္ေတာ့တာပါ ။ မိန္းမ အမ်ားစု ဟာလည္း ဒါမ်ိဳး ဆုိ စြတ္ယံုတက္ၾကပါ တယ္ ။ ပိုက္ဆံလည္းကုန္ ၊ကုိယ့္ရဲ႕ ဗုဒၶဘာသာဂုဏ္လည္း ညိႈးႏြမ္းေစတဲ့ အျပဳအမူ မ်ိဳးဟာ လံုး၀ကုိ မလုပ္သင့္ပါ ။ ေအာက္က ေဆာင္းပါးကုိ ဖတ္ျပီးေတာ့ လည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္၊ပြဲတင္တဲ့ အျပဳအမူမ်ိဳးလုပ္သင့္ လား စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ၾကည့္ၾကပါရွင္ ။ ။ ( မႏွင္း)
ေထရ၀ါဒႏွင့္ ကန္ေတာ့ပြဲ
ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္မ်ားသည္ “ကန္ေတာ့္ပြဲ” “သာသနာ ပြဲ” တင္ေသာ အေလ့အထ ရွိခဲ့ပါသေလာ ။ အုန္း၊ငွက္ေပ်ာ့ျဖင့္သာသနာပြဲျပင္ထားရံုမွ်ျဖင့္ ဗုဒၶသာသနာ ေတာ္ျမတ္ၾကီး အရွည္တည္တံ့ႏိုင္ပါမည္ေလာ ။
ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္မ်ားသည္ ငွက္ေပ်ာသီး ၊အုန္းသီးတုိ႕ျဖင့္ ကန္ေတာာ့ပြဲ ျပင္လွ်က္ သာသနာပြဲတင္ေသာ အေလ့အထရွိခဲ့သည္ဟု မည္သည့္ေထရ၀ါဒ ပိဋိကတ္ ေတာ္မ်ားတြင္မွေဖာ္ျပမထားပါ။ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္မ်ား သာသ နာပြဲတင္ေသာအေလ့အထရွိခဲ့ပါလွ်င္ ထုိသို႔ရွိခဲ့ေၾကာင္းကုိ ပါဠိေတာ္ ၊အ႒ကထာ၊ဋီကာမ်ားတြင္ ေဖာ္ ျပ ပါရွိခဲ့မည္သာလွ်င္ျဖစ္ပါသည္။အုန္းသီး၊ ငွက္ေပ်ာသီးတို႕ျဖင့္ပြဲျပင္၍ ဘုရားရွင္အားလႈဒါန္းသည္ဟူ ၍လည္း ေထရ၀ါဒ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပမထားပါ။ သာသနာပြဲတင္ျခင္းဟူသည္ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္က မရွိခဲ့ေသာ အေလ့အထ ျဖစ္ေၾကာင္းထင္ရွားလွပါသည္ ။
အမွန္ေတာ့ေထရ၀ါဒ ျမတ္ဗုဒၶသာသနာမွာ သာသနာပြဲတင္ရမည္ဟု ဘုရားရွင္မေဟာခဲ့ ။ ထုိနည္းတူ၊ နတ္ပြဲ ၊ဘုိးေတာ္ပြဲ ၊မယ္ေတာ္ပြဲ တင္ရမည္ဟုလည္း ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္ မမူခဲ့ပါ ။
ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က မရွိခဲ့ေသာ အေလ့အထ တစ္ခုကုိ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအၾကား အ ျမစ္တြယ္ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေအာင္ မည္သူတုိ႕ ၾကံေဆာင္ဖန္တီးခဲ့ပါသနည္း ။အေျဖကားရွင္းလွပါသည္ ။ ဂိုဏ္း ဆရာ၊ နတ္၀ါဒီ တုိ႕မွ တစ္ပါး မည္သူမွ် မျဖစ္ႏိုင္ပါ ။
အုန္းပြဲ ၊ငွက္ေပ်ာ ပြဲဟူသည္ နတ္တင္ရာက လာေၾကာင္း၊အလႈလုပ္ေသာအခါ အုန္းပြဲ၊ငွက္ေပ်ာပြဲ ထည့္ရန္ မလုိေၾကာင္းကုိ ေက်းဇူးရွင္ မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္ၾကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသက ဤသို႕ မိန္႕ ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
အလႈလုပ္တဲ့အခါ ငွက္ေပ်ာပြဲ ၊အုန္းပြဲေတြ မထည့္နဲ႕။ငွက္ေပ်ာပြဲ၊အုန္းပြဲ ဆို တာ နတ္ တင္ရာက လာတယ္ ။ ဘုရားရွင္ လက္ထက္က အလႈေတြမွာ တရားေဟာ ျပီးရင္ ဒကာ ေတြက ငွက္ေပ်ာပြဲ ၊အုန္းပြဲေတြ လုိက္ပို႔ရတာရွိသလား ။ မရွိဘူး ။ ေဇတ၀န္မွာ ေဗထိေဗထိေတြ လုပ္သလား ။မလုပ္ဘူး ။
စင္စစ္ ကန္ေတာ့ပြဲတင္ျခင္းသည္ ဂိုဏ္းဆရာတို႕၏ထြင္လံုးဟု ဆိုႏိုင္သကဲ့သို႕ တႏၱရ မႏ ၱရ၀ါဒတို႕ ၏ အရိပ္အေငြ႕ဟုလည္း ဆုိႏိုင္ပါလိမ့္မည္ ။စင္စစ္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ရွိ ဘုရားရွင္၏ ေရွ႕ေတာ္ ေမွာက္တြင္ အုန္းစိမ္း၊ငွက္ေပ်ာစိမ္း မ်ား အလံုးလိုက္ ဆက္ကပ္ထားျခင္းမွာ ျမတ္စြာဘုရားက အာဏာ ေဒသနာေတာ္ျဖင့္ ပညတ္ထားေသာ ၀ိနည္းေဒသနာေတာ္ႏွင့္လည္း ေလ်ာ္ညီ အပ္စပ္ျခင္း မရွိပါ ။ သစ္သီးမ်ားကို မခြဲစိပ္ပဲ အလံုးလုိက္ အစိမ္းလုိက္ ၊အစိမ္းလုိက္ ဆက္ကပ္ျခင္းသည္ ၀ိနည္း ေဒသနာေတာ္ႏွင့္ ဆန္႕က်င္သကဲ့သို႕ ေန႕ညမဟူ ဆက္ကပ္ထားျခင္းသည္လည္း ၀ိနည္း ေတာ္ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ပါ၏။၀ိနည္းေတာ္ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ေသာအေလ့အထ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တႏ ၱရ၊မႏ ၱရ၀ါဒ တို႕၏ အရိပ္ အေငြ႕ဟု ဆုိခဲ့ ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္ ။၀ိနည္းေတာ္ႏွင့္ မေလ်ာ္ညီေသာ အေလ့အထျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ေထရ၀ါဒႏွင့္ ဖီလာဆန္႕က်င္ပါ၏။ ကန္ေတာ့ပြဲ၊သာသနာပြဲႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ဓမၼဒူတ အရွင္ကၠႏၵာ ၀ုဓ ဆရာေတာ္က ေအာက္ပါအတုိင္း မိန္႕ေတာ္ မူခဲ့ပါ၏ ။
အခ်ိဳ႕ အိမ္မ်ားတြင္ သာသနာပြဲဟုဆုိကာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေရွ႕၌ အုန္းသီးအလံုး လုိက္ ၊ငွက္ေပ်ာသီး အလံုးလုိက္အား တစ္ပတ္၊ႏွစ္ပတ္ ကပ္လႈထားသည္ကုိ ေတြ႕ရ ပါ သည္။ ထုိသို႕ ကပ္လႈထားျခင္းမွာ ျမတ္စြာဘုရားကုိ အေစာင့္ထားသည္ ႏွင့္ တူေနေပ သည္ ။ ျမတ္စြာဘုရားအား မေလးစားျခင္းပင္ ျဖစ္သည္ ။
အကယ္၍ ကပ္ခ်င္လွ်င္ အုန္းသီးကုိ ခြဲစိတ္ျပီး တစ္ခါစားမွ်ေလာက္ ကပ္၊ငွက္ေပ်ာသီး ကုိလည္း အမွည ့္ေလးငါးလံုးေလာက္ ေရေဆးျပီး ပန္းကန္ျပားထဲ ထည့္ကပ္ရေပမည္။ ထိုသို႕ကပ္လႈမွသာလွ်င္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရားကုိ ေလးေလးစားစားကပ္ လႈသည္ႏွင့္ တူေပသည္ ။ကပ္လႈျပီးလွ်င္ ေန႕လယ္ ၁၂နာရီ မထုိးမီ ျပန္႕စြန္႕ရေပမည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ျမတ္စြာဘုရားအား ညစာကပ္ထားသည္ႏွင့္ တူေနသျဖင့္ ဘုရား အေပၚ ၌မေလးစားမႈ႕ ျဖစ္သြားပါသည္ ။
အုန္းပြဲ ၊ငွက္ေပ်ာပြဲကုိ သာသနာပြဲ အျဖစ္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္တြင္ ပြဲျဖင့္ တင္လႈထားရံုမွ်ျဖင့္ တင္လႈသူ၏ အတြင္းသႏာၱန္၌ သာသနာ မတည္ႏိုင္ပါ ။သာသနာျပဳရာလည္းမေရာက္ပါ။သာသနာပြဲ တင္ထားလင့္ကစား ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမ ေဒသနာေတာ္မ်ားကို သိေအာင္မေလ့လာ၊ သိလည္း ေရေရရာရာ မသိေသာ္ ထုိသူသည္ သာသနာတည္သူ မဟုတ္ေပ။ အုန္းသီး၊ငွက္ေပ်ာတုိ႕ျဖင့္ သာသ နာပြဲေပါင္း အေထာင္အေသာင္း တည္ထားေသာ္လည္း ျမတ္ဘုရား၏ တရားေတာ္မ်ားကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႕ ေအာငျ္ဖန္႕ေ၀မႈ႕မျပဳလွ်င္ သာသနာျပဳရာ မေရာက္ပါ ။ အမွန္စင္စစ္ သာသနာပြဲတင္ျခင္းထက္ တရား စာအုပ္၊ တရားအမ္ပီသရီး၊တရားစီဒီခ်ပ္မ်ားကုိ လႈဒါန္းျခင္း( ဓမၼဒါနအလႈ)ကသာ လက္ေတြ႕တြင္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ႕ရွိျပီးသာသနာျပဳရာေရာက္လိမ့္မည္ ။
သာသနာ ငါးေထာင္ၾကာေအာင္ရည္စူးျပီး သာသနာပြဲထိုးသည္ ဟူေသာ သူတုိ႕သည္ ေထရ၀ါဒ ဖုိးသုည တုိ႕သာျဖစ္၏။
ထိုသူတို႕သည္ သာသနာဟူသည္ အဘယ္အရာနည္းဟူ၍ တိတိပပ မသိေသာေၾကာင့္သာ ထုိစကားမ်ိဳးကုိ ေျပာဆုိျခင္းျဖစ္ပါ၏ ။အုန္းသီး၊ငွက္ေပ်ာသီးထည့္ျပီး ကန္ေတာ့ပြဲ ျပင္ထားရံုမွ် ျဖင့္သာသနာျပဳသည္ဟု ယူဆလွ်င္ ထုိအယူအဆသည္ မွားယြင္းေသာ အယူအဆသာျဖစ္ပါ ၏ ။ သာသနာပြဲတင္ျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ စာေရးဆရာကုိ ျမင့္ေဌး (ဟႆၤတ)က ေအာက္ပါ အတုိင္း ေ၀ဖန္သံုးသပ္ခဲ့ဖူးပါသည္ ။
သာသနာပြဲ ဆိုတာ တနည္းအားျဖင့္ ဘုရားကုိ လႈဒါန္းထားတဲ့ ဘုရားပြဲမဟုတ္လား ။ ဘုရားမွာ အုန္းသီးစိမ္းနဲ႕ ငွက္ေပ်ာသီးစိမ္းကုိ ပြဲလုပ္ျပီးလႈတာ ။ဂိုဏ္းဂဏသမားေတြ လုပ္ ၾကတာပဲ ။သူတုိ႕ကေတာ့ ဘယ္လုိရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ လုပ္ၾကတယ္ဆုိတာေတာ့ မသိဘူး ။ တကယ္ဆုိရင္ ဘုရားအမႈးရွိတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကုိ စားဖြယ္ ေသာက္ဖြယ္ေတြ လႈမယ္ ဆုိရင္ အဆင္သင့္ ဘုန္းေပးႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ျပီးလႈရတယ္ ။ သံဃာေတာ္ေတြက အုန္းသီး ၊ ငွက္ေပ်ာသီး ကုိ ကုိယ္တိုင္အုပ္ျပီး စားတာ ေတြ႕ဖူးလုိ႕လား။အဲဒီလုိလုပ္ရင္လည္း အာပတ္ေတြ သင့္ေတာ့မွာေပါ့ ။
ေနာက္ျပီး စားေသာက္ဖြယ္ကုိလႈရင္လည္း မြန္းမတိမ္းခင္လႈရတယ္။မြန္းတိမ္းသြားရင္ သံဃာ ေတာ္ေတြက အဲဒီ လႈဖြယ္ ၀တၳဳကုိ အကပ္မခံၾကဘူး ။ ကာလ လြန္ျပီျဖစ္တဲ့ အတြက္ လႈ ဒါန္း သူမွာလည္း အလႈရဲ႕ အက်ိဳးကုိ ရသင့္သေလာက္ မရဘူး ။
ခုေတာ့ အုန္းပြဲ၊ငွက္ေပ်ာပြဲကုိ ၂၄နာရီပတ္လံုးသာမက ငွက္ေပ်ာသီး မမွည့္မခ်င္း ၊အုန္းသီးမေျခာက္ မခ်င္း ဘုရားစင္ေပၚတင္ထားတာဆုိေတာ့ ဘုရားရွင္ကုိ ေစာင့္ၾကည့္ခိုင္းထားသလုိ ျဖစ္မေနဘူးလား။ ငွက္ေပ်ာသီးလည္း မွည့္ေရာ အစိမ္းနဲ႕လဲ ၊အမွည့္စားလိုက္ၾကေရာမဟုတ္လား။ တစ္ခါတစ္ေလ ငွက္ေပ်ာသီးဟာ အမွည့္လြန္ျပီး ပုပ္ေနတာေတာင္ေတြ႕ဖူးတယ္။အဲဒီေတာ့ သာသနာပြဲလႈတဲ့ အဓိပၸာယ္က ဘယ္လုိအက်ိဳးသက္ေရာက္ေတာ့မွာလဲ ။တကယ္ဆုိရင္ ပြဲက အဓိကမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ ကုိယ္က်င့္တရားကသာ အဓိကပါ ။ ကုိယ္က်င့္တရားမေကာင္းဘဲ ပြဲေတြ လမ္းေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ လုပ္ေနေန ဘာမွ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။
စင္စစ္ ကန္ေတာ့ပြဲဟူသည္ ၀ိဇၨာလိုင္းသမားေတြ၏ ဘုရားေက်ာင္းအေဆာင္မ်ား၌သာ အေတြ႕ရမ်ား ပါ၏။ နတ္၊ဘိုးေတာ္၊ ၀ိဇၨာ စေသာပုဂၢိဳလ္တုိ႕ကုိ ကုိးကြယ္သူ၊ ေလာကီ အစီအရင္ ၊အစီအမံမ်ားကုိ ယံုၾကည္ကုိးစား တက္သူေတြ၏ အိမ္တြင္သာ ကန္ေတာ့ပြဲကုိ ကုိ အေတြ႕ရမ်ားပါ၏ ။ ဘုရား၊တရား၊ သံဃာ၊ ရတနာသံုုးပါး သန္႕သန္႕ ကိုသာ ယံုၾကည္ကုိးကြယ္ေလ့ရွိသူ ၊ေထရ ၀ါဒီ စစ္စစ္တုိ႕၏ ေနအိမ္တြင္ ကန္ေတာ့ပြဲတင္ထားေလ့မရွိပါ ။ ကန္ေတာ့ပြဲနွင့္ ပတ္သတ္၍ စာေရးဆရာ ေက်ာ္ေစာမင္း ကလည္း ေအာက္ပါ အတုိင္းေရးသားခဲ့ပါ၏ ။
၀ိဇၨာလုိင္းသမားေတြ၏ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ မွာေတြ႕ရ တက္ေသာ ပြဲကုိ ကၽြန္ေတာ္ ဘ၀င္ မက်ပါ။ ပြဲထုိးသည္ ဟူေသာ အယူအဆ ဘယ္က လာသည္ ကုိ ကၽြန္ေတာ္မသိပါ ။ ငွက္ေပ်ာသီး အစိမ္းႏွင့္ အံုးသီး ပါေသာပြဲ (၀ါ) အုန္းငွက္ေပ်ာပြဲ အဘယ္ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ တင္ပါသနည္း ။
ျမတ္စြာဘုရားကုိ ရည္မွန္း၍ လႈေသာပစၥည္း ၊သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ အလႈပစၥည္းမ်ား ကုိ ဤသို႔ လႈဒါန္း၍ ရပါသေလာ ။ငွက္ေပ်ာသီး ၊အုန္းသီး လုိ အစားအစာမ်ိ္ဳးကုိ ကပၸိ ျပီးမွသာ ဘုန္းေပးအပ္သည္ ။ အပင္ေပါက္ႏိုင္ေသာ ၊ဗီဇ မ်ိဳးေစ့ ပါေနေသာ အသီးမွန္သမွ်အတြက္ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ အပ္စပ္ေအာင္ စီရင္ျပီးမွသာ ကပ္လႈရပါသည္ ။သေဘာကေတာ့ ကုိယ္ စားမည္ဆုိလွ်င္စားရႏိုင္ေသ အစားအစာမ်ားကုိပင္ ကပၸိျပီးမွ ကပ္ရတာမ်ိဳးေတြ ရွိ သည္ ။ အုန္းသီး ၊ငွက္ေပ်ာသီး လုိ အစားအစာမ်ိဳးအတြက္ကား စဥ္းစားသာ ၾကည့္ၾကဖုိ႕ျဖစ္ပါသည္ ။
ဤသို႕ ဘုရားအား လႈ၍မရေသာ အလႈပစၥည္းမ်ိဳးကုိ ဘာေၾကာင့္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ေပၚ တင္ေနၾကပါသနည္း ။ဘယ္ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ကပ္လႈေနၾကပါသနည္း။ ၀ိဇၨာပြဲ ဆုိျပီး ၀ိဇၨာၾကီး မ်ားကုိ ရည္္ရြယ္လႈဒါန္းသည္ဟု ဆုိၾကသည္ ။ဤလုိ အုန္းသီး အလံုးလုိက္ႏွင့္ ငွက္ေပ်ာ သီး အစိမ္းကုိ ၀ိဇၨာၾကီးမ်ားက ဘာလုပ္ၾကမည္နည္း ။
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားရသေလာက္မွာ ေတာ့ အုန္းပြဲ၊ငွက္ေပ်ာပြဲသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဘာမွ သက္ဆုိင္ျခင္းမရွိပါ ။ နတ္ကုိးကြယ္မႈ႕တြင္ကား အုန္းေတြ၊ငွက္ေပ်ာေတြ ပါခဲ့ေလရာ ထုိအေလ့အထမွတစ္ဆင့္ အုန္းပြဲ၊ ငွက္ေပ်ာပြဲ ကိစၥ ၾကီးသည္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ေပၚ အထိ ေရာက္လာပံုရပါသည္ ။ ဘုရားစင္ေပးတြင္ တင္လႈၾကေသာပြဲကုိ အခ်ိဳ႕ က ဘုရားပြဲဟု ေျပာပါသည္။ ဘုရားႏွင့္ အုန္း ၊ငွက္ေပ်ာပြဲတုိ႕ မသက္ဆိုင္လွသည္ ကုိ ကၽြန္ေတာ္ေရးျပခဲ့ ပါျပီ ။
ခ်ဳပ္၍ ဆုိရေသာ္ ဘုရားရွင္၏ေရွကေတာ္ေမွာက္တြင္ အုန္း ၊ငွက္ေပ်ာပြဲကုိ အစဥ္အဆက္ ကပ္ထား ျခင္းသည္ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္ ျပ႒ာန္းေတာ္မူေသာ ၀ိနည္းေတာ္ႏွင့္ မေလ်ာ္ညီေသာေၾကာင့္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕ မျပဳသင့္ မျပဳအပ္ပါ ။ မည္သည့္ ၈ိုဏ္းဆရာ၊မည္သည့္ဘုိးေတာ္၊မည္သည့္ နတ္ ကေတာ္က ညႊန္ၾကားေနေစ ဘုရားရွင္၏ ၀ိနည္းႏွင့္ဆန္႕က်င္ေသာ ကန္ေတာ့ပြဲ၊သာသနာပြဲတင္ျခင္း မ်ားကုိ မျပဳသင့္ပါ ။ ဘုရားရွင္၏ ၀ိနည္းေတာ္ ကုိသာ ဦးထိပ္ပန္ဆင္အပ္ပါ၏ ။
ဘုရားရွင္ထံတြင္ ကန္ေတာ့ပြဲ ၊သာသနာပြဲအေနျဖင့္ အျမဲကပ္လႈထားသူမ်ားအေနျဖင့္ ျမတ္စြာ ဘုရား၏ ၀ိနည္း ေဒသနာေတာ္ကုိ ခ်ိဳးေဖာက္ရာ ေရာက္ေနသည့္ မိမိတုိ႕၏ ကန္ေတာ့ပြဲတင္ အျပဳအမူ ကုိ ျပန္လည္သံုးသပ္ဆန္းစစ္ၾကည့္သင့္ပါသည္ ။
သာသနာပြဲ ဟု သံုးႏႈန္းေနသူမ်ား အေနျဖင့္သာသာသနာဟူသည္ ဘုရားရွင္၏ အဆံုး အမ ေတာ္မ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိုအဆံုးအမကုိ သိရွိလုိက္နာက်င့္ၾကံအားထုတ္သူ၏ အတြင္းသႏၱာ ၌သာ သာသနာတည္လိမ့္မည္ဟုမွတ္ယူယံုၾကည္အပ္ပါ၏။ အုန္းသီး၊ ငွက္ေပ်ာသီးေတြ ထဲမွာ သာသနာ မတည္ ကိန္းေသာေၾကာင့္ သာသနာပြဲဟူသည္ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ကတည္းက မတည္ရွိခဲ့ေၾကာင္း အေလးအနက္ သိမွတ္ထားသင့္ပါ၏ ။ ။
မင္းနန္(ေမာ္ကၽြန္း)
ကန္ေတာ့ပြဲ(အုန္းပြဲ၊ငွက္ေပ်ာပြဲ)
ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစုသည္ အလႈပြဲ၊ နတ္ပြဲ၊ အသုဘ မွစ၍ သာသနာပြဲ အထိ အုန္းသီး၊ငွက္ေပ်ာ သီးႏွင့္ ပြဲျပင္ဆင္ျပီး ကန္ေတာ့ပြဲ ျပဳလုပ္ၾကသည္ ။ ဘုရားမ်ားတြင္လည္းေတြ႕ရပါသည္ ။ အခ်ိဳ႕ ဘုရားၾကီးမ်ားတြင္ ဘုရားေရွ႕တြင္ တစ္ပြဲႏွစ္ပြဲေလာက္၊ ဘုရားေပၚရွိ နတ္စင္၊နတ္ကြန္း၊ မယ္ေတာ္ၾကီးမ်ား ၊ဘုိးဘုိးၾကီးမ်ားေရွ႕တြင္ ပြဲေပါင္းမ်ားစြာ( ၁၀၀ခန္႕ရွိမည္) တင္ထားၾကသည္ကုိ ေတြ႕ရ၏။ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ၾကီးမွာပင္ ကံထရိုက္ေပး၍ ပြဲမ်ား ျပင္ေပးကာ ရခုိင္ငွက္ေပ်ာပြဲႏွင့္ ပြဲ ၊ဖီးၾကမ္း ငွက္ေပ်ာႏွင့္ ပြဲ ၊သီးေမႊးငွက္ေပ်ာႏွင့္ပြဲ ဟူ၍ ပြဲအမ်ိဳးမ်ိဳး အဆင့္အတန္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ လူငွားႏွင့္ဆက္သျပီး ၊ပြဲစားႏွင့္ ဆုေတာင္းၾကသည္မွာ ၾကိတ္ၾကိတ္တုိး စည္ကားလ်က္ပင္။ ျပီးမွ ဘုရား သြားကန္ေတာ့ၾကသည္ ။
၀ိဇၨာ၊ဘုိးေတာ္ ၊မယ္ေတာ္နတ္တုိ႕ကုိလည္း ကန္ေတာ့ပြဲႏွင့္ ပူေဇာ္ေလ့ရွိၾကသည္ ။ ဘာသာေရးပြဲ မ်ားတြင္လည္း ပရိတ္တရား ၊ ဘုရားအေနကဇာတင္ ၊ပဌာန္းရြတ္ပြဲမွအစ ကန္ေတာ့ပြဲသည္ ေရွ႕တန္းမွ ေနရာယူလွ်က္ရ်ိသည္ ။ မုိးမရြာေအာင္ ရွင္ဥပဂုတၱပြဲ တြင္လည္းတင္ၾကသည္ ။
၁၃ ရာစုႏွစ္ အိႏၵိယျပည္မွ ရဟန္းမ်ားသည္ ၀ိဇၨာဂိုဏ္း၀င္ၾကသည္ ။နတ္ရုပ္၊ဘီလူးရုပ္မ်ား ကုိ ကန္ေတာ့ပြဲထုိး၍ ေဆး၀ါးမႏ ၱရားမ်ားစီရင္ၾကသည္ ။ သခၤ်ုဳိင္းေန၍ လူဦးေခါင္းခြံတြင္ ထမင္းထည့္ စားေသာက္ၾကသည္ ။လူေတြကုိ ေျခာက္လွန္႕၍ ညာျဖန္းစားေသာက္ၾကသည္ ။(ေမာင္အံံ့၊ သာသနာႏွစ္ ၂၅၀၀)
သာသနာႏွစ္ ၁၀၀ေက်ာ္ကလည္း အိႏၵိယျပည္တြင္ တႏၱရ၊မႏၱရ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားသည္ မႏၱန္မ်ား ၊အင္းအိုင္လက္ဖြဲ႕မ်ား ၊အေဆာင္မ်ား ၊နတ္ရုပ္မ်ား ၊မယ္ေတာ္ ရုပ္မ်ားကုိ ကန္ေတာ့ပြဲ ထုိး ျပီး လူေတြေၾကာက္လန္႕ေအာင္လုပ္စားၾကသည္ ။ထြက္ရပ္ေပါက္ ၀ိဇၨာမိုရ္မ်ားအျဖစ္ ဟန္ေဆာင္ျပီး လိမ္လည္စားေသာက္ၾကသည္ ။
ေနာက္ တျဖည္းျဖည္း ေထရ၀ါဒတြင္ ၀င္ေရာက္ပူးသတ္လာၾကသည္။ႏွစ္ရွည္တည္တန္႕လာ ေသာ စုန္း၊ေမွာ္၊အင္းအိုင္၊လက္ဖြဲ႕၊ေ၀ဒ မ်ားသည္ဆက္လက္တည္ရွိျပီး တႏၱရ၊မႏၱရ နည္းအရ အင္းအိုင္လက္ဖြဲ႕ျပဳလုပ္ရာ၌ မူလပံုစံမဟုတ္ေတာ့ပဲ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ကုိ မန္းမႈတ္ျခင္း ၊ဂုဏ္ေတာ္ ပုတီးစိပ္ျခင္း၊နတ္အတြက္ ရည္ရြယ္ထားေသာ ငွက္ေပ်ာပြဲ၊အုန္းပြဲကုိ ဘုရားပြဲဟု ကင္ပြန္းတပ္ လာသည္။ဘုရားတည္ရာတြင္လည္း ပြဲမ်ားေပးလာၾကသည္။ သိုက္ပြဲမ်ားစြာလည္း တင္လာ ၾက သည္။ယေန႕ဘုရားတည္ၾကသူမ်ားသည္ ဘုိးေတာ္၊ဘြားေတာ္တုိ႕၏အမိန္႕အရ ပြဲေပါင္းမ်ားစြာ တင္ၾကရသည္ ။
ဤ အုန္းအြဲ ၊ငွက္ေပ်ာပြဲကုိ သာသနာပြဲ အျဖစ္တင္လႈေသာ ဓေလ့သည္ နတ္ကုိးကြယ္မႈ႕ အသံုးျပဳေသာ အုန္း ၊ငွက္ေပ်ာပြဲ ျပင္ေလရာမွာ အတုယူလာျခင္းျဖစ္ဟန္ရွိသည္။ဂိုဏ္းဆရာ ၊ဘုိး ေတာ္၊နတ္ကေတာ္တို႕၏ ညႊန္ၾကားခ်က္အရ နတ္တုိ႕ ဂိုဏ္းတို႕ကုိးကြယ္သူမ်ားက ေထရ၀ါဒ အသိအျမင္ နည္းပါးစြာျဖင့္ မဆင္မခ်င္ လုိက္နာ ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းျဖစ္သည္ ။
မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသက ငွက္ေပ်ာပြဲ ၊အုန္းပြဲ မထည့္နဲ႕၊ငွက္ေပ်ာပြဲ ၊အုန္းပြဲဆုိတာ နတ္တင္ရာက လာတာ ။ ဘုရားရွင္လက္ထက္က အလႈမွာ တရားေဟာ ေျပာ ျပီးရင္ ဒကာေတြက ငွက္ေပ်ာပြဲ ၊အုန္းပြဲ လုိက္ပို႔ရတာ ရွိသလား ၊ေဇတ၀န္ေက်ာင္းမွာ ေဗထိေဗထိေတြ လုပ္သလားတဲ့ ။
မဟာစည္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးကလဲ လူဒကာ၊ဒကာမေတြ အလုိသို႕ လုိက္ျပီး ကန္ေတာ့ပြဲတင္ တာလက္ခံၾကသလားမသိဘူး ။ တပည့္ေတာ္ အျမင္အားျဖင့္ေက်ာင္းမွာတင္တာလဲ လက္မခံ သင့္ဘူး ။ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အိမ္မွာ ကန္ေတာ့ပြဲ တင္တာကုိေတာင္ တားသင့္တယ္ လုိ႕ျမင္တယ္ ။
ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတက လည္း လူေတြဟာ တစ္စိတ္ရွိ ပြဲျပင္ပြဲျပင္ နဲ႕ ေျပာၾကတယ္။ ပြဲ ျပင္ ၾက တယ္ ၊ပြဲဲျပင္ရမွာလား ၊လူျပင္ရမွာလား ။ဘုိ္းေတာ္ ၊ဘြားေတာ္ ကုိးကြယ္တဲ့ လူေတြ အိမ္မွာ အျမဲတမ္း ပြဲျပင္ထားတယ္ ။တင္ တဲ့လူေတြ စီးပြားတက္တယ္ ။ရာထူးတက္တယ္လုိ႕ေျပာၾက တယ္။ ဘုိးေတာ္ကုိ စိမ္းေပ့ဆုိတဲ့ ငွက္ေပ်ာသီးတင္ထားတာ မွည့္ေအာင္ေစာင့္စားေနရတဲ့ဘ၀ ၊ သူမ်ားစီးပြားတက္ေအာင္ လုပ္ေပးမယ္ဆုိတာ စဥ္းစားစရာ ၊တစ္ခ်ိဳ႕ က သာသနာပြဲ၊ဘုရားပြဲ ၊ ဘယ္ကလာ သာသနာပြဲလည္းမရွိဘူး၊ဘုရားပြဲလည္းမရွိဘူး ။
ဘုရားက ေန႕လြဲညစာမလုန္းေပးဘူး၊ေန႕ဖုိ႕ညစာလည္းသိုမွီးသိမ္းဆည္းျပီး မဘုန္းေပးဘူး ။အဲဒါကုိ ေန႕ေရာညပါ ဘုရားမွာပြဲတင္ထားရင္ ဘုရားကေန႕လြဲညစာ စားတယ္လုိ႕စြပ္စြဲရာ က်တယ္ထင္တယ္ ။ပြဲျပင္လုိ႕ ရာထူးတက္မယ္ ။စီးပြားတက္မယ္ဆုိရင္ ပြဲျပင္တဲ့လူတိုင္း စီးပြားတက္သလား ၊ရာထူးတက္သလား ၊ေလ့လာၾကပါ ။အားလံုးတက္ၾကမယ္ဆုိရင္ အထက္မွာ ဘဲ ရာထူးေတြ ပံုေနမွာေပါ့ ။အလကား အယူအဆေတြ ေယာင္ေယာင္ မလုပ္ၾကပါနဲ႕ ။
ဘုရားပြဲျပင္တာကုိ ၀ိနည္းေတာ္နဲ႕ ေလ့လာသံုးသပ္ၾကည့္ရေအာင္ ၊ သာသနာ အလုိအား ျဖင့္ အစာအာဟာရ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ကုိ ယာ၀ကာလိက လုိ႕ေခၚတယ္ ။ေန႕မလြဲမီ ၊မြန္း မတည္ ့မီ ၊စားသံုးေကာင္းပါတယ္ ။ အဲဒီ ေဘာဇဥ္ကုိ ညေနမွာ အကပ္ေတာင္မခံ ေကာင္းပါဘူး ၊အကပ္ခံလွ်င္အာပတ္သင့္ပါတယ္ ။ (ပြဲတင္မကပါဘူး ၊သစ္သီးကုိးမ်ိဳးတုိ႕၊ အျခားသီးႏွံမ်ားကုိလည္း ဘုရားမွာ အလွဆင္ျပီး သတ္မွတ္ခ်ိန္မြန္းမတည့္ခင္ထိသာ ကပ္ ၾကပါ ၊ျပီးရင္ စြန္႔ပါ ) ။
တစ္နပ္သာစားအပ္တဲ့ အုန္းသီး ၊ငွက္ေပ်ာသီး ( ကန္ေတာ့ပြဲ) မ်ိဳးေတြကုိ ဘုရားေရွ႕မွာ ခုႏွစ္ရင္ ခုႏွစ္လီ ဆက္လက္ကပ္ထားၾကတာ သင့္မသင့္ စဥး္စားၾကည့္ပါ ။ ငွက္ေပ်ာသီး အစိမ္းကုိလည္း ဘုရားဘုန္းမေပးပါဘူး ၊လူေတာင္မစားဘူး ၊ဘုရားမွာ သစ္သီးအုပ္တာ ၊မွည့္ေတာ့ခ် စားၾကတယ္ ။ေကာင္းမေကာင္း စဥ္းစား ၾကည့္ၾကပါ ။
ျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္က အရွင္ေဗလေဌသီလ ဆုိ ရဟန္းၾကီး ( အရွင္အာနႏၵာရဲ႕ ဥပဇၨ်ာယ္ဆရာၾကီး ) ေဇတ၀န္ေက်ာင္းမွာ သီတင္းသံုးတယ္ ။ဖလသမာပတ္၀င္စားေလ့ရွိတယ္။ အရွင္ျမတ္သည္ ပိုေနတဲ့ ဆြမ္းေတြကုိ အေျခာက္လွမ္းျပီး သိမ္းထားတယ္။သမာပတ္က ထ တဲ့အခါ ဆြမ္းခံမထြက္ဘဲ အဲဒီဆြမ္းေျခာက္ကုိေရျဖင့္ႏူးျပီး ဘုန္းပေးကာ ဖလသမာပတ္ ျပန္၀င္စားတယ္ ။ရဟန္းေတြက သိရွိျပီး ကဲ့ရဲ႕ကာ ဘုရားရွင္အားေလွ်ာက္ထားတယ္ ။ ဘုရားရွင္ က ဒီကိစၥသည္ ရသမွ်ႏွင့္ မွ်တ ေရာင့္ရဲေသာ ၊ျခိဳးျခံေသာ အက်င့္ျဖစ္၍ အျပစ္မရွိေသာ္လည္း လူအမ်ားသိလွ်င္ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္စရာျဖစ္၍ အၾကင္ ရဟန္းတုိ႕သည္ သိုမွီး သိမ္းဆည္းျခင္းကို ျပဳ ျခင္းရွိေသာ ခဲဖြယ္ကုိ လည္းေကာင္း ၊ေဘာဇဥ္ကုိလည္းေကာင္း စားပါအံ့ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏ လုိ႕ သိကၡာပုဒ္ ကုိ ပညတ္ေတာ္ မူလုိက္ပါတယ္ ။
သိုမွီး သိမ္းဆည္းထားတာ မေျပာနဲ႕ ၊သပိတ္ခြက္ ပန္းကန္ ၊လက္ဖက္ရည္ခရား ၊စသည္မ်ားႏွင့္ ထညိ့၍ စားေသာက္ျပီးေနာက္ အဲဒီသပိတ္စသည္ႏွင့္တကြ အၾကြင္းအက်န္မ်ားကုိ လူႏွင့္သာမေဏ တုိ႕အား မေပးစြန္႕ဘဲ သပိတ္စသည္တုိ႕ကုိ ကုိယ္တုိင္ေဆးရာ၀ယ္ ၊မစင္ၾကယ္ ဘဲ အာမိသကပ္ေနလွ်င္ နက္ျဖန္နံနက္ရွိ အျခားအာမိသႏွင့္ ေရာေႏွာျပီး ၀မ္းတြင္းသို႕ ၀င္သြား ပါက သႏၵိဓိပါစိတ္ အာပတ္သင့္ပါတယ္ ။
ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ ပညတ္ထားပါလွ်က္ ဘုရားအား ေန႕လည္အထိ ငွက္ေပ်ာပြဲ ၊အုန္းပြဲမ်ား ၊အျခားသစ္သီးမ်ား ၊ မုန္႕ပြဲမ်ားကုိ မကပ္ထားသင့္ပါဘူး ။ဒီလုိၾကည့္ေကာင္းေအာင္ အသီးအႏွံ မ်ား ကုိ ရက္မ်ားစြာ ကပ္ထားျခင္းဟာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္ စစ္စစ္ေတြ ဆုိရင္ လုပ္သင့္ ပါလား ။ ဆံုးျဖတ္ၾကပါ ။
(အမွားသိလွ်င္ အမွန္ကုိ ျပင္ဖို႕ ၀န္မေလးၾကပါနဲ႕)
ဦးျမင့္ေရႊ(ေတာင္ငူ)

"ဂံုမင္းႏွင့္ငါး မစားၾက႐င္ျဖင့္ ကပ္ေဆးတဲ႔ထဲ ပါသြားၾကလိမ့္မယ္"

Lwinoo Ko with Ton Ton and 21 others.

2 August 2015 ·

"ဂံုမင္းႏွင့္ငါး မစားၾက႐င္ျဖင့္ ကပ္ေဆးတဲ႔ထဲ ပါသြားၾကလိမ့္မယ္"
(ေ႐ွးအတိတ္ တေဘာင္)
ယေန ့လူသားတို႔သည္
(၁) သူ႔အသက္ကို သတ္ျခင္း၌...
ေပ်ာ္ပိုက္ျခင္း မတ႐ားမႈ ကံမ်ားက်ဴးလြန္ေန၏။

(၂) မေပးသည္ကို ခိုးယူျခင္း လုယူျခင္း
ဝိသမေလာဘျဖင့္ မမွန္မကန္ေ႐ာင္းဝယ္
ေဖာက္ကားျခင္း မတ႐ားမႈ ကံမ်ားက်ဴးလြန္ေန၏။
(၃) ေယာက်္ားမိန္းမ အလို႐မၼက္မ်ား
ၾကီးစိုးလာသည္ႏွင့္အမွ်
ကာမဂုဏ္၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္း,
အိမ္ေထာင္ေ႐းေဖာက္ျပန္ျခင္း
မတ႐ားမႈ ကံမ်ားက်ဴးလြန္ေန၏။
(၄) မဟုတ္မမွန္ေသာ ေျပာဆိုျခင္း
သူေတာ္ေကာင္းတို ့အား ျပစ္မွားျခင္း
မတ႐ားမႈ ကံမ်ားက်ဴးလြန္ေန၏။
(၅) ယစ္မူးေစေသာ ေသရည္ေသရက္ကို
ေယာက်္ားမိန္းမ မဟူ လြန္ၾကဴးမက္ေမာစြာ
ေသာက္သံုးျခင္း, ကုသိုလ္တ႐ားတို့ ေမ့ေလ်ာ့ကာ
အမွားအယြင္းမ်ားစြာျပဳျခင္း
မတ႐ားမႈ ကံမ်ားက်ဴးလြန္ေန၏။
လူတို့ 'ငါးပါးသီလ'ေစာင့္ထိန္းျခင္းကင္းကာ
ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟမ်ား အားၾကီးလာသည္ႏွင့္အမွ်
ကပ္ေဘးမ်ား ၾကံဳၾက႐သည္။
"ကပ္(၃)ပါး "
၁။ ရာသီဥတုေဖါက္ျပန္ျခင္း ႏွင့္
သဘာ၀ေဘး ဒါဏ္ မ်ား ေၾကာင့္ အစာေရစာ၊
ရွားပါးငတ္မြတ္ေခါင္းပါး၍ လူ၊သတၱ၀ါမ်ား
အစုလိုက္အျပံံဳလိုက္ေသေၾကပ်က္စီးရျခင္း။
၂။ အနာေရာဂါ မ်ိဳးစံုျဖစ္ပြား၍ လူ၊
သတၱ၀ါမ်ား အစုလိုက္အျပံံဳလိုက္
ေသေၾကပ်က္စီးရျခင္း။
၃။ စစ္မက္ေဘးဒါဏ္ေၾကာင္ ့လူ၊ သတၱ၀ါမ်ား
အစုလိုက္အျပံံဳလိုက္ ေသေၾကပ်က္စီးရျခင္း။
လူတို့ တ႐ားမဲ႔ေသာအခါ
ထိုကပ္ဆိုးေဘးဆိုးမ်ား မလႊဲမေ႐ွာင္သာ
ၾကံဳလာ႐တတ္ပါသည္။
"ဂံုမင္းႏွင့္ ငါးမစားၾက႐င္ျဖင့္
ကပ္ေဆးတဲ႔ထဲ ပါၾကလိမ့္မည္"
ဂံုမင္း = သရဏဂံု(၃)ပါး။ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ
႐တနာသံုးပါးအား ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ျခင္း ျမဲၾကပါ။
ငါး = ငါးပါးသီလ ခါးဝတ္ကဲ႔သို့ ျမဲျမံစြာေစာင့္ထိန္းၾကပါ။
အ ေနတတ္ အေသတတ္႐န္ ထိုထို
အို နာ ေသေဘး သံသ႐ာဒုကၡတို့မွ လြတ္ေျမာက္႐န္
ဝိပႆနာတ႐ားမ်ား ခႏၶာဥာဏ္ေ႐ာက္
က်င့္ၾကံအားထုတ္ၾကပါ။
မပ်က္စီးႏိုင္ေသာ တည္ျမဲျခင္းမည္သည္ မ႐ွိေခ်။
Ref; U Kyaw Kyaw Aung & BaKyaw
Photo - သေ႐ေခတၱ႐ာ ျပည္
ေမတၱာျဖင့္
_/\_ _/\_ _/\_
2.8.2015